ระวังถูกพนักงานธนาคารโกงเงิน พัน สองพัน

image

เรื่องนี้ เจอมาเอง เลยเล่าได้เต็มปาก ธนาคารกรุงเทพ สาขาบางโฉลง (คงไม่ระบุตัวคน เพราะไม่รู้จักชื่อพนักงาน บอกแค่เป็นผู้หญิงแล้วกัน) ธนาคารอย่ามาฟ้องหมิ่นประมาทนะ แค่อยากเตือน ถ้าหากไม่ได้ทำผิด ไม่มีใครทำผิด ก็ต้องเห็นว่าสิ่งที่เราเล่านี้เป็นประโยชน์ เรื่องมีอยู่ว่า สิบเอ็ดโมงครึ่งวันนี้ เรากับน้องใหม่จะไปกินข้าวเที่ยงกันที่ตลาด ไปกับซุงด้วย เพราะเด็กนักเรียนปิดแล้ว ร้านในโรงเรียนไม่ขาย พอขออนุญาตอาจารย์มาลัย อาจารย์มีเด็กมาติดต่อเยอะ (เต็มห้องสมุดเลย) และบ่ายครึ่งมีประชุมใหญ่ ทั้งโรงเรียน อาจารย์จะไม่มีเวลาออกไปข้างนอก อาจารย์เลยฝากให้พวกเราเอาเงินไปเข้าธนาคารกรุงเทพ ที่อยู่ปากทาง ที่ไปกินข้าวก็ต้องผ่านอยู่แล้ว โดยอาจารย์จะฝากเงิน เก้าหมื่นบาท ! เราฟังเสร็จ ขนลุก (ถ้าใครเคยอ่านบล็อกอื่น ๆ ของเรา จะรู้ว่าเรากลัวการถือเงินคนอื่นมาก เพราะตอนม.หนึ่ง เคยเป็นเหรัญญิก แล้วเงินหายสองพัน ใช้หนี้หัวโต เพราะกลัวบอกครูแล้วจะถูกด่าซ้ำ) ใหม่ถือเงิน แล้วก็จะกินข้าวก่อน เพราะถ้าเที่ยง คนงานพม่าจะแห่มาเต็มตลาด (แถวบางโฉลง มีพม่าเยอะมาก ขอบอก ๆ ใครจะจีบสาวพม่า มาได้ 555 -นอกเรื่อง) แต่เราบอกว่าไปธนาคารก่อน (กลัวถูกปล้น) พอถึงธนาคาร เราสามคน (ใหม่ เรา ซุง) ก็เขียนใบฝาก ซึ่งซุงมันเขียนเป็นแหละ (เป็นป่าววะ แต่เมื่อเก้าโมงพี่เรา(ซุงเป็นลูกพี่ลูกน้องของเรา)มันเพิ่งมาจ่ายค่างวดรถวีออสเอง แต่ซุงมันยืนดู เรากับใหม่ก็งง ๆ ใหม่เขียน แต่เขียนไม่เป็น เพราะพวกเราไม่มีธนาคารกรุงเทพ บางคำมันเขียนไม่เหมือนกัน ยามก็มาช่วยดู (ขอบอก ถึงพวกเราจะอายุแก่ แต่พวกเราก็หน้าอ่อนนะเว้ย 555) พอถึงคิว เรานั่งรอ เล่นมือถือ ซุงนั่งข้างเรา ใหม่อยู่หน้าเคาวน์เตอร์นานมาก ๆ สักพักใหม่ก็เรียกเรา แล้วบอกว่า เงินไม่ครบ ขาดไปพันนึง เท่านั้นแหละ เราก็นึกในใจว่า เวรแล้ว (ใครรู้แล้ว อย่าให้เราทำงานการเงินนะ ถ้าให้ทำ เราลาออกเลยนะ กลัวเงินหายมากอ่ะ แต่เงินตัวเรา ไม่เคยหายนะ เราละเอียดยิบมากกับเงินตัวเอง และหมั่นรีดไถคนข้างเคียงแบบต่อหน้าอยู่เสมอ ๆ 555) ใหม่รีบโทรบอกอาจารย์เลย ในขณะเดียวกันเราก็นับเงิน ที่ไม่ได้แกะหนังยางรัดเงิน (เพราะตอนเอาเข้าเครื่องนับ พนักงานรัดไว้ และเคาวน์เตอร์เล็ก และกลัวคนปล้น เนื่องจากมี คนในธนาคารมีพอสมควรเลย) เราเลยนับแบบจับปลายไง ก็นับได้ 89 ฉบับ ตอนนั้นอาจารย์ก็ถือสายอยู่ ใหม่บอกอาจารย์ว่าพี่แอมนับแล้วได้ 89 พนักงานพูดว่าขาดไปสองพัน ใหม่ก็งงแล้วว่าตกลงเท่าไรแน่ พนักงานก็บอก เอ้ย พันเดียว ๆ (เรามองว่า ชีเบลอมาก) อาจารย์ให้นับใหม่ เราก็นับได้ 89 เหมือนเดิม ใหม่ถามอาจารย์ว่า ให้ใหม่เติมเงินตัวเองให้ครบไหม อาจารย์บอกว่าไม่เอา และให้เอาเงินกลับมาเลย พอกลับมา (อาจารย์ให้แวะกินข้าวก่อนได้ เรานี่นั่งหลอนตลอดเลย แต่ใหม่ถือเงินไง เราก็รีบจ้วงข้าวกิน) อาจารย์นับ แล้วก็เจอแบงค์พันหนึ่งใบถูกพับครึ่ง อยู่ตำแหน่งกลาง ๆ ปึกแบงค์ (ลองไปหากระดาษซ้อนกัน 90ใบดูนะ จะรู้ว่า มันดูด้วยตาเปล่ายาก ว่ามีอะไรซ่อน พนักงานเขารัดเงินไม่ได้ริม ๆ แบบรูปภาพ(รูปกลาง)ด้านบนเรานะ เรารัดปลาย ๆ แบงค์ แต่ของพนักงาน เราเข้ามาด้านในมากกว่า) อาจารย์เลยไปถล่ม เอ้ย ไปธนาคาร เราสองคนไปด้วย เจอพนักงานคนนั้นกำลังจะไปกินข้าวพอดี พอเขาเห็นพวกเรา เขารีบถามอาจารย์ (เพราะอาจารย์ถือกระเป๋าเงิน) ว่าครบไหม อาจารย์ก็เสียงดังเลย ว่า มีแบงค์ถูกพับ ผู้จัดการธนาคารมา เชิญอาจารย์นั่ง พวกเราก็นั่ง พนักงานคนนั้นก็ลก ๆ ไปทำฝากให้ แป๊บเดียวก็เรียบร้อย แต่ความรู้สึก ของพวกเรา กับธนาคารกรุงเทพ นั้น กลายเป็นติดลบไปแล้ว เพิ่มจุดสังเกตให้ + อาจารย์บอกว่า จริง ๆ จะให้ฝากแค่เท่าที่นับได้ แต่สังหรณ์ใจว่า นับตั้งสองรอบแล้ว ทำไมถึงไม่ครบ และพี่ฝนลูกสาวของอาจารย์ก็เคยเจอกรณีนี้ แต่กับธนาคารอื่น ครั้งนี้อาจารย์เลยอยากรู้ว่าเป็นที่อะไรกันแน่ +เรางงว่าทำไมเงินไม่ครบจริง ตอนนับมือ พนักงานไม่บอก เพราะเราเคยฝากถอนแล้วเงินไม่ครบเงินเกิน(บางทีเราก็เอาเงินอื่นไปปน) พนักงานที่ธนาคารก็จะบอกเราตั้งแต่ตอนนั้น ไม่ใช่เอาไปเข้าเครื่องนับแล้วค่อยมาบอกเรา เครื่องนับจะถูกใช้ยืนยันตอนที่นับมือครบแล้ว (บางที ยกเครื่องมานับโชว์เลยนะ – ธนาคารนึง ตอนนั้นเราถอนเงินมากไปฝากประจำ) +ใหม่บอกว่า ตอนพนักงานเขานับด้วยมือ เขาวางเป็นกอง ๆ ก็แผ่เงิน ไม่ได้เห็นว่าใบไหนถูกพับเลย แต่พอไปเข้าเครื่องนับ ไม่เห็นเพราะพนักงานมันยืนบัง +ณ เวลานั้น มีพนักงานคนนี้อยู่คนเดียวตรงเคาวน์เตอร์ (เหอะ ๆ อันตรายมากเลยนะที่ธนาคารปล่อยให้เปิดแค่ช่องเดียว มีพนักงานแค่คนเดียว เพราะแค่ ชีหันหลังงุงิๆก็ไม่มีใครรู้แล้ว คนฝากจะชะเงอได้สักเท่าไรกัน) ถ้าตอนนั้น อาจารย์ให้ใหม่เอาเงินออกให้ก่อนนะ พนักงานมันก็คงเอาเงินพันใหม่ไปเข้ากระเป๋ามัน – เครื่องนับเงิน มันพับครึ่งเงินไม่ได้หรอกนะ! ไม่ได้ปรักปรำพนักงานคนนั้นนะ แต่มาเตือนให้ระวังไว้ เพราะถ้ามันทำ มันคงดูแล้วว่าพวกเราดูเซ่อ ๆ ดูไม่รู้เรื่อง ๆ (หารู้ไม่ว่าอีชั้นด่าลงเน็ตกระจาย) เขียนใบฝากไม่เป็น หน้าตาซื่อ ๆ (ท่านรองวิชาการบอกงี้อ่ะ) พวกเราดูเหมือนเด็กอ่ะ เลยเลือกที่จะเอาเปรียบพวกเรา แต่อาจารย์มาลัยบอกแล้วว่า “ต่อไปจะไม่ฝากไอ้พวกนี้(พวกเรา)ไปฝากเงินแล้ว (อาจารย์หัวเราะ) เพราะรู้แล้วว่ามันกลัว” (เราบอกอาจารย์ว่าเรากลัวเงินหายมาก ประสบการณ์เก่ามันหลอนจนทุกวันนี้) ใหม่เองก็ขี้ลืมมาก (555 ลืมมือถือ ลืมเป๋าตังค์ไว้ที่ทำงาน) มันขี้ลืมสุด ๆ อ่ะ) ที่แน่ ๆ ถ้าจะระวังกว่านี้ จงนับเงินต่อหน้ากันอีกครั้ง (มีพยาน) จดเลขแบงค์เลยดีไหม 555 ที่สำคัญ จงระวังพนักงานธนาคารให้ดี ๆ มาเล่าเนี่ย อยากให้ระวังกันไว้ ย้ำอีกครั้งว่าไม่ได้จะปรักปรำพนักงาน แต่ทุก ๆ อย่างมันชวนให้คิดเช่นนี้จริง ๆ เพราะพวกเราไม่มีใครเปิดกระเป๋าอาจารย์เลย ถ้าหายก็ผีหลอกแล้วแหละ ต้องเตือนให้คนรู้จัก ระวังไว้นะ แบงค์พันหายหนึ่งใบก็ชอคอ่ะ เงินหาง่ายที่ไหนกัน ทำงานเหนื่อยจะตายกว่าจะได้เงิน หาใช่เสกเงินเองได้ หรือหาเสี่ย(คนรวยคนดัง)มารับเลี้ยงได้ กร๊ากกก ไม่อ่ะ ไม่พึ่งใครอ่ะ ต้องซื่อสัตย์ ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน นั่งจิ้ม (พิมพ์) มือหงิกจากคิวสองของเรา

