มุมมองความรัก ณ ปัจจุบันของเรา

วันก่อน เราได้แชร์เรื่องคนที่คบกันนาน ๆ แล้วเลิกกัน

เราสรุปเองว่า มีแค่ 2 เหตุผล
คือ
1) มีคนใหม่
2) ไม่อยากแบกรับภาระอีกต่อไป มองว่าอีกฝ่ายคือภาระของชีวิต

บอกเลย เราไม่อยากเจอชีวิตแบบนี้หรอก

อยู่เป็นโสดก็จะไม่ต้องเจอ

แต่ถามว่าเรารักใครไหม
เราก็รักคนนู่นคนนี้คนนั้น เหมือนกัน
แต่คนที่เรารัก
๑) โสด (ถ้ารู้ว่ามีเมีย มีแฟน เราจะห่างสามพันลี้ เราเข้าใจ ถ้าเป็นเรา เราก็อยากให้แฟนมีศีลธรรม มีศีลธรรมสมกัน อย่าสร้างบาปเวรต่อกัน)
๒) เป็นคนดี (เสแสร้งว่าดีน่ะ ลางสังหรณ์ตอบได้ แต่คนที่ดี อาจไม่ดีทุกเรื่อง ทว่า เขาก็จะไม่เลวออกนอกหน้า เพราะใจยังมีความละอาย เกรงกลัวต่อบาป)
๓) มีอะไรซึ้ง ๆ ที่เราสัมผัสได้ด้วยใจ ซึ่งเขามีสิ่งนี้ให้เราคนเดียว

ถามว่าเจอไหม เจอ แค่สองข้อ  แต่ไม่ชัดเจนพอให้เรามีความหวังหรอก ขาดข้อสาม 555

เรารู้แค่ว่า เราจะโสดต่อไป  ไปจนกว่าเราจะเจอคนนั้น คนที่จะไม่มีคนใหม่ คนที่จะไม่มองเห็นเราเป็นภาระของชีวิตเขา

ซึ่งถ้าไม่เจอ ก็ไม่เป็นไร

ใครดีมา เราก็ดีไป
แต่จะไม่มีใคร สามารถมาครอบงำความคิดจิตใจเราได้ โดยเฉพาะคนที่เรารักแต่เขายังคบคนที่เรารังเกียจ (เพราะมันพยายามเขี่ยเราจากเพื่อนเรา — ทำให้เราต้องเป็นมนุษย์ล่องหน แสดงจุดยืนไม่ได้ เพื่อนเรากลัวมัน มากกว่าแคร์เรา เพื่อนที่ว่าน่ะเป็นหวาน ๆ นะ ยังไงเขาก็คงไม่มีทางกลับใจ เราทำใจมาสองปีกว่าแล้ว มองว่าเขาคือความสวยงาม ในแบบของเขา แต่ผู้ชายจ๋า อย่าเป็นแบบนี้หมดนะ ชั้นจะไม่มีคู่ละ แต่ไม่อยากทำให้เพื่อนอึดอัดใจนะ แค่บางครั้งหมั่นไส้ ทีไอ้คนที่รังเกียจน่ะคุยออกสื่อได้ แต่กับเรา คุยออกสื่อไม่ได้ เป็นความสัมพันธ์ที่อึดอัด / ถ้าเรามีแฟน แล้วคบอึดอัดแบบนี้ ก็เลิก เลิกด้วยเหตุผลการ ความอึดอัดเป็นภาระทางใจอย่างนึง ที่สำคัญมาก หรือไม่จริง แต่ความเป็นเพื่อนจะมีอยู่นะ) เราจะเป็นเพื่อนที่ดีกับคนที่เรารักและจะไม่ยุ่งกับคนที่เรารังเกียจ และเราจะไม่ทำตัวแบบคนที่เรารังเกียจด้วย ถ้าเรามีแฟนผู้ชายคนดีหล่อล่ำดำเข้ม (?! อิอิ) เราจะเป็นเงาดี ๆ ของเขา (เงาไม่เคยทิ้งร่าง จนตายละกระมัง ว่าไปนั่น) เงาไม่ได้เกาะ ไม่มีผลอะไร แค่ให้แฟนเราอุ่นใจ ว่า ไม่ว่าอย่างไร เขาก็จะยังมีเรา

