วิธีปิดปากเด็กนักเรียน และบ่นหลายเรื่องจัด 555

เฮ้ย ปิดปากนะ ไม่ใช่ฆ่าปิดปาก 555

คือ เมื่อวานได้เข้าสอนแทน อาจารย์มาลัย สองห้อง (สี่คาบ)
ห้องแรกคือห้องอาจารย์มาลัยเอง เด็กห้องนี้จะคุ้นเคยกัน เพราะเป็นเจ้าหน้าที่ห้องสมุดอยู่แล้ว
ก็ไม่มีปัญหา นอกจากว่า บางคนก็ไม่มีหนังสือมาเรียน ก็ทำให้ทำงานไม่เสร็จ
และเด็กที่มีหนังสือ ก็ไม่ค่อยอ่าน (คือเราจำได้ สมัยเราเรียนสังคมม.สอง ตอนนั้น อาจารย์อะไรสอนหว่า ขอนึกก่อน ม.หนึ่ง อาจารย์ผกาวรรณ
ม.สอง อาจารย์อะไรวะ อาจารย์มติมั้ง (น่าจะใช่ จำได้มีตรังกานู จำเสียงอาจารย์ได้ 555)
ม.สาม อาจารย์อะไรอ่ะ อาจารย์ละเอียดมั้ง คือตอนเรียนต้องอ่านหนังสือไปก่อนนะ ไม่อ่านเนี่ยจะทำงานเสร็จไม่ทันอ่ะ)

แต่นักเรียนอ่ะ ไม่อ่านมาก่อน ก็เลยมีคนทำงานเสร็จแค่สี่คนเอง
นอกนั้นไม่เสร็จ
พูดมาก ไม่มีหนังสือมาลอก
และเราก็สอนไม่ได้ เพราะเราเอาความรู้คืนอาจารย์มัธยมไปหมดแล้ว เราจำได้แต่ เทือกเขาอูราล แม่น้ำอูราล (ที่แห้งไปแล้วป่าว ที่มาของ ออย ออฟอูราล ที่ต้องเปลี่ยนเป็นโอเล นั่นแหละ 555) กับทะเลสาปแคสเปี้ยน เป็นพรมแดน ของอะไรสักอย่าง (คือจำเสียงอาจารย์ได้อ่ะ 555)

ก็พอหมดคาบแรกก็ไม่เท่าไร

คาบบ่าย ต้องเข้าแทน 3 คาบ อาจารย์ไม่ได้สั่งไว้ แต่อาจารย์ไปประชุมกระทันหัน
พอดีเราปวดท้อง (ตอนแรกเด็กยังไม่มา) ก็ไปนั่งท้องผูกสักพัก ((เมื่อคืนวันพฤ เครียด ทำให้ท้องผูก ใครทำให้เราขี้ไม่ออก นี่บาปนะคะ ทำให้เราเครียดเนี่ย 555 กดดัน บีบคั้น ใช้คำถามแบบชี้นำตลอดอ่ะ เราก็เออ เออ เออ หมดแหละ เราอยากเป็นคนให้เกียรติคน แม้จะมีคำพูดที่ว่า “(ชื่อเรา)ก็ดูเป็นคนไม่ได้โรคจิตอะไรมากมายก็เป็นคนปกติ บลา บลา บลา” อืม เรานี่ดูโรคจิตในสายตาเขามากเลยเหรอเนี่ย -*- พูดมาได้ ไม่ได้นึกถึงคนฟังเลย แต่เราจะไม่ใส่ใจแล้ว เพราะใส่ใจไป ก็ขี้ไม่ออก เครียด ปล่อยไป รับได้เท่าที่รับได้)) 

อ่ะต่อ พอมาจากส้วม ใหม่บอกว่า พี่แอม มีเด็กมาอ.มาลัยยังไม่มา เด็กข้างบนโวยวายมาก พี่เอไปดุหลายรอบแล้ว ขอหนูดูชั้นหนังสือก่อน เผื่อสพฐมาตรวจ เราก็โอเค ๆ เดี๋ยวพี่จัดการเด็กข้างบนเอง เราก็คิดในใจว่า “โอ้ พระเจ้า อีชั้นซวยแล้ว” ก็รีบไปเอากระดาษรายงานมาก่อน เพราะว่าอ.ไม่ได้สั่งงานไว้ เผื่อให้เด็กทำงานอะไรไปพลาง ๆ
พอขึ้นไป พี่เอบอกว่าขอคุยกับเด็กแป๊บนึง (มันมีเด็กจีบกัน แล้วมีเด็กในห้องมาด่า ตลกดี เอาว่าเรางงว่าเรื่องมันเป็นมาเป็นไปไง ไม่แน่ใจ)
แต่ช่างเหอะ

