ทุกข์เพราะกิเลสสุมใจ แต่เมื่อความจำเป็นเข้ามา ความจำเป็นสำคัญกว่า

อยากได้ไอโฟน 5S 64GB 

เพราะ ขนาดเครื่องไม่ต่างจาก 5C ที่ถืออยู่

แต่ต้องการเมมเยอะ ๆ เพราะ ทุกวันนี้ เมมเต็มทุกชม. เซ็ง

ถ้าซื้อใหม่ จะให้เครื่องเก่ากับป้าเอซัง
แต่เมื่อวานเราได้รู้มาเรื่องนึง

คือ บริษัทเพื่อนพ่อเราที่พ่อเราไปค้ำประกัน (เหมือนเป็นหุ้นส่วน แต่เราก็ไม่รู้หรอก บริษัทใคร บริษัทอะไร) ล้มอ่ะ ถ้าไม่ใช้หนี้ ทุกคนที่เกี่ยวข้องรวมทั้งพ่อเราจะโดนฟ้องร้อง (งงเลยอ่ะ แต่เข้าใจ)

เราขุดแล้วทุกบัญชี ขุดแล้วจริง ๆ แบบที่พอเหลือเงินให้เราจ่ายประกันชีวิตปีหน้าพอ 

คือ ประมาณ 4 แสนบาท (เงินที่เราสะสมไว้ซื้อรถ นั่นเอง)

เราให้ป๋ายืมได้หมด

(ตอนเอพี่สาวเราคลอดน้องเก้า ตอนนั้นซื้อรถด้วย ให้เอยืมไปแสนนึง เอคืนมายังไม่ครบ แต่เราก็ไม่ได้จำ พี่สาวเรา เราโอเค เพราะเค้าเป็นพี่ที่ดีมากที่สุดในโลก ยกให้ได้เลย ไม่เครียด)

แต่แม่ให้แค่ครึ่งเดียว แม่มีเงินเยอะป่าว เราไม่รู้หรอก แต่เราก็เคารพแม่ แม่มีความจำเป็นของแม่แหละ 

มานั่งเสียดาย ถ้าเราไม่ชอปตามใจตลอดมา เราน่าจะมีเงินมากกว่านี้ เราเจอแบบนี้แล้ว บอกเลย อยากได้โทรศัพท์ก็ยังอยากได้ แต่มันต้องใช้เหตุผลมาชั่ง ว่า อะไร สำคัญกว่ากัน ทำใจ

“มึงซื้อโทสับ แต่ครอบครัวลำบาก มึงสมควรไหม ” ใจเรามันก็ด่าเราอยู่

เราน่ะ ไม่ค่อยจะเป็นอภิชาตบุตรอยู่แล้วด้วย เป็นลูกที่ไม่เก่ง ไม่สามารถทำให้พ่อแม่สบายได้ เงินเดือนก็น้อย ปัญหาก็เยอะ ปากก็ดี สร้างแต่ภาระ ศัตรู ภัยสารพัด เราต้องเปลี่ยนแปลงตัวเองให้มาก ๆ จะได้ดีกว่านี้ 

เห็นงี้บอกเลย สะเทือนใจ อยากเก็บเงิน อยากทำงานพิเศษ เพราะที่ทำอยู่ อยาคตเหรอ? สุขภาพ? เวลา? เหอะ แต่ไม่โทษใคร งาน คน เงิน ปัญหา ของคู่กัน ทำให้ดีต่อไป อย่าไปท้อ อดทน

แต่ไม่เป็นไร เราจะพยายามทำทุกอย่างให้ดีที่สุด

คือ จริง ๆ พ่อเรากู้สหกรณ์ก็ได้ แต่เงิน 2 ล้าน ดอกบานตะไท เนื่องจาก พ่อเราอายุ 60 แล้ว แต่ยังรับราชการด้วยตำแหน่ง ผอ. (จะเกษียณตามวาระในตำแหน่ง) คือเราก็ไม่อยากเห็นพ่อเราลำบากใช้หนี้เหมือนกัน แก่แล้ว ดอกเบี้ยแพง
เด็กคนไหน หรือใครมาอ่าน 

