ทุกคนมีเจตจำนงอิสระ อยากให้อ่าน

เจตจำนงอิสระนี่มาจากวิชาปรัชญา ที่เราเรียนสมัย ป.ตรี ปี 2
เราเชื่อว่าทุกคนมีเจตจำนงอิสระ แต่สำนึกของคุณ จะทำให้คุณเลือกทำสิ่งใด แค่นั้นเอง

วันนี้เราคุมสอบ
เราเบื่อเด็กคุยไม่ได้มีความเกรงใจว่ามันคือห้องสอบ
เลยด่าไปชุดใหญ่ ปวดหัวเลย
เด็กแรง ๆ บอกว่า “ครูแอม ทำไมครูแอมไม่ด่าหยาบ ๆ อีเหี้ย ไอ้ห่า @#$%^&^&* อะไรไปเลย
ครูด่าไม่น่ากลัว ไม่มันส์เลย ไม่มีใครรู้สึกหรอก”

เราตอบไปว่า ครูไม่ชอบแบบนั้น ครูก็เลยไม่พูด

เรายอมรับ เวลาเราเล่าเรื่องเรา แบบเล่าเอาฮา เรามีใช้ กู มึง ห่าเหว เยอะไป
แต่ถ้าด่าคนซึ่งหน้า เราไม่ใช้ เราว่ามันหยาบคายเกิน และไม่ให้เกียรติความเป็นคนของคนอื่น
ยังไงก็คนเหมือนกัน
เรามีสมองคิดได้ ไม่ชอบอะไร ก็ไม่ควรทำใส่คนอื่น

เราเล่าให้เด็กนักเรียนฟังอีกว่า “รู้ไหมทำไมครูต้องแขวนป้ายชื่อมาทุกวัน”
เด็กตอบว่า โรงเรียนบังคับ
เราตอบว่า “เปล่า”
เพราะครูคนอื่นไม่ใส่ ก็เห็นอยู่
แต่เราใส่ เพราะโรงเรียนบังคับให้นักเรียนแขวนป้ายชื่อ แต่นักเรียนก็ไม่แขวนกัน
เราก็แค่จะทำให้นักเรียนเห็นว่า ครูเองก็ยังแขวน แขวนทุกวัน และแขวนตลอดเวลา ขึ้นรถลงเรือเดินตลาด เราก็ใส่ จนเพื่อนร่วมงานแซว ก็ไม่ได้ใส่ใจ
โรงเรียนไม่ให้เด็กใส่ต่างหู เราก็ไม่ใส่
เราจะได้สอนเด็กได้เต็มปากเต็มคำ
เราจะบอกเด็กเสมอว่า อยู่ในโรงเรียน ก็รักษากฎด้วย
แต่นอกโรงเรียน จะบ้าบอแค่ไหน เชิญ รู้ว่าทุกคนมีสมองเป็นของตนเอง ก็น่าจะเลือกสิ่งที่ดี ๆ ให้ชีวิตเองได้ แต่ในโรงเรียนขอให้รักษากฎเพราะที่นี่มีกฎ ที่ต่าง ๆ ก็ย่อมมีกฎ ต้องรู้แล้วทำตามด้วย จะได้อยู่ได้อย่างไม่มีปัญหา
(เราเข้าใจเรื่องระบบ ดังนั้นถ้าเราไม่อยู่ที่ใด แปลว่าเราไม่สะดวกใจกับระบบนั้น ไม่เห็นมีอะไรมากมาย)
นะ

สอนแบบผู้ใหญ่ แต่นะ กับเด็กคงไม่ได้ผล
ไม่เป็นไร เราก็จะสอนของเราแบบนี้ เดี๋ยวอาจจะมาเล่าที่นี่
แล้วบอกได้เลย มันก็คือการบอกเล่า
ถ้าหากคุณทำตามแล้วคุณดี มีคนชื่นชม ขอให้คุณภูมิใจ ว่าเจตจำนงอิสระของคุณก็ทำงาน
เราไม่ลำเลิกหรอกว่าคุณได้ดีเพราะเรา ไม่ต้องห่วง (หลายคนแคร์ แต่เราไม่เคยแคร์ เราึคิดเสมอว่า คนจะดี เขาดีด้วยตัวเขาเอง สิ่งแวดล้อมอาจจะช่วย แต่ลึก ๆ คือ เขาดีเพราะเขาเอง ถ้าเขาพูดเองว่าใครทำให้เขาดี ก็ค่อยเชื่อตามนั้น แต่ถ้าใครอ้างว่าทำให้เขาดี ไม่ต้องสนใจ ไม่มีใครทำให้เขาดีได้ นอกจากตัวเขาเองเลือกที่จะทำดี ทุกคนมีเจตจำนงอิสระ คุณเลือกเองได้)
ทำให้ดีไปเหอะ ความดีเป็นของคุณ อยู่้ที่คุณ เกิดกับคุณ

