แย่งทรัพยากร

บางทีก็พูดยากนะ ยากมาก มาเล่านี่ นรกจะกินกบาล แต่บางทีก็นะ ขอพูดหน่อย
เพราะชีวิตจริง พูดไม่ได้ ใครเอาไปฟ้อง กูแช่งนะคะ
ขอให้อ่านเพื่อทำความเข้าใจ และเห็นใจดีกว่า

คือบ้านเราเนี่ย พ่อเราจะเป็นคนดูแล จ่ายค่าเน็ต (เอาว่าพ่อมีพระคุณล้น)
แต่แบบ บางอย่าง เราก็นะ ปวดกบาล
คือหลัง ๆ มานี้ พ่อเราชอบดูหนังจีนที่คนเอาไปอัพโหลดเข้ายูทูบ
เดิมดูจากมือถือโนเกียซีเจ็ดของเขา
เราว่ามันจอเล็ก เราก็เลยยกแกแลกซี่แทบให้พ่อเราใช้เลย
พ่อเราเขาก็ดูเมามันเลย เปิดดังมาก (พูดตรง ๆ เรารำคาญ เราไม่ชอบดูละคร ถ้าคนที่พอรู้จักมาบ้าง จะรู้ว่าเราไม่ชอบละคร ไม่ชอบเลย ไม่ว่าจะละครเรื่องอะไร สัญชาติไหน)
แล้วทีวีก็เปิด เอาว่าเสียงตีกัน
(บ้านเราอ่ะ วุ่นวายกว่าตลาดอีก แต่ไม่ได้พูดว่าครอบครัว เพราะจริง ๆ แล้วตัวที่จะเหี้ย ((ขออภัย อยากให้เห็นภาพ)) น่าจะเป็นเรามากกว่า ชอบเอาเรื่องที่บ้านมานินทา เฮ้อออ
คือบ้านก็รก ทุกคนอีโก้รุนแรง ยกเว้นเอ แอบดีใจ เขาจะซื้อที่ข้างบ้านได้แล้ว ติดต่อเองเลย
จะเอาแฟนเขามาปลูกบ้านอยู่แล้ว ขอบคุณพระเจ้า ขอบคุณที่เรายังมีที่พึ่ง ทางกายและใจ
เอซังนี่คือที่พึ่งที่ดีมาก กราบบบ มีแต่ช่วยเรา ไม่ค่อยกด บังคับเรา)

คือ เล่าต่อ แบบว่า เราอ่ะ จริง ๆ ไม่อยากจะอะไรป๋าซังหรอก
เพราะว่าป๋าอ่ะ เขาเบื่อบ้าน เบื่อแม่ เบื่อนิสัยอานะ คือเราก็เล่าไปเยอะ ที่ไหนบ้างไม่รู้
แต่เราบอกเลย ว่าเราจะพยายามไม่เป็นแบบนั้น
เพราะว่าพอแก่ตัว อีโก้ยิ่งเยอะขึ้น ๆ กลัวคนจะไม่ทนเอา
เราก็อยากให้ป๋าสนุกสนานกับการดูหนังจีนในบ้าน
แต่แบบนะ เราเองก็ต้องใช้เน็ตนะ ทำงานนี่แหละ
แล้วเน็ตบ้านเนี่ย มันหนึ่งเมกครึ่ง (เจ็ดเมกยังไม่มา ป๋าโทรไปถามเจ้าหน้าที่
เจ้าหน้าที่ทีโอทีมันไขสือ หาว่าป๋าเขียนเบอร์ผิด ผิดเผิดไร เจ้าหน้าที่ทีโอทีแม่งป่วยอ่ะ
เราว่าแล้วว่ามันถ่วง มันหน่วง มันไม่รีบเปลี่ยนให้หรอก เพราะว่าอะไร
เพราะที่บ้านเราเสียอยู่ มันคือเจ็ดร้อย แต่พอเปลี่ยน มันจะเป็นห้าร้อยเก้าสิบ ซึ่งมันถูกกว่า
มันเลยเตะถ่วง อย่าว่าเรามองโลกในแง่ร้ายเลย แต่เรามองเรื่องพวกนี้ไม่เคยผิดอ่ะ
มาเมื่อไรก็เมื่อนั้น ก็ใช้ไปก่อน หนึ่งเมกครึ่งเนี่ย)

สรุป พอเราเปิดโน้ตบุ๊ค มันแย่งเน็ต ยูทูบไม่วิ่ง ป๋าก็บ่น หาว่าเราทำอะไร ทำไมเน็ตไม่วิ่ง
เราโมโห เราเลยเอามือถือมาต่อสามจี แล้วแชร์ไวไฟ (ไม่ใช้เน็ตบ้าน)
บางทีโมโหนะ ระหว่างคนนึงใช้เน็ตทำงาน กับอีกคนใช้เน็ตดูละครเนี่ย
แต่นะ ยังไงพ่อเราก็สำคัญกว่าเรา
แต่ตอนนี้เขาชาร์จแกแลกซี่แทบเราแล้ว เลยยังไม่ดู เราเลยกลับมาใช้เน็ตทีโอที

พูดยาก
เราไม่อยากขัดใจพ่อแม่ ผู้มีพระคุณของเราหรอก เราตามใจได้หมดแหละพ่อแม่เราอ่ะ

แต่อย่าลืมว่า ในจุดที่ลึกที่สุด เราก็เป็นคนที่มีเหตุผลมาก สิ่งที่ค้านกับใจมาก บางทีมันก็เป็นแรงกดดัน ที่ทำให้เราระเบิด เพราะชีวิตเรา มีสิทธิ์ตัดสินใจอะไรด้วยตนเองได้น้อยมาก

ไปแล้ว เปลี่ยนเน็ต พ่อเราจะดูหนังจีนอีกแล้ว อีชั้นวิ่งหาไวไฟฮอทสปอต ๆ มือถืออยู่ไหน

Advertisements

อะไรของมันฟระ ที่เก็บข้อมูลยูเอสบีเนี่ย ไม่เข้าใจ กับแถมของเอนทรี้ตะกี้อีกนิด กับแนะนำคนที่อยากให้เว็บมีเพจวีวเยอะๆ

