แอมจัดบอร์ด นกชุบหมึกดำ มาอวดแล้วจ้า

1078603_10151580404632987_73249527_o

นกที่เล่าไปเมื่อหลายวันก่อน
ในบอร์ดนี้
ปูพื้นฟ้า
ขอบส้ม
ติดนกดำ ยิงแมกซ์ (นกดำ คือ ลอตเตอรี่ที่เราพับนก มี 2ร้อยกว่าตัว ที่บ้านซื้อลอตเตอรี่ เราพับตั้งแต่ปี 2553 แล้ว หาทางชุบให้ไม่เห็นเป็นลอตเตอรี่ จนได้หมึกเขียนพู่กันจีนร้านไดโซ60บาทแหละ ปิดสนิทดี แต่ก็แพงนะ 60 บาท อยากได้สีย้อมผ้าจัง — เหมาะกับการอยู่ว่าง ๆ เพราะลอตเตอรี่ใบเท่า ๆ กันอ่ะ พับทบให้เป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัส พับนกได้แล้ว)
เอากระดาษสีเหลืองมาตัดกลม ติดระหว่างนก เหมือนไฟเลย
ป้ายหัวข้อของเก่า ปีก่อน ๆ ปักหมุด
กระดาษ กำหนดการ ติดขอบสีทอง เพราะดันมีสีคล้ายสีพื้นเลยต้องหาอะไรตัดกัน
ดอกไม้เล็ก ๆ ที่ติด คือ เด็กมากินน้ำแล้วหกใส่กระดาษหมึกละลาย เลยเอาดอกไม้ไปแปะ
ดอกไม้ประดับมะพร้าวหามา
รูปการ์ตูนเราวาดเอง อัดลงกระดาษอัดรูป ส่้งงานตอนป.ตรี

 

ประมาณนี้ ไว้ว่าง ๆ จะมาอวดไอเดียใหม่นะ

 

โฆษณา

คุ้ยมือถือ เจอรูป อยากได้ต่างหูแบบนี้อ่ะ

image

คู่ละร้อย ซื้อที่จันทบุรีอ่ะ ร้านชื่ออะไรหว่า ชิดชนกป่าววะ จำไม่ได้ (ถ้าไม่ใช่แปลว่าจำผิด)

มันใส่แล้วเหมือนเจาะหูหลายรู แต่จริง ๆ คือรูเดียว ชอบอ่ะ เสียดาย วันนั้นน่าจะซื้อมาหลาย ๆ คู่ หาที่ สป กทม ไม่เจอดีไซน์นี้เลย

ปล. มือถือเราแอเร่อบ่อยอ่ะ เราลบ ๆ ก้อนไฟล์แล้วพบว่าอืม รูปหายไปเพียบเลย ส่วนใหญ่เป็นรูปใหม่ ฉะนั้นต่อไปนี้ มีรูปอะไร แชร์ไปให้หมด

เมื่อวานไปไดโซ ซื้อนี่มาขัดหน้า

image

ขัดเบา ๆ นะ โออ่ะ
อันเก่าใช้มาประมาณสองปีแล้ว 555
ใช้แล้วหน้าเอี่ยมดีอ่ะ
เคล็ดลับของเรา
#เขียนก่อนไปหาหนังสืออ่านชิล ๆ

หาจ๊อบทำ เราต้องหาเงิน

ช่วงนี้เราจะครุ่นคิดมาก (แต่บอกเลย ถ้าดูเหมือนไม่ร่าเริงรุนแรงเหมือนเดิม เพราะเอนทรี่ที่แล้วทำให้คิดว่าชีวิตควรจะต้องมาถึงการเปลี่ยนแปลง แม้อะไรหลายอย่างจะยังไม่ดีขึ้น แต่ตัวเราเองต้องนิ่งสงบ ยอมรับ และปรับความคิดเอง เพื่อลดบาปเวร และอื่น ๆ ที่เราคิดว่ามันจะยิ่งทำให้เราเสียเวลาในชีวิต)