เราอยากให้ทุกท่าน เก็บเอาไปคิด อุปกรณ์ ข้าวของ เครื่องใช้ ทันสมัย เริด ๆ มันทำให้ท่านมีความสุขก็จริง (เราก็ด้วย) แต่มันจะไม่มีประโยชน์เลย สร้างความสุขไม่ได้เลย ถ้าหากครอบครัวกำลังมีความทุกข์

ไม่เป็นไร เก็บเงินต่อไป
ปล.ไอ้พวกกิจกรรมห่าเหว พวกกีฬาสี ทำให้เรานึกเกลียดขึ้นมาเลยนะ วันเดียว ละลายเงินหมื่นเงินแสน มันอาจจะสร้างรายได้นะ แต่เด็กก็ไม่ได้เรียนรู้นะ ว่า ค่าของเงินหมื่นเงินแสน มีค่ากว่านั้น เสียดายเงิน ชอบโรงเรียนที่ใส่ชุดนักเรียนวันกีฬาสีอ่ะ มีนะ แต่จำชื่อ รร. ไม่ได้

สู้ ๆ เก็บเงินต่อไป 

เข้าใจคำว่าไม่มีเงินเลย คือ ทำใจก่อน 

อย่างน้อยเหตุการณ์ครั้งนี้ ก็ทำให้เราต้องระวัง หากเราคิดจะทำธุรกิจ #ไม่มีใครอยากเห็นบริษัทเจ๊ง 

Advertisements

แนะนำให้ทำอะไรที่บรรยายสายสัมพันธ์ตระกูลให้เป็นแบบนี้

เคยเรียน งง มาก วรรณกรรมตะวันตก

http://www.meekhao.com/history/mythical-god-family-trees
ว่าง ๆ ต้องไปเซฟเก็บไว้ นี่ไม่ว่าง จัดเป๋าอยู่ ไปค่ายลูกเสือ

ทำให้เรียบร้อยไปเลย จะได้ทำทีเดียว

ทุกงานแหละ อย่าสักแต่ทำ เพราะถ้ามันไม่ดีพอกับความสามารถเรา ก็ต้องโดนสั่งแก้ไข

ทิ้งขยะเหมือนกัน ทิ้งส่งเดช ๆ ขยะล้มเท สุดท้ายก็ต้องมาเก็บใหม่ แถมสภาพเน่ากว่าเดิมอีก
ฉะนั้น ทำให้ดีไปเลยทีเดียว จบทีเดียว

อยากให้คนจัดแบบนี้เยอะ ๆ เช่น พวกเซต ทำบุญ 9 วัน 

เหมือนแบบเซตอาหาร

จัดแล้วแชร์ที เป็นอะไรที่ช่วยคนได้นะ คนเขาจะได้ไม่ต้องนับ 1 ใหม่ 
เราตามหาการไหว้พระ 9 วัด ด้วยเหตุผลบางประการของน้องใหม่ (ทำงานด้วยกัน)

  
เจอในเน็ต เป็นทริปของไทรทัน หรือไงเนี่ย กราบขอบพระคุณมาก ๆ สำหรับท่านที่ทำ 

แต่คือไม่ได้ไป เพราะไม่ได้ตามที่ควร

จริง ๆ ถ้าจัดเซตกันเยอะ ๆ ตามศรัทธา ตามสะดวก ตามจริต ตามอะไรก็ว่าไป แล้วแชร์จะดีมาก ๆ 

นี่ท่านที่ทัก บอกให้ใหม่ไปนครปฐม เลยใช้อันนี้ไม่ได้
แต่ก็ขอยกมาชมจริง ๆ ค่ะ

คำค้นจากกูเกิลคือ ไหว้พระ 9 วัด สมุทรปราการ บางพลี อะไรทำนองนี้
ถ้าเราทำเซตเส้นทางไหว้พระ 9 วัด เมื่อไร จะเอามาแชร์นะคะ

