อีกมุมหนึ่ง (อยากให้อ่าน)

ด้วยโพสต์นี้ ทำให้อยากเขียน (หลังจากคีย์ข้อมูลมา ยังไม่ได้คีย์ประวัติเลย เยอะ มึน)

Opal Panisara Official
งาน หนักเราไม่บ่นหรอก เราเลือกเอง งงเหมือนกันเวลาเห็นคนบ่นเรื่องงาน เหนื่อยอย่างนั้น หนักอย่างนี้ ถ้าไม่ไหวแนะให้หยุดทำ บ่นไปมันก็ไม่มีอะไรดีหรอก รังแต่จะดูไม่รู้จักโต…แต่ถ้าวันไหนเรางานน้อย วันนั้นขออนุญาติบ่นนะคะ
มาคิดค่ะ
งาน หนักเราไม่บ่นหรอก เราเลือกเอง (บางคนไม่ได้เลือกเอง แต่ต้องทำ เพื่อตามใจผู้มีพระคุณ) งงเหมือนกันเวลาเห็นคนบ่นเรื่องงาน เหนื่อยอย่างนั้น หนักอย่างนี้ ถ้าไม่ไหวแนะให้หยุดทำ (ถ้าหยุดได้ หยุดแล้ว) บ่นไปมันก็ไม่มีอะไรดีหรอก (บางทีแค่ระบายอ่ะ) รังแต่จะดูไม่รู้จักโต…แต่ถ้าวันไหนเรางานน้อย วันนั้นขออนุญาติบ่นนะคะ (อนุญาต สะกดแบบนี้)คือไม่ได้ไม่ชอบคุณโอปอล เราชอบคุณโอปอล เพราะคุณโอปอลเป็นแฟนคุณหมอโอ๊ค เราชอบคู่นี้มาก
แต่เราแค่มาตอบสิ่งที่เขาโพสต์เท่านั้นเอง

ทีนี้เข้าใจอีกมุมหรือยัง

เหมือนเดิม กลับไปนิ่งเงียบดีกว่า แต่เราแลกเปลี่ยนความคิดทางการอ่านแล้วกันนะคะ
ขอให้มองเห็นที่นี่ เป็นที่ที่คนคนนึง จะมาบอกเล่าถึงการพยายามเข้าใจตัวเองอยู่

หลังจากร้องไห้เยอะมาก (แรงเสียดทานจากงานที่ไม่ชอบ แต่มีความจำเป็นมาก ๆ ที่จะต้องทำต่อไป ไม่ได้ขอความเห็นใจ แต่อยากให้เข้าใจว่าโลกนี้ล้วนมีความแตกต่างมากมาย ถ้าเขาไม่ได้สร้างความเดือดร้อนให้คุณ คุณก็ไม่ต้องใส่ใจ แต่ถ้าสร้างความเดือดร้อนให้คุณ คุณควรแนะนำทางออกให้เขา อย่างเมตตา ทางออกจริง ๆ ถ้าคิดออกควรกรุณาบอกทางเขา) แต่เราจะอดทน เราอาจไม่ใช่ผู้ใหญ่ แต่เราจะพยายามช่วยเป็นฟันเฟืองเล็ก ๆ ให้ระบบเดินไป
ทิ้งทุกความคาดหวัง และโปรดอย่าคาดหวังว่าเราจะต้องเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ สำหรับเรา แบบอย่างที่ดี สำคัญกว่า ขอบคุณทุกท่านที่เป็นแบบอย่างที่ดี