จงอย่าพูดให้ร้ายคนอื่นค่ะ มันควายมากกกกก

อยากเล่าอะไรให้ฟัง เอซังเล่าให้ฟังมา (พอดีมีเรื่องที่รับมาก่อนหน้านี้เหมือนกัน ไม่กล้าแท็กเจ้าตัว แต่เดี๋ยวส่งไปบอกนะ อยากให้อ่านให้สบายใจว่าคนแบบนี้ มีทั่วจริง ๆ) เรื่องคล้าย ๆ กัน ตรงที่ เออ คนมีปากเสีย ๆ เนี่ย นึกจะพูดเหี้ย (ขออภัย แต่คำนี้ชัดสุดแล้ว เรากล่าวเอง เอไม่ได้กล่าว) อะไรก็พูด

เหมือนที่มีเรื่องส่งเดชหลุดมาให้คนตีกัน ทั้งที่เจ้าตัวเองยังงงเลย พวกชอบสร้างเรื่องนี่น่าไปเป็นผู้กำกับละครน้ำเน่านะ

เอบอกว่า ครูที่โรงเรียนเอ เขาพูดกับครูที่โรงเรียนเออีกท่าน ว่า
“พี่อ่ะรู้จักแม่น้องเอมานานแล้ว” (ตอนเอฟังเล่าต่อ เอคิดในใจ ว่า เอ่อ เคยคุยกับแม่ป่าวหรอก หรือรู้จักแต่ชื่อ)
“แม่น้องเขาเก่ง เนี่ย ก่อนน้องเขาจะมาโรงเรียนนี้ พ่อแม่เขาต้องวิ่งเต้นเส้นสายให้มาลงที่นี่ เขาถึงได้มาที่นี่”
คนฟังต่อถ้าไม่รู้จักพี่เรา ครอบครัวเรา คงมองกรณีนี้ว่า โถ อีเด็กเส้น อะไรแบบนี้แน่นอน (เพราะคนมักเชื่อข่าวลือ หรือไม่จริง เรื่องชาวบ้านนี่ขยันเสือกกันมาก ๆ ว่างนักหรือไง พูดให้คนอื่นเสียหาย มีปากไว้เห่าอย่างเดียว ส่วนตัวเราไม่เคยอยากยุ่งกับใครเลยนะ ถ้าไม่หาเรื่องเราก่อนเนี่ย หาเรื่องบางทียังไม่ยุ่งเลย ยังหลีกทางให้เลย ไม่เชื่อไปถามบางคน — ที่คุณก็ไม่รู้ว่าใครได้ ถ้ารู้ว่าใคร ???)

แต่ความจริงก็คือ
พ่อเราอ่ะ ตัดได้เลย พ่อเราอยู่ ม.ราชมงคล ไม่เกี่ยวอะไรกับมัธยม จะมาขอเส้นสายอะไร เกี่ยวกันที่ไหน อีคนอ้างมึงก็พูดมั่วไปเรื่อยเปื่อย เอาง่าย ๆ นะ ตอนเราเรียน ปี 4 เทคโนฯ มศว เราจะไปฝึกงาน พ่อเรายังไม่ให้ไปเลย บอกว่าไปฝึกที่อื่น เดี๋ยวมาอยู่กับป๋า ทำอะไรจะโดนหาว่าเป็นเด็กเส้น

ส่วนแม่เราเรอะ ยิ่งไม่มีทาง อีคนอ้างก็อ้างไปเรื่อย เพราะตอนแม่รู้ว่าเอได้สป. (พี่เราบรรจุที่ สป. ตอนนี้ทำงานมา 3 ปี แล้ว เก่งและนิสัยดีกว่าเรามาก ๆ เราขอยืนนั่งนอนยัน) แม่แทบเป็นลม เ้พราะแม่ไม่อยากให้ไปทำงานทางนั้น แม่อยากให้บรรจุที่ทำงานปัจจุบันของเรามากกว่าอีก (เพราะพว.ห่างจากบ้านแค่ 3 กม. ในขณะที่ สป.ห่างจากบ้านเรา 28 กม.!!! ตอนนั้น สป.เป็นเขต 1 คนละเขตกับบ้านเรา บ้านเรา เขต 2 คนจับชื่อพี่เราไปเป็นใครไม่ทราบ ที่แน่ ๆ หลังจากนั้นมีการกินนอกกินในเอาเลขที่ข้าราชการบรรจุของพี่เราไปให้คนอื่น เรื่องยาวมาก เราไม่กล้าเล่าเดี๋ยวผิด แต่ขอบอกว่าเรารู้แล้วทำให้เรารู้ว่า ในวงข้าราชการอ่ะ พวกเหี้ย ๆ ก็มีไม่น้อยเลยแหละ ร้าย เหมือนขโมยตำแหน่ง แต่พี่เราเป็นเด็กทุน สควค เขามีตำแหน่งให้ทุนเลย คนจัดมันเลยหาเลขตำแหน่งให้ใหม่ เป็นเลขอื่น ๆ ทั้งที่จริง ๆ เลขตำแหน่งของเขาจะเป็นเลขสวย เพราะโครงการล็อกไว้ให้ จริง ๆ ถ้าพี่เราเอาเรื่องคนที่จัดการ น่าจะโดนสอบสวนนะ พี่เราเขาไม่แรงเท่าเรา) จึงไม่มีทางเลยที่แม่เราจะไปวิ่งเต้นเส้นสายให้เขาไป สป.  