สำหรับเรา เราพยายามทำดีได้เพราะพ่อแม่พี่สาว ญาติมิตร และที่สำคัญมาก ๆ คือหนังสือธรรมะทุกเล่มโดยเฉพาะที่สอนเรื่องกฎแห่งกรรม

เราบ่น ไม่ได้หวังจะทำอะไรใคร เราแค่อยากให้เห็นโลกอีกมุม

ก่อนจะโทษคนอื่น คุณโทษตัวเองเป็นหรือยัง? จับผิดตัวเอง (ลูกหลานคุณเอง) กันบ้างหรือยัง

พ่อแม่สมัยนี้ มีปัญญาแต่ผลิตลูก ไม่มีปัญญาสอนให้รู้จักเอาตัวรอดในสังคมโดยไม่เดือดร้อนชาวบ้าน นิดหน่อยอะไรก็โทษครู คาดหวังกับครูเยอะไปมาก (เหมือนถูกหาเรื่องบ่อยมาก เราเบานะ กับที่ทำงาน เพราะเราเคยเจอชี้หน้าด่ามา เพราะพูดลอย ๆ ในเน็ต ฝ่ายนู้นร้อนตัวมารับเอง เราเลยเบาตลอด แต่เหมือนความที่เราเบา เราเลยถูกแรงตลอด เหมือนซวย เข้าใจป่ะ คนที่แรง ๆ มักไม่มีใครกล้าเหวี่ยง แหมขยันมาเหวี่ยงใส่กูกันจัง ทีนี้เข้าใจหรือยังว่าทำไมเราถึงทนระบบไม่ได้ มันเหมือนเราไม่แรงพอ เราไม่ใช่แนวพี่ว๊าก ไง ไม่เคยเป็นพี่ว๊าก แสดงไม่ค่อยเป็น) เมื่อเย็นเจอสายนึง แต่เข้าใจ คือเด็กไม่ได้เอกสารบอกวันสอบ (เราก็ไม่ได้ มันหมด แต่เราไปถ่ายรูปที่ห้องก๊อปปี้ปรินท์) แบบไม่รู้อะไรเลย กลัวลูกตัวเองสอบตก เพราะถามอะไรก็ไม่รู้อะไรเลย // เอกสารไม่พอแจกไง เราอยากจะย้อนด่ากลับไปที่ต้นทางให้เหมือนกัน แต่ก็ไม่มีประโยชน์อะไร ด่าไปแล้วเอกสารมันจะมาเพิ่มไหมล่ะ แล้วทันไหมล่ะ สอบไปแล้ว1วัน ที่สำคัญแจกตั้งแต่นานแล้ว ไม่คิดหาทางจด หาทางซีรอก (เด็กสมัยนี้ดีแต่จิ้ม ๆ เครื่องมือสื่อสาร ไม่มีปัญญาคิดแก้ปัญหาแค่นี้ โง่มากอ่ะ ประเทศชาติไม่ต้องคิดพัฒนาอะไรแล้ว เด็กทำเป็นแค่เล่นเกม) เราบอกเด็กว่าให้จดไปเมื่อวันศุกร์ เราแหกปากพูดให้เองเลย เด็กก็ไม่รู้จดป่าว มันหลายคนอ่ะ คิดเป็นไหม ซีรอกเป็นไหม เราต้องจ่ายทุกอย่างให้เลยใช่ไหม โถอนาถ

มาฝึกการเอาตัวรอดแบบที่ไม่สร้างความเดือดร้อนให้คนอื่นกันดีกว่า ถ้าขยันจะมาเล่าเรื่อย ๆ

