โรงทาน ตู้รับซื้อของเก่า

พอดีอยู่บ้านเอซัง เลยมีอารมณ์อยากเขียนบล็อก คือเราอยากจะบอกว่า เราอยากมีโรงทาน อยากสร้าง 

คืออยากให้มีไว้เป็นที่พักใจของคนแก่ คนยากไร้ แต่ไม่ได้ให้ฟรีนะ ให้คนที่มาทำงาน ถ้ามาทำงาน ถึงจะได้ตังค์ ได้ข้าว แต่งานจะไม่ยากหรอก คิด ๆ ไว้แล้ว เช่น แยกของ แยกกอง แปะกระดาษ คือมันต้องมีงานเพื่อให้เห็นคุณค่า ถ้าแจกฟรีเขาจะไม่เห็นคุณค่าไง

คงอีกนาน กว่าจะได้ทำ แต่ก็อยากเขียนไว้

…………….

แต่ส่วนตู้รับซื้อของเก่า อยากให้มีมาก ๆ 

เพราะทุกวันนี้ เราแบกกระดาษ แบกขวด ไปให้พี่หน่อยขายตลอด คือเจตนาคือเราอยากให้ขยะหมดบ้าน (แต่ดูแล้วว่ายากที่มันจะหมดบ้าน T.T) พี่หน่อยเขาขายอยู่แล้ว เลยให้เขา ยินดีแบก แต่แบบ แอบมาคิด ๆ ว่า ถ้ามีตู้ขายของเก่า แบบแตะบัตรสมาชิก แล้วเอาขยะสะอาด แยกประเภท (มีเจ้าหน้าที่เฝ้า) แล้วเราก็ไปหยอด ๆ ขยะ สะสมไปทุกวัน ๆ แล้วพอครบ 50 บาท (อาจเท่ากับใส่ขวดสัก 300ขวด ไรงี้ หรือสะสมรวม เช่น ขวด 100 ขวด + กระดาษ 5 โล + กระป๋องอลูมิเนียม 50 กระป๋อง ไรงี้ ยกตัวอย่าง แบบได้ตามนี้ แล้ว เงินถึงจะออกมา หรือเป็นคะแนน แล้วเอาคะแนนไปแลกตังค์ก็ได้)

ข้อดีคือ ทยอยมาขาย แบบสะสมแต้มได้ คนจะหันมาแยกขยะมากขึ้น เพราะทุกครั้งที่ทิ้ง มันแปรสภาพเป็นเงินได้ ทุกคนทำเองได้ แค่เก็บบัตร (หรือรหัสด้วยดีกว่า) รักษายิ่งชีพ 555

ถ้ามีเครื่องนี้เมื่อไร เราว่าเราจะมีเงินเพิ่ม อีกนิด เพราะเรายกขยะไปโรงเรียนทุกวัน

ที่ไม่ขายที่บ้าน เพราะต้องโทรนัดรถรับซื้อ แล้วมันก็ไม่ยอมมา และจะแบกไปขายที่ร้าน เราก็แบกได้น้อย แบกไปนิดเดียวก็ไม่คุ้ม ไม่มีรถ ไม่สะดวก ทุกวันนี้เลยได้แค่ทยอยแบกไปให้คนอื่น ถือว่าช่วยลดขยะในบ้าน เพิ่มค่าขนมให้คนที่เราเอาไปให้นิดนึงก็พอสนุกสนาน 

โฆษณา

ปากกาที่ดีคือปากกาที่หมึกไหลลื่น

จริง ๆ เรามีปากกามากมาย

แต่พอต้องมาเขียนใบเสร็จ แบบที่มีสำเนาในตัว เฮ้ย ไม่ใช่ปากกาไหนก็เขียนได้นะ มันต้องปากกาที่หมึกไหลดี เราเลยยอมซื้อ 17 บาท 

เฟเบอร์-คาสเทลล์ แบบที่มีคำว่า เขียนลื่น จดมันส์ 

ยอมเลยอ่ะ ชีวิตความีปากกาที่หมึกไหลดี ไว้ใช้ จะได้เขียนได้ไม่สะดุด