อยากเขียนอีกเรื่อง เอาใจช่วย

เราไม่รู้ว่า ผู้อ่านของเราจะรู้มากน้อยแค่ไหน ว่าเรามีหวานใจเป็นเกย์ควีน  เรารักหวานใจของเราเหมือนคนในครอบครัว (และเราชอบขี้ตู่ หาว่าเขาเป็นแฟนเราเสมอ 555 แบบ บอกคนอื่นเลยว่าคนนี้แฟนช้าน แต่หวานใจเราก็รู้ว่าเราขี้ตู่ เอิ๊ก ๆ – ทั้งที่ก็รู้ว่าเป็นไปไม่ได้ เพราะเขาพึงพอใจในผู้ชาย ไม่ใช่ชะนีแอ๊บแมนอย่างเรา กร๊าก ๆ พูดเล่น เราเป็นเลดี้ )

กว่าเราจะมีวันนี้ เราก็มีเรื่องผิดใจ โมโห หงุดหงิด จะตบตีกับคนอื่น มาเยอะ แต่ยังไงเราก็ยังรักหวานใจของเรา รักแบบ เหมือนเพื่อนสนิท เหมือนคนในครอบครัวแหละ (แต่ยอมรับนะว่าเราไม่ค่อยรู้อะไรเกี่ยวกับเขามากหรอก รู้แค่ในส่วนที่เขายินยอมให้รู้ ซึ่งเราโอเค เพราะเขาก็ไม่ได้สร้างความเดือดร้อนอะไรให้เรา ถ้าจะมีก็คงจะมีแค่ คนที่ชอบเขา ที่บางทีก็เยอะใส่เรา ทั้งที่เราอ่ะ ก็รักทุกคนที่หวานใจเรารัก (แต่ถ้าใคร กระแนะกระแหนเรา เราจะขึ้นบัญชีดำ และห่าง เพราะปวดหัวเปล่า ๆ ถ้าเขาไม่เข้าใจในความรู้สึกของเรา เราก็ไม่ควรไปยุ่งเกี่ยว ให้ถูกเอาเปรียบ ความคิดน่ากลัว) นอกนั้นเราโอหมด

ล่าสุดหวานใจเราดูเครียด ๆ มีหลายเรื่องอยู่ แต่เราก็รู้มาบ้าง ก็ทำอะไรได้ไม่มาก นอกจากก่อนนอนคืนนี้ เราจะนั่งภาวนา และหมั่นเอาใจช่วย (เอาแรงช่วย ถ้าช่วยได้)
ก็นะ ตัวเราก็เอาไม่รอด ทุกข์มากเหมือนกัน ที่เราบ่นด่าหนะ แต่เรารู้ว่า เมื่อใดก็ตามที่คนที่เรารัก(ครอบครัว เพื่อนสนิท)ต้องการเรา เราจะอยู่ตรงนั้น ข้าง ๆ พวกเขา (แม้ชีวิตจะยุ่ง ก็ต้องมาก่อน คุยก่อน ค่อยบอกว่ายุ่งอยู่ ว่างเมื่อไรก็ต้อง รีบมา)

ก็นะ ความรักสวยงาม ไม่ต้องอวด คู่แข่ง เพราะมันไม่มีความหมาย ถ้าเขายังรักเรา เรายังรักเขา พวกเรายังรักกัน คนอื่นก็คือคนอื่น เขาจะมีรักซ้อน รักอีกมากมายก็ไม่มีผลอะไร เพราะยังไง ความรักที่สวยงามก็ดีด้วยตัวของมันเองอยู่แล้ว

สู้ ๆ นะจ๊ะ หวานใจของหนู แล้วทุกอย่างคงจะผ่านไปได้อย่างโอเคแน่นอน สู้ ๆ

ปล.เรายังรักชายแท้ แต่ไม่คิดตามหา (เหนื่อย) จะได้ต่างคนต่างสมน้ำหน้าที่หากันไม่เจอ 5555 นอนและ ZZZzz

โฆษณา

ของแต่งบอร์ด

image

ต้องเท้าความก่อนว่า บ้านเรามีลอตเตอรี่ที่ถูกกินเยอะมาก 555 ป๋าแม่เรา (เอก็ซื้อ แต่ไม่ได้ให้เราตรวจ) เราต่างก็หวังโชคลาภบ้างอะไรบ้าง

