มีตัวอย่าง จะทำให้ทุกอย่างง่ายขึ้น

เอนทรี่นี้ เปิดด้วยว่า พอดีเก็บเอกสารที่เด็กนักเรียนส่ง แล้วรู้สึกว่าเด็ก ๆ เขียนผิดเยอะ
เลยอยากให้ทุกหน่วยงาน (ถ้าพอทำได้) ช่วยมีตัวอย่างการกรอก เอกสารทุกแบบ
ให้ดูเป็นตัวอย่าง ก่อนทุกท่านจะกรอกจริง
จะได้ลดความผิดพลาดในการกรอกได้ค่ะ

school-bank

แต่แบบเราก็กรอกไม่ถูกเหมือนกัน 555

……………………..

ตั้งแต่เป็นครู เครียดขึ้นเยอะ ท้องผูกอะไรแบบนี้
บางทีก็มีหงุดหงิดฉุนเฉียว (ซึ่งหลายท่านคงจะเห็นผลเสียแล้ว แต่เรารู้สึกโอเค ว่าบางทีฝันร้ายเมื่อตีัห้าเมื่อเช้า คงเป็นลางบอกเหตุของเหตุการณ์นี้ – เล่าแล้วอาจตลก แต่เราเป็นคนที่มีลางสังหรณ์ ทุกครั้งที่จะเกิดเรื่อง เราจะมีอะไรเตือน)
เมื่อประมาณตีห้า เราตกใจตื่นจากฝันว่า
“มีเด็กผู้หญิงคนนึง (ในฝันเรารู้ชื่อ) แต่ตื่นมา จำไม่ได้ บอกพ่อแม่ให้มาเอาเรื่องเรา ข้อหาที่เราไปว่าเขาเสียหาย ในฝันเราถามว่า เราว่าอะไรเขา เพราะว่ามันคือฝัน (ตอนในฝันแยกไม่ได้ แต่สมองบอกว่า ไม่รู้ว่าเขาฟ้องข้อหาอะไร เรายังไม่รู้เลย แล้วเราจะทำไง) แต่คนในฝัน ก็ไม่มีใครตอบเรา ว่าเราว่าลูกสาวเขาว่าอะไร เด็กก็เอาแต่ร้องไห้ (มโนภาพ ให้คนอื่นทั่วไปมองว่าเราผิดมาก) เราก็งงอย่างนั้น ก็ทำอะไรไม่ถูก และเครียด เพราะพอดีชีวิตจริงก็งานเยอะ จนงงชีวิตไปหมดแล้ว เงินเดือนหักเหิกก็ก็แปดพันนิด ๆ  ยังโดนฟ้องอีก โถชีวิตจะเอาอะไรกิน ในฝันเครียด แต่ก็ไม่รู้ว่าทำอะไร
จนกลับบ้าน (ยังในฝัน) มีผู้ชายคนนึง เข้าใจว่าญาติเด็ก ขับรถกระบะสีขาว พุ่งแรงมาก มาถอยชนรั้วบ้านเราเป็นสิบ ๆ รอบ (เหมือนคนบ้า) คือเขาจะมาฆ่าเรา แต่เราอยู่ในบ้าน เขาเลยชนรั้วเรา แล้วเราก็ตกใจตื่น มาเห็นนาฬิกา ตีห้าสิบห้านาที

เล่าให้ที่ทำงานฟัง พี่ที่ทำงานบอกว่าทำใจให้สบาย คงไม่มีอะไร
น้องในที่ทำงานบอกว่า พี่แอมซื้อหวยเลขที่บ้านตัวเอง (160 ถ้าใครอยากซื้อ แต่เราคงไม่ซื้อ เราจะเก็บเงินทุกบาทที่ไม่ต้องกินใช้ ไปซื้อคอมใหม่ เผื่อทำงานได้เยอะขึ้นได้เงินเยอะขึ้น จะได้เลี้ยงดูผู้คนรอบกายให้สบาย ๆ)