Advertisements

ตามนี้ วันนี้คุณจับผิดตัวเองหรือยัง เราจับผิดแล้ว เราพิจารณาตัวเองได้

(ลิ มิตเฟรนด์) อยากเล่าเฉย ๆ พอดีแอบรู้มาว่า เด็กในการปกครองของเรา(ที่ปัญหามากจนอยู่ที่นี่ต่อไม่ได้แล้ว) เขาได้บอกกับเพื่อนๆว่า วันที่เขาจะออก (คงอีกไม่กี่วัน) เขาจะมาถามเราเลย ว่า “ครูเกลียดหนูมากเลยเหรอ” แค่ฟังคนอื่นเล่าก็หดหู่แล้วนะ แต่ถ้ากล้า มาถามจริง ๆ ก็จะตอบว่า ไม่เคยเกลียด ไม่ได้ว่างจับผิดใครขนาดนั้น เวลากิน เวลาขี้ แทบจะไม่มีแล้ว แต่ทุกอย่างที่เกิดขึ้น มันเป็นผลจากการกระทำของเธอเอง ทุกอย่างที่เกิดขึ้น มีเหตุมีผล อย่าเที่ยวโทษคนอื่น เพราะถ้ามองอย่างตรงไปตรงมาตั้งแต่แรกจริง ๆ เธอจะพบว่า ใครกันที่เตือนเธอมาตลอด ถ้าครูเกลียดเธอ เธอคงไม่ได้อยู่นานขนาดที่เตรียมจะมาโยนความผิดให้ครูได้ เธอทำให้ครูถูกพ่อเธอด่า หาว่าไม่ดูแล (พ่อเธออยู่กับเธอมากกว่าครู !) และอื่น ๆ หลาย นึกแล้วก็รู้สึกแย่กับเด็ก(คน)สมัยนี้ ดีแต่โทษคนอื่น ไม่หัดตักน้ำใส่กะโหลกชะโงกดูเงา

แล้วไม่ต้องขู่ครู เหมือนขู่เพื่อน ครูไม่กลัวเธอ เพราะขู่ไปเธอก็ไม่ได้เจริญไปกว่านี้หรอก อย่าเสียเวลา

บางทีนึกแล้วก็โมโหนะ ที่เคยปกป้องในช่วงแรก ๆ ไม่รู้ว่าเด็กมันจะตอแหลได้โล่ แค่จะย้ำว่า “คนสมัยนี้ มองเห็นแต่การกระทำของคนอื่น ทว่าการกระทำ(เหี้ย ๆ)ของตัวเอง ไม่เคยเห็น เที่ยวจับผิดชาวบ้าน ไม่เคยจับผิดตัวเอง ไม่รู้ผิดชอบชั่วดี” เบื่อ เลยจะไปแล้วเหมือนกัน ไร้พาว อยู่ไปก็ทุกข์ ทุกข์กะเด็กมาก ยอมรับ เราไร้ความสามารถ ขาดทักษะในการปกครองใคร คนเรามีความชอบที่แตกต่างกัน

วันนี้คุณจับผิดตัวเองหรือยัง?

ครูหวังดี
Photo: ครูหวังดี :)
Like · · Share

1สิ่งที่เราเสียดายเงินซื้อมาก ๆ (แต่น้อยกว่าต่างหูเมื่อวานนิดนึง)

เราบอกได้เลยว่า ตอนแกแลกซี่แทบ 10.1 ใช้ แอนดรอย 3.2 นั้น มันพิมพ์ข้อความได้ห่วยมาก ห่วยจนเราคิดว่าถ้ามีคีย์บอร์ดแยก อาจจะพิมพ์ได้ดีขึ้นทคีย์บอร์ดอันแรก ราคาประมาณพันสอง แค่ซื้อมา ลองพิมพ์ได้ทีเดียว พอเสียบไฟชาร์จ(กับโน้ตบุ๊คเพราะมันไม่มีปลั๊กไฟมา มันมีแค่สายยูเอสบี เท่านั้นแหละ เจ๊งเลย ซื้อทางเน็ต เลยไม่รู้จะไปฟ้องร้องยังไง) รอบหลังก็ยังเน็ต คราวนี้ราคาพันห้า เพราะเป็นเคสสีดำด้วย ก็ใช้ได้ แต่พิมพ์ไทยไม่ได้ จะพิมพ์ไทยได้ต้องเสียเงิน (ทีสไวฟ์โปร) ปีละสองร้อย (มั้ง จำไม่ได้) เราก็ลองไปซื้อมา ก็พิมพ์ไม่ใคร่จะได้เรื่อง เราก็ไม่ค่ยจะพิมพ์

จนอัพเดทเป็น แอนดรอยด์ 4.04 แหละ มันถึงพิมพ์เสถียรขึน เราเลยไม่ได้ใช้คีย์บอร์ดบลูทูตอีก