สบายใจแล้ว

วันนี้ เราคุยกับบุรุษนิรนาม เรารู้สึกดีใจมาก ๆ เขาคงไม่ได้จีบเราหรอก แต่เราได้รู้ว่า โพสต์นี้ของเรา

https://iampranitee.wordpress.com/2012/08/03/ไม่เห็นด้วยกับ-คบคนหลาย/
ทำให้คนคนนึงรู้สึกดีได้ 

นั่นคือสิ่งที่ยิ่งใหญ่มาก ๆ
เราดีใจมาก ๆ ที่เราได้เจอคนที่เขามีความสุข จากงานเขียนของเรา 
มีกำลังใจอยากเขียนอีกเยอะ

ที่แน่ ๆ เราดีใจมากเลย กับความคิดเรื่องจุดยืนของเขา 

คนเราความคิด ความชอบ จุดยืนแตกต่างกันได้ แต่ก็อย่าให้สิ่งเหล่านั้นมาทำลายมิตรภาพ

เราต้องจดจำไว้ และแยกแยะ 

รู้สึกยินดี 😀 

เลยมาเขียนเอาไว้ ให้เป็นอีกเรื่องดี ๆ ที่ควรบันทึก 😀 

ขอเก็บไว้อ่านนะคะ และขอแบ่งแง่คิดดี ๆ ให้คนอื่นอ่านด้วยนะคะ

แต่ถ้าไม่ยินดีให้ลง ก็บอกได้นะคะ

ขอโทษที่เอามาลงโดยไม่ได้ขอ ไม่กล้าขอค่ะ แต่อยากเก็บไว้อ่าน

ขอโทษจริง ๆ ค่ะ สำหรับทุกอย่าง

นี่เป็นบทความที่ดีมาก ๆ ค่ะ เขียนโดยบุรุษนิรนาม

Minato Sharingan

หรือคุณโม่ (ปลานีโม่) ขอบคุณที่ได้แบ่งปันแง่คิดดี ๆ นี้มาสู่เราค่ะ ขอบคุณจริง ๆ
…………………………………..

ผมเคยอ่านหนังสืออยู่เล่มหนึ่งเกี่ยวกับเรื่องการที่ผู้หญิง

จะจีบผู้ชายซึ่งหนังสือเค้าก็แนะนำได้น่ารักดีนะว่า ให้ทำตัวของเราให้ดีๆ

ให้น่ารัก น่าสนใจ จนฝ่ายชายเป็นคนเดินเขามาหาเอง

เรื่องความรักหรือเรื่องการที่คนเราจะมารักกันได้ก็

ถ้าให้ดีจะบอกแค่ส่วนปัจจุบันนี้ที่เห็นกันโดยส่วนเดียวนั้นคงไม่ได้

มันเหมือนเหมือน….ช๊าดาดาชา…กุญแจที่หายไง เอ้ย..ไม่ใช่! บางสิ่งที่หายไปเออ..555

 

เพราะบางครั้งมันก็เกี่ยวไปถึงอดีตด้วย

หรือที่เรียกว่าบุพเพสันนิวาส เคยผูกพัน

กันมาในอดีตที่สำคัญเลยคือเคยทำความดี

และอธิฐานร่วมกันตั้งแต่ชาติปางก่อน

(ไม่รู้จะดูงมงายนิยายปรัมปราไปรึเปล่านะแต่มันก็จริงนิเนอะ555+)

รู้สึกมันจะเริ่มเข้าสู่โหมต่อความยาวสาวความยืดซะแล้วสิ

ถ้ารู้สึกว่ามันไกลสู่โพนทะเลก็พิจารณาในการอ่านไม่อ่านได้เลยครัช

เกรงใจยังไงก็มะรู้งะ…………..