พอจบวันนี้ ด้วยเหตุการณ์ที่เพื่อนเรา (ที่เป็นเพื่อนของเพื่อน ประกาศเลิกคบเราเป็นเพื่อน และว่าเราเยอะมาก ซึ่งอย่าไปใส่ใจเลย) เราก็โอเคกับสิ่งที่เกิดขึ้น
ถ้าใครเห็นโพสต์ จะเห็นการกระทำ ในส่วนที่เราผิด เรายอมรับ
ในส่วนของเขากระทำ ก็คือการกระทำของเขา
ทุกคนล้วนมีอารมณ์ได้ เราเข้าใจ และเราก็ขอโทษในส่วนของเราไว้ด้วยแล้วกัน
ขออโหสิกรรมไว้เลยแล้วกัน แต่ในส่วนของเขา เราอโหสิให้ เพราะเราได้ชี้แจงเหตุผลที่เห็นแก่ตัวของเราไปแล้วเหมือนกัน ซึ่งนั่นคงทำให้เขาพบว่าเรามีนิสัยที่แตกต่างกัน (แต่ส่วนตัวเรามองว่า ไม่ต่างกันเลย) ไม่ว่าจะเป็นยังไง เราถือว่าเรื่องนี้น่าจะเป็นบทเรียนให้กับคนอื่น ๆ ได้ว่า ทุกวันนี้ ความคิดจิตใจของคน มันเปราะบางลงมาก

คนไหนที่อดทนได้นาน อดทนได้มาก (อย่างมีมารยาททางสังคม) คือคนที่น่านับถือ แต่ถ้าบางทีเขาพยายามเอาชนะมากเกินไป (เช่นต้องโพสต์เป็นคนสุดท้ายให้ได้ — ทางจิตวิทนา มีเคสนี้นะ มันเป็นปัญหาทางจิตอย่างนึง ซึ่งเราก็ได้ทำไป เพราะว่าเราคือเจ้าของโพสต์ เรารู้สึกว่าทำไมต้องมาเยอะในที่ของเราด้วย) มันก็ต้องดูด้วยว่าอยู่ในส่วนของใคร ทุกคนมีพื้นที่ของตนเองกันหมดแหละ ไม่ใช่ทางโซเชียลเน็ตเวิร์ค ไม่ใช่ทางกระดาษ ไม่ใช่ทางสื่อต่าง ๆ

บางที การกล่าวพาดพิง ก็ไม่น่าใส่ใจ โดยเฉพาะกับคนดัง เพราะคนดัง การเป็นข่าวถือเป็นเรื่องที่ดี และขายได้ แม้ข่าวฉาวก็ยังทำให้อยู่ในกระแส ((ถ้าไม่ใช่เรื่องจริง คนที่พูดก็เน่าเอง โดยที่ไม่ต้องมีใครด่า ใครลงโทษเลย คำพูดของเขาจะทำร้ายเขากลับเอง มันคือกรรม)) ก็ในเมื่อเราไม่ใช่คนสนิท คนชิดใกล้ ไม่มีผลอยู่แล้ว (คำพูดจะไม่มีน้ำหนักเลย เหมือนพวกติ่งในเว็บบอร์ดไง ที่ไร้ค่ามากอ่ะ แค่ทำให้คนที่สมองน้อยมาด่ากัน จริง ๆ ถ้าเป็นคนที่รักกันจริง อุดหนุนงาน อุดหนุนสินค้าของดาราคนนั้น ๆ ไม่ดีกว่าเหรอ ทำให้เขารวยด้วย การมาปกป้องเขาอย่างเดียวมันไม่มีประโยชน์เท่าไรหรอก อย่างเราเรารักใคร เราสนับสนุนเงินนะ ขอบอก) อาจโดนฟ้องถ้าเขียนตรงมาก ด้วยการออกชื่อจริง แต่ถ้าเขียนเพื่อให้รู้สึกเป็นประเด็น เป็นการกระพือสื่อให้เขา เขาก็จะยิ่งดัง เพราะคนจะยิ่งอยากรู้จักเขา มันจะน่าสนุก (เพราะกอสซิบเป็นอะไรที่สังคมไทยชอบ) น่าติดตาม น่าสนใจ (แล้วขอโทษ มาด่าเราซะเหมือนไม่รู้จักเรา ว่า “เราชอบเกย์” — คนในบล็อกนี้ น่าจะรู้ทุกคน หวานใจเราก็เป็นเกย์ เรารักกัน รักที่ตัวตนในการกระทำ ความเป็นเพศไม่ใช่ปัญหา เราโพสตฺ์จัดตามกระแส ซึ่งทางสื่อยุคนี้ โฆษณาชวนเชื่อ กลับน่าสนใจมากกว่าความจริง การคาดคั้นยืนยันความคิดตนเอง ในพื้นที่คนอื่น รั้งแต่จะให้คนอื่นรู้ถึงความเอาตัวเองเป็นใหญ่ของคนที่แสดงมันออกมา // และแน่นอน เจ้าของพื้นที่ใดใดก็ตาม ก็ย่อมแสดงความเป็นใหญ่ในพื้นที่ตัวเอง ถือเป็นเรื่องปกติ)