แต่เมื่อยังไม่มีแฟน ก็เป็นคนดีของสังคม ไม่เบียดเบียนใคร ก็ถือว่าประสบความสำเร็จแล้วระดับนึง

เกิดมาถ้ามีโอกาสได้พบได้รู้จักคนดี ๆ น่ารัก เป็นไอดอล ก็เป็นกำไรชีวิตแล้ว

ไม่มีคู่ ไม่ได้แปลว่าเราล้มเหลวอะไรหนิ ดีซะอีก ไม่ต้องเจอการถูกทิ้ง
ถ้าจะมี เดี๋ยวก็มีเอง แล้วก็ไม่ต้องคาดหวัง หรือกลัวผิดหวัง ทำให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ พอแล้ว

ปล. ว่าจะจบแล้ว แต่เกือบลืม
เราเสียใจ ที่คนที่เราเคยคบ แบบแค่คุย แต่ชัดในใจกันว่าเหมือนคบ พอเขาบอกเลิกเรา (เพราะเราเป็นภาระในชีวิตเขา เนื่องจากเราเรื่ิองมาก บ้านเราเรื่องมาก) เขากลับเป็นเพื่อนกับเราไม่ได้ ทั้งที่ไม่มีปัญหาห่าเหวอะไรเลย เราแค่แชตถามเรื่องที่เขาเก่ง เขาก็ไม่ตอบ

เราเลยไม่อยากบอกใคร หรือแสดงออกว่าเรารักใครแล้ว เพราะถ้ามันไม่คิดเหมือนเรา เราจะเสียคนรู้จักไปอีกคน เราไม่อยากเสียสิ่งนีี้ไป

อยากให้ไปฟัง
เพลงเพื่อนไม่จริง ของ โพลี่แคท (polycat)
เรามีความสุข ตามเพลงนี้มาก ๆ

ไม่มีใครรู้อนาคตหรอก

เฮ้อ กลับไปสู่โลกแห่งความจริงเหอะ

ทุกจุดมีความสุขใจ เราต้องหาให้เจอ
(จุดไหนทุกข์ อึดอัด ก็ไม่ต้องไปจุดนั้น)
ทำดี เลิกเบียดเบียน แม้เล็กน้อย เพิ่มสุขได้

“ครู สวยอ่ะ ผิวนะ” ว่าด้วยความขาวของเรา

image

นี่แหละที่เราโปรยส่งเดชไปก่อนหน้านี้ วันนั้นวันลอยกระทง เราใส่ชุดนี้

image

(เจ๊ซุงถ่ายให้)
คือชุดมันเวอร์ แต่สิ่งที่มันแปลกกว่าทุกวันคือ ผ้าถุง มันสั้นกว่ากระโปรงที่เราใส่ปกติไง
ตัวนี้มันยาวไม่ถึงหัวเข่า

มีเด็กนักเรียนทักเยอะมากว่า ครูขาวมาก อยากได้ผิวแบบครู
ก่อนหน้านี้ คือมีเด็กถามเยอะมาก ว่า ครูใช้สบู่ ใช้ครีมอะไร จะใช้ตาม
เราเลยบอกไปตามตรงว่า เราใช้ ไอ้ที่เขามาแจกฟรี (ที่อยู่ในห่อ ๆ)

image

(รูปขวดส้มเป็นแชมพู ไม่ใช่เฮดทูโท)

