อยากไป

image

เมืองไทยคงอีกหลายชาติ

Advertisements

เดี๋ยวจะสำเนาบล็อก mysky.exteen.com มาไว้ที่นี่

เพราะมันเข้าไม่ได้แล้วอ่ะ
(เข้าได้บ้าง ไม่ได้บ้าง)

ประมาณ มากกว่า 50 % มีสำเนาอยู่ในอีเมลเรา แต่ตั้งหลายร้อยเอนทรี่ จะอัพยังไงดี หน้ามืดแน่นอน แต่จะพยายาม เอาว่าแฟนบล็อกอย่างงนะคะ เราต้องการให้สิ่งที่เราเค้นสมองออกมา ยังคงมีอยู่ในโลก ดีไม่ดี เราอาจจะโพสต์จากหลังไปหน้าก็ได้ เพราะเอนทรี่ล่าสุดหาง่ายกว่า หาเอนทรี่แรกอ่ะ

 

แล้วต่อไป เราจะเขียนสอนแต่งเพลง ที่นี่เลย

อยากเปลี่ยนหัวบล็อกว่า

ปิดหู ปิดตา จะได้ไม่ต้องรู้ไม่ต้องเห็นทุกสิ่ง หรือไม่ก็ควร ปล่อยวางเถิด เพราะไม่มีใครห้ามความคิด กำหนดคำพูด ควบคุมการกระทำของใครอื่นได้
ปล่อยวางเพื่อตัวของคุณเอง ถ้าเราไม่ดีตามเขาว่าก็ปรับปรุง ถ้าไม่คิดจะปรับปรุง เพราะไม่เห็นด้วยกับคำพูดของเขา ก็ไม่ต้องเอามาใส่ใจ
เพราะยังไง คนที่รักคุณจริงเขาก็ต้องฟังคุณก่อนฟังคนอื่น เอาเวลาไปทำดีกับคนที่คุณรักเถอะ อย่าเสียเวลา

เราไม่ได้บ้านะคะ 555

image

ที่เพจ เราเซตพี่กิตเป็นแอดมินด้วยกัน
เวลาคุยกัน เราจะเซตเป็นชื่อจริงเรา เราไม่เคยกดไลค์ตัวเอง ถ้ากดคือพี่กิตกด อิอิ

คงคิดถึงมากอ่ะ ไปทำข่าวที่ญี่ปุ่นหลายวัน คิดถึงอ่ะ ไม่กล้าบอก กลัวพี่กิตอ้วกเป็นภาษาเปอโตริโก้

เกิดเป็นพี่กิต มีแต่คนหลงรัก มีแต่คนเอาใจ งุงิ ชีวิตอิสระ แต่เหอะ เป็นเราอ่ะดีและ ตามกรี๊ดพี่กิตน่าร๊ากต่อไป คิดถึงอ่ะ
(อารมณ์ไหนของแก – คนอ่านคิด)

ว่าด้วยการบล็อกเฟสบุ๊คค่าาา เอิ๊ก ๆ

เรายอมรับว่าเราเราเพื่อนน้อย ถึงน้อยมาก

ตามเอนทรี่ที่แล้ว คงพอทราบบ้าง

แต่ความเพื่อนน้อยแล้วยังเจอแบบนี้ ซึ่งไม่ว่ากัน เพราะตัวเราเองก็เคยเจอ

 

เราจะชอบตอบเฟสบุ๊คขวัญใจเรา
แล้วเวลาเราเห็นเพื่อนเกย์ของเขาโพสต์อะไรดี ๆ เราก็จะกดไลค์เม้นต์เหล่านั้น
ซึ่งเราก็ไม่แน่ใจว่าใช่เหตุนี้หรือเปล่า

ก่อนหน้านี้เคยมีแล้ว แต่รายนั้นชัดว่าต่อปากต่อคำกับเราเรื่องชมขวัญใจ
มันบล็อกเรา เราก็เห็นชัดว่ามันบล็อกเรา เพราะเม้นต์ต่อล้อต่อเถียงของมันหายไป
และเราก็ไม่เคยเห็นมันอีกเลย ซึ่งแป๊บ ๆ มันก็มาใหม่ คือมันคงบล็อก ๆ เลิก ๆ ก็เรื่องของมัน