 

ต่อๆ

พอมาชาตินี้ได้พบเจอกันเท่านั้นแหละ

รู้สึกถูกชะตารู้สึกคุ้นเคยยังไงก็ไม่รู้ประมาณว่า

เอ๊ะ คนนี้เราเคยเห็นที่ไหนมาก่อนรึเปล่าน้า

เอ๊ะ ทำไมเจอเค้าแล้วหัวใจเราเต้นแรงจัง

เอ๊ะ ทำไมกันนะเราถึงได้รู้สึกแปลกๆ

อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนฯลฯ555แล้วก็มารักกัน

ได้อย่างอัศจรรย์แบบนี้ก็มี(อะอะงงละสิ งง)

และหากยิ่งมีบุญวาสนาที่เคยทำร่วมกันมามากๆด้วยแล้ว

ต่อให้อยู่คนละมุมโลกกันเลยก็สามารถมาพบเจอและรักกันได้อยู่ดี

อีกพวกคือมาพบรักกันได้ในปัจจุบัน ปัจจุบันนี้เลยยย

ได้เกื้อกูล มอบสิ่งดีๆให้ซึ่งกันและกันฯลฯ

อย่างว่าทำดีก็ย่อมได้รับสิ่งดีๆตอบแทน

 

ส่วนจะหวานซึ้งตรึงใจ โรแมนตริ๊ก แค่ไหนก็แล้วแต่หละนะ อิอิ

ซึ่งอย่างนี้ก็คงเข้าใจง่ายเห็นๆกันทั่วไปอยู่แล้ว

แต่ความรักที่ดีที่สมหวัง เป็นรักในอุดมคติ ประมาณว่ารักเราชั่วนิรันตร์

ไม่เปลี่ยนแปรผลัน เสมอต้นเสมอปลายเคยดีอย่างไร

ก็ดีอย่างนั้นแถมดูน่ารักขึ้นไปเรื่อยๆเลยอ่า โอ่..ชีวิต

ชีวิตฉันเหมือนฝันไป เหมือนในนิยายเลยอ่า555+ นั่นหายากเต็มที

(ย้ำว่ายากเต็มที)

 

ส่วนมากก็อย่างที่เรารู้เห็นชัดเจนกันดีอยู่แล้วในทุกวันนี้

ถึงปัญหาความรักของคู่รักต่างๆมีมากมายๆซะเหลือเกินเป็นเรื่องธรรมดา

อย่างเช่นเมื่อก่อนที่จะเป็นแฟนกันก็เลิศเลอ perfectโปรโมชั่นจัดเต็ม

แต่พอได้เป็นแฟนกันแล้วแต่งงานอยู่กินกันโปรโมชั่นก็มาแบบขาดๆหายๆ

บางทีก็เปลี่ยนไป๊อย่างกับหน้ามือเป็นหลังพระ(พระบาท)ซะงั้น555 (น่าฉงฉาน)

จากที่ตั้งใจไว้ว่า เขาน่าจะเป็นอะไรที่มาเติมเต็มให้กับชีวิต

มาทำชีวิตของเราให้สดใสสุขสมหวัง มีกันและกันเป็นคู่สร้างคู่สมฯลฯ

กลับกลายมาเป็น คู่กรรมคู่เวร คู่ซ้อมเช้าเย็น (ซ้อมมวยไทยอะนะ)

ซะงั้น แล้วไหงมาเป็นอย่างนี้ อยากจะ ถะ-รุ- ย ชีวิตเลย

มันเป็นอะไรที่เจ็บปวดเนอะ

 

ทำใจรับได้หรือ หรือทำใจรับกันไปได้อย่างไร

จากคนที่พูดจาครับ-ขา แสนอ่อนหวาน ชื่นอยู่ในใจชวนให้ระลึกถึง

แล้ววันร้ายคืนร้ายก็เปลี่ยนมาเป็น ขึ้นมึง-ขึ้นกู ด่ากรน หยาบคาย

ซ้ำร้ายทุบตีมันทำร้ายจิตใจกันสุดๆมันจะเจ็บซ้ำเหลวแหลกกันไปขนาดไหน

แต่บางคู่บางคนเขาก็ทนกันได้อยู่กันได้นะในความรู้สึกก็แปลกงงดี

กับพวกเค้าเหล่านี้เหมือนกันแหละ เช้าด่า-ตีกันพอตกเย็นกลับมาดี

พูดคุยยิ้มหัวเราะหนุกหนานกันได้อีก ไรวะวัยรุ่นงงวะ

รึจะมีเวรกรรมแต่ชาติปางไหน ก็สุดแท้แล้วแต่ว่ากันไปตามอัทยาศัยเถิดดด

 

