ความคิด ณ จุดนี้ (อาจเปลี่ยนได้ ถ้ามีอะไรเปลี่ยน)

ก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่า กระเป๋าน้องปลาน้อยของเรา 29 บาท
ดูรูป
https://twitter.com/pranitee/status/319692156384206848
https://twitter.com/pranitee/status/319691536508010496
มีคุณค่า
ตอนไปเกาะช้าง มันได้ช่วยให้คนที่อยากสนุกสนาน ได้หมดห่วงกับทรัพย์สมบัติ
เพราะมีเราเป็นคนถือให้ (เพราะเราไม่เล่นน้ำ และพูดตรง ๆ ว่าเกลียดมากคนที่
พูดกับเราว่าเรามาเหมือนไม่ได้มา เพราะเราไม่ได้ลงน้ำ ห่า ก็กูเป็นเมน กูก็กลัวน้ำ
และที่สำคัญกูมาทะเลแล้ว จะพูดทำไมให้กูเสียความรู้สึก จำไว้นะ ถ้ามีไปทะเลอีก
ถ้าไม่คิดจะไปเทสต์เน็ต กูไม่ไปแม่งแล้ว รำคาญชิบหาย กูไปถือของให้ ไปถ่ายรูป
ไม่มีใครกล้าเหวี่ยงน้ำ เพราะอาจถือสมบัติคนเยอะ ตกน้ำตกท่าไป ข้างของเขาชิบหาย
เลยไม่โดนเหวี่ยงน้ำ ยังไม่โออีกเหรอ หาได้ที่ไหน คนที่ไม่อยากลงน้ำเนี่ย
กูเนี่ยแหละ ไม่อยากลงน้ำ กลัวตาย เข้าใจป่ะ — ใครอ่านแล้วว่าหยาบคาย ปิดไป
กูไม่ได้เขียนให้มึงอ่าน กูแค่จะระบาย — ด้วยเหตุคือ พ่อแม่เราโทรมาหลายรอบ
ไม่ให้ลงน้ำ และด้วยตัวเรา ที่พวกมึงจะรู้หรือไม่รู้ กูไม่รู้ แต่กูจะบอก ว่ากูมีอาการ
ที่ออกแนวจะเป็นโรคประจำตัวแล้ว คือ หายใจไม่ออก ซึ่งคาดว่าคงไม่ต่างจาก
คนจมน้ำ แค่ไม่มีน้ำลงไปในปอด กับไม่ลอยขึ้นอืดแค่นั้นเอง ดังนั้นจึงไม่อยากลง
เพราะกลัวว่าจะต้องหายใจไม่ได้แบบมีน้ำเต็มปอดด้วย และยิ่งป๋าแม่ไม่ให้ลง เลย
เกรงว่า ถ้าตายห่าขึ้นมา จะทำให้ท่านต้องคิดมากถึงมากที่สุด และว่าว่าไม่เชื่อฟัง
เราไม่ทุกข์เลยที่ไปทะเลแล้วไม่ลงทะเล แล้วคนอื่นจะเสือกมาทุกข์แทนเราทำเหี้ยอะไร
พูดรอบสองรอบกูไม่ว่า แม่งพูดหลายรอบจนกูจะด่าแล้วว่า เออ วันหลังกูไม่มาแล้ว
จะได้ไม่ต้องมาถ่ายรูป มาถือของให้พวกมึง — หยาบไป แต่มาจากมายโซล ขอบอก // จะบอกว่าคนที่เราไม่ได้ถือของให้ อ่ะพูดเยอะ ดังนั้นอาจเพราะพวกเขาไม่ได้เห็นเราทำประโยชน์อะไรมั้ง เลยอยากให้ตกน้ำตกท่าไป 555 ก็คบบอกไม่เล่น กลัวน้ำ ยังยุ่งอยู่ได้ ไม่ลงแหล่งน้ำธรรมชาติ กูประกาศตรงนี้เลย แต่จะตอบทุกคนที่ถามด้วยคำพูดดี ๆ แหละว่า หนูกลัวแหล่งน้ำธรรมชาติค่ะ ใครจะว่าไง ก็สุดแต่เขาเหอะ เราพูดดีสุดแล้ว ก็ไม่ลงคือไม่ลง ยุ่งอะไรกับกูกันนัก // เราเป็นคนนึงที่ไม่เคยชวนใคร เพราะเราคิดว่าคนสนิท ๆ ของเขาคงชวนมาเยอะแล้ว ไม่มีใครบังคับใครได้ เขาต้องอยากจากจิตวิญญาณเขาเอง)