มีห้องนึงมันไม่เอา หัวหน้าห้องมันมาโยนไว้ห้องสมุด ลองคิดดิ เป็นร้อย ๆ ห่อ เราเอามาใช้ (เพราะเรางก) จนตอนนี้เหลือแค่นี้แล้ว ถ้าหมดก็ช่างอ่ะ ก็ซื้อสบู่ใช้ ซึ่งสบู่ที่เราใช้ก็ฮา เราชอบใช้ เฮดทูโท +ใช้รังบวบ หรือใยขัดผิว 20 บาท ช่วยขัดถูสบู่ด้วย (ชอบเฮดทูโทของโคโดโมะที่สุด เวลาไปต่างจังหวัด จะเอาไป ขวดเดียว ล้างหน้า-หน้าเห่ยช่างแม่ง ไม่แคร์ +สระผม -ผมแข็ง ช่างแม่ง 555 +อาบน้ำ หอมอ่อน ๆ ดมแก้คิดถึงบ้าน เราไม่ชอบไปไหนไกลบ้าน กลิ่นนี้ เรากำหนดว่าเป็นกลิ่นบ้าน “บ้าไปแล้ว แค่เรื่องจริง คิดแบบนี้จริง ๆ”) เราใช้แบบนี้ ไม่ค่อยซีเรียส เอาว่าใช้อะไรแล้วผิวลอกก็โยนทิ้ง เออ โยนใส่ตาข่ายซักผ้า ไว้ซักกางเกงในกับ ซักชุดนอน ก่อนซักน้ำแล้วโยนลงเครื่องซักผ้า (นี่พูดจริง) ก็จะมีแค่มือที่ลอก ตัวไม่ลอก

*โลชั่นไม่ทา เพราะเข็ดจากขนหน้าแข้ง ชอบทาตอนม.ต้น ขนหน้าแข้งนี่คือบทเรียน เพราะความชุ่มชื้นจากโลชั่น และการโกนขนหน้าแข้งตอนมัธยม น่าจะส่งผลบ้าง แต่ที่ส่งผงมากคือ พันธุกรรม เราอ่ะลูกป๋า อิอิ

แต่โลชั่นวิตามินอีทุกอย่าง ช่วยเรื่องแผลเป็นได้ เชื่อเรา เพราะเราเคยล้มที่ พ.ว. ตอน ป.2 ใช่แล้ว ตอนนั้นเรามาวิ่งเล่นที่โรงเรียนแม่ แผลที่เข่าขวาใหญ่เละ แผลเป็นมันเห่ย พอมาทาโลชั่นตอนมัธยม เออ แผลเป็นมันจางลงเหลือขีดจาง ๆ นิดเดียว

แต่โลชั่นให้ขาว เราไม่เชื่อ เราว่ามันมีสี มีสารสะท้อนแสง มีแป้งปน แน่นอน หรือไม่ก็มีตัวผลัดผิว ซึ่งเราคิดว่าไม่ดีหรอก

ถ้าทาโลชั่น ทาแค่บำรุงเป็นวิตามินอีพอ

แต่เราอาจจะไม่ฉลาดก็ได้นะ ทว่า เราจะชี้ไปเรื่อย ๆ ว่า เรามีทัศนคติยังไง

ต่อไป แป้ง ไม่ทา ฝุ่นอันตรายต่อปอด (ว่าไปนั่น)

และการใส่เสื้อมิดชิด ตลอดเวลา
ที่ทำให้เราไม่ดำ มาดูตัวอย่างเดะ

ต้องสรุป ว่าเราขาว เพราะพันธุกรรม คือเหตุผลแรก ดังนั้น***ถ้าคุณเกิดมาผิวอย่างไร คุณก็ไม่ต้องกังวล เพราะทำการปกติ มันคงไม่ขาวไปกว่านั้น*** แต่ถ้าทำแบบผิดปกติ ความขาวที่ได้มา อาจต้องแลกด้วยตับไตและชีวิตของคุณ ซึ่งคุณคงไม่อยากขาวแล้วตาย ใช่ไหม?