แต่เมื่อมันไม่ถูกรางวัล มันก็กลายเป็นกระดาษรก ๆ เราว่างมาก ช่วงน2553 เราตกงาน (ออกจากงาน ร.ร. เอกชน ประถม) เราเลยนั่งพับนกเล่น วันละ สิบยี่สิบตัว (ไอ้ที่เห็นในภาพนั่นคือสองร้อยสามสิบตัว ถ้าคิดเป็นเงินใบละร้อยก็น่าใจหาย เพราะเท่ากับ 23,000 เชียว)
ไปชิล ๆ ด้วยหวังจะเอาไปเป็นของตกแต่งแหละ

แต่พอเอาไปตกแต่งจริง ๆ มันดูไม่ดี เหมือนชวนคนเล่นหวย 555 อีกอย่าง คือ สีมันก็ไม่สวย เราเลยหาทาง ย้อมสี ไม่ให้เห็นว่าเป็นลอตเตอรี่

เดิมใช้สีโปสเตอร์ละลายน้ำ สีแดง มันโปร่งอ่ะ ยังเห็นลายเลขชัดเจนมาก

วันเสาร์ที่แล้วกะหาสีย้อมผ้าเลย
แต่หาไม่เจอ
จะซื้อสเปรย์พ่น ก็ไม่ถนัด (แต่ซื้อมาแล้ว เฮ้อ)

สุดท้ายเข้าร้านไดโซ (ร้าน ของญี่ปุ่น 60 บาท)  เห็นหมึกเขียนพู่กันจีน เลยซื้อมา 1 ขวด

เมื่อวานลองเท ลองย้อม เออ ติดปิดมิดสนิทดี จากนกนางนวล กลายเป็นอีกาเลย 555
แต่ส่วนตัวเราโอเคนะ ทว่ามันคงชุลได้ไม่หมดสองร้อยกว่าตัวนี้หรอก ได้แค่ สัก 45 ตัวเอง หมดไปครึ่งขวดแล้ว

คุ้มไหม ส่วนตัวไม่คิดอะไร ไหน ๆ พับนกแล้ว ได้ชุบ ได้ใช้นกตกแต่ง ก็โอเคแล้ว

image

image

image

ว่าจะไว้ตกแต่งกับบอร์ด ที่ปูพื้นด้วยสีเหลือง เดี๋ยวถ้าทำเสร็จจะถ่ายรูปมาให้ดู

แอพดี ๆ ที่มีประโยชน์ต่อลูกหลาน

image

วันนี้แอมไปงานบวช ญาติของญาติ โอเค ได้พักผ่อน ผ่อนคลาย จากบ้าบอคอแตกที่บ่นไปหนก่อน

พอดีไป ก็ได้เจอหลานชาย หลานเราชื่อกาฟิว ป.2 น่ารักมาก ก็ตอนขึ้นรถ ก็ชวนเล่นถามสูตรคูณ อี๊แอม 12คูณ3 ได้เท่าไร ไรงี้

หลายหนเข้า เราเลย เปิดแอพที่วง คิดส์ดูเดิลป่ะ ให้หลานวาดรูปเล่น ก็วาดกันส่งเดช ทั้งน้าทั้งหลาน หนุกดี แต่คิดส์ดูเดิลน่ะ มันคือสีสุ่ม
ลากหนแรก สีฟ้า ลากอีกที เขียว อีกทีแดง ไรงี้ มันก็สวย ๆ ด้วยสีสันนีออนโกรว ไรงี้

หลานก็นั่งวาด นั่งลบ อย่างเมามัน
(จริง ๆ เราหวงมือถือมากนะ เด็กห้องเรา เราไม่ให้แตะเลยนะ เราเอาโนเกียจอแตก ใส่ซิมดีแทก ไปให้เด็กที่ไม่มีมือถือไว้ยืมโทรติดต่อผู้ปกครองกรณีที่จำเป็น แยกเลย มือถือเราเด็กห้ามแตะ มันไม่ได้มีความลับหรอก แต่มันคือของใช้ เรากลัวเด็กเอาไปเล่น มัน link กับสังหาริมทรัพย์ของเรา เดี๋ยวเดือดร้อน แต่หลานคือนั่งเล่นใกล้กันไง ไม่คุมแจ แต่ก็มองเรื่อย ๆ ดีซะอีก จะได้นั่งดูพฤติกรรมความชอบ)