ทุกคนมีคุณค่าในตัวของเขาเองค่ะ แม้เขาจะไม่ได้ทำในสิ่งที่คุณอยากให้เขาทำ
ฉะนั้น ถ้่าพูดดี ๆ ไม่ได้ มึงก็หุบปากไปค่ะ
(เหมือนเราตอนเงียบ ๆ คือ เพราะเราไม่อยากพูดหมา ๆ ใส่ใครไง หรือบางทีก็
กำลังชิล ๆ ก็ไม่อยากพูดอะไร เราไม่เคยรู้สึกว้าเหว่มากมาย เพราะตั้งแต่เล็ก
สมัยเรีัยนก็ถูกจับแยกตลอด ถ้ามีอะไรให้ทำ ก็โอเคหมด ให้อย่างปกติและมีเมตตานะ ไม่ใช่กลั่นแกล้งกู
เคยเล่าป่ะ น่าจะเคยเล่า ตอนที่ทำงานเก่าอ่ะ โดนเขาแกล้ง 25 งาน ให้เป็นงาน เราสัก 18 งาน มีคน 24 คน เหอะ ๆ ตอนเราลาออกเท่านั้นแหละ สนุกมาก เป็นไงล่ะ ทีนี้รู้หรือยังว่าการทำทำร้ายคนอื่น มันเป็นยังไง กรรมใดใครก่อ กรรมนั้นก็กลับสู่ตัวคนก่อ)

บ่้นอะไรวะ (เราไม่เคยหวังให้ใครอ่านงานเขียนของเรา แล้วต้องรู้สึกผิด หรือรู้สึกว่าถูกเราด่านะ เพราะเราเองก็ไม่ใช่คนดี ไม่้งั้นคงนั่งสวย ๆ ไม่มาด่าใคร แต่เราอยากให้รู้ว่า บางครั้ง มันก็ไม่จำเป็นที่จะต้องเสียเวลา มาทำให้คนอื่น เสียความรู้สึก เพราะคุณโน้มน้าวใจคนด้วยวิธีการทำนองนี้ไม่มีวันสำเร็จหรอก เรียกว่าไม่มีวาทศิลป์ พูดไปสองไพเบี้ย นิ่งเสียตำลึงทอง หรือไม่ก็ทำดีส่วนอื่น ๆ ที่ทำได้เหอะ ทุกคนจัดการชีวิตได้หมดแหละ แค่จะดีถูกใจใคร หรือไม่ถูกใจใคร ก็เท่านั้นเอง // ถ้าเกี่ยวข้องกับคุณ แล้วไม่้ถูกใจคุณ คุณก็ด่า โอเคสมเหตุสมผล ถ้าไม่เกี่ยวกับคุณ ก็ปล่อยวางซะ และพูดอะไร พูดครั้งเดียว แต่เขียนป้ายหลาย ๆ ครั้ง เห็นเด่น ๆ ชัด ๆ สั้น ๆ 555 เนวิเกเตอร์ดีเยี่ยม ดีกว่า ไม่ต้องถามมาก — อะไรของแกคนอ่านงง)