การจะหาแฟนดีๆให้ได้สักคนเป็นตัวเป็นตนเป็นผู้เป็นคนมันเป็นเรื่องที่ยาก

ได้มานิอย่างกับถูกหวยรางวัลที่หนึ่งหลายสิบใบ555

เขาจึงแนะนำว่าให้ดูกันแล้วดูกันอีก เอาให้แน่ เอาให้ชัด

ให้ถึงเบื้องลึกเบื้องหลังตัวตนกันเลยทีเดียว

เพราะถ้าเลือกคัดมาแล้วอย่างดีชีวีก็มีสิทธิ์สุขสันต์

เลือกมาไม่ดี ชีวิตของเรา อาจเปลี่ยนไปตลอด

“เปลี่ยนไปทั้งชีวิตเลย”และอาจจำต้องแทบรับความทุกข์ความรู้สึกไปทั้งชีวิต

เข้าทำนองทีว่า “ตัดสินใจผิดก็คิดจนตัวตาย”นั่นแหละ

ยิ่งเป็นผู้หญิง ผู้หญิงเป็นเพศที่น่าเห็นใจอยู่ไม่น้อยเลย

เรื่องราวของคนที่ต้องเสียศักดิ์ศรีความบริสุทธิ์เสียความมั่นใจในตัวไป

เรื่องราวของคนที่ต้องแม่โดยไม่รู้ตัว ไม่ได้ตั้งใจพร้อมที่จะเป็น

Single mom ที่แสนเจ็บปวดน่าสงสาร มันเป็นอะไรที่สอนใจได้อย่างลึกซึ้ง

เข้าไปอยู่ในใจ DNA ได้อย่างดีทีเดียว

 

ถึงว่าทำไมบางคนจึงเข็ดขยายหวาดกลัวกันนักในเรื่องความรัก

ซึ่งตัวอย่างเรื่องพันธุ์นี้แบบนี้หละเยอะ หาศึกษาดูตัวอย่างหนังชีวิตจริงได้

ใน Internet social networks ต่างๆมากมาย

อันเป็นที่มาของคำว่า “รู้อย่างนี้”

สายไปเสียแล้ว ไม่น่าเลย เสียใจในภายหลัง น้ำตาเช็ดหัวเข่า

ตายทั้งเป็น ตกนรกทั้งเป็น ฯลฯ(อย่าเป็นอย่างนี้กันเลยน้าเด็กๆ)

 

เรื่องแบบนี้มีให้เห็นตั้งแต่ไกลตัวยันใกล้ตัวบ้านใกล้เรือนเคียงครอบครัวของเพื่อนๆ

หรือจนบางครั้งก็ครอบครัวของเราเองพ่อแม่พี่น้องญาติๆของเรา

และท้ายที่สุดก็เป็นชีวิตของเราเองก็เป็นได้(พี่เห็นมาเยอะ พี่เจ็บมาเยอะ555+)

เฮ่อ….สะสดสังเวชใจในชีวิตจริงๆ

สำหรับใครที่มีประสบการณ์ก็น่าจะเข้าใจซาบซึ้งตรึงใจอยู่แล้วหละนะ

ไม่ได้ซ้ำเติมกันนะ อิอิ

(แล้วพวกรักเร่งรีบมักง่ายจะเป็นไงกันบ้างหละเนี่ยก็อย่างที่เห็นๆกันหละนะ)

 

เรื่องแบบนี้จึงมักง่ายกันไม่ได้ เพราะถ้ามักง่ายเอาแต่ความมโน

หรือแค่ความรู้สึกเข้าว่า ก็จะมีสิทธิ์อย่างมากเลยได้แบบ ซุ่ยๆมักง่ายเหมือนกัน

ต้องมาเสี่ยงวัดดวงกันอีกไม่ได้ไม่ควรทำอย่างยิ่ง

(ใครจะบ้าเสี่ยงก็เอาเหอะเกิดดวงซวยหละไม่คุ้ม อะ)