โฆษณา

ภาพตัดปะที่ยอดเยี่ยมที่สร้างขึ้นโดย Photogrid (เอิ่มชื่อมันเวอร์ซะชื่ออัตโนมัติจากแอพ) เตือนระวังเรื่องพนักงานธนาคารโกงเงินฝาก เดี๋ยวเล่าเอนทรี่หน้าดีกว่า

Please check out my photo. Check out this application: https://market.android.com/details?id=com.roidapp.photogrid Sent from my android

ดู “Screenshot UX”

https://play.google.com/store/apps/details?id=com.liveov.shotux แอพนี้เสียเงินนะจ๊ะ กี่บาทจำไม่ได้ (แบบฟรีจะให้ใช้งานได้ 14 ครั้ง เท่านั้น หากชอบทำอะไรแบบที่เรากำลังจะเล่า ไม่ต้องโหลดตัวฟรี โหลดตัวเสียตังค์ตัวนี้ไปได้เลย) แอพนี้คือแอพที่เราตามหา (ที่เคยบ่นเรื่องหาโปรแกรมเกี่ยวกับตัดรูป) เราใช้ประโยชน์ 1. ใช้เขียนข้อความ ใส่ในรูปภาพหน้าจอมือถือเรา ที่เราจับภาพมา ประยุกต์ใช้ในการสอนใช้งานแอพ (บางคนอาจบอกว่าไลน์แคมเมร่าก็ทำได้ ใช่ แต่ไลน์แคมเมร่า ทำได้แค่ภาพที่มีสัดส่วน 1:1 / 3:4 / 4:3 ซึ่งจอมือถือเราเป็น 16:9 (ใช่ป่าววะ ใช่ดิ) ถ้าทำจากไลน์แคมเมร่า ภาพจะถูก crop ออกไป เราเลยไม่ได้ใช้ (เมื่อหลายเดือนก่อน ตอนที่เราโหลดแอพนี้ ไลน์แคมเมร่ายังเรียกรูปไม่ได้เลย ทำได้แต่ถ่ายใหม่ แต่ตอนนี้เรียกรูปจากแฟ้มได้แล้ว) ตัวอย่างเช่นรูปนี้