อ่ะต่อ ๆ จะเล่าถึงมายโซล

เราคงไม่เรีัยนอะไรช่วงนี้
เพราะมองแล้ว ว่าถ้าเรียนหลายคน หน่วยงานคงวุ่นวาย
เราบอกได้เลยว่าเราไม่ชอบเป็นครูในระบบ แต่เราก็จะไม่ออกจากงาน เพราะชะตาถูกขีดมาแล้ว ในส่วนของงานจะทำให้ดีถึงดีที่สุด อย่างสมเหตุสมผล (อย่างน้อยทำงาน 5 ปี ยกเว้นคนสนิทกดดันด้วยการปล่อยทิ้งกูให้กูไร้ที่พึ่ง แล้วพูดว่ากูอยากเหมือนเรื่องอยากเต้น แล้วทุกคนปัดตูดทิ้งกู จนกูนั่งร้องไห้ เสียใจมาก ทุกอย่างฝากกู แต่ทิ้งกูซะงั้น กูจะทำใจ และิคิดว่ากูเกิดมามีกรรม เป็นที่พึ่งให้คนอื่นได้ แต่พอมีปัญหา กูกลับไร้คนเห็นใจ คนอื่นไม่ว่า คนรัก ๆ นี่เสียใจมาก แล้วอ้างว่ากูอยาก โถ กูเต้นเพราะกูขี้เกียจร้อง ถ้าไม่มีบังคับอะไร กูไม่ทำอะไรเหมือนกันแหละ ใคร ๆ ก็อยากสบาย แต่กูมีสิ่งหนึ่งที่มีมากกว่าคือ กูมีความรับผิดชอบต่อระบบ บางทีคุณก็ต้องอยู่ในระบบ คนอื่นเขาทำอะไร เขาก็ไม่ได้อยากทำทุกคนหรอก แต่เขาต้องการให้ระบบไปต่อได้ ถามดิใครอยากเต้น อยากรำ อยากเซิ่งวะแม่ง กูเนี่ย ไม่ได้อยาก แต่ถ้าต้องร้องเพลง กูเลือกเต้น เข้าใจป่ะ) และบอกคนที่สนิทแล้วว่า ถ้าออกจากงาน จะไม่ทิ้ง คือต้องหาคนที่จบตรงมาแทนให้ ถึงจะไป ถ้าหาไม่ได้ ไม่มีทางไป เพราะ 1) เราไม่มีทางไป 2) เราไม่มีโอกาสได้ทำตามใจ 3) เราชอบที่ทำงานใกล้บ้าน กินแกลบบ้างอะไรบ้างก็ดีกว่าไกลบ้าน 4) เราเรียนรู้แล้วว่า การรู้จักระบบที่ไร้ระบบ ยังดีกว่าไปเริ่มต้นศึกษาระบบใหม่ เราต้องสร้างความชัดเจนให้ตัวเอง เราอาจจะเปลี่ยนแปลงระบบไม่ได้ แต่เราช่วยเหลือคนใหม่ ๆ ที่ไม่รู้ระบบได้ เราคิดแบบนี้ มีอะไรถ้าช่วยกันได้ก็ช่วย เราไม่ชอบถูกใครว่า และไม่ชอบเวลาเห็นใครถูกว่าเพราะความไม่รู้ระบบเช่นกัน ถ้าตามอ่านงานเขียนเก่า ๆ คุณจะเข้าใจเรา)

หมายเหตุนิดนึงได้ป่ะ คือขี้เกียจเขียนแล้ว
เราอยากบอกว่า เราเห็นบางมุมดี ๆ จากคนที่ไม่ได้จบครู แต่เป็นครู (บอกไว้ชัด ๆ เลย ว่าไม่ใช่คนที่ทำงาน และไม่ใช่เพื่อนสมัยเรียน ไม่ใช่ผู้คนที่เรียนที่เดียวกัน ไม่ใช่คนที่อยู่ใกล้ ๆ เรา) ว่าเขาเป็นคนที่มีความเป็นครูมาก และยิ่งดูยิ่งตกหลุมรักว่ะ ตกหลุมรัก (ไม่ได้ชอบ ถ้าชอบคือเขาเป็นเกย์แน่ แต่นี่ตกหลุมรักเลย อิอิ น่ารักกกกก) แบบว่า เออ มีคนดี ๆ แบบนี้ ค่อยมีความสุขกับการเป็นครูหน่อย (อิอิ เหมือนมีอะไรดี ๆ ให้มีความสุขเวลาได้เห็น ได้อ่าน) ก็ไม่รู้ว่าตอนนี้ไปเรียนครูเพิ่มหรือยังนะ แต่แบบ รู้ว่าไม่ได้จบครูอ่ะ แต่เท่าที่ดู มีความเป็นครูมากกว่าข้าราชการครูหลายคนซะอีก (ถ้าไม่ได้เป็นแบบที่ด่า อย่าร้อนตัว)
ชอบ ๆ ใครทำอะไรดี ๆ บางทีมันรับรู้ได้ด้วยจิตวิญญาณว่ะ

เราไม่คล่องตัวนัก แต่เราบอกได้เลย ถ้าเรีื่องแต่งเพลงในแบบของเรา เราไม่เคยหวง ไม่มีใครนับเราเป็นครู เราก็ไม่ใส่ใจหรอก เรารู้อะไร เราก็อยากให้คนทำได้เหมือนที่เราทำได้ ก็เท่านั้น