image

ดูนะ มือถือคิวสอง (ที่ใช้พิมพ์อยู่เนี่ยแหละ) มันน่ารำคาญตรงที่มันมีที่เก็บข้อมูลยูเอสบีบ้าบอคอแตกอะไรไม่รู้ ใครรู้บอกเราที เรากราบล่ะ คืออีตัวนี้อ่ะ มันอยู่ระหว่าง พื้นที่ในเครื่อง กับ พื้นที่ในการ์ด และไม่ใช่แรม (งงมานานแล้ว เพราะแกแลกซี่แทบของเรา ไม่มีงี้ และดูเหมือนไม่มีที่เสียบการ์ดเพิ่มด้วย) ปัญหาที่เราเจอคือ ถ้าพื้นที่ตรงอียูเอสบีไรนี่หมด เราจะใช้งานแอพไม่ได้ (เคยเจอแล้ว เพราะดันย้ายแอพในเครื่องมาลงนี่ เพราะเข้าใจว่าเป็นการ์ดไมโครเอสดี 8 กิ๊กที่แถมมา) และเราตั้งให้การเก็บทุกอย่างลงไปอยู่ในไมโครเอสดีแล้ว ทว่า อีรูป อีวีดิโอ (ทำไมต้องขึ้นอี – ไม่รู้ดิ) ที่อยู่ในการ์ด กินที่ในการ์ดไมโครเอสดีแล้ว ก็ยังมากินที่ตรงนี้ด้วย ไม่เข้าใจเลย เราเลยต้องลบรูป ลบวีดิโอออกตลอด แอพด้วย แทงโก้อ่ะออกก่อนเลย เพราะหนักมาก เอาออกไปตั้งนานแล้ว ตั้งแต่พื้นที่หมดครั้งก่อนอ่ะ ใครรู้ บอกเราทีนะ ตอนปกติ มันต้องเหลือสัก 100 เมก จู่ ๆ มันลดมาเหลือ สามสิบกว่าเมกเนี่ย เรางงมาก เพราะเราลบรูป วีดิโอ ออกจะหมดเครื่องแล้ว ทุกไดร์ เคลียร์แคช เคลียร์ออล ปิดเปิดใหม่ หลายรอบแล้วก็ยังไม่เพิ่มเลย ที่หาย เซ็ง เอาแอพออกไปเยอะมากก

image

image

เรื่องต่อจากตะกี้ เรื่องเว็บคลังรูป คลังวีดิโอ ขอให้โพสต์ง่ายทั้งจากมือถือ และจากคอมเลยนะ เพื่อให้ใครใคร่อัพโหลดทางไหนก็อัพโหลดไปเลย และให้ดาวน์โหลดทางมืแถือก็สะดวก ทางเว็บก็สะดวก การสืบค้นก็ง่าย (อย่าเป็น แบบ เรียกถูกป่ะ ajax??? ที่แบบขึ้นมาแบบเลือน ๆ หลอน ๆ ไร้ตัวตนอ่ะ เพราะมันจะเรียกข้อมูลยาก แล้วตามดูต่อก็ยาก ขอให้แบบ มาเป็นหน้า ๆ มีแบบ 1 2 3 4 5 … หน้าสุดท้าย จะดีมาก รูปภาพจัดเรียงตามเวลาที่อัพโหลด สืบค้นได้จากคำค้น วันที่ถ่ายรูป ชื่อคนโพสต์รูป เอาแบบ เอื้อให้หารูป ใส่งานได้ง่าย ๆ อ่ะ มีเว็บบอร์ด ไว้ขอรูปด่วน อยากให้ถ่ายรูปอะไร โพสต์บอกกันไว้ พอมีคนมาตอบ (ถ่ายรูปให้ ให้คนนั้นได้คะแนนด้วย สะสมเยอะ ๆ แลกรางวัลได้ 555 – ท้กเก้นอีโคโนมี่ กระจาย) ประมาณนี้ ขอให้มีเหอะ อยากได้

image

พอดีไม่มีรูป เอารูปขนมไดฟูกุ ฝีมือแม่แฟนพี่สาวเราแทนละกัน พี่หนึ่งแฟนเอ (พี่สาวเรา ที่เราชอบเรียกว่าป้าเอซังแหละ) เขาเพิ่งเขียนบล็อกได้ไม่นาน พอเราไปดูอีกที บล็อก(ที่เวิร์ดเพรส)เขา มีเพจวีว (คนคลิกเข้ามา) ถึงหมื่นแปดแล้ว ในขณะที่บล็อกเวิร์ดเพรสนี้ของเรา เกิดก่อนบล็อกเขาตั้งเป็นปี ๆ ยังมีเพจวีวแค่หมื่นสามเอง จ๊าก เคล็ดลับของพี่หนึ่งคือ เขาโพสต์เอนทรี่ใหม่ทุกวัน โพสต์เรื่องที่อยู่ในกระแส แถมเอช่วยเขียน ช่วยโปรโมตในเฟสบุ๊คเออีก 555 นักเรียนของพี่หนึ่งกับเอก็เยอะแล้ว ดังนั้นแค่ไม่กี่เดือนเขาจึงมีเพจวีว ขนาดนั้นได้ (ตอนเขาโพสต์ใหม่ ๆ เจาจริงจังเรื่องสถิติคนเข้ามากเลยนะ 555 นึกแล้วตลกดี แต่สองคนนี้เขาจริงจังกับชีวิตอ่ะ เขาถึงเป็นเนื้อคู่กัน กร๊ากกกกก A1) ลองดู ๆ แต่ส่วนตัวเราเชื่อว่าเพจวีวเท่าไรก็ไม่มีความหมายหรอก ขอแค่โพสต์เรื่องที่มีประโยชน์ แม้มีคนอ่านคนเดียว เราก็จะโพสต์ต่อไป ไปแล้ว ปวดมือแล้ว พรุ่งนี้อยู่เวรโรงเรียนอีก ก็ฮา ๆ เดี๋ยวหาอะไรไปอ่าน และแพลนสิ่งดี ๆ ที่อยากให้มี

image

แถมรูปเรา ที่จับจอมาจากอินสตาแกรมตั้ม (ลูกศิษย์เรา ศักดิ์เป็นน้องชายของใหม่) ชอบมาก นี่คือรูปแคนดิด

อยากหาหนังสือแบบนี้ มาเข้าห้องสมุดเยอะ ๆ และอยากให้หน่วยงานมีเว็บแชร์รูป แชร์วีดิโอแบบนี้

image

อยากจะบอกว่า ที่โพสต์ไปตะกี้หลัก ๆ คือ จะเอารูปออกจากมือถือ เพราะว่า เราไม่ใช้สายเสียบซิงค์ไฟล์ (เป็นการป้องกันไวรัสที่เบสิคสุด) แต่เราเซ็งมาก เพราะลบออกจะหมดเครื่องแล้ว แต่พื้นที่ก็ไม่กลับมา เอาแอพออก พื้นที่ก็ยิ่งหาย (จะบ้าตาย) สรุป ก็ส่งออกมาเท่าที่อยากส่ง (เวิร์ดเพรสอีชั้นรกแทน เฮ้อออ มีที่ไหนที่ดีกว่านี้ไหมอ่ะ เพราะ ส่งเข้าเฟสบุ๊ค มันก็รกมากอ่ะ) เออ อันนี้ขอแปะ หน้าหนังสือแบบที่เราชอบ หนังสือประเภทแนะแนวการศึกษา ปะปะไป

