สำหรับเอนทรี่ก่อน เมื่อกี้ (ที่เขียนในรถตอนขากลับจากค่าย)

คงไม่ใส่รายละเอียด ขี้เกียจ

แต่อยากจะบอกว่า คนที่มีความเชื่อใดก็ตาม อย่าคิดว่าคนอื่นจะรู้เหมือนคุณ และจะต้องเชื่อเหมือนคุณ เพราะว่าคนเรามีอะไรให้เชื่อตั้งมากมาย

ดังนั้น ถ้ามีข้อห้ามอะไร กรุณาติดป้ายตัวเท่าควาย หรือล้อมบริเวณหวงห้ามไว้ เอาอะไรกั้นไว้ จะได้ไม่ต้องคอยดู คอยห้าม คอยมาว่าคนที่ไม่รู้ แล้วว่าเหมือนเขาอยากจะทำผิดความเชื่อนักแหละ ทั้งที่คนเขาไม่รู้ เพราะไม่มีความเชื่อชุดเดียวกับคุณ

กรุณา อย่าทำเรื่องง่ายให้เป็นเรื่องยาก

เราเป็นคนที่เรื่องมาก แต่เวลาอยู่ในสถานที่ที่มีคนจำนวนมาก ควบคุมยาก เราปล่อยวางมากนะ เพราะคนเรา ไม่จำเป็นต้องคิดเหมือนกัน แต่ถ้าอยู่ในพื้นที่ ในส่วนที่เป็นสิทธิ์ของเรา เราก็เต็มที่เหมือนกัน ทว่าเราเป็นคนชอบทำป้าย เราชอบประกาศ เราไม่ค่อยคิดเอาเองเออเองว่าคนอื่นจะรู้เหมือนเรา

รู้แล้วรู้อีก บอกซ้ำซาก ก็ยังดีกว่าไม่บอกอะไร แล้วเดาเอาเองว่าเขาจะรู้ (เอือมมากอ่ะคนจำพวกนี้ แต่ที่เอือมมากกว่าพวกนี้ คือ พวกที่ต่อหน้าอย่าง ลับหลังอีกอย่าง น่ารำคาญมาก ทำให้สังคมล้าหลังไม่พัฒนา เพราะมัวแต่ต้องตามแก้ปัญหาของอีพวกนี้ แบบอีชั้นจะไปรู้กับอีพวกคุณไหมว่าจะให้ทำไร เหนื่อย) นี่คือสาเหตุนึงที่เราชอบทำป้ายบอก ติดป้ายไปทั่ว ชอบป่าวประกาศมาก ๆ เราอยากให้ทุกคนรู้ในสิ่งที่เรารู้ บางทีมันอาจจะมีประโยชน์ มากกว่าที่ (คนผู้มองไม่เห็นประโยชน์) คิด

ถ้าบอกเราล่วงหน้าน่ะ (ถ้าไม่ต้องเสียเงินเสียทอง เราจัดให้ ถ้าต้องเสียเงินทอง ซื้อชุด ซื้อบ้าบอคอแตก เราอาจจะไม่จัดให้ทันที เพราะเราไม่มีเงิน เข้าใจป่ะ ถ้าให้ฟรีเลย มีเหรอที่อีชั้นจะไม่ปฏิบัติตาม อีชั้นเป็นคนที่ตามน้ำเหมือนกันนะคะ อีชั้นไม่ขวางคลอง แต่ที่ไม่ทำเพราะอีชั้นไม่มี อีชั้นขัดสน เข้าใจ๊) ไม่มีหรอกที่เราจะไม่ทำ เราบอกแล้ว เห็นเราแรง แต่เราก็ไม่ชอบให้ใครด่าเรา เราไม่อยากให้เขามีกรรม เราก็ไม่อยากมีกรรม ไม่ชอบเป็นตัวประหลาด เพราะลำพังที่เป็นอยู่ก็ประหลาดมากพอแล้ว (เป็นคนเลือดกรุ๊ปเอบี ก็อยากจะปกติเหมือนคนอื่นเขานะ แต่แบบ ยากอ่ะ รู้ตัวว่าประหลาดนะ แต่ก็ชอบเป็นแบบนี้ แต่เราเอางานเอาการในส่วนของเรา เรารับรอง ถ้าหนีไม่พ้น ก็ไม่คิดจะต่อต้านหรอก เหนื่อยเปล่า ๆ เราปล่อยวางมากกว่าที่คนอื่นคิด เยอะ บางทีเราก็ไม่ได้คิดอะไรเลยด้วยซ้ำ สมองกลวง)

