ทุกท่านควรมองการณ์ไกล

เราเลือดกรุ๊ปเอบี

 
 มองการณ์ไกล ไม่ใช่ มองกาลไกล
หลายคนมักจะขำเวลาที่เรามีสิ่งของที่เขาต้องการ จนเราเคยได้ฉายาว่า กระเป๋าโดราเอม่อน
เพราะเรามองไปไกลระดับนึงไง ว่าถ้าเราไปแล้ว เราจะเจออะไร ถ้าเคยเจอแล้ว จะจดไว้เลยว่า ไปแล้วเจอปัญหาอะไร ถ้าไปอีก อย่าให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอย
เช่น ไปค่ายลูกเสือ (แบบเป็นครู) 2ปีก่อนไป ฐานเดินทางไกล ไม่มีที่นั่ง ไม่กล้านั่งพื้นดิน กลัว ปีที่แล้วเลยเอาถุงขยะตัดไปแล้ว แผ่ นั่งได้ทักคน เพื่อน ๆ บอกว่า คิดได้ไง ((ก็บอกแล้วว่าไม่อยากให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอย ยืนเมื่อยมาก))
แต่ถ้าไม่เคยเจอ จะคาดการณ์เอา ว่ามันน่าจะต้องพกอะไรไป เพื่อป้องกันปัญหาอะไร
ถ้าเราพลาด ไม่พก มี 2 อย่างคือ เราคาดไม่ถึง กับ เราไม่อยากไป เลยไปเป็นภาระสังคม ซะงั้น เพราะส่วนตัวแล้ว เราจะอุปกรณ์พร้อมมาก
อย่างไปงานแต่ง งานบวช ถึงไม่ใช่เจ้าภาพ ก็ติดซองเปล่ากับปากกาไป เหตุผลคือ อยากช่วยเจ้าภาพให้ได้ซองมากขึ้น #น้ำใจเล็กเล็กน้อยน้อยจากเรา 555
ปล.ขำตอนไปค่ายลูกเสือในฐานะครูครั้งแรก ต้นปี พ.ศ.2556 เรามีทุกอย่างที่คนขอ ยกเว้นแฟบ เพราะไม่คิดจะซักอ่ะ จะใส่ให้ผ้าเน่าตั้งได้เลย #ชอบให้คนรังเกียจเพราะสนุกดี กร๊าก