image

คำว่า wow อ่ะ เราเขียนเอง ใช้แบบสีโปร่งแสง มองทะลุได้

image

image

กับอีกแบบคือ ใช้สีแบบทึบแสง เพื่อบังข้อมูลที่ต้องการปกปิด เช่น รูปนี้ จะเห็นเบอร์โทรเรา (เบอร์ไอคูลสามจี) เราเลยเอาแบบสีดำทึบแสงปาดทับตรงเบอร์โทร(โชว์ให้เห็นแค่เพียงไม่กี่ตัว แค่นี้ก็เดาไม่ได้แล้ว 555) ให้มองไม่เห็นเบอร์ไปเลย ชอบมากอ่ะ

image

คุ้มอ่ะชอบ แต่ขอบอกว่า การทำงานใน เครื่องนี้ (ไอโมบาย ไอ สไตล์ คิวสอง) กับ ซัมซุงแกแลกซี่แทบสิบจุดหนึ่ง (ซื้อครั้งเดียว ลงได้หลายเครื่อง ไม่รู้กี่เครื่อง แต่เราเป็นสาวกแอนดรอยด์ ที่มีอุปกรณ์แอนดรอยด์สองเครื่อง ก็ลงไว้ทั้งสองเครื่องแหละ) มันมีหน้าตาไม่เชิงจะเหมือนกัน และการเรียกใช้งานก็ต่างกันนิดหน่อย ที่เก็บไฟล์ก็คนละที่กัน แต่ใช้ได้แหละ ชอบมาก ๆ (เขียนบล็อกจากคิวสองนะเนี่ย ยังอยากเขียนอีกหลายเรื่องเลยอ่ะ) เดี๋ยวอาจหาข้าวกินก่อน ที่นั่งเขียนนี่ ฆ่าเวลาช่วงจุกน้ำ เหมือนไข้จะขึ้น เจ็บคอ (โดนฝน แอร์ห้องประชุมหนาว) เลยค่อย ๆ กินน้ำร้อนไปจนจุก เลยนั่งพักแล้วเขียนบล็อกไปพลาง ๆ อ่ะ

ดู “QR Droid”

https://play.google.com/store/apps/details?id=la.droid.qr ชอบแอพนี้ ตรงที่มันใช้อ่านคิวอาร์โค้ด (ถ้าเราเห็นคิวอาร์โค้ดตามฉลากสินค้า เราก็มักจะถ่ายไปชมเว็บไซต์ของสินค้านั้น) แต่นอกจากนั้น มันก็สแกนบาร์โค้ดได้ เราเคยเอาไปสแกนพวกห่อขนม (ผลิตภัณฑ์ของประเทศไทย) มันอ่านบาร์โค้ดเป็นเลขได้ แต่ไม่ได้ทำอะไรต่อ พอวันนี้ ลองเอาไปอ่านบาร์โค้ดบนปกหนังสือภาษาอังกฤษ (หนังสือต่างประเทศ) ก็มีกดต่อไปได้ พอกดไปก็เข้าเว็บอะเมซอน (ซื้อออนไลน์) เลย ชอบอ่ะ จริง ๆ อยากให้มีทุกอย่าง จะเอาไว้เชคราคาสินค้าอ่ะ (อยากเชคราคาสื่อ อะไรทำนองนี้ หลายอย่างไม่มีฉลาก ห่อ กล่อง ไม่บอกรายละเอียดเลย) ชอบอ่ะ ดูรูปประกอบ

image

image

image

สแกนแล้วกดต่อ ก็จะเข้าไปได้ตามรูปข้างบน แอพนี้ ฟรีค่ะ