วันนี้เอามาลองชาร์จไฟดู และลองใช้ อืม ใช่เลย หมดปีแล้ว พิมพ์ได้แต่ eng กดเปลี่ยนภาษาก็ยังได้แค่พิมพ์ eng แต่ไม่เป็นไร เพราะก็เอาไว้ฮา ๆ แล้วกัน บอกตรง ๆ คิดแล้วเสียดายเงิน แต่นะ มันก็ผ่านไปแล้ว บอกได้เลย พิมพ์กะคอม พีซี พิมพ์สนุกสุดแล้ว นี่พิมพ์จากไอแพด4 เอิ๊ก ๆ แต่พิมพ์ในบรรดาพวกแทบ ๆ ไอแพดเสถียรมากเลยนะ กดแล้วได้ดังใจดี

25560728-231906.jpg

25560728-231916.jpg

ตัวช่วยทำของตกแต่ง ของแถมนิดหน่อย

image

ภาชนะพลาสติก สามารถนำมาวาดแบบได้ วาดบนกระดาษสีน่ะ แล้วก็ตัด ให้คนอื่นช่วยทำได้ แค่นี้ก็เอาไปตกแต่งบอร์ดได้แล้ว นี่จะเอาไปไว้ที่ทำงาน ให้น้องอีกคนในห้องไว้ใช้

ของแถม ต่างหูเจาะ ต่างหูหนีบ จะเอาไปให้เด็กพรุ่งนี้ สมัยป.ตรีเรามีต่างหูถึงสามสี่ร้อยคู่ แต่ปัจจุบัน เราเหลือต่างหูแค่ 20 กว่าคู่ (คู่เมื่อวานก็ยกให้เด็ก เข็ด)

image

image

image

ประมาณนี้ อิอิ ไว้มีอะไรหนุก ๆ จะมาเล่าใหม่

ต่างหูที่โหดร้ายมาก ง่าาา

image

ไปห้าง เข้า H&M ต่างหูคู่นี้ 199 เราอยากได้ต่างหูใหญ่ ๆ ลามทั้งหูไง แบบเมื่อสองสามสี่เอนทรี่ที่แล้ว ก็เลยซื้อมาใส่เลย (เอากระดาษทิชชูเปียกคลีเนกซ์เช็ดต่างหูแล้ว)
โอ้ย กลับบ้านมาถอด หูแทบขาด เจ็บทั้งใบหูทั้งติ่งหู เจ็บมากกก

คงไม่ใส่อีกแล้ว ไม่ซื้ออีกแล้ว ต่างหูที่มีแป้น เจ็บ ชอบแบบตะขออ่ะ
เสียดายเงิน 199 ซื้อเสื้อตลาดปากซอยที่ทำงานได้ตั้งตัวนึง จำไว้เลย

อยากทำ (ถ้าทำขายคงรวย 555)

1. เครื่องปั่นไฟ

เมื่อวาน ที่ทำงานหม้อแปลงระเบิด
เด็กมายืมคืนหนังสือ เราเลยบอกว่า ไฟดับยืมคืนไม่ได้
เด็กถามว่า โรงเรียนไม่จ่ายค่าไฟเหรอ ไฟดับบ่อยเกินครู
เราเลยบอกว่า ไม่รู้สิ แต่เอาว่าไม่มีไฟยืมคืนไม่ได้ 
แล้วไม่รู้เด็กพูดอะไรต่อ
เราก็ตอบไปว่า รอให้ครูตั้งบริษัทผลิตเครื่องปั่นไฟก่อนนะ
เด็กคนนึง พอดีบ้านอยู่หมู่บ้านเดียวกัน
ก็พูดขึ้นมาว่า ครูในฐานะที่เราอยู่ซอยเดียวกัน ผมขอร่วมหุ้นด้วยนะ

อืม ฟังแล้ว น่าทำบริษัทผลิตเครื่องปั่นไฟ แต่แบบไม่ใช่สร้างใหญ่โต
เราอยากได้แค่ เครื่องถีบจักรยาน ปั่นน้ำ (รดต้นไม้) ปั่นไฟ (ใช้หุงข้าวไฟฟ้า
พัดลม เก็บไฟด้วยแรงกล – นึกถึงตอนน้ำท่วมที่เปิดกระแสไฟให้ใช้ไม่ได้)
เราอยากทำขายเลยอ่ะ
อาจเคยเล่าแล้วมั้ง
ถ้าใครทำขายบอก เราอยากได้ ให้คุณป๋าช่วยต่อ ก็ยังไม่ว่าง
เราอยากได้มาก ๆ