โฆษณา

ช่วงทำอุปกรณ์ ฐานอนุมาน ดมกลิ่น

ค่ำวันศุกร์ที่แล้ว อ.มาลัย โทรมาหา บอกว่า ลูกเสืออยู่ด้วยกันฐานอะไร เราก็ตอบว่าฐานดมกลิ่นค่ะ อ.บอกว่าฝากด้วย (ขอกะปิอย่างนึงแน่ ๆ) เอาของในห้องสมุดมาทำแหละ แต่คือเราไม่ได้เอากลับมา เราจึงคุ้ยของในบ้าน มาทำหมดเลย เอากระปุกน้อย สิบอัน แปะสติกเกอร์สีเงิน (ป๋าบอกว่าจะไว้ซ่อมหลังคาบ้าน) ที่อยู่ในห้องนอนเรามาเป็นทศวรรษแล้วกระ(ละ)มัง เราเลยจิกมาห่อ ปิดกระดาษแข็งที่ตูดกระปุก ทำที่ดมไว้สองเวอร์ชั่นคือ แบบฝากกระดาษ กับ กรวยกระดาษ แต่สุดท้ายได้ใช้อันฝากระดาษ เพราะกรวยกลิ่นลอยมาไม่ถึง ก็แปะ ๆ ไป เอาถุงรองนะ ไม่ให้ของดมสัมผัสกระปุก จะได้ไม่ต้องล้าง เก็บไว้ใช้หนหน้าได้ คงเก็บแหละ เดี๋ยวจะขอเลย เข้าค่ายรอบหน้าขออยู่ฐานอนุมานดมกลิ่นเลย จะได้หาแต่ของดม ไม่ต้องหาอุปกรณ์ นั่งคิดแล้วกันว่ากลิ่นอะไรแรง ๆ บ้าง แต่ดีอย่างที่ฐานนี้เล่นตอนมืด เด็กมองไม่เห็นของข้างใน ตัดปัญหาเรื่องแอบดูได้บ้าง ของที่ให้ดมจริงรอบนี้คือ 1 เก็กฮวยผง (แอมเอาไป ปีใหม่มีคนให้กระเช้ามา) 2 ขิงผง (แอม เหมือนตะกี้) 3 กะปิ (ให้ใหม่เอามา) 4 การบูรหอม (แอม แอมต้องมีติดบ้าน ไว้ไล่มดขึ้นโน้ตบุ๊ค นาฬิกาในส้วม ไล่แมวหน้าประตูบ้าน ชอบมาก เคยอยากเป็นคนขายการบูรหอม ขนาดนั้น คือขาดไม่ได้ แต่ไม่ได้จ่อดมนะ อันตรายบ้างเหมือนกัน) 5 สายรัดข้อมือกลิ่นตะไคร้หอม (ใหม่เอามา) 6 เปลือกส้ม (หาที่ค่าย เพราะใหม่ไม่ได้เอามา) 7 น้ำมันมวย (ขอจากกล่องพยาบาล) 8 แอมโมเนีย (ขอจากกล่องพยาบาล เหม็นฉุน เด็กบ่นเยอะมาก) จริง ๆ แอมเอาซอสพริก ซอสมะเขือเทศ โอวันติน น้ำเต้าหู้งาดำ ใบชา น้ำหอม(เซ็กซี่มีบายอั้มพัชรภา 555 เอซังได้รับแจกมา ไม่ได้ใช้ เราเลยขอมา) ไปด้วย แต่อ.มาลัยบอกว่าเด็กไม่ได้กลิ่นหรอก (ส่วนน้ำหอม คงแรงไป) เลยไม่ได้ใช้ (เอาไปเยอะเพราะของพวกนี้รกบ้านมาก 555 แอมไม่กิน ไม่ใช้) ลองคิดกันดูว่าน่าเล่นกลิ่นไรอีก แต่ปลาร้านี่ขอ ถ้าเหม็นมาก สงสารเด็กเหอะ วิธีเล่นคือ อ.มาลัยจะกักเด็กทั้งกองไว้ให้ แล้วปล่อยมาทีละหมู่ ประมาณไม่เกินสิบคน แอมกับใหม่จะยืนรอ (กระปุกดมวางที่เก้าอี้) พอเด็กมา จะส่งทุกกระปุกให้เด็กทุกคนดม บอกว่าดมเบา ๆ ก่อน ใครตอบได้ตอบเลย ถ้าตอบไม่ได้ ส่งต่อให้เพื่อช่วยดม หมู่นึงต้องตอบกลิ่นถูก 5 อย่างขึ้นไป (จากทั้งหมด 8 อย่าง) จึงจะผ่านฐานนี้ เวลาเด็กตอบ เราจะดูเลขกระปุกไง ว่าถูกหรือไม่ถูกเพราะจำเลขได้ แต่น้องใหม่มันจำไม่ได้ ก็ดมซ้ำ แล้วบอกว่าถูกหรือไม่ถูก ขอบอกสนุกมาก มีแต่เด็กอยากดมผ่านแล้สก็ยังจะดม เพราะมันไม่ได้ดมทุกคนไง ถ้าเพื่อนคนไหนได้กระปุกง่าย ตอบได้ เราก็จะวางกระปุกที่เก้าอี้เลยกันงง มีเด็กขโมยไปดมด้วย ฮามาก แล้วขนาดปิดไม่ให้ดม ยังดมมืออ่ะ โคตรขำ เป็นแทบทุกหมู่เลย ฮามาก ท่านรองวิชาการ รองชลารักษ์ ยังมาเล่นเลย ตอบได้ทุกกระปุก ท่านรองชมด้วย ชมกระปุก และไปชมให้อ.มาลัยฟังด้วย หนุกมาก ๆ เราฮาสุดแล้ว รู้สึกดีใจ ที่สิ่งที่นั่งคิดทั้งวันเสาร์ที่แล้ว (คิดทั้งวันอ่ะขอบอก กลัวทำออกมาไม่ได้เรื่องอ่ะ) ประสบความสำเร็จได้ หนุกอ่ะ อย่างน้อย ได้เห็นเด็ก ๆ ชอบก็ดีใจมาก ดูรูปตอนทำแล้วกัน

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

ไว้จะมาเล่าใหม่ เผื่อใครจะเอาไปประยุกต์ใช้ได้