ครุ่นคิดเพราะว่า หลังจาก ก.ย. เราจะออกจากการเป็นครูอัตราจ้าง และอาจจะออกจากอาชีพนี้อย่างถาวร ถ้าเป็นไปได้ ถ้าอยากรู้เหตุผล ในเอนทรี่เก่า ๆ มีบอกไว้ สองข้อนั้นแหละ 

พอดีเมื่อวานนี้พี่กิต (โปรดิวเซอร์ และพี่ที่สนิทสุดที่เข้าใจแล้วก็หวังดีต่อกันมากถึงมากที่สุด โคตรดีใจเลยที่ชีวิตเจอคนคนนี้ : เขาไม่ใช่คนดีที่สุดในสามโลกของคนอื่น แต่เขาเป็นคนที่สอนให้เราเข้าใจหลายต่อหลายอย่าง จนเราไม่กลัวที่จะเริ่มต้นใหม่ในหลาย ๆ เรื่อง หากเราไม่ได้สร้างความเดือดร้อนให้ใคร) แท็กเว็บนี้มาให้เรา http://www.fruityjob.com/
จุดประกายมากอ่ะ

เราเลยไปประกาศงานแล้ว 5 งาน
ณ ตอนนี้อนุมัติแล้ว 4 งาน
http://www.fruityjob.com/user/pranitee
ลองดูได้

จ้างได้ ถ้าต้องการงานคุณภาพระดับเรา (ไม่ได้บอกว่าทำดีมาก แต่จะบอกว่าจะพยายามทำให้ดีที่สุด) เพราะว่า เรากำลังจะตกงานเพราะเราเลือกเอง และเราก็เริ่มแก่แล้ว (28 แล้ว) แต่ศักยภาพก็มีอานะ อิอิ

จริง ๆ อยากลงเยอะมากเลย แต่ลงดูคร่าว ๆ ก่อน เพราะว่า ตอนนี้ยังไม่ออกจากงานไง เลยไม่กล้าลงอะไรที่อาจต้องใช้เวลามาก กลัวทำไม่ทัน จะแถมมีโดนด่า 555

แต่ในส่วนของงานประจำที่เราอยากทำต่อไปเนี่ย คือ ธุรกิจ แต่ขอศึกษาก่อน เพราะความรู้แทบจะเท่ากับ 0 เลย ไม่เคยทำธุรกิจ เคยแต่ช่วยครูขายของที่สหกรณ์ สมัย ม.3 หยิบของรับทอนเงินแค่นั้น
ไม่อายกับการขายของอ่ะ

อย่างน้อยก็ดีกว่าต้อง”เมค”เอกสารตัวหนังสือเต็มหน้าสูงเป็นตั้ง ๆ เยี่ยมบ้านเด็ก เข้าค่ายลูกเสือแต่งชุดลูกเสือ ฯลฯ ไม่อ่ะ เหล่านี้ไม่ใช่ชีวิตดิฉัน (แต่เรานับถือคนที่ทำได้ และทำได้ดีเพราะทำจริง วางแผน ดำเนินการตามแผน รับผิดชอบได้จริง คุณคงเกิดมาเพื่อสิ่งนั้น สาธุ เรายินดีที่โลกนี้มีคนที่ทำหน้าที่ของตนเองได้ดี ยินดีหมดแหละ เพียงแต่คนเราชอบอะไรต่างกันได้ นานาจิตตัง)