เราไม่ได้ให้มาเลือกข้าง หรือให้เลือกเรา

แต่เราอยากบอกแค่ว่า นี่คือตัวอย่าง ที่ถ้าคุณเห็นว่ามันคือเรื่องอะไร คุณจะเข้าใจว่า ทำไมโลกยุคนี้ถึงเปราะบางนัก

ขอบคุณทุกอย่างที่ทำให้เราเข้มแข็งขึ้น
เพราะตอนที่เราเห็นคำท้าทายว่า “กล้า ๆ หน่อย ไม่ชอบดีแต่ปาก”
มันทำให้เราจุกในลำคอ และคิดว่า ทุกอย่างคงมาถึงที่สิ้นสุดแล้ว ถ้าอคติขนาดนั้น เขาควรเป็นฝ่ายจากไป ไม่ใช่ให้เราอันเฟรนด์ เพราะบอกตรง ๆ ว่าเราก็ยังจำได้ว่าเราเคยคิดว่าเราเหมือนกัน เข้าใจกัน และนิสัยเหมือนกันมากแค่ไหน

ขอบคุณทุกท่านที่อ่าน
ต่อไป เมื่อได้ที่คุณเห็นการโต้เถียง ขอให้คุณนับถือคนที่เขานิ่งและสงบ เพราะไม่ว่าเขาจะถูกหรือผิด เขาก็ยังเปิดโอกาสให้คนที่แตกต่างจากเขา ได้มีเวลาปรับความคิด แม้ไม่เหมือนกัน แต่ก็อยู่ร่วมกัน และยังแบ่งปัน กันได้อยู่

เราขอบคุณเพื่อนเราหลายคน ที่ไม่ถือสาในความเห็นแก่ตัวของเรา และเราก็จะไม่ถือสาในความเห็นแก่ตัวของเขา ที่เรารับได้ เพราะเรายังรักและแคร์ในตัวตนของเขา โดยไม่สนใจว่ามันคือพื้นที่ของใครเพราะเราต่างเคารพในพื้นที่ที่เราไม่มีสิทธิ์เปลี่ยนแปลง

ขอบคุณอีกครั้ง
ถ้ามันให้แง่คิดกับผู้อ่านเราก็ดีใจนะคะ
แต่ถ้าทำให้เสียเวลาอ่านก็ขอโทษด้วย หลายครั้ง (แบบคนธรรมดาคนนึง) เราก็เสียใจ และทำใจไม่ได้เหมือนกัน และก็คิดเหมือนกัน ว่าเราเลว น่ารังเกียจ น่าขยะแขยงขนาดนั้นเลยเหรอ? สำหรับคนที่เกลียดเรา คงใช่ แต่สำหรับคนที่เฉย ๆ กับเรา เราขอบคุณมาก วันนี้คุณได้ทำบุญแล้ว 1 อย่าง
สาธุบ่อย ๆ ได้มุทิตา เราจะสาธุให้คุณทุกท่าน ที่มีจิตใจที่งดงาม แล้วสักวันเราจะจิตใจงดงามให้ได้มากขึ้น ๆ