มาทำปกติกันเหอะ
หนีแดดกัน

ขออนุญาต มีรูปเท้า เพราะมันเช็คง่ายสุดค่ะ

จะบอกว่า ต้องอย่าถูกแสงแดดโดยตรง
นี่คือเท้าเรา ที่ใส่รองเท้าเส้น ๆ ไขว้ รัดส้น
ดูเลย ภาพบนไม่แฟลช ภาพล่างแฟลช

image

image

เห็นไหม ตรงที่เส้นรองเท้าบัง มันขาวอยู่ แต่ตรงที่ไม่มีเส้นรองเท้ากัน มันเป็นสีเข้ม มันไหม้ ๆ

ดังนั้น ง่ายสุดคือ อย่าเปิดผิวให้แสงสาดส่อง

หน้าเรา ที่ยับเยิน เพราะเราแพ้แสงอยู่แล้ว แต่ก็ยังชอบโดนแดด เพิ่งมาทากันแดดเอาตอนแก่ มาทาตอนอายุ25แล้ว
ก็ปล่อยไป เพราะถ้าหน้าขี้เหร่ จะเป็นปัญหาในการคบหา จะได้ดีใจว่า คนเขาคบกันที่การโบกการพอก ก็ดี ไม่ต้องมีภาระ เพราะไม่มีคนคบ 555

แต่ตัวอ่ะ ปกติเราชอบใส่เสื้อแขนยาวถึงศอก ถึงยาวมาก เลกกิ้ง กางเกงขายาว  มันมีเหตุผลที่มากกว่าความขาว คือเราขี้หนาวมาก (หนาวจนตัวเขียวตัวม่วงอ่ะ เราเป็นโลหิตจาง) และเวลาไปข้างนอก เราไม่ชอบสัมผัสกับคนอื่น (รังเกียจ ก็ได้ เพราะบางคนทำตัวน่ารังเกียจ เราไม่ชอบสัมผัสคนที่เราไม่ต้องการสัมผัส) และกันการถูกถู ลูบ ป้าย มันคือความคิดของเรา สิทธิส่วนบุคคลของเรา น่าแปลกใจ ที่สาวน้อยสาวใหญ่ยุคนี้ ใส่สายเดี่ยวกาวเกงสั้นเข้าง่ามตูด แล้วมาห่วงดำ ต้องโบกกันแดดเป็นขวด ๆ ขอบอกว่าถึงอาบทั้งโหลยังไม่ขาวเลย แถมเสื้อผ้ายังข่มขืนร่างกาย 555 ผิวจะสวยได้ไง

โชว์ผิว ไว้โชว์ในโอกาสที่สำคัญดีกว่าไหม

ส่วนตัว เราไม่เคยอยากขาว
แต่เราขาวมาแล้ว และต้องการดูแลตัวเอง ด้วยเหตุผลด้านสุขภาพ (กลัวเป็นมะเร็งผิวหนัง เพราะบรรพบุรุษเป็นกระ กลัวจะกลาย — และที่ว่ากันหนาว) ความสบาย (เสื้อปกปิด จะลุกจะนั่งก็สบาย ไม่โป๊) สะดวก (สะดวกดิชั้น) ปลอดภัย (ตามที่กล่าวไป)

เราอยากเรียนเคมีที่กล่าวไป คือ เราอยากปรุงสบู่อาบน้ำใช้เอง (แบบทั้งสารเคมี และแบบไร้สารเคมี) คือคาดว่า ถ้าเราทำใช้ แล้วโอเค แล้วทำขาย เราต้องขายดี คือมีคนทักเรื่องอยากใช้สิ่งที่เราใช้ จะได้ผิวขาวเหมือนเราเยอะมาก (ซึ่งสบู่มีผล แต่ไม่มาก ทุกอย่างที่กล่าวไปต่างหาก)