ข้อจำกัดของเรา คือ
1. เราไปไหนมาไหนเองค่อนข้างลำบากมาก ถึงมากที่สุด (พยายามอยู่) ดังนั้นเราควรทำงานที่อยู่กับที่ เฝ้าร้านไรงี้ (เมื่อวาน ((จริง ๆ คือตั้งนาน แบบสองสามปีแล้ว แต่ก็ยังเป็นไอเดียอยู่)) ป้าบอกว่าจะเปิดร้านขนม เรารอวันนั้นมาก ๆ เราจะแต่งตัวสวย ๆ เฝ้าดูหน้าร้าน ถ่ายรูปขนมสวย ๆ ลงเว็บ ลงโปรโมต ติดต่อหาลูกค้า และเราจะเรียนทำขนมด้วย เพราะถ้าใครรู้จักตัวตนเรา จะรู้ว่าเราชอบดูรูปของกินมาก และชอบกินมาก ๆ ด้วย ทว่าเวลาทำงานเครียด ๆ บางทีก็กินไม่ลง แต่นะเรากินข้าวเที่ยงสองจานบ่อยไป เครียดไง 555 ทว่าเราไม่มีพื้นฐานเลย ทำอาหารได้แค่ทอดไข่ ไข่ตุ๋น แกงจืด อะไรง่าย ๆ เพราะไม่มีความสะดวกจะทำนัก)
2. เราไม่ต้องการแหกปาก ตะโกนแข่งกับเสียงมากมาย (ถ้าพูดเยอะ แต่พูดธรรมดานี่ไม่หวั่น) เพราะเรามีสิ่งที่เรารักอีกอย่างคือร้องเพลง เราทำวงกับพี่กิตอยู่ (แต่แยกกันได้ ถ้าพี่กิตจะไปเจริญก้าวหน้า เพราะส่วนตัวเรา เราไม่ซีเรียส เรารู้แต่ว่าถ้าใครจะก้าวหน้า ก็เป็นสิ่งที่ดีหมด เนื่องจากความสามารถด้านดนตรี พี่กิตเก่งกว่าเรามาก) ถ้ามีโอกาสก็อยากมีผลงานเกี่ยวกับเพลง ดังนั้นเราจึงไม่อยากทนกับการที่ต้องแหกปาก ตะโกนเสียงดัง ๆ แค่ได้ไปร้องเพลงงานแต่งก็ดีใจจะแย่แล้ว นี่จองงานแรกเลย งานแต่งพี่สาวเรา เราจะร้องเอง เขาแต่งเมื่อไรเดี๋ยวมาเล่า
3. อยากทำงานที่ไม่มีงานกลับมาบ้าน มันเป็นภาระ ไม่ชอบ (คือมีงานกลับมาคิดต่อได้ แต่ไม่อยากแบบ งานเยอะจนต้องแบกเอกสารเป็นตั้ง ๆ กลับมาทำบ้าน อย่างงานที่ทำอยู่ ไม่แบกมาบ้าน งานก็ไม่เสร็จ) มีวันให้พักผ่อน

นี่ว่า ถ้าเก็บเงินซื้อคอมใหม่ มาอัดเสียงดี ๆ ได้ จะรับจ้างอัดเสียงด้วย (ตอนนี้ยังไม่กล้ารับ กลัวลูกค้าด่า เพราะคอมอัดเสียงมีนอยซ์เยอะมาก) อาจจะไปฝึกทำเพลงให้ดีกว่านี้ เผื่อมีเพื่อน ๆ แม่จ้างทำเพลงสอนเด็ก เดิมเขาก็จ้าง แต่ไม่กล้ารับเอง กลัวทำไม่ได้ ตอนนี้ไม่กลัวแล้ว ได้ไม่ได้ก็ต้องลองทำ

ที่แน่ ๆ ตอนนี้ อยากขายกล้อง SLR กับกล้องวีดิโอ (มินิดีวี) เพื่อมาเป็นทุนซื้อคอมใหม่ เดี๋ยวอาจไปขายแถวแหล่งเองเลย (แต่เราต้องขอป๋าเรา เพราะ ป๋าจ่าย ให้อ่ะ กล้องวีดิโอเราจ่ายแต่ส่วนหนึ่งป๋าช่วย ที่อยากขายเพราะไม่ได้ใช้งานนานมากแล้ว ขายไปจะได้ไม่รกบ้านด้วย)

เรายังมีแผนเกี่ยวกับการเรียนต่อด้วย ลบล้างความรู้สึกบางอย่างให้ชีวิต (เรียนโทคราวก่อนไม่จบ) เรารู้อย่างเดียวว่าถ้าไม่ตามแผนไม่เป็นไร แต่ขอให้คิดและพยายามทำ 