image

image

image

image

image

image

image

image

ขอปะสมบัติของครูแนะแนวที่โรงเรียน คุณนายเจ๊ซุง

image

image

image

เล่าถึงสิ่งที่อยากให้มีด้วยเลยดีกว่า ขอให้มีไวไว จะดีใจมากกกก นั่นคือ เราอยากให้ ที่ทำงาน ทุกที่ มีพื้นที่ให้คนในหน่วยงาน อัพโหลดรูปภาพ และวีดิโอ โดย สิ่งที่จะติดตามทุกรูปภาพและวีดิโอไป คือ คำค้น และวันที่ถ่ายภาพ (อาจเห็นภาพได้เป็นการภายในก็ได้ ถ้ามันเป็นความลับ ผักชีโรยหน้า) และแสดงจำนวนผู้กดดูรูป(ขนาดพอเห็นไม่ต้องใหญ่มากมาย) และ แสดงจำนวนการดาวน์โหลดรูป(ขนาดใหญ่เพื่อนำไปใช้งาน) ใครมียอดดาวน์โหลดสูงสุด จะได้โบนัสพิเศษจากหน่วยงาน ว้าว ว้าว ว้าว และใครอยากได้รูปอะไร อยากได้วรดิโออะไร ไปโพสต์ขอให้คนอื่นช่วยถ่ายให้ก็ได้ เหตุผลคือ เมื่อเสาร์ที่แล้ว ที่เราต้องไปถ่ายรูปส้วมสะอาด ๆ เราต้องไปถึง 4 รอบ (วิ่งขึ้นวิ่งลง ในช่วง ประมาณสองชม.) เราเลยมาคิดว่า จริง ๆ ถ้าพี่แม่บ้านตึกสอง มีมือถือที่ถ่ายรูปได้ก็คงดีอ่ะ เขาล้างห้องน้ำเสร็จเมื่อไร ก็จะได้ถ่ายรูป แล้วอัพโหลดรูปเข้าระบบ (เชื่อเหอะ ว่าถ้ามีรางวัลจริง ใคร ๆ ก็คงพยายามขวนขวายทำให้เป็นแหละ ยิ่งถ้าให้หลายรางวัลก็ยิ่งน่าลุ้น – เอางี้ แสดงชื่อคนดาวน์โหลดด้วยก็ดี กันเจ้าของรูปกดโหลดซะเอง 555) กับอีกเคสนึงคือ ได้ยินมาว่า มีคนอยากได้ รูป รด.โบกรถ งานจราจรหน้าโรงเรียน ครูที่ดูแลก็จัดให้ แต่สุดท้ายเขาก็มาบ่นว่าไม่เห็นมีคนมาถ่ายรูปเลย (เอ่อ แล้วคนที่เขาอยากได้รูป เขารู้ป่าว ว่าจะมีการโบกรถในวันนั้น) จริง ๆ ที่ดีสุดคือ ใครที่เห็นก็จัดหา ไหว้วาน คนให้ถ่ายให้เลยสิ แล้วอัพโหลดขึ้นให้เองเลย เราเป็นคนชอบคิดหาทางแก้ปัญหา เพราะส่วนตัวเราก็เคยเจอปัญหาทำนองนี้ (ตอนนี้ก็ยังเจอ) เวลาเราถ่ายรูป เราจึงแชร์ไปแบบสาธารณะเลย ใครจะใช้ก็เอาไป (ถ้าเอาไปบิดเบือนทำเป็นเรื่องชั่ว เราแช่งไปแล้ว 555) แต่ถ้าเอาไปใส่งาน ที่เป็นเรื่องส่วนรวม ไม่ต้องขอเราเลย จัดไปเลย ถ้าเครดิตให้ ก็ดีใจ ก็เท่านั้นแหละ เราเป็นเด็กเทคโนฯการศึกษา ที่ชอบถ่ายรูปแคนดิด (ภาพเผลอ ภาพที่แบบไม่รู้ตัวว่าถูกถ่าย) และมาโคร ไม่ชอบถ่ายรูปพิธีการ เพราะเป็นผู้หญิงตัวโคตรเตี้ยนั้น มีข้อจำกัดในการถ่ายรูปเยอะมากกก อย่าให้เซด ดังนั้น ถึงเรามีกล้อง เราก็อาจไม่มีรูปทุกมุมในงาน ดังนั้น จะดีกว่าไหม ถ้าทุกคนจะแชร์รูปของหน่วยงาน ในที่เดียวกันได้ มันน่าจะดีเนอะ พูดตรง ๆ เห็นเราดูหน้าด้าน ๆ (เอ้ย ด้านได้อายอด) แต่เวลาต้องถ่ายรูปคนอื่น เราเครียดเหมือนกันนะ 55555555 แต่ถ้าถ่ายแล้วมีสิทธิ์ได้รางวัล ก็บ่ยั่นอ่ะ กร๊ากกกกก รับรอง ถ้ามีเว็บทำนองนี้ จะหารูปในหน่วยงานได้ง่ายขึ้นแน่นอน เออให้เว็บอัพจากมือถือได้ง่าย ๆ แบบเหมือนแชร์เข้าเฟสบุ๊คไงงั้นเลยนะ (เฟสบุ๊คห่วยตรงที่ สืบค้นรูปยากมาก เพราะใส่แท็ก แล้วก็เท่านั้น มันช่วยในการค้นหาไม่ได้ และเพจก็ไม่ได้สืบค้นง่าย กรุ๊ปก็เช่นกัน พวกนี้มันยังไม่ได้ออกแบบมาให้เป็นคลังรูป คลังวีดิโอ) ถ้ามีนะ เราคงส่งเยอะ เราชอบแอบถ่ายรูป 555 ยกตัวอย่างนะ

image

สมมติรูปนี้ คำค้น (label หรือ tag) ว่า “ประชุม” “งานมาตรฐาน” “ประเมินภายนอก” อะไรก็ว่าไป ใส่ไปเหอะ ที่เกี่ยวเท่านั้นนะ วันที่ถ่ายภาพ 4 ธันวาคม 2555 (คือถ้าใครรู้ว่างานนั้น คือวันที่เท่าไร ก็สืบค้นจากวันที่เลยก็ได้) (แล้วอย่าง ถ้ากดจากคำค้น ก็ให้ลิมิตปีได้ ไม่งั้นจะไปเรียกรูปของทุกปีมาหมด กลายเป็นเยอะตายเลย) แล้วก็ขึ้น จำนวนคนดูรูป แล้วก็ขึ้น จำนวนคนดาวน์โหลดรูป พร้อมชื่อผู้ดาวน์โหลด (ต้องเข้าระบบถึงจะโหลดรูปใหญ่ได้ เอาว่าตอนกดดูรูปให้มีลายน้ำขึ้นมาบังรูปดีกว่า ไม่งั้นเดี๋ยวคนจะใช้รูป จะใช้วิธีปรินท์สกรีน แล้วไม่ยอมดาวน์โหลดรูป กลัวเจ้าของรูปได้รางวัล อิอิ) น่าหนุกอ่ะ ถ้ามีบริษัทเอง จะทำงี้เลยนะ อยากมากอ่ะ อยากดูรูปปปป (เออให้ใส่คำบรรยายใต้รูปได้ด้วยก็ดี อิอิ) ไปและ พิมพ์จนมือจะหงิกแล้ว พิมพ์จากคิวสอง