พอเราเข้าไป เป็นเด็กห้อง ขอไม่บอกละกัน ขอบอกว่า เดินมาเรียนกันไม่ถึงครึ่งห้อง (ผู้ชายส่วนใหญ่ไปซ้อมบอล — เวลาเรียนเนี่ยนะ ถ้าเป็นคาบเราจริง ๆ เราจะไปกระชากพวกมันมาเรียน พอเป็นคาบแทน ไม่อยากจริงจังมาก เหนื่อยเครียด กลัวคนด่าด้วยว่าเยอะกับเด็ก — แต่ปกติเราน้อยกับเด็กอ่ะ) เราเลยถามว่า อ.มาลัยให้งานอะไรไว้ไหม เด็กบอกว่า ขอเคลียร์งานเก่า บางคนก็เคลียร์งาน แต่หลายคนเล่นแทบเล็ต หลายคนเมาท์แตก หลายคนเล่นปั่นแปะ ((เราจะฟ้องครูประจำชั้นห้องนี้ วันจันทร์ เป็นการพนันนะเนี่ย แต่เราไม่ฟ้องเอง เราอยากให้ที่ปรึกษาเขารับทราบก่อนดีที่สุด — เราไม่รู้ว่าใครอ่านบล็อกเราบ้าง แต่ถ้าคุณเป็นคนดีพอ กรุณาอ่านแล้วรับรู้ว่า เราตีแผ่สิ่งที่เป็นไปในโลก ที่เชื่อว่ามีปนอยู่ทุกที่ กรุณาอย่ามองไปในทางเสียหาย ถ้ามีสมอง กรุณาช่วยคิดว่าจะเปลี่ยนทัศนคติพวกเขาเหล่านั้นยังไง ไม่ใช่มองอะไรก็เอาแต่ลงโทษ การลงโทษเด็กโต เป็นสิ่งที่”อาจจะ”ทำให้ปัญหารุนแรงกว่าเดิมก็ได้)) ด้วยเหตุผลว่า เล่นกันในกลุ่มเพื่อนในห้องเพื่อนจะสะสมตังค์เพื่อซื้อแทบเล็ต (เอ่อ เราปวดหัวมากเลยนะ รู้ไหมเนี่ย เหตุผลฟังไม่ขึ้นอ่ะ หาเงินซื้อแทบเลตด้วยการเล่นปั่นแปะเนี่ยนะ) 
พอดีวันนี้มีแทบเลตยี่ห้อพายแอพเปิล (ล้อเลียนแอพเปิล) มาขายด้วยไง กร๊ากกก (มาวันเดียว)

สรุปเราด่ามันเป็นสิบ ๆ รอบ ไม่เลิก ตีก็ไม่ไหว เล่นกันเกือบทั้งหมด (ที่ไม่เล่น คือทำงาน หรือไม่ก็ฟังเพลง) เราตีไม่ไหว ประสาทกินอ่ะ เลยบอกว่า เล่นเงียบ ๆ ห้ามส่งเสียงดัง เพราะถ้ามีคนมา พวกเอ็งตายหมดในห้องปกครองแน่นอน และครูก็จะโดนด้วย (คือ อย่าลืมนะคะ งานการเราก็มีนะคะ จะให้เราสอนก็ไม่รู้จะสอนยังไง และหนังสือหนังหามันก็ไม่เอามาเรียนกัน อยากจะตี แต่เยอะอ่ะ มันไม่ใช่ทางแก้ไขปัญหาอ่ะ วันหลังเราจะเตรียมชีตของเราไปเองดีไหม ทุกคนต้องทำงานของเรา มันจะได้เงียบ มีงานทำทุกคน เตรียมปากกาให้ยืมเลย จะได้ไม่อ้างว่าไม่มีปากกาด้วย)