อย่าอยู่เฉย ๆ จะมีแต่ถดถอย
และอย่าทำในสิ่งที่ไม่มีความสุขที่จะทำ เพราะคนอื่นสามารถได้รับความรู้สึกที่ไม่มีความสุขของเราได้ด้วย จะยิ่งเป็นการเพิ่มความทุกข์ต่อไปเรื่อย ๆ
สุดท้ายหากเลี่ยงไม่ได้จริง ๆ จงพยายามเฉย ๆ กับทุกสิ่งที่ต้องเผชิญ และทำให้ดีที่สุดเท่าที่ไม่ทำร้ายใคร ที่สำคัญมากคือต้องมองโลกอย่างตรงไปตรงมา และมีเหตุผลที่สมเหตุสมผล

ลูกไม่ดีิ แก้ที่พ่อแม่ พ่อแม่ไม่ดี แก้ที่ลูก นี่คือหนังสือที่เราอยากให้คนทุกคนได้อ่าน

ขอร้องให้อ่านให้จบนะคะ

ลูกไม่ดีิ แก้ที่พ่อแม่ พ่อแม่ไม่ดี แก้ที่ลูก

กูเกิล
https://www.google.co.th/search?q=%E0%B8%A5%E0%B8%B9%E0%B8%81%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B8%B4+%E0%B9%81%E0%B8%81%E0%B9%89%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%9E%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B9%81%E0%B8%A1%E0%B9%88+%E0%B8%9E%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B9%81%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%94%E0%B8%B5+%E0%B9%81%E0%B8%81%E0%B9%89%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A5%E0%B8%B9%E0%B8%81&ie=utf-8&oe=utf-8&rls=org.mozilla:en-US:official&client=firefox-a&gws_rd=cr

http://www.dhammasatta.org/index.php?mo=3&art=223392
รายละเอียด

โหลดเลยค่ะ
http://dhammasatta.igetweb.com/index.php?mo=21&list&catid=965&p=2
หรือ
http://www.ebooks.in.th/ebook/1695/%E0%B8%A5%E0%B8%B9%E0%B8%81%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B9%81%E0%B8%81%E0%B9%89%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%9E%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B9%81%E0%B8%A1%E0%B9%88_%E0%B8%9E%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B9%81%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B9%81%E0%B8%81%E0%B9%89%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A5%E0%B8%B9%E0%B8%81_%28%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%A7%E0%B8%87%E0%B8%9E%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%88%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%8D%29/
หรือ
http://issuu.com/padthai/docs/viriya626

เราเห็นหนังสือเล่มนี้ครั้งแรก ตอนเข้าทำงานใหม่ ๆ พอดีมีคนมาให้ที่ทำงานหรือไงเนี่ยแหละ แล้วน้องอีกคนก็ลงทะเบียน แต่แบบไม่ว่างจะอ่าน ขี้เกียจยืม เลยไม่ได้อ่าน

จนเมื่อสองอาทิตย์ก่อน เอซังเอามาให้อ่าน ถามว่าอ่านหรือยัง เราตอบว่าเราเห็นแล้ว แต่เราไม่ได้อ่าน (เอซังบอกว่า เห็นวางอยู่ที่ห้องเรียนที่เขาสอนเด็ก วางมานานมาก ๆ แล้ว ไม่มีใครเอาไปสักที เลยเก็บมาให้เราอ่าน เพราะเขารู้ว่าจิตใจเราสับสนมาก)