บันทึกป้าแอมซัง หลายเรื่องอยู่

image

ถ้าโทรหาเรา แล้วเราไม่รับ (เบอร์ที่เห็นนี้คือเบอร์ทรูมูฟ ตอนเขาโทรมาเราปิดเครื่อง เครื่องนี้เราใส่ทรูกับดีแทก จะเปิดแค่เสาร์อาทิตย์ ที่อยู่บ้าน หลัก ๆ ไว้คุยกับพี่กิตซังโปรดิวเซอร์สุดสวย เอ้ย สุดเลิศของเรา เพราะพี่กิตใช้ดีแทก แต่คนโทรที่เราไม่รู้ว่าใครเนี่ย เขาโทรเข้าเบอร์ทรู เราใช้เบอร์ทรูตอนเรียนป.โท ใครวะ) สามารถส่งข้อความมาบอกได้ ว่า “คุณคือใคร และจะติดต่อเรื่องอะไร” บางที เราอาจโทรกลับ สงสัยเหมือนกันว่าใคร โทรตั้งสามรอบ แต่อยู่ดี ๆ ให้เราโทรกลับ คงไม่อ่ะ เรื่องต่อไป

image

เราชอบ ห่อเบงเบงอ่ะ มันมีเขียนขอโทษ ถ้าเราจะขอโทษใคร เราคงจะซื้อเบงเบงไปให้ 555 เรื่องต่อไป

image

วันก่อน เรากิน เราจะลบรูปออกจากมือถือ เลยมาแปะนี่แล้วกัน ที่เวิร์ดเพรส ให้พื้นที่ 3 กิ๊ก เราใช้ไปเท่าไรแล้ววะ เรื่องต่อไป

image

ไม่มีไร เราจะลบออกจากมือถือ (มันเป็นหลักฐานที่พอดีถ่ายไว้ ไม่มีไร) ((อยากทำเครื่องเตือนก่อนออกจากห้อง)) เรื่องต่อไป

image

วันก่อน เราเอาไป กะว่าไม่ใหม่ ก็ซุง ถามใหม่ก่อน ใหม่เอาเลย ก็เลยให้ใหม่ ที่เห็นคือ ที่จัดระเบียบของในรถ ที่จะติดกับเบาะคนขับหรือเบาะข้างคนขับ ที่พอติดแล้วจะแขวนขนม วางแก้วน้ำ วางของกินได้อ่ะ (ใหม่มีรถกระบะ ซุงมีรถเก๋งไง เลยจะให้คนมีรถนั่นแหละ) เราสั่งไอ้นี่มาจากเซเว่นแคทตาลอก ราคาเท่าไร ไม่ได้จำ แต่เกินร้อย ทว่า ตั้งแต่วันนั้น จนวันนี้ เราก็ยังไม่มีรถขับ เราจึงขอมอบให้คนที่มีรถดีกว่า เก็บไว้ก็รกบ้าน เผื่อให้ไปแล้ว เราจะมีราชรถมาเกยบ้าง 555 ให้ใหม่ ใหม่ดีใจ บอกว่าได้ใช้แน่นอน รถเด็กเยอะ กินหนม เรื่องต่อไป

image

วันก่อน อ.มาลัยให้ อร่อยดี เรื่องต่อไป

image

วันอังคารเราได้เปิดตึกเอง หนักมาก หลังยอก 555 เรื่องต่อไป

image

นี่คือของขวัญ ในสไตล์เรา เราชอบให้ของใช้ เราไม่ชอบห่อของขวัญ ปากกาเขียวยังไม่ได้ให้ใคร

image

ใช้ได้ทั้งกล่อง ทั้งของในกล่อง

image

นี่ต่างกันแค่กล่อง 555

image

นี่มีแปะสติกเกอร์ด้วย ปริ้นท์เอง กะเอง 555 แต่อาจไม่แจกทุกท่านอ่ะ ทรัพย์จางแล้ว 5555

image

พอแค่นี้ก่อนดีกว่า รูปตัวเองนี่แปะไปงั้น ดูไปดูมามันไม่ส้มว่ะ สงสัยจะใส่ไปงานแต่งไม่ได้แล้ว บางทีก็เบื่องานที่บังคับสีเสื้อว่ะ เอาว่ายุ่ง ๆ ก็ฝากตังค์ไปละกัน ขอให้รักกัน ๆ ยินดี ๆ (อิจฉา เลยจะไม่ไป แต่เอาชุดมาอ้าง 555) เอาแค่นี้ละกัน โพสต์เนี่ย จะลบรูปออกจากมือถือ เลยมาเล่า (ไร้สาระมาก นังป้าแอม – คนอ่านเซด)

ลาแล้ว ฉายาอ้วนหมู

  • ขอบ คุณอ้วนหมู ที่พับลิกอินสตาแกรม อีชั้นจึงหลุดพ้นแล้ว ว่าทำไม อ้วนถึงเลิกจีบหนู จีบแล้วไม่ใช่ก็บอกสิคะ ปล่อยให้อีชั้นรออยู่ตั้งเป็นชาติ วันนี้ได้เห็นรูปจึงรู้ว่ามีหวานใจแล้ว ยินดีด้วยหลาย ๆ

    Pranitee ขอขอบคุณ

    แบ่งปันความรู้สึกกับเพื่อนๆด้วย Freehap

    ระดับความสุขวันนี้ของ Thailand อยู่ที่ 58%, -13% เทียบกับเมื่อวาน มาเพิ่มความสุขให้โลกกันเถอะ
    Like · · Unfollow Post · Share · view post
    • Jaksana Kaewnut likes this.
    • Pranitee Ratanawijitr ขอบ คุณอ้วนหมู ที่พับลิกอินสตาแกรม อีชั้นจึงหลุดพ้นแล้ว ว่าทำไม อ้วนถึงเลิกจีบหนู จีบแล้วไม่ใช่ก็บอกสิคะ ปล่อยให้อีชั้นรออยู่ตั้งเป็นชาติ วันนี้ได้เห็นรูปจึงรู้ว่ามีหวานใจแล้ว ยินดีด้วยหลาย ๆ ขอให้รักกันนาน ๆ มีลูกเต็มบ้าน มีหลานเต็มเมือง ยินดีด้วยจริง ๆ จ้า ขอบคุณจริง ๆ ที่พับลิกหลังจากไพรเวทมานาน ที่รู้เพราะเรากดดูเสมอ ๆ กดไปเจอแต่คำว่าไพรเวท ไม่มีอะไรติดค้างแล้ว ขอบคุณมาก ๆ จะด้วยตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ ก็ขอบคุณมาก ๆ
    • Pranitee Ratanawijitr เห็น เราโหด ปากหมา แต่เราก็เป็นคนที่โลกสวยมากคนนึง ใครเขารักกัน เราก็ยินดี สุดท้ายอยากบอกว่า ความจริงมันเยียวยาได้ทุกอย่าง ไม่มีใครห้ามคุณหรือ ด่าว่าคุณได้หรอกถ้าคุณต้องการแบบนั้น แต่ช่วยบอกด้วย เพราะความเงียบมันเป็นปริศนา และคนเรามักเข้าข้างตัวเอง ยิ่งบอก ช้า ก็ยิ่งทำร้ายความรู้สึกของคนที่เกี่ยวข้องมาก ดีที่วันนี้รู้แล้ว พรุ่งนี้โลกไม่แตกหรอก แต่ถ้าโลกแตก เราคงนอนตายตาหลับแล้ว 555 (อารมณ์ดีมาก ๆ จริง ๆ นะ เพราะเราชอบความจริงอ่ะ)
    • Write a comment…

