ไลค์ ไม่ไลค์ อยู่ที่ว่าคนโพสต์เป็นใคร

เรายอมรับว่าเรามีพฤติกรรมชอบทำตัวให้คนเกลียด ดังนั้นไม่ว่าเราจะโพสต์อะไร จึงหาคนไลค์ได้ยากเต็มที

แต่เมื่อวานเราโพสต์รูปพี่สาวเรากับแฟนเขา โหไลค์ร้อยสามสิบกว่าไลค์ (อย่างเราเดิม สองไลค์ก็หรูแล้ว)
เราเลยคิดว่า อืม เกี่ยวด้วยว่าแท็กใคร (และภาพมีความหมายต่อคนถูกแท็กไหม)

เราเคยบอกพี่กิตว่า ลองดูไหม ทำเพลงแต่ไม่บอกว่าเป็นแอมทำ บางทีอาจมีคนชอบเพลงเรามากกว่านี้

มาดูว่าเรามองตัวเองว่ายังไง
1. เราชอบอวดฉลาดใส่คนที่เถียงเรา (เราเรียนรู้มาจาก คนบางคนที่ทำงาน มันนึกว่ามันฉลาดอยู่คนเดียว โคตรไม่ชอบ เราเป็นเหมือนกัน คนอื่นก็คงไม่ชอบเช่นกัน)

2. เราชอบโพสต์ห่าเหวตลอดเวลา (คนโพสต์น้อย ย่อมได้ไลค์มากกว่าคนที่โพสต์แม่งตลอดเวลา)

3. เราไม่สวย ไม่อึ๋ม ไม่มี sex appeal (สะกดไงวะงง) ไม่มีอะไรดูดให้คนอยากสนใจ แต่เราชอบแบบนี้ เพราะหากเราไม่เห็นความสุขในทางโลกแล้ว เราคงไปบวช

4. เราตรงเกินไป คนอื่นจึงไม่อยากให้โลกรู้ว่าเขาคิดเหมือนเรา ด้วยเกรงภัยจะมาสู่ เหมือนที่เราปากหมาจนงานเข้าบ่อย ๆ

แต่ผลงานเรา มีคนอ่าน มีคนเซฟไปแชร์ ทว่าไม่เครดิตให้

จากเพจวีวตามบล็อก ชี้ให้เราเห็นว่า ความคิดของเรามีค่า ทว่าเราไม่มีเสน่ห์มากพอที่จะทำให้คนมากมายยอมรับความเป็นเรา

ไม่เป็นไร

หรือบางทีเราคงไม่เก่ง ไม่ดีจริง

สู้ต่อไป

ปล.ตะกี้เห็นพี่เราแชร์รูปขาวดำที่เราถ่าย มีเครดิตฉายาเราด้วย คนไลค์จะร้อยละ ถ้าเราโพสต์เอง คนไลค์คง 0

แต่เราจะไม่เปลี่ยนนิสัยหรอก
ช่างเหอะ เขาไม่ยอมรับเราก็สุดแท้แต่โชคชะตา ทว่าถ้าชอบงานเขียนของเรา ก็อ่านเหอะ อย่างน้อยเราก็ดีใจ ที่เรายังพอทำอะไรที่เป็นประโยชน์ต่อคนอื่นได้