พอลงจากรถ เราเปิดแอพ เปียโนฟอร์ยู

image

เปิดแล้วกด แกล้งหลาน หลานก็มอง แล้วก็มากดบ้าง

image

หลานจิ้มมั่วเลย บอกว่าจะเล่นให้ฟังไม่ทัน แล้วก็ขอโทรศัพท์ไปเล่นอวดน้อง (มีกันสามพี่น้อง)

พอถึงตอนกิน เราขอโทรศัพท์จากหลาน 555 (ตกลงโทรศัพท์ใครวะ) มาถ่าย แล้วอัพรูปของกินเป็นระยะ

หลานก็ขอมือถือไปเล่น เราเลยโหลดเฟรสโก้โปร (ซื้อตั้งแต่แกแลกซี่แทบแล้ว ที่เอาออกเพราะหลัง ๆ เราไม่มีเวลาวาดรูป)
ให้หลานวาดเล่น หลานก็เขียน ก ข วาดขยุกขยุยไปเรื่อย

ตอนกิน หลานโดนพ่อ (พี่เขยเรา) บอกให้เอามือถือมาคืนเรา พอหลานอิ่มก็มาขอเล่นใหม่ แล้วก็เอามาคืนอีกตอนเห็นเฮดแชตเด้งพี่ชาย(หรือพี่สาวดี)สุดเลิฟชองเราแชตมา อิอิ หลานน่าร๊าก
แชตมาสามคำ

เราเลยให้หลานเล่นอีก

หลานชอบเรียกให้เราถ่ายรูปเขาทำประดิษฐกรรมต่าง ๆ เอาผ้าเย็นมาพับเล่นไรงี้ แต่พอถือมือถือไป กลับเอาไปกดถ่ายวีดิโอ แล้วมีซูมด้วยนะ ถ้าเราไม่ขี้เกียจจะอัพให้ดูฮา ๆ ในเฟสบุ๊คเรา (วันหลัง)

วันนี้ เราเลยสรุปได้ว่า เด็ก ป.2 ชอบวาดรูปลงสีสดใส ชอบเล่นเปียโนพรืด ๆ ฟังไม่ทัน ชอบประดิษฐ์+ชอบเป็นนายแบบ ชอบถ่ายวีดิโอ

มองหลานเล่นแล้ว ดูเขามีโลกส่วนตัวดีอ่ะ อิอิ

ส่วนตัวเลย อยากให้พ่อแม่ผู่ปกครองหาแอพที่ฝึก ให้ลูกเล่น ไม่อยากให้เปิดแต่เกม
ขำซุงเล่าว่าแชมป์ หลานสามสี่ขวบ ทำแทบเลต(น้องเรา((ญาติ)) พ่อแชมป์น่ะซื้อให้แชมป์เล่น)พังไปแล้ว

ให้เด็กเล็กเล่น ก็พังเปล่า ๆ 555
ไว้รู้ว่าเด็กชอบอะไร เดี๋ยวมาเล่าใหม่
สวัสดีค่ะ ตี1:46

แอพดี ๆ ที่มีประโยชน์ต่อลูกหลาน

image

วันนี้แอมไปงานบวช ญาติของญาติ โอเค ได้พักผ่อน ผ่อนคลาย จากบ้าบอคอแตกที่บ่นไปหนก่อน

พอดีไป ก็ได้เจอหลานชาย หลานเราชื่อกาฟิว ป.2 น่ารักมาก ก็ตอนขึ้นรถ ก็ชวนเล่นถามสูตรคูณ อี๊แอม 12คูณ3 ได้เท่าไร ไรงี้