ซึ่งการจะการที่เราจะรู้จักใครสักคนให้เข้าใจอย่างเข้าใจลึกซึ้ง

ถ่องแท้มันก็ไม่ใช่เรื่องง่าย  มันก็ตามความสามารถในตัว

ของเราเองด้วย แล้วจะเอาอะไรเป็นตัวช่วยมาวัดตัดสิน

 

บางคนก็ลึกลับซับซ้อนซ่อนเงื่อนซ่อนลายดีเหลือเกินซะอีกด้วย

แต่มันก็ไม่ได้สิ้นหวังไปซะทีเดียว ลงว่ามนุษย์คนเรา

ได้พยามตั้งใจจริงซะแล้วอะไรก็สามารถทำได้หละน่า

ความพยามจึงปัจจัยสำคัญในการนำมาสู่ความสำเร็จของทุกเรื่อง อิอิ

ว่าแต่บอกแบบนี้มันรวบรัดตัดตอนเกินไปไหมอ่าเพราะแค่นี้ก็ยาวเกรงใจจะแย่อยู่แว้วว

เอาว่าสูตรสำเร็จหรือตำราหนังสือต่างๆก็มีอยู่แล้วน่าที่เหลือ

ก็แค่ใส่ใจค้นคว้าและไขว่คว้าเท่านั้นเอง

 

เรื่องแบบนี้จึงควรพิถีพิถันพยามทำอย่างเต็มที

ทำให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ เหมือนกับการคัดเพชรพลอยกันเลยทีเดียว

ก็มันเป็นเรื่องสำคัญเรื่องหนึ่งในชีวิตที่เขาจะมาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเรา

อยู่กินเคียงข้างเราไปทั้งชีวิตเลยนิเนอะ

เสียเหงื่อเสียเวลาดีกว่าเสียน้ำตาให้กับคนใจร้าย 5555ไม่ช่าย

แม้จะเหนื่อยต้องพยายามถึงขนาดนี้แต่ก็ยังจะดีกว่า

จะต้องมาอ่อนเปลี่ยละเหี่ยใจในภายหลังหละนะ

และจะได้ไม่นึกตำหนิตัวเองในภายหลังเพราะทุกสิ่ง

ทุกอย่างที่เราควรจะทำเราก็ได้ทำไปอย่างเต็มที่และ

ดีที่สุดแล้ว  ทำดีที่สุดแล้ว(ภูมิจายย)

และก็เพื่ออีกอย่างหนึ่งซึ่งสำคัญซึ่งไม่คิดไม่พูดถึงไม่ได้แล้วหละ

นั่นคือเพื่ออีกชีวิตเสมือนดั่งแก้วตาดวงใจ

ที่เกิดมาในภายหลังด้วยเพราะเราและเขา

จะต้องมาเป็นพ่อเป็นแม่คน และต้องเป็นแม่พิมพ์

ต้นแบบให้กับอีกชีวิตเลยหละถ้าผู้เป็นพ่อเป็นแม่

เป็นต้นแบบไม่ได้ ไม่รู้ว่าจะสอนลูกให้เป็นคนดีได้อย่างไร

 

ก็ถือได้ว่า เสียสุนัข  เต็มทีแล้วหละเพราะอนาคตของเราเอง

บางทีก็ต้องฝากไว้กับคนรุ่นหลัง คำถามที่ว่าแก่ตัวไป

จะมีคนเลี้ยงไหมคำตอบก็อาจจะอยู่ตรงหน้านี้แล้วก็ได้

อยู่ “ตรง นี้ นิ เอง”  แบบนี้หละจึงเป็นที่มาของคำว่า

ต้องอบรบสั่งสอนให้ดีให้มีคุณธรรมนำหน้า ต้องมีความกตัญญูกตเวที

มีลูกดีเป็นศรีศักดิ์ไหนๆก็ไหนๆแล้วแวะเข้าเรื่องในยามแก่เฒ่ากันซะหน่อย

(แบบว่าอยู่ในสถานไร้น้ำยาแล้วอะนะ555+ก็ตามอายุการใช้งานของสภาพร่างกายอะ)