สรุป สักพัก เราลงมาเอางานที่ห้อง ได้ยินเสียงกรี๊ด ๆ (มันวิ่งเล่นกัน พอดีมีสมุทรปราการเอฟซีมาแจกพลาสติกเป่าลมเป็นทรงคล้ายไม้เบสบอกที่ตีเล่นกันได้อ่ะ เด็กมันเลยเอามาตีกัน และพวกปั่นแปะ ก็ยังปั่นแปะอยู่) เราก็รีบวิ่งไป เพราะเราเห็นพี่ปัดดูหนังสืออยู่ ถ้าพี่ปัดขึ้นไป ไอ้นักเรียนห้องนี้จะโดนหนักกว่าเจอเราแน่ ๆ ((ทั้งที่เราเตือนแล้วว่า อยากทำอะไรก็ทำแล้วกัน เพราะไม่เอาอะไรมาเรียนเลย -*- ((((มันเป็นคาบติวอานะ ลืมบอกแต่แรก)))) แต่อย่างส่งเสียงดัง ขอร้องแค่นี้)) เป็นไง เราขึ้นมาด่ามันได้แค่สองสามนาที พี่ปัดขึ้นมาเลย เด็กทั้งร.ร.จะกลัวพี่ปัด (เนี่ยแหละที่เราบอกว่า คนเรา พระเดช พระคุณ บุญญา บารมี มีไม่เท่ากัน เราอ่ะ ด่าให้ตายเด็กก็ไม่กลัว ตีให้ตายเด็กก็ไม่กลัว แค่พี่ปัดเดินเข้ามา เด็กเงียบทั้งห้อง) พี่ปัดเรียกเด็กหลังห้อง ถามว่าเกิดอะไรขึ้น เด็กเล่าแค่กรี๊ดเพราะเอาพลาสติกเป่าลมตีกัน เล่าแค่นั้น เด็กที่กรี๊ดสองคนเลยโดนทำโทษ ด้วยการลุกนั่งจนหมดคาบ (((แซดไหมหนู ครูบอกแล้วว่าอย่าเสียงดัง ทำไมพวกแกไม่เชื่อครู))) (ส่วนเรา พี่ปัดเขาไม่ได้ถาม และขอไม่เล่าอะไร — จะมาเล่าลงบล็อกไง เพื่อจะให้แง่คิดบางอย่าง ถ้าคนอ่าน จะมีสมองรับไปได้ เราไม่ได้ว่าเราฉลาดนะ แต่เราอยากมาบอกเล่าว่า ไม่มีใครที่ดีเลิศหรอก แต่จะดีกว่าไหม ถ้าจะเป็นพวกที่ฉลาดในการดำรงชีวิต แบบที่ไม่เดือดร้อนตนเองและคนอื่นอ่ะ อย่างเด็กห้องนี้นะ ถ้าเงียบอ่ะ ก็ไม่ถูกทำโทษหรอก ถ้ารู้กฎรู้ระเบียบก็จะอยู่ได้แบบสบาย ๆ งานก็ไม่ต้องทำ — เพราะเราไม่มีงานให้เขาทำ ให้ชีตแบบเมื่อเช้า เป็นการบ้านไป เด็กไม่มีหนังสือ เราสั่งให้ไปทำที่บ้าน) 

ถ้าไม่ใช่หน้าที่รับผิดชอบของเราโดยตรง เราจะไม่รุนแรงกับเด็ก เราคิดว่ามันเป็นการให้เกียรติทุกฝ่าย
แค่ถ้าหน้าที่เรา วิชาเรา เด็กมันจะเห็นเราในอีกภาพนึงแน่นอน อย่านึกว่าใจดี อย่าเรียกว่าใจดีดีกว่า เราเป็นคนที่แยกแยะสถานการณ์ได้อ่ะ แต่ขอให้รู้ไว้ ว่าถ้าเราเตือนอะไร คำเตือนนั้น มันสำคัญจริง ๆ เพราะโลกนี้ ไม่ได้มีแค่เรา ยังมีคนที่โหดกว่าเรา ((และจริง ๆ เราก็ไม่ได้รู้ทุกอย่าง)) ขอไว้อาลัยให้เด็กที่เล่นปั่นแปะด้วย เพราะว่า ถ้าเรื่องถึงครูที่ปรึกษา ก็ไม่แน่ใจว่าจะโดนอะไรบ้าง (หักคะแนน)

