เห็นจากเพื่อนในเฟส

ท่านช่างช่วยให้ความรู้

  

ประเด็นที่นำมาโพสต์ต่อ เพื่อเตือนสติว่าอย่าเพิ่งกรี๊ดกร๊าดถ่ายรูปสิ่งแปลกตาที่ได้พบเห็น เฮ้ย ก่อนทำไร เจอไร เซิร์ชกูเกิลก่อนเลย กูเกิลมี ยกเว้นเรียกไม่ถูกนี่จะแย่เอา 

ขนลุก นี่รวมถึงทางเหนือทั้งหมดเลยด้วยนะ ไม่ใช่แค่พะเยา

โฆษณา

แถมเพิ่มจากตะกี้ เที่ยวเป็นคณะ

ถ้าไปกับครอบครัวเล็ก ๆ

คนที่เรารัก มันจะไม่เป็นแบบ 12 ข้อตะกี้นะ

และกับการไปค่ายลูกเสือ ที่เราไม่ชอบ พอผ่านมาสามครั้งกับการดูแลเด็ก ก็ยังไม่ชอบ แต่ยินดีไป เพื่อให้เด็กอุ่นใจว่าถ้ามีไร ยังบอกเราได้ รู้สึกว่าได้ไปช่วยมัน

ส่วนถ้าไปเพื่ออบรม (จริง ๆ) ก็คงรู้สึกดีกว่าไปเที่ยว

สรุปคำว่าไปเที่ยว เราโอเคแค่กับครอบครัว คนรัก (ครอบครัวของคนรัก) เพื่อนรัก

นอกนั้น ฉันไม่ไป

เหตุผลที่เราจะไม่ไปเที่ยวกับคณะใหญ่ ๆ

ไม่เรียงน้ำหนัก ไม่ใช่มากไปน้อย น้อยไปมาก

1) เราชอบความสงบสุข คณะใหญ่ ๆ มากคนมากความ ไม่สนุกแน่นอน

2) เราไม่อยากเจอหน้าคนบางคน ขอห่างถ้ามีโอกาส

3) เราไม่อยากโดนทิ้ง เหมือนครั้งเกาะช้าง หลักฐานยังอยู่

 

4) นอกสถานที่ (ที่อื่น ต่างถิ่นไม่คุ้นเคย) เราไม่ชอบอยู่ในคณะของคนที่แดกเหล้า (มีอยู่แล้วล่ะ งานเลี้ยง) เอางี้ จะมีเหตุเดียวที่เรา จะอยู่ คือ ขับรถให้พ่อ หรือให้ผัว (ถ้ามีผัวแล้ว) เขาไปกินเลี้ยงแล้วเราไปด้วยเพื่อขับรถพาเขากลับอย่างปลอดภัย นอกนั้นไม่ ไม่ชอบ

5) ไม่ชอบอยู่ใกล้คนเล่นการพนัน ไม่ได้เกลียดคนแต่รังเกียจพฤติกรรม แค่สนุก ๆ ก็ไม่ชอบ มันเป็นอะไรที่เราขอห่าง

6) เราไม่อยากห่างบ้าน เราคิดถึงบ้าน

7) เราไปต่างที่แล้วมีปัญหาเรื่องการขี้

8) ช่วงเวลาเบียดบังเสาร์อาทิตย์ สำหรับเรา เสาร์อาทิตย์ (โดยเฉพาะอาทิตย์ มันคือวันครอบครัวของเรา อย่าให้เราต้องเสียสละบ่อย ๆ เพราะคุณภาพชีวิตที่ดี ควรพักวันอาทิตย์ ถามใจตัวเองได้เลย ยกเว้นพวกประสาทกลับ หรือไม่จริง) 

9) โดนเสาร์ไม่พอ พอรู้ว่าโดนงานวันอาทิตย์ (ทำใจ งานสำคัญ) แน่นอน เราต้องหาทางซื้อวันเสาร์คืน ถามว่าเราเสียดายไหม ตอบเลย เสียดาย แต่เราจะไม่มีวันโดนแย่งไปสองวัน (เพราะยังไงเราก็ไม่สนุกกับการเที่ยวคณะใหญ่อยู่แล้ว ตามด้านบน) เราจึงยอมจ่าย มีคนใน ที่ไม่ไป แชตมาบอกว่าเราถูกเอาเปรียบ เราบอกเลย ว่าไม่ ถือว่าเป็นบทเรียนราคาแพง เพราะเราเคยลั่นปากไว้แล้ว เมื่อเมษา 56 ว่า เราจะไม่ไปเที่ยวกับคณะใหญ่อีก ไม่ไปแน่นอน ต่อให้ต้องบันทึกก็จะบันทึก เรายืนยันนั่งยันนอนยัน ว่าจะไม่ไป ตามเหตุที่กล่าวมา บอกเลยไม่อยากบาป เชงเม้ง (ที่เราเคยไปพบญาติฝ่ายป๋า) จัดวันอาทิตย์ ที่เราต้องมาทำงาน อยากร้องไห้ ส่วนเสาร์ไม่ต้องกลัวเราว่าง เราทำงานบ้าน ซักผ้าให้ป๋า ป๋าจะได้ไปเชงเม้งได้ นี่แหละความต้องการของเรา เราต้องการการทดแทนในส่วนของจิตใจ เราจึงยอมแลก ไม่นับว่าคือการถูกเอาเปรียบอะไรยังไง เราจะจำไว้เป็นบทเรียนว่าเราต้องยึดมั่นในจุดยืน

10) เราไม่ชอบการนั่งรถเป็นเวลานาน

11) ประสบการณ์อาจหาไม่ได้ง่ายสำหรับเรา แต่ทางใดก็ตามที่ทำให้สงบใจมากกว่า เรายะเลือกทางนั้น

12) คนเราชอบอะไรไม่เหมือนกัน ถ้าเริ่มต้น จิตใจหมายว่าไม่มีความสุขแน่ ก็ไม่มีใครผิด มันคือประสบการณ์ที่เราซึมซับมา จึงไม่ปรารถนาจะไปรบกวนความสุขคนอื่น เคยเจอป่ะแบบ พวกที่ไปเที่ยวด้วย แต่ไม่ร่วมห่าอะไรเลย จนในใจคุณแอบนึกไปว่า “เฮ้ย มาแบบนี้ มึงจะมาทำเหี้ยอะไร ไม่ร่วมอะไรเลย น่าจะอยู่บ้านมึงไป” ทำนองนี้แหละ เราจะไม่ไปเพื่อไม่ให้คุณเกิดความรู้สึกนี้ในใจ


😀 ทำงานต่อละ สงบดี ชอบ