ถ้าจะให้ของเรา เราขอเป็นให้เงินเถิดค่ะ

เมื่อวานได้รางวัลจากโรงเรียนเป็นเงิน 300 บาท โคตรดีใจเหมือนถูกหวย (ถ้าได้ของจะเซ็งมาก เพราะ ของมีเยอะละ ขี้เกียจคิดว่าจะเอาไปขายต่อ) เพราะได้เงินก็จ่ายค่าวานเจ๊ซุงพาไปส่งบ้าน (ให้เจ๊ 500 เราให้เอง ((เท่ากับเราจ่ายเจ๊แค่ 200 เพราะได้เงินนี้ไปช่วย)) เจ๊ไม่ได้เรียกร้องว่าต้องเท่านั้นเท่านี้ ให้เท่านี้เพราะยิ่งเป็นญาติกัน เป็นคนสนิทกัน ยิ่งต้องเกรงใจกัน เจ๊เขาอยากกลับบ้านตั้งแต่เที่ยงละ เขาไม่ค่อยสบาย เราเล่าเพราะจะชี้ว่าผิดกับบางคน คิดว่าสนิทกันก็เอาเปรียบเราจัง เราไม่มีลูก ไม่มีผัว ก็ไม่ได้แปลว่าเราจะมีเงินเหลือมากมายให้เขายืมไม่คืนนะ บอกเลยมีหลายคน บางคนไม่ทวงเพราะดีซะอีก จะได้ไม่ต้องมายืมอีก ยกให้)

แค่อยากชี้ให้เห็นว่า คิดแบบนี้

เราไม่อยากได้ของที่ไม่อยากได้ ถ้าอยากให้ เราขอเงิน

ปล.เมื่อวานได้พัดลมจากภู เด็กคนนี้ (ห้องพี่ปัด) น่ารักมาก ๆ ถ้ารุ่นเดียวกัน เราจะจีบ 555 เพราะใช่สเปคตอนนี้เลย ทว่าเราไม่กินเด็กล้าน% ไม่อยากทำลายอนาคตของชาติ เฮ้ย ไม่ใช่ 555 ไม่ตรงกับใจ เพราะเราชอบ “ผู้ชาย” นิสัยดี ที่แก่กว่า ขี้เก๊ก เท่ อิอิ
บางทีแค่มีคนดี คนน่ารัก ผ่านมาให้รู้จัก ให้คบหาสมาคม ก็มีความสุขยิ่งกว่าได้ของขวัญ

เดาว่าภูไม่อยากได้ บ้านคงพัดลมเยอะแล้ว เลยให้ครูที่ฮาเช่นเรา แต่เราก็ไม่อยากเอากลับบ้าน มันคือสิทธิ์ของภู ถึงให้เรา เราก็ไม่อยากให้มันเป็นประโยชน์กับเราคนเดียว เราเลยไว้ที่ห้องทำงาน เรากะจะเขียนเลยว่า ภู บริจาค เวลามีงานของห้องสมุด ก็จะได้เปิดได้ ช่วยได้อีกนิดนึง มันจะเป็นประโยชน์กับคนได้อีกหลายคน

จริง ๆ ถ้าได้ไมโครเวฟ จะไว้ห้องทำงาน เพราะจะช่วยชีวิตเราได้มาก ๆ

และถ้าได้ตู้เย็นจะให้ห้องอาตุ๊ก เพราะที่ห้องมีแล้ว ไปรบกวนห้องอาตุ๊กรองจากห้องตัวเอง เลยอยากให้มี

แต่ไม่ได้ก็ไม่อะไร ได้แค่นี้ก็ดีมากแล้ว

แถมนิดนึง ที่เราไม่เอาของมาจับฉลากของห้อง (หรืองานอื่น ๆ ถ้ามี) เพราะเราไม่อยากได้ของที่เราไม่อยากได้ ไม่มีอะไรซับซ้อน 😀