Advertisements

เครียด อยากได้ห้องแบบนี้ (มันเป็นไปไม่ได้ มันคืออุดมคติ ณ เวลานี้)

ห้องปิดที่ ใช้เก้าอี้เลกเชอร์ (แน่น โยกไม่ได้) จัดเรียงเหมือนห้องสอบ ในห้องไม่ต้องกว้างมาก สำหรับเด็กไม่เกิน 30 คน (เป็นไปไม่ได้อย่างแรง กร๊ากกก) ใ้ห้นักเรียนนั่งเรียงตามเลขที่ ไม่มีบังกัน เพราะว่าพื้นลาดขึ้น (เหมือนหอประชุม  อัฒจรรย์ไรงี้)
แล้วประตูทางเข้าออกมีแค่ 1 ทาง อยู่ข้่างหลังนักเรียนเวลานักเรียนเรียน มีกระดานให้เขียน

มันเป็นไปไม่ได้ แต่เราปรารถนา

ตอนนี้มีสิ่งอยากเขียนเยอะมาก แต่เราอยากนอน เราเครียดมาก เครียดจนไม่ปวดอึ (ทั้งที่กินอย่างกับปอบลง) มา 2 วันแล้ว อาการหนักแล้ว ไม่ดีเลย แต่เครียด ยอมรับว่าเครียดชิบหาย

จะอดทน
มีเรื่องหลายเรื่องสะเทือนใจ นี่ถ้าไม่ต้องทำงาน (และเราสามารถกว่านี้) เราจะไปเขียนนิยายขาย บางทีเข้ืาใจคนเขียนละครนะ เขาอาจจะเจอเรื่องแบบนั้นมา แต่ไม่รู้จะเล่าต่อยังไง ที่ไม่ให้คนจับได้ว่าเป็นเรื่องจริงที่เขารับรู้หรือเกี่ยวข้อง โดยการยำมันลงไปในบทที่ตัวเองเขียน แต่เอาเหอะ ไม่ได้ว่างขนาดนั้น หลายเรื่องสะเทือนใจ แต่ทำห่าอะไรไม่ได้ นอกจากดู (หลายเคส ไม่ใช่เคสเดียว หลาย หลาย หลาย เคส)
บอกเลย นะเวลานี้ ดีใจมากแล้วที่ไม่มีแฟน ไม่มีลูก ไม่มีผัว มีแต่ครอบครัวดั้งเดิม มันแบ่งปันง่ายดี

ปลดปล่อยมันซะ ไม่งั้นถึงขั้นป่วยเข้าโรงพยาบาลแน่ (ทำใจกับเด็กมากทุกวันนี้ ปวดหัว )
อดทนต่อไป

ไม่อยากสอนที่ห้องสมุด และไม่อยากให้มาทำการเรียนการสอนที่ห้องสมุดด้วย

ที่บริเวณห้องสมุด มันเปิดโล่ง เป็นห้องอกแตก สอนก็เหนื่อย เด็กไม่สนใจ มันไม่มิดชิด ไม่มีกระดาน เหนื่อยเหนื่อยมาก เหนื่อยที่สุด เบื่อมากกับบรรยากาศแบบนี้ ดุเด็กอื่นที่มาเรียนก็เหมือนกัน เสียสุขภาพจิตมาก ห้องสมุดไม่ใช่ห้องที่ถูกออกแบบมาเพื่อใช้ในการเรียนการสอน

ทรมานมาก อยากให้รู้ไว้ อยากจะบ้า

 