 

ซึ่งแหมเป็นคนคิดการณ์ไกลรอบคอบดีจังไม่ค่อยจะได้เห็นเลยนะ

คนแบบนี้ที่คิดถึงยามนั้นด้วยแต่ก็จริงหละว่าทุกคนควรที่จะคิดถึงด้วยหละนะ

เรื่องแก่แล้วใครจะเลี้ยงนิ ในความเห็นผมนะคือ มันมันเป็นเรื่องที่ว่า

เราเคยทำแบบนี้มาก่อนรึเปล่า เคยเลี้ยงดูคุณพ่อคุณแม่ผู้มีพระคุณมาก่อนรึเปล่า

มันเกี่ยวกับเรื่องกงกรรมกงเกวียนด้วยหละนะถ้าเราไม่เคยทำมาก่อนเลย

แล้วจะหวังให้ลูกมาเลี้ยงปรนนิบัติดูแลเรานิมันก็คงจะเป็นไปได้ยากมาก

ถึงมากที่สุดเลยแหละแต่ถ้าเราเคยทำท่านเลี้ยงเรามาเราก็เลี้ยงท่านตอบ

เอ่ออย่างนี้ค่อยมีลุ้นหน่อย มีบุญวาสนาเคยทำในด้านนี้มายังไงเสียก็ต้อง

ส่งผลขึ้นอยู่กับแค่เวลาจะช้าหรือเร็วถ้าได้เร็วก็คงได้เห็นผลกันในชาตินี้

ถ้าส่งผลช้าหน่อยก็ชาติถัดๆไปก็แล้วกันของมันกำหนดเจาะจงไม่ได้ซะด้วยสิ

 

แต่ถ้าดีที่สุดแน่นอนที่สุดคือ ตนแลเป็นที่พึ่งแห่งตน ใครเล่าจะเป็นที่พึ่งได้ดีแท้

เท่ากับตัวของเราเองเป็นไม่มีก็ว่างแผนอะไรได้ก็วางแผนไว้เถอะ

วางแผนสะสมเสบียงไว้ตั้งแต่เนินๆก็แล้วกาน555

ทำให้นึกถึงนิทานเรื่อง มดกับตั๊กแตนขึ้นมาเบย

จะหาว่าคิดเล็กคิดน้อยคิดมากก็ไม่ใช่หรอก

เรื่องทั้งหมดทั้งปวงนี้ต้องคิดให้ยาวๆคิดให้ไกลๆ

แหละเป็นการดีที่แน่ๆก็ดีกว่าคิดสั้นๆหละนะเออ  อิอิ

 

ถึงแม้จะรอบครอบพยามแบบ ทำดีที่สุดแล้ว

ยังไงก็ตามทีก็ยังไม่แน่นอนเสมอไป

อาจพบกับความเสี่ยงความเปลี่ยน พลันเมื่อไรก็ได้

“เมื่อเริ่มที่จะรักก็เริ่มที่จะเสี่ยง”

พร้อมที่จะรักก็ต้องพร้อมที่จะเจ็บด้วยมันเป็นของคู่กัน

และทำใจให้พร้อมสำหรับคำว่าสัจจะธรรมในชีวิตด้วยว่า

เมื่อมีพบก็ต้องมีจากทั้งจากเป็นแล้วก็จากตาย

จากเป็นก็อาจเจออะไรที่พลิกพลันความเปลี่ยนไปต่างๆนาๆ

เหมือนอย่างที่ว่ามานั่นแหละมีสิทธิ์เกิดขึ้นได้เสมอเลย

ในทุกคนจากตายก็คือ ตายจากกันนั่นเอง

และจงพร้อมที่จะเรียนรู้สิ่งต่างๆอยู่เสมอ

ชีวิตมันเหมือนเข้าสู่สงครามที่ยังไม่รู้แพ้รู้ชนะต้องต่อสู้ดิ้นรน

ทุกข์ยากลำบาก มีลุ่นระทึก555กันเรื่อยไปจนกว่าจะจบกันไปนั่นแหละ

 