พอมาอ่าน (อ่านหลายวันอยู่)
หลอน วันนี้หลอน เพราะอ่านครบทั้งเล่ม
หลอนตรงที่ได้คำตอบสักที ว่าทำไมเราถึง ใช้คำว่าอะไรดี อยากใช้คำนี้เลยอ่ะ คำว่า ชิบหาย
คือเราทำตัวเองล้วน ๆ อ่ะ
เพราะเราเป็นคนที่ชอบเถียงพ่อแม่ (และชอบถอนหงอกผู้ใหญ่ เพราะเราไม่ยอมใคร ใครจะว่าก้าวร้าวเชิญ แต่เรามีเหตุผลของเรา ซึ่งมาถึงจุดนี้ บอกได้เลยว่า เหตุผล กับเวรกรรม มันเป็นคนละเรื่องกัน แต่คนเราไม่สามารถหนีเวรกรรมได้)

อ่านเถอะค่ะ ทั้งเล่ม
ไม่ว่าคุณเจอปัญหาอะไรอยู่ คุณจะรู้สึกเลยว่าจริง ๆ แล้ว ชีวิตควรไปในทิศทางใด
อ่านแล้วบอกตรง ๆ จะสงบปากให้สนิทเลย และคิดว่าคิดได้แล้วว่าอะไรควรไม่ควร

พอดีวันนี้แม่เด็กนักเรียน (ที่เมื่อวานแอมเล่าเรื่องส่ง SMS ไปเชิญมาคุยกับได้ เพราะแอมอยู่เวรโรงเรียน) มาพบแอม 2 คน แอมไม่ได้ถ่ายรูปเหมือนเยี่ยมบ้านนะ แอมว่าเขาเครียด ๆ แอมคงมีอารมณ์หยิบแทบเลตมาถ่ายรูปคู่กับเขาหรอก (หลักฐานบางครั้งมันก็เมกได้ หาได้มีความจริงใจไม่! แอมไม่ได้แขวะ แอมพูดจากใจ แอมตะขิดตะขวงใจที่จะถ่ายรูปเพื่อไปลงเล่ม แอมก็เลยไม่ได้ถ่ายรูป แต่แอมคุยกับคุณแม่เด็กสองรายอย่างเต็มที่เท่าที่แอมทราบ)

ฟังเรื่องเกี่ยวกับเด็กแล้ว อยากให้เด็ก และพ่อแม่เด็ก ได้อ่านหนังสือเล่มนี้มาก ๆ อยากมาก ๆ คือ
อันนี้ส่วนตัวเลยนะ อย่างเด็กเนี่ย ไม่มีสิทธิ์เถียงพ่อแม่เลยนะ (เด็กยุคนี้ด่าพ่อด่าแม่เยอะ) สอนก็ไม่ได้ ทำได้เพียง เจริญพระกรรมฐาน สำรวมจิต แผ่เมตตา อุทิศส่วนกุศล (แอมจะพยายามทำ คือ ส่วนตัวแอมมีความทุกข์ของแอมอยู่ และตอนนี้แอมรู้แล้วว่าแอมมีทางออกทางนี้ทางเดียว แต่เป็นทางที่ดีที่สุด)

ส่วนในมุมของพ่อแม่ ก็อย่าไปด่า อย่าไปสาปแช่งลูก (พ่อแม่สมัยนี้ รุนแรงมาก ฟังเคสที่แม่มาวันนี้ก็น่ากลัวอ่ะ และก็เห็นใจ แม่เขาบอกเลยว่า เด็กจะดีมันก็ต้องอยู่ที่ตัวเด็กเอง เพราะแม่ก็ตาม ตามไม่ไหวแล้ว : เราก็ตอบไปว่า ก็ช่วย ๆ กันไป ให้กำลังใจค่ะคุณแม่ : ก็ไม่รู้จะทำไงเหมือนกัน ส่วนตัวเราเชื่อว่าเจตจำนงเป็นอิสระ – วิชาปรัชญา เด็กจะดี เขาดีที่ตัวเขาเอง โดยตัวเขาเลือกเอง ส่วนครู ส่วนพ่อแม่ เป็นผู้สนับสนุน และถ้าอ่านหนังสือธรรมะเล่มนี้ จะรู้เลย ว่าเราควรทำยังไง) เอาว่าอย่าทำอะไรที่คนทั่วไปทำ ควรทำยังไง อ่านในเล่มแล้วกัน 