บันทึกแต่งหน้า (ฮามาก)

image

ช่วงรองาน
จริง ๆ เรารู้นานแล้วว่าเราเป็นคนที่ตาสองชั้นข้างเดียว (แถมเป็นสองชั้นที่ตื้นสุด ๆ เลยด้วย อยู่ตาซ้าย // ตาขวาตี่สุด ๆ) แต่เราก็ไม่ได้เขียนเพิ่ม พอทาตาเลยตลกเลย อย่างที่เห็นในรูป

ส่วนตาล่างข้างซ้ายที่ดำกว่าด้วย (เหมือนเป็นวงเลย) คืออายแชร์โดวสีดำหกลงมาแล้วเราเอาแป้งแก้ มันก็ไม่หมดหรอก เลยกลายเป็นวง สรุปตาฮามาก

ที่หน้าสวยเด้งได้ขนาดนี้ เพราะไลน์คาเมร่า จริง ๆ ขี้เหร่มาก แค่หน้าตามีสี

บันทึกแต่งหน้า (ฮามาก)

image

ช่วงรองาน
จริง ๆ เรารู้นานแล้วว่าเราเป็นคนที่ตาสองชั้นข้างเดียว (แถมเป็นสองชั้นที่ตื้นสุด ๆ เลยด้วย อยู่ตาซ้าย // ตาขวาตี่สุด ๆ) แต่เราก็ไม่ได้เขียนเพิ่ม พอทาตาเลยตลกเลย อย่างที่เห็นในรูป

ส่วนตาล่างข้างซ้ายที่ดำกว่าด้วย (เหมือนเป็นวงเลย) คืออายแชร์โดวสีดำหกลงมาแล้วเราเอาแป้งแก้ มันก็ไม่หมดหรอก เลยกลายเป็นวง สรุปตาฮามาก

ที่หน้าสวยเด้งได้ขนาดนี้ เพราะไลน์คาเมร่า จริง ๆ ขี้เหร่มาก แค่หน้าตามีสี

ดู “GENE KASIDIT – เก็บคำว่ารัก (ONS) [Official Single]” บน YouTube และเก็บอีกหลายอย่าง

พอดีเรารอปั่นผ้า ซักผ้าเที่ยงคืนครึ่ง เสร็จและ เดี๋ยวไปเอามาตาก

เราฟังเพลงนี้ไปด้วย เราชอบเพลงนี้มาก เราว่าแทบทุกคำมันคือชีวิตเรา (แต่ไม่ทุกคำ และไม่ใช่ภาพรวม เพราะเราไม่สก๊อย ไม่รักใครง่าย แจกจ่ายความรักความใคร่ไปทั่ว ไม่มีอารมณ์เหี้ย ๆ พรรค์นั้นอยู่ในกมลสันดานเลยแม้แต่ปลายก้อย เรารักใคร ก็รักคนเดียว ไม่เหลือเฟือเผื่อแผ่แจกจ่ายไปทั่ว)

ท่อนฮุคอ่ะ เตือนสติได้ดี
เพราะอ่ะ ไม่เบื่อเลย

เลยอยากยกมาเล่า

แต่นะ ตะกี้เราลืมเล่าในเอนทรี่ที่แล้ว
มันเกี่ยวกับที่แล้ว

เรายกโดเมนเรา (จดห้าปี ใช้ได้ถึง 2557 หรือ 8 นี่แหละ) http://www.pranitee.com http://www.pranitee.com
ให้รีไดเรคไปเว็บเก็บเอกสารให้เด็กห้องเรา (แทนไปเว็บแต่งเพลง) เด็กจะได้พิมพ์สั้น ๆ ก็เข้าได้

หลัก ๆ เราไม่คาดหวังอะไรมาก แต่แค่อยากให้มีเด็กบางส่วน ซึมซับนิสัยชอบแชร์ไฟล์ที่เป็นประโยชน์ต่อหน่วยงานแบบที่เราชอบทำ ไปบ้าง ไม่มากก็ไม่เป็นไร แต่ขอให้ ซึมซับไปบ้าง