รู้สึกโล่งอก

อ้วนหมูเนี่ย เราชอบเพราะปี 2550 หรือ 51 จำไม่ได้ เขาแปลเพลงให้เรากับผู้หญิงที่เขาหมายปองแต่เป็นผู้หญิงที่มีแฟนแล้ว และเขาก็รู้ด้วยว่าเขาไม่มีหวังในผู้หญิงคนนั้น (แต่ผู้หญิงท่านนี้แต่งงานไปเมื่อปีที่แล้ว แน่นอน อ้วนหมูคงใจสลาย) อ้วนหมู และพี่ผู้หญิงเป็นพี่ ร.ร. มัธยมชองเรา

เอาว่าช่วงเขาแปลเพลงส่งมาให้อ่านและฟัง เรารู้สึกกรี๊ดดดเขามาก แต่ไม่ถึงปีหรอก น่าจะ กค2550 – จำไม่ได้2551 เขาก็เงียบ หาย พูดด้วยก็ไม่พูดด้วย โทรไปก็ไม่รับ และเราก็ไม่ใช่คนที่ชอบเซ้าซี้ใคร แน่นอน เราก็เลยเปลี่ยนใจไปชอบคนอื่น 555 แต่พอเราแซดอีก แต่ไม่มากมายหรอก ยอมรับความจริงได้หมด (แค่เบื่อหน่ายคนที่ไม่ยอมพูดความจริง เราไม่เคยเกลียดความจริงอ่ะ เราชอบ ต้องยอมรับได้ เพราะใครทำไรไว้ก็ต้องได้รับผลอยู่แล้ว ไม่มีอะไรต้องคิดมากมาย – เราอ่ะคงก่อกรรมไว้เยอะ  ?? 555 แต่ก็หนุกดี ทำให้มีเรื่องมาเล่าเยอะ พอดีเราชอบผูกเรื่องด้วย เลยจินตนาการเป็นเรื่องราวเก่งเวอร์ 555 ) ก็เลยกลับมาคิดถึงอ้วนหมู ปกป้องตัวเอง เรียกถูกป่าววะ 555

แต่เราทำใจแล้วแหละ ย้อนไปอ่านเองได้ บล็อกนี้แหละ อย่างเยอะ เอาไปแต่งละครได้ บางอย่างมันก็เวอร์ ๆ แค่เราชอบเขียนบันทึกตามความคิดเรา จนเพื่อนสนิทผู้หญิงของเรา เคยบอกเราว่า แกไม่ต้องเล่าทุกเรื่องในชีวิตแกก็ได้ หัดเป็นคนมีความลับบ้างก็ได้

เราฟังแล้วก็ฮาาา

ต่อไปเราคงไม่เล่าแล้ว เพราะหนึ่ง)เราขี้เกียจ สอง)เรารู้สึกว่าคนที่ถูกเรากล่าวถึง เขาคงไม่พอใจเรา อาจเลยไปถึงเกลียดด้วย 555 และเราคิดว่าที่ผ่านมาเราเล่าเยอะแล้วว่าเราเรียนรู้อะไรบ้าง

อย่างน้อย เราเรียนรู้ว่า ถ้าเรารักใครสักคนอย่างแท้จริง(รักแท้ ไม่ใช่ความใคร่หลงมัวเมาในกิเลส) เราจะยอมรับได้ทุกสิ่งที่เขาเป็นโดยที่ไม่คิดจะไปครอบงำหรือเปลี่ยนแปลงอะไรเขา เพราะถ้าเขาก็รักเรา เขาก็จะพยายามเปลี่ยนแปลงตัวเองเอง เท่าที่เขารู้ว่าเราชอบอะไร และเราเองก็คงเช่นกันก็คงอยากจะเปลี่ยนให้ดีเพื่อให้คู่ควรกับคนที่เรารัก และถ้ารักคนที่เหมาะสมคู่ควร มันจะไม่เหนื่อย ไม่ทุกข์ ไม่ต้องคิดว่าวันนี้มัน(แฟน)จะไปจีบคนอื่นไหม มันจะทรยศเราไหม มันจะโกหกเราไหม มันจะเลวไหม ฯลฯ เพราะถ้าคู่กันจริง คงจะเป็นคนที่ทำให้มีความสุขมากกว่าความทุกข์ 555 นึกถึงเพลง ฉันอาจเป็นสายฝน เมื่อเธอร้อนใจ อบอุ่นเหมือนไฟ เมื่อเธอเหน็บหนาว อาจเป็นดนตรี กล่อมเธอเมื่อเหงา อาจเป็นแสงดาว เมื่อเธอแหงนมอง อ่ะ

เลิกพูดถึงอ้วนหมูถาวรแล้วนะจ๊ะ ขอให้โชคดีค่ะ ยินดีด้วยกับความรักที่ตามหามานาน 😀

ถ้าเรามีความรักดี ๆ เราคงจะไม่มาเล่าลงบล็อกแล้วนะ เราคงเอาเวลาไปดูแลความรู้สึกของคนรักของเราดีกว่า อิอิ ยิ่งแก่ ภาระก็ยิ่งเยอะ เอาเวลาไปดูแลครอบครัว เพื่อนฝูง ญาติมิตรดีกว่า ถ้าท่านใดคิดถึงเรื่องทำนองนี้ ผลงานบ่นจากเรา ก็ย้อนไปอ่านของเก่าซ้ำแล้วกัน 555 สวัสดีค่ะ ไว้มีอะไรมีประโยชน์ จะมาเล่าใหม่ 😀

วิธีปิดปากเด็กนักเรียน และบ่นหลายเรื่องจัด 555

เฮ้ย ปิดปากนะ ไม่ใช่ฆ่าปิดปาก 555

คือ เมื่อวานได้เข้าสอนแทน อาจารย์มาลัย สองห้อง (สี่คาบ)
ห้องแรกคือห้องอาจารย์มาลัยเอง เด็กห้องนี้จะคุ้นเคยกัน เพราะเป็นเจ้าหน้าที่ห้องสมุดอยู่แล้ว
ก็ไม่มีปัญหา นอกจากว่า บางคนก็ไม่มีหนังสือมาเรียน ก็ทำให้ทำงานไม่เสร็จ
และเด็กที่มีหนังสือ ก็ไม่ค่อยอ่าน (คือเราจำได้ สมัยเราเรียนสังคมม.สอง ตอนนั้น อาจารย์อะไรสอนหว่า ขอนึกก่อน ม.หนึ่ง อาจารย์ผกาวรรณ
ม.สอง อาจารย์อะไรวะ อาจารย์มติมั้ง (น่าจะใช่ จำได้มีตรังกานู จำเสียงอาจารย์ได้ 555)
ม.สาม อาจารย์อะไรอ่ะ อาจารย์ละเอียดมั้ง คือตอนเรียนต้องอ่านหนังสือไปก่อนนะ ไม่อ่านเนี่ยจะทำงานเสร็จไม่ทันอ่ะ)