อยากได้แทบเล็ต เก็บเงินค่าขนมสิ ทำไมต้องเล่นปั่นแปะ
เรายังเลิกซื้อล็อตเตอรรี่เลย มันไม่ถูกหรอก น่าเบื่อ การพนัน ดวง โชค ไม่มีจริง หรือมีจริงก็ไม่ได้เกิดขึ้นบ่อย พยายามเองดีกว่า

เด็กยุคนี้ เราคงไม่ได้บอกว่าน่าเป็นห่วงนะ เพราะเราว่ามันเสียตั้งแต่คนรุ่นเราแล้ว (รับไว้ให้เอง เพราะเชื่อว่าบางคนอ่านจบ คงจะด่าเราด้วย อยากด่าก็ด่าไป ด่าแล้วแกเจริญขึ้น ก็ด่าไป) ไม่ต้องตามสืบนะ แค่อยากเล่า

เออ มาวานหลุดปากบอกเด็กที่จะขอดูโทรศัพท์มือถือไปว่า ให้ดูไม่ได้ เลยร่ายยาวไปถึงนิสัยคนสมัยนี้ ซึ่งเล่าเยอะไป จนเด็กเซ้าซี้ถามจะเอาคำตอบให้ได้ว่าคือใคร เราก็ไม่บอก และบอกเด็กแค่ว่า ไม่ต้องอยากรู้ว่าคือใคร ไม่มีประโยชน์ รู้แค่ว่า ในโลกนี้มีกลโกง กลลวง แบบนี้ ก็พอแล้ว ((แต่เราเชื่อว่าเด็กต้องเอาไปเล่าต่อแน่ ๆ แต่ช่างเหอะ ยังไงเด็กก็ไม่รู้ว่าคือใคร หมายเหตุ ไม่เกี่ยวกับที่ทำงานนะ ที่เล่าอ่ะมันเป็นข่าวก๊อสซิป 555))  ทำให้เรารู้ว่า วิธีที่จะทำให้เด็กเงียบได้อีกวิธีคือ การเล่าเรื่องซุบซิบนินทา เฮ้ย มันเงียบฟังดีมากอ่ะ โคตรจะฮา ยิ่งข่าวดารานักร้องหนังเหนิงเนี่ย เงียบกริบฟังตาแป๋ว

เออ ย้ำเรื่องปิดปากเด็กนักเรียน

ควรเป็นสอบ ให้ใบงาน ซึ่งรายละเอียดจบในใบงาน อย่าให้ต้องหาข้อมูลเพิ่มในหนังสือ
เพราะถ้าเด็กไม่เอามา ปากกาดินสอไม่มี มันก็จะนั่งคุยกัน

คราวหน้าถ้าสอนแทน
1) จะเตรียมไวท์บอร์ดเล็กของเรา ไว้เขียน เพราะกระดานอัจฉริยะ มันต้องเปิดคอม เปลืองไฟ เราไม่ได้จำเป็นขนาดนั้น
2) เตรียมดินสอปากกาไปให้เด็กยืม เอาแบบมีขาตั้ง ยอมซื้อเลยอ่ะ เอาดิ (อีชั้นบ้า ๆ อีชั้นซื้อดะนะ ที่จะช่วยเอื้อให้ชีวิตการทำงานของอีชั้นง่ายขึ้น แต่ถ้าเด็กตัวเอง จะตบคว่ำก่อนค่อยให้ยืม เสียนิสัยหมด)
3) ชีต เตรียมไว้เลย รายละเอียดครบถ้วน ลอกในชีต ไม่ต้องใช้สื่ออื่น
4) ไม้ขู่ (ใครกำหนดห้ามตี ขอให้รู้ว่า คุณพลาด มีคนตีอยู่ ซึ่งไม้เรียวสร้างคนได้เสมอ ไอ้ที่แรง ๆ นั่นโรคจิตเว้ย ส่วนเราไม่ตีเด็กถ้าไม่ได้รับคำสั่งมา หรือเหลืออด เพราะเราตัวเล็ก ตีเด็กที ปวดแขน ตีมันเราก็เจ็บ เหนื่อย เดี๋ยวจะเอาโทรโข่งไปที่ทำงานแล้ว ถ้าไม่ขี้เกียจแบกนะ)