ในใจมีตัวอย่างอยากเล่ามากมาย แต่ไม่ดีกว่า ไม่อยากพูดถึงแล้ว

 

เพราะอ่านจากหนังสือ ชัดเจนกว่าเยอะ
ต่อไปแอมคงจะสวดอิติปิโส ให้เป็นประจำ อย่างน้อยก็ได้กับจิตใจ

พูดตรง ๆ นะคะ ไม่อยากด่าว่าเถียงขึ้นเสียงหงุดหงิดอารมณ์เสียใจใครเลย จะพยายามสงบร่มเย็นเป็นสุขให้จงได้

ชีวิตแอม แอมไม่หวังรวย ไม่หวังอำนาจนะ แอมแค่อยากให้คนที่อยู่รอบข้างแอม มีกินทุกมื้อ และมีความสุขกายสบายใจในแบบที่แอมโอเคอ่ะ ต้องทำให้ได้
  

แถม หากมือถือคุณขึ้นว่าหน่วยความจำไม่พอ และหาสาเหตุไม่เจอ

สำหรับแอนดรอยด์ ลองทำตามlinkนี้ค่ะ https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10152912933912987&set=a.10150568427562987.385543.744907986&type=1

แอมมาเพิ่มให้ใหม่ (270458)

ดูแนะนำแอพอื่น ๆ โดยแอมได้ที่ https://sites.google.com/site/praniteeshare/naeanaapp ค่ะ

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10152912933912987&set=a.10150568427562987.385543.744907986&type=1image ลองไปตามทางนี้ ถ้าหาไม่เจออีก เสียบต่อกับคอม (เราเจอเพราะเสียบต่อกับคอมนี่แหละ) แล้วลบไฟล์ทั้งหมดในโฟลเดอร์นี้ พื้นที่ USB บ้าบอคอแตกอะไรของมัน ก็จะกลับมา ทำให้ใช้งานได้ต่อ image วันไหน เราโพสต์บ้าบอคอแตกเยอะ ก็ต้องมาลบหลายรอบเลยแหละ แรก ๆ เรายังไม่รู้ ลบรูปหมดเครื่องเลย ก็ยังช่วยอะไรไม่ได้ 555 ลองดู เราลองลบแล้ว ทั้ง i-mobile i stlye q2 และ samsung galaxy tab 10.1 แต่แกแลกซี่แทบไม่ได้เต็มหรอก ลบดูเฉย ๆ แต่ในคิวสองนี้ ความจำในเครื่องแค่กิ๊กเดียว เต็มไวมาก

เกี่ยวกับห้องสมุด ในสารานุกรมศึกษาศาสตร์ กันยายน 2539

ก่อนอื่นเราขอบอกว่า ตามทัศนคติของเรา การบังคับด้วยกฎเกณฑ์จำนวน ไม่สามารถสร้างนิสัยรักการอ่านอย่างแท้จริงได้

อ่านนี่ดูเพลิน ๆ ค่ะ จาก ตามรูปค่ะ

ยุคสมัยเปลี่ยนไป หลายอย่างอาจเปลี่ยนไป แต่การบังคับด้วยกฎเกณฑ์จำนวน ไม่สามารถสร้างนิสัยรักการอ่านได้อย่างแท้จริงได้ ยังเป็นจริงทุกสมัย (เราสัมผัสมาแล้ว และไม่มีประโยชน์อะไรที่จะสาธยาย เอาเวลาไปอ่านหนังสือที่คุณชอบดีกว่าค่ะ)

25560720-120542.jpg

25560720-120725.jpg

25560720-120901.jpg

25560720-121038.jpg

25560720-121227.jpg

25560720-121405.jpg

25560720-121510.jpg

25560720-121559.jpg

25560720-121653.jpg

25560720-121738.jpg

25560720-121824.jpg

25560720-121912.jpg

25560720-122000.jpg

25560720-122044.jpg

25560720-122127.jpg

25560720-122217.jpg

25560720-122300.jpg

25560720-122344.jpg

25560720-122426.jpg