แต่นักเรียนอ่ะ ไม่อ่านมาก่อน ก็เลยมีคนทำงานเสร็จแค่สี่คนเอง
นอกนั้นไม่เสร็จ
พูดมาก ไม่มีหนังสือมาลอก
และเราก็สอนไม่ได้ เพราะเราเอาความรู้คืนอาจารย์มัธยมไปหมดแล้ว เราจำได้แต่ เทือกเขาอูราล แม่น้ำอูราล (ที่แห้งไปแล้วป่าว ที่มาของ ออย ออฟอูราล ที่ต้องเปลี่ยนเป็นโอเล นั่นแหละ 555) กับทะเลสาปแคสเปี้ยน เป็นพรมแดน ของอะไรสักอย่าง (คือจำเสียงอาจารย์ได้อ่ะ 555)

ก็พอหมดคาบแรกก็ไม่เท่าไร

คาบบ่าย ต้องเข้าแทน 3 คาบ อาจารย์ไม่ได้สั่งไว้ แต่อาจารย์ไปประชุมกระทันหัน
พอดีเราปวดท้อง (ตอนแรกเด็กยังไม่มา) ก็ไปนั่งท้องผูกสักพัก ((เมื่อคืนวันพฤ เครียด ทำให้ท้องผูก ใครทำให้เราขี้ไม่ออก นี่บาปนะคะ ทำให้เราเครียดเนี่ย 555 กดดัน บีบคั้น ใช้คำถามแบบชี้นำตลอดอ่ะ เราก็เออ เออ เออ หมดแหละ เราอยากเป็นคนให้เกียรติคน แม้จะมีคำพูดที่ว่า “(ชื่อเรา)ก็ดูเป็นคนไม่ได้โรคจิตอะไรมากมายก็เป็นคนปกติ บลา บลา บลา” อืม เรานี่ดูโรคจิตในสายตาเขามากเลยเหรอเนี่ย -*- พูดมาได้ ไม่ได้นึกถึงคนฟังเลย แต่เราจะไม่ใส่ใจแล้ว เพราะใส่ใจไป ก็ขี้ไม่ออก เครียด ปล่อยไป รับได้เท่าที่รับได้)) 

อ่ะต่อ พอมาจากส้วม ใหม่บอกว่า พี่แอม มีเด็กมาอ.มาลัยยังไม่มา เด็กข้างบนโวยวายมาก พี่เอไปดุหลายรอบแล้ว ขอหนูดูชั้นหนังสือก่อน เผื่อสพฐมาตรวจ เราก็โอเค ๆ เดี๋ยวพี่จัดการเด็กข้างบนเอง เราก็คิดในใจว่า “โอ้ พระเจ้า อีชั้นซวยแล้ว” ก็รีบไปเอากระดาษรายงานมาก่อน เพราะว่าอ.ไม่ได้สั่งงานไว้ เผื่อให้เด็กทำงานอะไรไปพลาง ๆ
พอขึ้นไป พี่เอบอกว่าขอคุยกับเด็กแป๊บนึง (มันมีเด็กจีบกัน แล้วมีเด็กในห้องมาด่า ตลกดี เอาว่าเรางงว่าเรื่องมันเป็นมาเป็นไปไง ไม่แน่ใจ)
แต่ช่างเหอะ

พอเราเข้าไป เป็นเด็กห้อง ขอไม่บอกละกัน ขอบอกว่า เดินมาเรียนกันไม่ถึงครึ่งห้อง (ผู้ชายส่วนใหญ่ไปซ้อมบอล — เวลาเรียนเนี่ยนะ ถ้าเป็นคาบเราจริง ๆ เราจะไปกระชากพวกมันมาเรียน พอเป็นคาบแทน ไม่อยากจริงจังมาก เหนื่อยเครียด กลัวคนด่าด้วยว่าเยอะกับเด็ก — แต่ปกติเราน้อยกับเด็กอ่ะ) เราเลยถามว่า อ.มาลัยให้งานอะไรไว้ไหม เด็กบอกว่า ขอเคลียร์งานเก่า บางคนก็เคลียร์งาน แต่หลายคนเล่นแทบเล็ต หลายคนเมาท์แตก หลายคนเล่นปั่นแปะ ((เราจะฟ้องครูประจำชั้นห้องนี้ วันจันทร์ เป็นการพนันนะเนี่ย แต่เราไม่ฟ้องเอง เราอยากให้ที่ปรึกษาเขารับทราบก่อนดีที่สุด — เราไม่รู้ว่าใครอ่านบล็อกเราบ้าง แต่ถ้าคุณเป็นคนดีพอ กรุณาอ่านแล้วรับรู้ว่า เราตีแผ่สิ่งที่เป็นไปในโลก ที่เชื่อว่ามีปนอยู่ทุกที่ กรุณาอย่ามองไปในทางเสียหาย ถ้ามีสมอง กรุณาช่วยคิดว่าจะเปลี่ยนทัศนคติพวกเขาเหล่านั้นยังไง ไม่ใช่มองอะไรก็เอาแต่ลงโทษ การลงโทษเด็กโต เป็นสิ่งที่”อาจจะ”ทำให้ปัญหารุนแรงกว่าเดิมก็ได้)) ด้วยเหตุผลว่า เล่นกันในกลุ่มเพื่อนในห้องเพื่อนจะสะสมตังค์เพื่อซื้อแทบเล็ต (เอ่อ เราปวดหัวมากเลยนะ รู้ไหมเนี่ย เหตุผลฟังไม่ขึ้นอ่ะ หาเงินซื้อแทบเลตด้วยการเล่นปั่นแปะเนี่ยนะ) 
พอดีวันนี้มีแทบเลตยี่ห้อพายแอพเปิล (ล้อเลียนแอพเปิล) มาขายด้วยไง กร๊ากกก (มาวันเดียว)

สรุปเราด่ามันเป็นสิบ ๆ รอบ ไม่เลิก ตีก็ไม่ไหว เล่นกันเกือบทั้งหมด (ที่ไม่เล่น คือทำงาน หรือไม่ก็ฟังเพลง) เราตีไม่ไหว ประสาทกินอ่ะ เลยบอกว่า เล่นเงียบ ๆ ห้ามส่งเสียงดัง เพราะถ้ามีคนมา พวกเอ็งตายหมดในห้องปกครองแน่นอน และครูก็จะโดนด้วย (คือ อย่าลืมนะคะ งานการเราก็มีนะคะ จะให้เราสอนก็ไม่รู้จะสอนยังไง และหนังสือหนังหามันก็ไม่เอามาเรียนกัน อยากจะตี แต่เยอะอ่ะ มันไม่ใช่ทางแก้ไขปัญหาอ่ะ วันหลังเราจะเตรียมชีตของเราไปเองดีไหม ทุกคนต้องทำงานของเรา มันจะได้เงียบ มีงานทำทุกคน เตรียมปากกาให้ยืมเลย จะได้ไม่อ้างว่าไม่มีปากกาด้วย)