ปล.ชมนิด วันนี้ 2/6 เดิม สามทับหกตอนนี้ นัท ตั้ม เอิร์ธ ไอซ์ มาช่วยงานที่ห้องสมุดด้วย ดีใจอ่ะ เด็ก ๆ น่ารัก (เด็กชายหมดเลยนะ) ดีใจที่โรงเรียนมีเด็กน่ารักแบบนี้ จริง ๆ ทุกคนก็สามารถเป็นเด็กน่ารักแบบนี้ได้หมด อยู่ที่ว่าเขาจะอยากเป็น และพยายามเป็นหรือเปล่าเท่านั้นเอง

การเป็นคนดี ไม่ได้อาศัยดวงหรือโชคชะตา ก็นะ แล้วแต่การตัดสินใจ สู้ต่อไป ฟังเพลงต่อ ตากผ้า นอน

น้ำตา

เป็นเมื่อวานไปซะแล้ว

ตอนเราโฮมรูม เราถือโทรโข่งแหกปาก แล้วเราก็ตะโกนให้เด็กหยุดคุย เพราะมีเรื่องแจ้งเยอะมาก เดี๋ยวไม่รู้เรื่องกัน ก็ยังคุยแข่งตลอด เหมือนเราเป็นอากาศธาตุ เราเหลืออดมาก ร้องไห้ออกมาเลย (เป็นครูห้ามร้องไห้ต่อหน้าเด็ก แต่นี่ขอร้องในฐานะ”คนที่ต้องมาอดทนกับเรื่องที่บางทีก็เยอะเกินจะทนนะ”)

เราเห็นครูบางคนเขาตีแรงมากเลยนะ ก็อยากจะทำบ้าง แต่จากสารรูปเราแล้ว ตีไป เราก็เหนื่อยเปล่า แถมดีไม่ดีเจอผู้ปกครองประสาทไม่สั่งสอนลูกมาเอาเรื่องอีก และที่แน่ ๆ ครูที่ตีเด็ก เด็กก็เรียกอีไอ้ทั้งนั้น ได้ยินมาจนรำคาญ เนี่ยเราไม่ตี ไม่รู้จะโดนเรียกว่าอะไร แต่ก็ไม่ได้เลวร้ายทุกคนหรอก เด็กดี ๆ ก็มี เพียงแต่พูดมาก มากจน ตกลงจะมาเรียนไหม ถ้าไม่เรียนก็อยู่บ้านคุยกันให้หนำใจเหอะ พ่อแม่ช่วยสั่งสอนลูกหน่อยว่า เวลาเรียนก็ฟังครู เวลาเล่นก็เล่น เวลากินก็กิน เวลานอนก็นอน หัดรู้จักกาลเทศะด้วย ไม่งั้นก็จะไม่ได้อะไรเลย

เราร้องไม่นานหรอก บอกเลย ตั้งแต่ทำงานที่นี่ เคยร้องไห้แค่สองครั้ง คือวันที่สองที่ไปทำงาน เจอป้าตุ๋ย คุยเรื่องแม่ เลยร้องไห้ แค่นั้น (ไม่ได้โดนว่า หรืออะไร มีคนเห็นเยอะ เข้าใจว่าเราโดนว่า จริง ๆ แล้วคือแค่แม่ไม่ปล่อย และลึก ๆ เราเบื่อชะตากรรมแบบที่เราต้องร้องไห้วันนี้นั่นเอง) กับที่สองคือวันนี้ที่ร้องใส่เด็กเลย

(ไม่นับร้องเพราะถูกเพื่อนฝูงทิ้งให้เต้นลำพังที่เกาะช้าง และถ้าไม่รวมสามหนที่กล่าวมาตั้งแต่สิงหาคม 2556 เราไม่เคยร้องไห้เรื่องอื่น นอกจากทะเลาะกับแม่หรือป๋า(แต่กับป๋าไม่ค่อย)เพราะกรอบแบบแผนในชีวิตเยอะมาก แค่นั้น ภัยคุกคามจากไอ้อีอื่น ๆ ไม่เคยทำให้เราร้องไห้ มันไม่มีค่าขนาดนั้น)