จริง ๆ เราอยากเป็นแพทย์แผนไทย
แต่ไม่รู้จะได้เป็นไหม ยังไงจะพยายาม

ปล. อาหารก็สำคัญ เราไม่กิน น้ำอัดลม ไม่กินหวาน (ถ้าเห็นกิน คือ น้อย กินแค่นั้นแหละ) เพราะมันคือรสที่เรามั่นใจว่าเป็นอาหารมะเร็ง และอย่างน้อยที่สุดคือทำให้คอดำ (อาจไม่จริง แต่เราฝังหัวมางี้)
– ถ้าขับถ่ายดี ก็จะยิ่งทำให้ผิวดี ซึ่งเราทำไม่ได้ เพราะเราเครียดงานแบบนี้ จนกว่าเราจะทำใจได้ หรือย้ายไปทำงานที่อื่น

เดี๋ยวเขียนอีกเรื่อง (เรื่องความรัก) เขียนเสร็จจะไปรีดผ้าละ

ของขวัญที่เราอยากได้ : ตะขอ

image

พูดแล้วตลก แต่เราชอบจริง ๆ
ถ้าคนซื้อของบางอย่างให้เรา เราอาจจะไม่สนใจ แม้จะแพง เพราะมันมีลวดลาย มีอะไรที่เราอาจจะไม่ชอบ แต่เราชอบตะขอมาก แบบสามอัน สองอัน ราคา 20 บาทไรงี้ เราชอบแขวนของ
เราใช้ไอ้พวกนี้เยอะมาก
นอกจาก ปากกาแล้ว
เราก็ชอบพกมัน แน่อาจไม่ได้ติดในกระเป๋าเล็ก แต่ติดกระเป๋าใหญ่ คือเราชอบถือกระเป๋า เคยไปส้วม ไม่มีที่แขวน ลำบากมาก
เราก็จะเอาตะขอนี้ ไปใส่ประตู (แต่กระเป๋าเราหนัก บางทีก็แขวนยาก ห้องน้ำบางห้อง ประตูโสโครกมาก ก็ไม่กล้าแขวน)

คือมันเป็นอะไรที่เราจัดการแก้ปัญหาเองได้ เราเลยชอบ

เราชอบหาทางแก้ปัญหา นิด ๆ หน่อย ๆ มันก็มีความสุข เออ เวลาเราไปค่าย เราต้องพก เพราะในห้องน้ำ บางทีมีแต่ราวผ้า เราจะเอาเสื้อใส่ถุงก๊อปแก๊ปรวมไปเลย มีถุงผ้าเก่า ผ้าใหม่ เราก็จะแขวนถุงที่ราว ด้วยตะขอนี้แหละ

จำไว้ว่าถ้าอยากให้ของขวัญเรา ให้พวกนี้ได้ เราชอบ 555 (ใครจะซื้อให้แก)

เราสมเพชสิ่งที่ไม่มีทางเลือก

“เวลา” คือสิ่งที่เราอยากกำหนดได้เอง
เข้าใจไหม ทำไมเราถึงชอบพูดถึง asynchronous
เราต้องการมาก ตัวอย่าง เราชอบการแชต มากกว่าการพูดโทรศัพท์

ทำไมต้องรอทำพร้อมกันทุกคน (บางอย่าง ไม่จำเป็น เพราะมาอยู่พร้อมกัน ทำพร้อมกัน ก็ไม่ได้เป็นสิ่งยืนยันว่าจะทำทุกคน)

ใช้เส้นตาย และเป้าหมาย เป็นตัวตัดสิน โดยมีคำสั่งและตัวอย่างแบบฟอร์ม รูปแบบเฉพาะที่ชัดเจน (รูปแบบเฉพาะคือความผิดพลาดอันดับ1)

เราอยากให้คนที่ประชุม จัดการประชุมออนไลน์ ถ้าเป็นเรื่องแจ้งอย่างเดียว ยูทูบไหม

พวกเอกสารราชการ มีเวลาราชการ
แต่ก็ขอให้มีนอกเวลา เสียเงินก็ได้

ผลัดเวร และทำให้มันมีเวลาเข้างาน เวลาออกงาน เป็นกะ เลือกเองได้
มีการประกาศที่ชัดเจน เช็คได้

ไว้เราออกแบบระบบได้เมื่อไร เราจะมาเขียนใหม่