แต่วันนี้เราดูโพสต์นึงของหวานใจ เห็นว่ามีคอมเมนต์ 2 อัน
แต่พอกดดู เห็นมีขึ้นแค่อันเดียว
เลยสังหรณ์ใจแล้วว่ามีคนบล็อกเราแน่

ก็เลยเอาอีกแอคเคาวน์ไปดู ใช่เลย เกย์ที่เป็นนักวิชาการคนนึง
ที่เราเคยไปกดไลค์คอมเม้นต์เขาถี่ ๆ เขาบล็อกเรา
เหตุไม่แน่ใจว่ารำคาญที่เราไลค์
หรือไม่ก็กลัวเราจะตกหลุมรัก (ถุย เราไม่ได้ชอบเกย์เว้ย เราชอบขวัญใจ แค่ขวัญใจเราเป็นเกย์ ไม่ได้แปลว่าเรานิยมเกย์)
หรือไม่ เขาก็เหมือนเรา คือ ไม่ชอบทุกคนที่มากดไลค์ ทั้งที่ไม่รู้จักกัน เนื่องจาก
เราเคยเจอ อีคนที่มันมาแสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของขวัญใจ ก็ตามไลค์เมนต์เราก่อนเหมือนกัน
ตามมาไลค์ เหมือนตามมาไล่ นั่นแหละ บางทีเกย์ท่านนี้อาจจะชอบขวัญใจเรา และเกลียดที่เราสนิทกับขวัญใจเรา

เออ มึงว่างมากหรือคะ คนอ่านคิด

ป่าวหรอก แค่มาเทสต์ระบบ

เราจึงลองเอา แอคเคาวน์ ก บล็อกท่าน ข
ซึ่งเป็นเพื่อนกับเรา (แต่เราไม่ได้เป็นเพื่อนกับ ก)
แล้วเราก็เปิดโพสต์ที่เราแทกชื่อท่าน ข ไว้ (แท็กชื่ออ่ะชื่อจะเป็น link ไง กดไป facebook ได้)
พอเอาแอคเคาวน์ ก ไปกดดูโพสต์นั้น
ชื่อท่าน ข ไม่แอคทีฟ (ไม่เป็น link กดไม่ได้)

พอเอาแอคเคาวน์ ก พิมพ์ยูอาร์แอลท่าน ข ก็ขึ้นว่า “ไม่พบหน้า”

แต่นะ อย่างน้อยถ้าแท็กก็ยังเห็นแหละว่ามีการเรียกหา 555

ก็เท่านั้นแหละ

บทเรียนนี้ สอนให้เรารู้ว่า ไม่ต้องไปกดไลค์เม้นต์คนที่เราไม่รู้จักหรอก เขาอาจจะมโนไปมากมาย
และทำให้เรามโนตามไปมากมาย
เราเฉย ๆ นะ
เรารู้แค่ว่า ใครดีกับเรา เราก็ดีกับคนนั้น
และเราก็ไม่จำเป็นต้องดีกับทุกคน แค่ไม่เลวใส่ ไม่เอาเปรียบเพื่อนมนุษย์ก็พอ
คนเราไม่จำเป็นต้องมีเพื่อนเยอะ
ถ้าสิ่งที่เราทำ มีประโยชน์ ก็ยังคงมีประโยชน์วันยันค่ำ แม้จะไม่มีใครขอบคุณเรา ก็ช่างเขาเถอะ

แต่ถ้ามันไม่มีประโยชน์ ก็เอาเวลาไปทำเรื่องที่มีประโยชน์เถอะ
สู้ ๆ

 

