เปลี่ยนชื่อเป็นเอนทรี่ด่า อย่าอ่านเลย จากก้นบึ้งใจ ด่าบางอย่าง

เรารู้ว่ามีคนอ่าน มีคนเอาไปทำตาม เราก็สะใจละ ไม่ชอบกูใช่ไหมคะ ไม่เป็นไรค่ะ อ่านที่กูเขียนแล้วทำตามเถอะค่ะ กูไม่ได้ต้องการให้มึงมารักมาชอบกูหรอก แต่กูอยากให้มึงรู้ เหมือนที่กูรู้ โอเคกูอาจจะโง่เรื่องที่มึงฉลาด แต่ถ้ามึงไม่รู้เรื่องที่กูรู้ วันนี้กูย่อให้แล้ว อ่านได้ค่ะ จะได้ไม่ต้องเริ่มนับจาก1

เอาว่าเรารู้แล้วกันว่าใครไม่ชอบเรา และก็รู้ด้วยว่าพวกที่ไม่ชอบเราเนี่ยแหละ ที่พร้อมตามมาดูว่าเราเขียนห่าอะไร ถ้าเป็นประโยชน์ก็อยากให้เก็บไปค่ะ เราอยากเขียน และเราไม่ได้คิดว่าเราเขียนให้คนแบบนั้น เราเขียนให้ทุกคนที่อยากทำให้เกิดประโยชน์ อยากใช้สิ่งที่ตัวเองมีให้เกิดประโยชน์ ไม่ใช่มีเงินก็ซื้อห่าเหวมาอวด ถ่ายรูปร้องไห้อัพขึ้นเฟส คนไลค์เป็นสิบเป็นร้อย เราเข้าใจค่ะ การไลค์เป็นการแสดงความจงรักภักดีอย่างนึง ซึ่งถ้าเราไม่ได้ ก็คือไม่มีใครจงรักภักดีกับเรา แต่ไม่ใช่ไม่มีคนอ่านนะคะ 555

เรียกว่า น่าหมั่นไส้ได้แน่นอน ชั้นชอบแสดงออกแบบนี้ ดูเป็นนางมารดี

แต่จริง ๆ ไม่มีอะไร ก็แค่อยากแสดงออกแบบนี้ จิกกัดแขวะลงไปในงานเขียน เราไม่ค่อยคิดมากกับการที่คนอื่นมองอยู่แล้ว ทำดีก็ถูกมองว่าไม่ดีได้เสมออยู่แล้ว กูจะแคร์ทำไม

สนใจแค่วันนี้ไม่ได้เบียดเบียนใคร ก็โอเคแล้ว (มีนะ บางคน ทำเหมือนดี ทำบุญทำทาน ไหว้จันทร์ เอิ่ม กู้ให้ชาวบ้านเขาเดือดร้อน มันเบียดเบียนเขา รู้ตัวหรือเปล่าว่ามันเป็นบาปนะ ไม่ต้องมือถือสากปากถือศีลหรอก ย้อนดูตัวเองว่าวัน ๆ คุณเบียดเบียนคนอื่นหรือเปล่าดีกว่า ถ้าเบียดเบียน ทำบุญยังไงก็ไม่ได้เต็มร้อยหรอก นิสัย!)

จริง ๆ มีหลายเรื่องเป็นไอเดียทำเอ็มวีด้วยนะ แต่แบบเฮ้ยด่ามาเยอะอ่ะ 555

ขออภัยคนอ่านที่ดี ๆ แล้วกัน ถ้าใครดี ก็ขอโทษทีทำให้เจอคำด่ายาว

…………………… เข้าเรื่อง ขออภัยบางเรื่องจำคนต้นเรื่องไม่ได้ อย่างเกี่ยวกับดนตรี เป็นพี่ท่านนึงแนะนำบ่อย ๆ มั้ง น่าจะใช่ แต่ไม่ได้ขอบคุณลงไป เพราะไม่แน่ใจ คืออยากจะบอกว่า นึกถึงเมื่อไรก็จะขอบคุณ หรือถ้าคนที่มีพระคุณ มีเว็บ มีบล็อก เราจะพยายามเขียนถึงให้ โอเค แฟนบล็อกเราอาจไม่เยอะ แต่มันคือการแสดงน้ำใจ
(ที่แปลกนะ บางคนขโมยข้อความคนอื่นไป แต่ไม่เครดิต ทั้งที่ขโมยไปทั้งหมด )