ความเรียบง่ายคือสิ่งที่ดีืที่สุด

อาจมีคนคิดว่า ขอตอบให้เลย สิ่งที่เราอยากเป็น ณ เวลานี้ คือ เราอยากเป็นแพทย์แผนไทย และเรามีปู่ (พี่ชายย่า หรือน้องชายย่า จำไม่ได้) เป็นแพทย์แผนไทย ไม่มีคนสืบทอดวิชาด้วย เพราะลูกเขา (ศักดิ์เป็นอาเรา) ก็ไม่เอา  (คงเหมือนที่เราไม่ได้อยากเป็นครูในระบบเพราะเราเบื่อเอกสารสร้างกระดาษที่ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงจิตวิญญาณด้านการเรียนรู้ของเด็กได้ เนื่องจากเราคลุกคลีกับระบบนี้มาตั้งแต่เกิด) พูดยาก แต่เราบอกได้เลยว่า บางครั้ง สิ่งที่เรีียบง่าย ก็ได้ผลกว่า บ้าบอคอแตกเป็นตั้ง ๆ  (ไม่ก็ทำสวน หรือทำมาร์เกตติ้ง ให้ผลิตภัณฑ์รักธรรมชาิติ เรารักธรรมชาติ เราถือศีล อย่าหาว่าเราดัดจริต เราไม่เล่นการพนันเพราะเราเห็นมันผิดศีล เราไม่ชอบแอร์ เพราะมันทำลายสิ่งแวดล้อม เพราะมันทำให้อากาศด้านนอกร้อน ทำร้ายคนที่อยู่ข้างนอก เราไม่ชอบเพลงเสียงดัง เพราะมันทำร้ายหูคนอืน เราไม่ชอบกรี๊ดกร๊าด ร้องเพลงอื่น ๆ เพราะมันทำร้ายเสียงของเรา เราจะเก็บไว้ร้องเพลงตัวเอง เราทำทุกอย่างเท่าที่พอจะเป็นประโยชน์ และไม่ขัดกับความรู้สึกของเรา ที่สำคัญ สิ่งที่ทำให้เราอยากห่างที่สุดคือ ความไร้ระบบ ความไม่ชัดเจน หัดมี FAQ ซะ อับดุล ถามได้ตอบได้ ถ้าเรารู้ เราทำให้แล้ว)

นับถือครูทุกท่านที่มีจิตวิญญาณความเป็นครูอย่างเต็มเปี่ยม ไม่ใช่พวกดีแต่อ้าง ๆ
ของแบบนี้พูดยาก
เอาว่า ถ้ายังทำประโยชน์อะไรได้ ทำไป ทุกคนไม่รู้ที่มาและไม่รู้ที่ไป แต่ระหว่างที่รู้ตัวว่าอยู่ ก็ขอให้รู้ว่าได้ทำประโยชน์อะไร พอแล้ว
ใครว่าอะไรก็ช่างเหอะ อย่างมากก็เอามาด่า ก็จบ แค่นี้ก็เสียเวลามากแล้ว เวลาของทุกท่านมีค่า ควรใช้สอยแต่สิ่งที่ดีงาม

ไปมั่ง เราเสียเวลามามากพอแล้ว
ใครอ่าน ถ้าคุณดีอยู่แล้ว หรือคิดจะดีขึ้น เราขออนุโมทนาบุญ ถ้าจิตใจหมองมัว อย่ามาอ่านอีก ไม่มีใครบังคับ คุณอยู่สวย ๆ หล่อ ๆ ของคุณ ดีแล้ว ที่นี่ไม่ใช่ที่ของคุณ สวัสดีค่ะ
จาก คนบ้าที่เยอะที่สุดในสามโลก (อีชั้นเอง)

ถ้าไม่มีเรื่องให้เราด่า คุณจะแปลกใจมาก ว่าเราคือผู้หญิงคนนึง ที่นิ่ง โคตรเงียบ และเรียบร้อยมากที่สุดในสามโลก เพราะลึก ๆ ฉันชอบความสงบ ธรรมชาติชิล ๆ (จนกระทั่งมีคนมาทำลายความสงบในจิตใจชั้นนั่นแหละ คุณถึงจะพบนรก และพบว่าชั้นคือคนที่ไม่น่าคบที่สุด ซึ่งคนอื่นก็เป็น แต่มากน้อยแล้วแต่คน คนที่สงบได้ตลอด((และทำประโยชน์ได้ตามปกติต่อไป))แม้ถูกด่าว่า นี่เรากราบเลย คุณน่านับถือมาก ประเสริฐที่สุด อยู่ที่ไหนก็เจริญ)

โพสต์เสร็จ เย็นนี้จะไปกวาดศาล ไปบอกกล่าวกับศาล (พระภูมิ, เจ้าที่) หลัง ๆ เราหายใจไม่ออกถี่ขึ้น

โฆษณา