หลายหนเข้า เราเลย เปิดแอพที่วง คิดส์ดูเดิลป่ะ ให้หลานวาดรูปเล่น ก็วาดกันส่งเดช ทั้งน้าทั้งหลาน หนุกดี แต่คิดส์ดูเดิลน่ะ มันคือสีสุ่ม
ลากหนแรก สีฟ้า ลากอีกที เขียว อีกทีแดง ไรงี้ มันก็สวย ๆ ด้วยสีสันนีออนโกรว ไรงี้

หลานก็นั่งวาด นั่งลบ อย่างเมามัน
(จริง ๆ เราหวงมือถือมากนะ เด็กห้องเรา เราไม่ให้แตะเลยนะ เราเอาโนเกียจอแตก ใส่ซิมดีแทก ไปให้เด็กที่ไม่มีมือถือไว้ยืมโทรติดต่อผู้ปกครองกรณีที่จำเป็น แยกเลย มือถือเราเด็กห้ามแตะ มันไม่ได้มีความลับหรอก แต่มันคือของใช้ เรากลัวเด็กเอาไปเล่น มัน link กับสังหาริมทรัพย์ของเรา เดี๋ยวเดือดร้อน แต่หลานคือนั่งเล่นใกล้กันไง ไม่คุมแจ แต่ก็มองเรื่อย ๆ ดีซะอีก จะได้นั่งดูพฤติกรรมความชอบ)

พอลงจากรถ เราเปิดแอพ เปียโนฟอร์ยู

image

เปิดแล้วกด แกล้งหลาน หลานก็มอง แล้วก็มากดบ้าง

image

หลานจิ้มมั่วเลย บอกว่าจะเล่นให้ฟังไม่ทัน แล้วก็ขอโทรศัพท์ไปเล่นอวดน้อง (มีกันสามพี่น้อง)

พอถึงตอนกิน เราขอโทรศัพท์จากหลาน 555 (ตกลงโทรศัพท์ใครวะ) มาถ่าย แล้วอัพรูปของกินเป็นระยะ

หลานก็ขอมือถือไปเล่น เราเลยโหลดเฟรสโก้โปร (ซื้อตั้งแต่แกแลกซี่แทบแล้ว ที่เอาออกเพราะหลัง ๆ เราไม่มีเวลาวาดรูป)
ให้หลานวาดเล่น หลานก็เขียน ก ข วาดขยุกขยุยไปเรื่อย

ตอนกิน หลานโดนพ่อ (พี่เขยเรา) บอกให้เอามือถือมาคืนเรา พอหลานอิ่มก็มาขอเล่นใหม่ แล้วก็เอามาคืนอีกตอนเห็นเฮดแชตเด้งพี่ชาย(หรือพี่สาวดี)สุดเลิฟชองเราแชตมา อิอิ หลานน่าร๊าก
แชตมาสามคำ

เราเลยให้หลานเล่นอีก

หลานชอบเรียกให้เราถ่ายรูปเขาทำประดิษฐกรรมต่าง ๆ เอาผ้าเย็นมาพับเล่นไรงี้ แต่พอถือมือถือไป กลับเอาไปกดถ่ายวีดิโอ แล้วมีซูมด้วยนะ ถ้าเราไม่ขี้เกียจจะอัพให้ดูฮา ๆ ในเฟสบุ๊คเรา (วันหลัง)

วันนี้ เราเลยสรุปได้ว่า เด็ก ป.2 ชอบวาดรูปลงสีสดใส ชอบเล่นเปียโนพรืด ๆ ฟังไม่ทัน ชอบประดิษฐ์+ชอบเป็นนายแบบ ชอบถ่ายวีดิโอ

มองหลานเล่นแล้ว ดูเขามีโลกส่วนตัวดีอ่ะ อิอิ

ส่วนตัวเลย อยากให้พ่อแม่ผู่ปกครองหาแอพที่ฝึก ให้ลูกเล่น ไม่อยากให้เปิดแต่เกม
ขำซุงเล่าว่าแชมป์ หลานสามสี่ขวบ ทำแทบเลต(น้องเรา((ญาติ)) พ่อแชมป์น่ะซื้อให้แชมป์เล่น)พังไปแล้ว

ให้เด็กเล็กเล่น ก็พังเปล่า ๆ 555
ไว้รู้ว่าเด็กชอบอะไร เดี๋ยวมาเล่าใหม่
สวัสดีค่ะ ตี1:46