เราเสียใจ ที่เราเสียเวลาดูแลเด็กในห้อง พยายามดูแล แต่เด็กก็ขยันคุยแข่งเหลือเกิน หมดแรง มันร้องไห้เพราะเหลืออด

พอสาย อ.มาลัย (เดาว่าอาจจะเห็นหรือไงไม่รู้) บอกว่า ใจเย็นกับเด็กหน่อย พยายามเป็นนางฟ้า เพราะเป็นนางยักษ์ไปก็เหนื่อย

พอคาบสุดท้าย คาบติว เด็กมาอยู่กับเราที่ห้องสมุด มันก็วิ่งเล่นกัน แต่พอดี มีครู ส่งเด็กห้อง 1/7 มาห้องสมุดด้วย ห้องจึงกลายเป็นสนามเด็กเล่นกลาย ๆ (ปวดกบาล) พี่หน่อยไปช่วยคุม 1/7 แต่ก็มีเด็ก 1/7 มาเล่นกับเด็ก 1/12 ห้องเรา

เรากำลังตามเช็คชุมนุม ค่าประกันอุบัติเหตุ เสื้อสีจ่ายเงิน ใบทะเบียน ธนาคาร ใบงานแนะแนวสั้น ๆ ของเรา ว่าเด็กอยากเป็นอะไร 3 อาชีพ เราอยากรู้ (ตามห่าเหวเยอะมาก) ก็พยายามพูดนิ่ม ๆ (เพราะหมดแรงตะคอกแล้ว) มีเด็ก 1/7 คนนึง ผู้ชายนะ เดินมาหาเจอวรวุธห้องเรา แล้วถามว่าครูคนนี้สอนอะไร เป็นใครไรงี้ เราก็ได้ยินด้วย เลยตอบเองเลยว่า ครูดูแลห้องสมุด และเป็นที่ปรึกษาของ 1/12 เด็กห้อง7คนนั้น หันไปบอกวรวุธอีกว่า โรงเรียนเรามีครูดี ๆ แบบนี้ด้วยเหรอ เรางงเลยถามไปว่า เฮ้ย ดีไงเหรอลูก คือดูตรงไหนถึงบอกว่าดี ระหว่างนั้นวรวุธ(จริง ๆ กวนโอ้ยมากอ่ะไอ้เจ้านี่ แต่ก็ยังพูดรู้เรื่องกว่าหลายคน)ก็พูดตอบด้วยว่า “เออ ครูเขาดีมากเลย เมื่อเช้าครูเขาก็ร้องไห้” เราก็แทรก “เฮ้ย ไปบอกเขาอีก” แต่นะขี้เกียจฟังต่อ เลยตามหาเด็กในห้องต่อ (อายเด็กมัน แหมบอกเพื่อนอีกว่าครูดี ครูร้องไห้ T.T) เลยเลยตามเลย

เด็กยุคนี้มองครูดีที่อะไร ครูที่ไม่ด่าคือครูดีใช่ไหม
ก็ถ้าเด็กตั้งใจฟัง ไม่คุยตอนครูพูด ครูบอก ครูสอน และพยายามทำงานตามครูสั่ง (ดี/ไม่ดีก็ค่อยว่ากัน) โรงเรียนจะมีครูดีเพียบเลย

แต่เราก็ดีใจนะที่ เด็กห้อง 7 คนนั้น พูดว่า โรงเรียนเรามีครูดี ๆ แบบนี้ด้วยเหรอ

ไม่ว่าจะพูดด้วยเหตุผลอะไร แต่มันทำให้เรารู้สึกว่าดีใจ ที่มีการมองแบบบวกเกิดขึ้นในชีวิต (ไม่ใช่ห่าเหวก็มองเราลบตลอด อะไรจะเยอะขนาดนั้น หลายคนแหละ ไม่อยากจะพูด เราควรจะคิดบวก ใครคิดลบก็ลบทุกอย่างแหละ)

นะ ว่าง ๆ จะหาอะไรมาเล่าอีก