2. เครื่องจัดการทำใบรายชื่อ
(บ้าไปแล้วแน่ ๆ แต่เราอยากได้)
อยากให้ทำงานผ่านเว็บบราวเซอร์ (อาจจะมีแล้วก็ได้ แต่อาจจะไม่ฟรี หรือฟรี แต่เราโง่จึงไม่รู้ 555)
ก็แบบวันนี้นั่งพิมพ์รายชื่อนักเรียนที่จะเข้าร่วมกิจกรรมนึง ที่กำลังจะจัด
แล้ว ต้องเรียงตามห้องด้วยไง
เลยอยากให้แบบ (ฐานข้อมูลอ่ะมี แต่เรียกฐานข้อมูลออกมาเป็นที่ต้องการไม่ได้ มันมีการใช้งานเป็นแบบอื่น)
สมมติฐานข้อมูลเด็ก 2000 คน
มีเมนู สร้างแบบฟอร์ม
ก็กำหนดได้เลย จะสร้างแบบฟอร์มเป็นตารางขนาด แถวยังไม่กำหนด แล้วแต่จำนวนเด็กที่จะคีัย์เรียกเข้าไป แต่คอลัมน์ 5 คอลัมน์ (ดีฟอล์ตคือ 4 คอลัมน์ แต่ลดได้ ทำงานจากการคีย์เลขประจำตัวเข้าไป 1 ลำดับที่ / 2 เลขประจำตัว / 3 ชื่อ สกุล / 4 ห้อง จัดเรียงตามการใส่คำสั่งได้ เช่น ขั้นที่ 1 เรียงตามเลขห้อง ขั้นที่สองในห้อง เรียงตามเลขประจำตัว อะไรแบบนี้ คงมีแหละ ปล.อย่าบอกว่าเอกซเซล เพราะทำไม่เป็น อยากได้สำเร็จรูปกว่านั้น)
เราก็คีย์แต่เลขประจำตัว ((หรือคีย์ชื่อ สกุล ก็ได้ ดีกว่าว่ะ)) คีย์ไปเลย ๆ ๆ ๆ ๆ
จากนั้นก็สั่งจัดเรียง
แล้วก็ปรินท์ จบ ใบรายชื่อ แบบให้คนทั้งหน่วยงานเรียกใช้ได้หมด เพื่อจะได้สะดวกในการทำใบรายชื่อ ไม่ต้องพิมพ์เอง ไม่ต้องเรียงเอง จะเสียเวลาทำไม ในเมื่อมีฐานข้อมูล
ถ้าเขียนโปรแกรมเป็น เราคงเขียนเองแล้ว 5555

3. …

เราอยากได้อีกหลายอย่าง แต่ตอนนี้เรานึกไม่ออก เราง่วง

อ๋อ นึกออกอีกอย่าง

3. อยากได้โปรแกรมที่แบบ ทำให้การใช้คอมสืบค้น ไม่ต้องมาผ่านเรา ไว้จะมาเขียนรายละเอียด
คือเราว่าเด็กยุคนี้พูดยาก ดื้อด้าน ไว้ว่าง  ๆ จะมาเล่าว่าอยากให้มีหลักการทำงานยังไง

นอนเหอะ
วันนี้ลากันไปด้วยเพลงนี้
http://www.youtube.com/watch?v=MlffSjNKGb4

เราอาจจะแต่งเพลงนี้ เป็นเพลง 134 เริ่มคิดทำนองได้แล้ว แต่จะเขียนเนื้อเกี่ยวกับอะไรดี
แรงบันดาลใจบางส่วนมาจากเพลงอะเลิฟเวอร์คอนแชโต้นะ สัมผัสได้ไหม

อืม
เรามีเรื่องอยากทำด้วย แต่ยังเล่าไม่ได้

เอาใจช่วยเราหน่อยนะคะ
ถึงชีวิตจริงเราจะไม่อึดพอที่จะเป็นครู
แต่ในโลกเสมือน เราก็ยังอยากสอนในสิ่งที่เรารู้ อยากแบ่งให้คนอื่นเอาไปใช้ โดยที่ไม่ต้องเสีัยเวลาคิดเหมือนตอนที่เราคิด