สรุป สักพัก เราลงมาเอางานที่ห้อง ได้ยินเสียงกรี๊ด ๆ (มันวิ่งเล่นกัน พอดีมีสมุทรปราการเอฟซีมาแจกพลาสติกเป่าลมเป็นทรงคล้ายไม้เบสบอกที่ตีเล่นกันได้อ่ะ เด็กมันเลยเอามาตีกัน และพวกปั่นแปะ ก็ยังปั่นแปะอยู่) เราก็รีบวิ่งไป เพราะเราเห็นพี่ปัดดูหนังสืออยู่ ถ้าพี่ปัดขึ้นไป ไอ้นักเรียนห้องนี้จะโดนหนักกว่าเจอเราแน่ ๆ ((ทั้งที่เราเตือนแล้วว่า อยากทำอะไรก็ทำแล้วกัน เพราะไม่เอาอะไรมาเรียนเลย -*- ((((มันเป็นคาบติวอานะ ลืมบอกแต่แรก)))) แต่อย่างส่งเสียงดัง ขอร้องแค่นี้)) เป็นไง เราขึ้นมาด่ามันได้แค่สองสามนาที พี่ปัดขึ้นมาเลย เด็กทั้งร.ร.จะกลัวพี่ปัด (เนี่ยแหละที่เราบอกว่า คนเรา พระเดช พระคุณ บุญญา บารมี มีไม่เท่ากัน เราอ่ะ ด่าให้ตายเด็กก็ไม่กลัว ตีให้ตายเด็กก็ไม่กลัว แค่พี่ปัดเดินเข้ามา เด็กเงียบทั้งห้อง) พี่ปัดเรียกเด็กหลังห้อง ถามว่าเกิดอะไรขึ้น เด็กเล่าแค่กรี๊ดเพราะเอาพลาสติกเป่าลมตีกัน เล่าแค่นั้น เด็กที่กรี๊ดสองคนเลยโดนทำโทษ ด้วยการลุกนั่งจนหมดคาบ (((แซดไหมหนู ครูบอกแล้วว่าอย่าเสียงดัง ทำไมพวกแกไม่เชื่อครู))) (ส่วนเรา พี่ปัดเขาไม่ได้ถาม และขอไม่เล่าอะไร — จะมาเล่าลงบล็อกไง เพื่อจะให้แง่คิดบางอย่าง ถ้าคนอ่าน จะมีสมองรับไปได้ เราไม่ได้ว่าเราฉลาดนะ แต่เราอยากมาบอกเล่าว่า ไม่มีใครที่ดีเลิศหรอก แต่จะดีกว่าไหม ถ้าจะเป็นพวกที่ฉลาดในการดำรงชีวิต แบบที่ไม่เดือดร้อนตนเองและคนอื่นอ่ะ อย่างเด็กห้องนี้นะ ถ้าเงียบอ่ะ ก็ไม่ถูกทำโทษหรอก ถ้ารู้กฎรู้ระเบียบก็จะอยู่ได้แบบสบาย ๆ งานก็ไม่ต้องทำ — เพราะเราไม่มีงานให้เขาทำ ให้ชีตแบบเมื่อเช้า เป็นการบ้านไป เด็กไม่มีหนังสือ เราสั่งให้ไปทำที่บ้าน) 

ถ้าไม่ใช่หน้าที่รับผิดชอบของเราโดยตรง เราจะไม่รุนแรงกับเด็ก เราคิดว่ามันเป็นการให้เกียรติทุกฝ่าย
แค่ถ้าหน้าที่เรา วิชาเรา เด็กมันจะเห็นเราในอีกภาพนึงแน่นอน อย่านึกว่าใจดี อย่าเรียกว่าใจดีดีกว่า เราเป็นคนที่แยกแยะสถานการณ์ได้อ่ะ แต่ขอให้รู้ไว้ ว่าถ้าเราเตือนอะไร คำเตือนนั้น มันสำคัญจริง ๆ เพราะโลกนี้ ไม่ได้มีแค่เรา ยังมีคนที่โหดกว่าเรา ((และจริง ๆ เราก็ไม่ได้รู้ทุกอย่าง)) ขอไว้อาลัยให้เด็กที่เล่นปั่นแปะด้วย เพราะว่า ถ้าเรื่องถึงครูที่ปรึกษา ก็ไม่แน่ใจว่าจะโดนอะไรบ้าง (หักคะแนน)

อยากได้แทบเล็ต เก็บเงินค่าขนมสิ ทำไมต้องเล่นปั่นแปะ
เรายังเลิกซื้อล็อตเตอรรี่เลย มันไม่ถูกหรอก น่าเบื่อ การพนัน ดวง โชค ไม่มีจริง หรือมีจริงก็ไม่ได้เกิดขึ้นบ่อย พยายามเองดีกว่า

เด็กยุคนี้ เราคงไม่ได้บอกว่าน่าเป็นห่วงนะ เพราะเราว่ามันเสียตั้งแต่คนรุ่นเราแล้ว (รับไว้ให้เอง เพราะเชื่อว่าบางคนอ่านจบ คงจะด่าเราด้วย อยากด่าก็ด่าไป ด่าแล้วแกเจริญขึ้น ก็ด่าไป) ไม่ต้องตามสืบนะ แค่อยากเล่า

เออ มาวานหลุดปากบอกเด็กที่จะขอดูโทรศัพท์มือถือไปว่า ให้ดูไม่ได้ เลยร่ายยาวไปถึงนิสัยคนสมัยนี้ ซึ่งเล่าเยอะไป จนเด็กเซ้าซี้ถามจะเอาคำตอบให้ได้ว่าคือใคร เราก็ไม่บอก และบอกเด็กแค่ว่า ไม่ต้องอยากรู้ว่าคือใคร ไม่มีประโยชน์ รู้แค่ว่า ในโลกนี้มีกลโกง กลลวง แบบนี้ ก็พอแล้ว ((แต่เราเชื่อว่าเด็กต้องเอาไปเล่าต่อแน่ ๆ แต่ช่างเหอะ ยังไงเด็กก็ไม่รู้ว่าคือใคร หมายเหตุ ไม่เกี่ยวกับที่ทำงานนะ ที่เล่าอ่ะมันเป็นข่าวก๊อสซิป 555))  ทำให้เรารู้ว่า วิธีที่จะทำให้เด็กเงียบได้อีกวิธีคือ การเล่าเรื่องซุบซิบนินทา เฮ้ย มันเงียบฟังดีมากอ่ะ โคตรจะฮา ยิ่งข่าวดารานักร้องหนังเหนิงเนี่ย เงียบกริบฟังตาแป๋ว

เออ ย้ำเรื่องปิดปากเด็กนักเรียน

ควรเป็นสอบ ให้ใบงาน ซึ่งรายละเอียดจบในใบงาน อย่าให้ต้องหาข้อมูลเพิ่มในหนังสือ
เพราะถ้าเด็กไม่เอามา ปากกาดินสอไม่มี มันก็จะนั่งคุยกัน