แต่พี่เราเขาไปตามขั้น กำหนดที่นั่น เขาก็ไปที่นั่น เขารู้ว่าเขาได้บรรจุที่สป.ตั้งแต่เรายังเรียนป.โท (ที่ไม่จบ เพราะปัญหาเยอะกับคนด้วยประการนึง คนอ่ะ คือตัวแปรสำคัญมากสำหรับป.โท) ด้วยซ้ำ

ไม่มีใครเล่นเส้นสาย นี่เราอยากให้เขาย้ายมาอยู่กับเรา เขายังไม่ย้ายเลย เขาบอกว่าขี้เกียจไปเริ่มต้นนับ 1 ใหม่ (เปลี่ยนที่ืทำงานใหม่แม่งน่าเบื่อ เราประจักษ์)

แต่พี่เรานิสัยดีมากนะ ยังโดนคนพูดอ้างส่งเดชแบบนี้ เราบอกได้เลยว่า เออ คงไม่มีใครพ้นการถูกใส่ร้ายว่ะแบบนี้

สำหรับเรา เราบอกได้ ถึงเห็นเราแรง ๆ เราก็มีสัมมาคารวะกับคนที่เขาเฉย ๆ กับเรา แต่ใครแรงกับเรา (ไม่มีนะ แค่เปรยไว้) อย่าให้เห็นต่อหน้านะ จะพูดใส่เลยว่า “มีอะไร ก็พูด ก็ถาม ก็บอกกันตรง ๆ ได้ค่ะ อย่าถามคนอื่น มันไม่มีทางได้ความจริงหรอกค่ะ และมันไม่ใช่วิสัยของคนที่มีการศึกษาเท่าไรนักด้วย”

ส่วนตัวไม่นินทาใครนะ แค่นี้ก็แทบไม่มีเวลาแล้ว

บ่นจบจะไปแต่งเว็บ และทำบรรณานิทัศน์
ปล.อยากบอกว่า จุดที่เราทำงานอยู่ตอนนี้ เราโอเคมาก เพราะอาจารย์หัวหน้าเรา ท่านเป็นผู้ใหญ่ใจดี มีเหตุมีผล แนะนำเรา

การสอน และเป็นแบบอย่างที่ดีอ่ะ ทำให้ดูประเสริฐกว่าคนทั่วไป เราอยากบอกเลยว่าเราไม่ไหว้ทุกคน เพราะส่วนตัวเราไม่เคยติดกับการไหว้ แค่เขาไม่ตอแหล ไม่สร้างความเดือดร้อน ใส่ร้ายป้ายสีคนอื่น เขาจะไหว้หรือไม่ไหว้เรา ไม่ใช่ประเด็นเลย เด็กไม่ไหว้ก็ไม่ใช่ปัญหา สัมมาคารวะ ดูจากกิริยา พฤติกรรม คำพูดคำจา พอได้ แต่ถ้าไหว้เราก็จะรักมาก ทว่าไม่ไหว้ เราก็ไม่ถือ แล้วแต่ใจเขา ไหว้ด้วยใจดีกว่าถูกบังคับให้ไหว้

ทุกอย่างอยู่ที่ใจว่ะ คนที่มีเวลานินทาคนอื่นได้เนี่ย เราคิดว่าเขาคงว่างงานมากอ่ะ

ส่วนตัวเราเหนื่อย เราขอทำงานก่อน ต่อไปเราอาจต้องไปทำงานพร้อมป๋ากับเอซัง บอกแม่แล้ว ขอที่นอน ก่อนเที่ยงคืน แม่บอกจะจัดสามทุ่มให้ จะได้ป่าวหรอก (ที่ขอแม่ ไม่ใช่อะไร แม่ชอบวางงานตรงที่นอนเรา เราปูที่นอนไม่ได้) กะว่าถ้ารวยตั้งตัวได้ จะสร้างบ้าน ใหญ่เหมือนศาลาการเปรียญ

ชีวิตทุกวันนี้เหนื่อยพอแล้ว อย่าขยัน ป้ายสีชาวบ้านกันนักเลย (เห็นกรณีคนอื่นมา) เหนื่อยแทนคนแต่งเรื่องว่ะ แม่งชีวิตมันคงมีปมด้อย ((อย่าว่าไรเลย เพื่อนของเพื่อนในเน็ตก็ทำแบบนี้มา กูด่าให้เลย แต่กูด่าเพื่อน ด่าว่าคบคนแบบนั้นไปได้ยังไง 555 บางทีคบคนต้องเลือก คนเราคุยกันได้ แต่คบทุกคนเท่ากันไม่ได้หรอก อสรพิษ ลิ้นสองแฉก ฤาษีแปลงสาร เพียบ ไม่นินทาคนอื่น คือประเสริฐแล้วจริง ๆ — ที่เล่าเพราะอยากเล่า 555 กับถ้าเราด่าใครคือ แม่ง สร้างความเดือดร้อนให้เรา ถ้าด่าต่อหน้าได้ เราไม่มาลงบล็อกหรอก 555 คือจะเอาไปลงบล็อกด้วย ว่าคนแบบนี้ มีเยอะ))

ทำส่วนของเราให้ดีที่สุดพอค่ะ และย้ำอีกที การสอน (แนะนำด้วยเมตตา) กับเป็นแบบอย่างที่ดี ดีกว่าการสั่งบังคับขู่เข็ญคุกคาม  

ด้วยธรรมชาติของมนุษย์ ไม่มีใครอยากถูกด่าหรอกค่ะ

โฆษณา