ขอพลังจงอยู่กับข้า ((ข้าจะไปจัดของให้จุ๊บ ๆ รองน้ำกิน แล้วก็จัดพอร์ตโฟลิโอ้ครูพิเศษ เฮ้อ ผลงานกรูมีอะไรบ้างเนี่ย นอกจากบ่นลงบล็อก จนบล็อกโด่งดัง((เหรอ))เนี่ย กร๊ากกก))

ถ้ามีคนอ่านก็ยินดีนะคะ ช่วยแก้ปัญหาตรงไหนได้ อีเมลมาบอกได้นะคะ pranitee@hotmail.com จะขอบคุณมาก ให้อีเมลเลย (ส่งสแปมมาขอแช่ง) ถ้าส่งคำแนะนำดี ๆ มา ขอให้ท่านเจริญก้าวหน้า สืบ ๆ ไป ไปแล้ว จริง ๆ งานมีเยอะกว่าที่ลิสต์อ่ะ 555

ปล.ลืมบอกเราโทรหาไอคูลเมื่อตอนสาย เบื่อมันว่ะ พนักงานมันถามเอื่อย ๆ เสียงขาด ๆ กว่าจะรู้เรื่องโทรนานมาก เราโทรไปอานะ
ทีหลังมันรับเรื่องทางเมลด้วยดิวะ
เราชอบทางข้อความนะ มันมีหลักฐานชัดดี ไม่ต้องมีปัญหาเรื่องฟังไม่ชัด สะกดไม่ถูก
ด้วยอ่ะ

บอกไว้เลยนะ ถ้าใครมีเบอร์เรา แล้วโทรหาเรา เราไม่รับ
ส่ง SMS มาบอกได้ ว่าจะคุยเรื่องอะไร ถ้าเราสะดวก เราโทรกลับเอง หรือถ้าไม่สะดวก เรา SMS กลับได้แหลก เราชอบการติดต่อทางอะซิงโครนัส (ไม่ประสานเวลา) ว่างเมื่อไรค่อยตอบ เรารับรองเราตอบแน่นอน ถ้าจะไม่คาดคั้นให้เรารับโทรศัพท์ เราอยากรับโทรศัพท์ไหน เราจะรับไว ถ้าไม่อยากรับ จะไม่รับเลย ฉะนั้นมันเสี่ยงมากที่จะไม่รับสายทุกสาย ดังนั้นหากรีบ กรุณา SMS มาว่าเป็นใคร จะติดต่อเรื่องอะไร ขอบคุณล่วงหน้า

แต่ย้ำว่าถ้าเรารู้ว่าเบอร์ที่โทรมาเป็นใคร หากเราไม่รับสาย (โปรดรู้ไว้ว่าเราอาจทำงานอยู่ เข้าส้วมอยู่ อยู่ห้องอื่น) แต่เมื่อเราเห็นแล้ว เราโทรกลับไป (ไม่น่าเกินสามชม.หลังจากที่คุณโทรมา เพราะเราหยิบโทรศัพท์เกือบทุกชม. ยกเว้นประชุม) แปลว่า เราปกตินะคะ และคุณคือคนสำคัญ หรือคนที่มีผลต่อการดำรงชีวิตอย่างปกติสุขของเรา

แต่ถ้าถามมาถามอีเมล หรือทางข้อความ SMS ไลน์เลย วอทแอพ ถ้าหากไม่ได้ถามประหลาดเกินไป เราตอบทุกคำถามแน่นอนค่ะ (ถ้าไม่พอใจก็ตอบสั้น ๆ ว่า ขออภัยไม่ทราบ) ขนาดวันก่อนมีคนไม่รู้จัก ไม่เป็นเฟรนด์ด้วย ส่งข้อความเฟสบุ๊คมาถามเราเรื่องต่อใบขับขี่รถยนต์ เรายังตอบเลย เราอยากบอก เราอยากช่วยอ่ะ ((เพราะตอนเรา ไม่เห็นมีใครช่วยเลย กร๊ากกกกกก)) เอาวะ สู้ต่อไป บ่นหลายเรื่องเลยว่ะ เรียนรู้ไปเรื่อย ๆ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s