คราวหน้าถ้าสอนแทน
1) จะเตรียมไวท์บอร์ดเล็กของเรา ไว้เขียน เพราะกระดานอัจฉริยะ มันต้องเปิดคอม เปลืองไฟ เราไม่ได้จำเป็นขนาดนั้น
2) เตรียมดินสอปากกาไปให้เด็กยืม เอาแบบมีขาตั้ง ยอมซื้อเลยอ่ะ เอาดิ (อีชั้นบ้า ๆ อีชั้นซื้อดะนะ ที่จะช่วยเอื้อให้ชีวิตการทำงานของอีชั้นง่ายขึ้น แต่ถ้าเด็กตัวเอง จะตบคว่ำก่อนค่อยให้ยืม เสียนิสัยหมด)
3) ชีต เตรียมไว้เลย รายละเอียดครบถ้วน ลอกในชีต ไม่ต้องใช้สื่ออื่น
4) ไม้ขู่ (ใครกำหนดห้ามตี ขอให้รู้ว่า คุณพลาด มีคนตีอยู่ ซึ่งไม้เรียวสร้างคนได้เสมอ ไอ้ที่แรง ๆ นั่นโรคจิตเว้ย ส่วนเราไม่ตีเด็กถ้าไม่ได้รับคำสั่งมา หรือเหลืออด เพราะเราตัวเล็ก ตีเด็กที ปวดแขน ตีมันเราก็เจ็บ เหนื่อย เดี๋ยวจะเอาโทรโข่งไปที่ทำงานแล้ว ถ้าไม่ขี้เกียจแบกนะ)

ขอพลังจงอยู่กับข้า ((ข้าจะไปจัดของให้จุ๊บ ๆ รองน้ำกิน แล้วก็จัดพอร์ตโฟลิโอ้ครูพิเศษ เฮ้อ ผลงานกรูมีอะไรบ้างเนี่ย นอกจากบ่นลงบล็อก จนบล็อกโด่งดัง((เหรอ))เนี่ย กร๊ากกก))

ถ้ามีคนอ่านก็ยินดีนะคะ ช่วยแก้ปัญหาตรงไหนได้ อีเมลมาบอกได้นะคะ pranitee@hotmail.com จะขอบคุณมาก ให้อีเมลเลย (ส่งสแปมมาขอแช่ง) ถ้าส่งคำแนะนำดี ๆ มา ขอให้ท่านเจริญก้าวหน้า สืบ ๆ ไป ไปแล้ว จริง ๆ งานมีเยอะกว่าที่ลิสต์อ่ะ 555

ปล.ลืมบอกเราโทรหาไอคูลเมื่อตอนสาย เบื่อมันว่ะ พนักงานมันถามเอื่อย ๆ เสียงขาด ๆ กว่าจะรู้เรื่องโทรนานมาก เราโทรไปอานะ
ทีหลังมันรับเรื่องทางเมลด้วยดิวะ
เราชอบทางข้อความนะ มันมีหลักฐานชัดดี ไม่ต้องมีปัญหาเรื่องฟังไม่ชัด สะกดไม่ถูก
ด้วยอ่ะ

บอกไว้เลยนะ ถ้าใครมีเบอร์เรา แล้วโทรหาเรา เราไม่รับ
ส่ง SMS มาบอกได้ ว่าจะคุยเรื่องอะไร ถ้าเราสะดวก เราโทรกลับเอง หรือถ้าไม่สะดวก เรา SMS กลับได้แหลก เราชอบการติดต่อทางอะซิงโครนัส (ไม่ประสานเวลา) ว่างเมื่อไรค่อยตอบ เรารับรองเราตอบแน่นอน ถ้าจะไม่คาดคั้นให้เรารับโทรศัพท์ เราอยากรับโทรศัพท์ไหน เราจะรับไว ถ้าไม่อยากรับ จะไม่รับเลย ฉะนั้นมันเสี่ยงมากที่จะไม่รับสายทุกสาย ดังนั้นหากรีบ กรุณา SMS มาว่าเป็นใคร จะติดต่อเรื่องอะไร ขอบคุณล่วงหน้า

แต่ย้ำว่าถ้าเรารู้ว่าเบอร์ที่โทรมาเป็นใคร หากเราไม่รับสาย (โปรดรู้ไว้ว่าเราอาจทำงานอยู่ เข้าส้วมอยู่ อยู่ห้องอื่น) แต่เมื่อเราเห็นแล้ว เราโทรกลับไป (ไม่น่าเกินสามชม.หลังจากที่คุณโทรมา เพราะเราหยิบโทรศัพท์เกือบทุกชม. ยกเว้นประชุม) แปลว่า เราปกตินะคะ และคุณคือคนสำคัญ หรือคนที่มีผลต่อการดำรงชีวิตอย่างปกติสุขของเรา

แต่ถ้าถามมาถามอีเมล หรือทางข้อความ SMS ไลน์เลย วอทแอพ ถ้าหากไม่ได้ถามประหลาดเกินไป เราตอบทุกคำถามแน่นอนค่ะ (ถ้าไม่พอใจก็ตอบสั้น ๆ ว่า ขออภัยไม่ทราบ) ขนาดวันก่อนมีคนไม่รู้จัก ไม่เป็นเฟรนด์ด้วย ส่งข้อความเฟสบุ๊คมาถามเราเรื่องต่อใบขับขี่รถยนต์ เรายังตอบเลย เราอยากบอก เราอยากช่วยอ่ะ ((เพราะตอนเรา ไม่เห็นมีใครช่วยเลย กร๊ากกกกกก)) เอาวะ สู้ต่อไป บ่นหลายเรื่องเลยว่ะ เรียนรู้ไปเรื่อย ๆ

คอมสืบค้น กับภาพถ่ายตูโสตวัสดุ ี

image

image

จะบอกว่าคอมสืบค้นอ่ะ กวนประสาทมาก มันเปิดไม่ติด (ก่อนนั้นจอมันค้างบ่อยมาก) เมื่อวานช่างมา มันติด พอช่างไป มันไม่ติดอีก พอใหม่เปิด มันติดแต่ค้าง เราเอาแอนตี้ไวรัสออก แต่นะ เอาเหอะ ถ้าเป็นงี้ อีกไม่นานคงพัง ไม่รู้เป็นที่อะไร ซ่อมไม่เป็น 555 ดูป้ายตู้โสตวัสดุแล้วกัน เออแต่เครื่องสืบค้นเราลงโปรแกรมบล็อกเว็บไว้ บล็อกเฟสบุ๊คกับเฟสบุ๊คมือถือ จริงๆ อยากให้มีโปรแกรมอนุญาตให้เข้าได้แต่เว็บไหนมากกว่าอ่ะ จะให้เข้าได้แต่หน้าสืบค้นกับเช็คหนังสือ 555 บ่น ๆ จะพยายาม หาทางล็อกหน้าจอแบบ หอสมุด มศว ให้ได้ ปล.ยืมโสตวัสดุ เรามีบริการใหม่ ให้เด็กทิ้งเบอร์ไว้ พอสื่อมาคืนวันไหน เราจะเอสเอมเอสให้มารับ อย่าลืม เอสเอมเอสเราเหลือเยอะจัด555

image

image

image