ปล. แถม

เรารับแอดแฟนเก่าพี่สาวเรา (เรียนมัธยมมาด้วยกัน เราก็ต้องรู้จักอ่ะ)
คือกดรับแอดทุกคนไงตอนนั้น
และเฟสเราพับลิก เราเลยรับแอดไปหมดแหละ (ไว้เป็นเครือข่ายโปรโมต แต่บอกตรง ๆ ไม่มีประโยชน์)
เราคงไม่บล็อกเขาว่ะ (เราไม่บล็อกคนที่ไม่ได้คุกคามเราอ่ะ เราบล็อกคนที่ดูเป็นภัย
จริง ๆ เขาเอาแอคเคาวน์อื่นก็ดูได้ เพราะเราพับลิก แต่บล็อกเพื่อให้รู้ตัวว่า พอเถอะค่ะ กูเบื่อมึง)
แต่คงอันเฟรนด์แล้วกัน
เรารู้แค่ว่าแฟนเก่าพี่เรา (มีเมียมีลูกอายุสองสามขวบแล้ว)
เป็นคนเจ้าชู้ ทิ้งพี่เรา และเราเป็นคนจับได้ เพราะเพื่อนเราเป็นสายสืบให้ด้วยความบังเอิญ
แล้วเราไปรับแอดเขาเป็นเพื่อนทำไมเนี่ย
เฮ้อ ไม่ต้องมีเพื่อนเยอะหรอก
และโพสต์แต่เรื่องที่มีประโยชน์พอ เวลามีค่า เอาไปทำความสะอาดบ้านเหอะแอมซัง

ไลค์ ไม่ไลค์ อยู่ที่ว่าคนโพสต์เป็นใคร

เรายอมรับว่าเรามีพฤติกรรมชอบทำตัวให้คนเกลียด ดังนั้นไม่ว่าเราจะโพสต์อะไร จึงหาคนไลค์ได้ยากเต็มที

แต่เมื่อวานเราโพสต์รูปพี่สาวเรากับแฟนเขา โหไลค์ร้อยสามสิบกว่าไลค์ (อย่างเราเดิม สองไลค์ก็หรูแล้ว)
เราเลยคิดว่า อืม เกี่ยวด้วยว่าแท็กใคร (และภาพมีความหมายต่อคนถูกแท็กไหม)

เราเคยบอกพี่กิตว่า ลองดูไหม ทำเพลงแต่ไม่บอกว่าเป็นแอมทำ บางทีอาจมีคนชอบเพลงเรามากกว่านี้

มาดูว่าเรามองตัวเองว่ายังไง
1. เราชอบอวดฉลาดใส่คนที่เถียงเรา (เราเรียนรู้มาจาก คนบางคนที่ทำงาน มันนึกว่ามันฉลาดอยู่คนเดียว โคตรไม่ชอบ เราเป็นเหมือนกัน คนอื่นก็คงไม่ชอบเช่นกัน)

2. เราชอบโพสต์ห่าเหวตลอดเวลา (คนโพสต์น้อย ย่อมได้ไลค์มากกว่าคนที่โพสต์แม่งตลอดเวลา)

3. เราไม่สวย ไม่อึ๋ม ไม่มี sex appeal (สะกดไงวะงง) ไม่มีอะไรดูดให้คนอยากสนใจ แต่เราชอบแบบนี้ เพราะหากเราไม่เห็นความสุขในทางโลกแล้ว เราคงไปบวช

4. เราตรงเกินไป คนอื่นจึงไม่อยากให้โลกรู้ว่าเขาคิดเหมือนเรา ด้วยเกรงภัยจะมาสู่ เหมือนที่เราปากหมาจนงานเข้าบ่อย ๆ

แต่ผลงานเรา มีคนอ่าน มีคนเซฟไปแชร์ ทว่าไม่เครดิตให้

จากเพจวีวตามบล็อก ชี้ให้เราเห็นว่า ความคิดของเรามีค่า ทว่าเราไม่มีเสน่ห์มากพอที่จะทำให้คนมากมายยอมรับความเป็นเรา

ไม่เป็นไร

หรือบางทีเราคงไม่เก่ง ไม่ดีจริง

สู้ต่อไป

ปล.ตะกี้เห็นพี่เราแชร์รูปขาวดำที่เราถ่าย มีเครดิตฉายาเราด้วย คนไลค์จะร้อยละ ถ้าเราโพสต์เอง คนไลค์คง 0

แต่เราจะไม่เปลี่ยนนิสัยหรอก
ช่างเหอะ เขาไม่ยอมรับเราก็สุดแท้แต่โชคชะตา ทว่าถ้าชอบงานเขียนของเรา ก็อ่านเหอะ อย่างน้อยเราก็ดีใจ ที่เรายังพอทำอะไรที่เป็นประโยชน์ต่อคนอื่นได้

หากหลายอย่างไม่เป็นดั่งใจ ปล่อยมันไป

คิดมาก เปลือง

ไม่มีใครได้ดั่งใจทุกอย่างหรอกค่ะ

สู้ ๆ ค่ะ