เพราะฉะนั้นก็ต้องเผื่อใจทำใจไว้เพื่อวันที่เลวร้ายนั้น

อาจมาถึงเราเข้าสักวัน บางครั้งก็มาแบบที่เราไม่ทันตั้งตัวเตรียมใจเสียด้วยซ้ำ

โลกและชีวิตมันก็เป็นอย่างนี้หละนะ

ซึ่งบางทีเราก็เข้าไปแก้ไขอะไรไม่ได้ สิ่งที่เราพอทำได้ก็คือทำใจของเรานิหละ

ต้องคอยบอกตัวเองว่าเราต้องเข็มแข็งแข็งแกร่ง พร้อมเสมอ แม้ในวันที่ไม่เหลือใคร

เราก็อยู่ของเราเองได้และอยู่ได้ด้วยดีด้วย เพราะเราได้ฝึกฝนจิตใจของเราให้แข็งแรง

และแข็งแกร่งเสมอมาซึ่งจะให้ได้อย่างนี้เราก็อาศัยฝึกตอนที่อยู่ตัวคนเดียว

ช่วงเวลายังไม่มีใครก้าวเข้ามาในชีวิตแบบนี้นิแหละรีบฝึกซะเลย555แล้วจะดีมากๆเลยจริงไหมหละครับ

 

 

เฝ้าเพียรหาความรักดั่งใฝ่ฝัน             หลายหลากพันธุ์ยากพบประสบหมาย

คราวครั้นพบพอสุขสันต์ทอประกาย   มิวางวายเฝ้าครุ่นคิด ห่วงคำนึง

หากจากจบแทบสิ้นสูญสลาย            ชีพกลับกลายไม่เที่ยงแท้แน่นึกถึง

ห่วงนทีทุกข์แสวงสุขวิสุทธิ์ซึ้ง             สุดคนึงถึงแท้อยู่แค่กลางใจ

 

 

เอาเข้าจริงๆความรักไม่ใช่ทุกสิ่งของชีวิตมันไม่เพียงพอ

ที่จะเป็นคำตอบที่แท้จริงของชีวิตเราได้เลยแล้วอะไรคือสิ่งที่ใช่

อะไรคือคำตอบที่แท้จริงหละ “ความสุขที่แท้จริง”

เป็นอย่างไรอยู่ที่ไหนแล้วจะสำเร็จได้มาต้องทำอย่างไร

สิ่งเหล่านี้ต่างหากที่เราควรที่จะให้เวลาความทุ่มเทเอาใจใส่

ที่จะศึกษาเรียนรู้อย่างยิ่งเลยทั้งหมดนี้ก็เพื่อที่จะได้คำตอบ

ของทั้งหมดทั้งปวงที่สุดของแสวงหาเลยก็ว่าได้

และมันก็เพื่อตัวของเรานั้นนั่นเองอย่างเที่ยงแท้แน่นอนที่สุด

ขอบคุณสำหรับการขยันติดตามอ่านมาตั้งแต่ต้นจนจบนี้ด้วยนะคราบๆๆ

ท่านมีความเพียรมาก555ซาบซึ้งเลยอะ (แอบร้องไห้น้ำตาซึมแป๊บ)ขอขอบคุณครับ^^

…………

เราอ่านมาเป็นสิบสิบรอบแล้ว

ขอให้คนเขียนมีความสุข สุขภาพดี ไม่มีโรคภัย อยู่ดูโลกไปด้วยกันนะคะ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม

เรากำลังมีความทุกข์เหลือเกิน

เราเจอคนคนนึงในเน็ต

ดูเหมือนเขาจะจีบเรา

เราไม่ได้อยากโฟกัสหรอก ว่าเขาจีบเรา เรารู้สึกดีกับเขา เพราะเขาดูอัธยาศัยดีกับเรา และเป็นเพื่อนที่ปรึกษาที่ดี เขาทำให้เรารู้สึกดีทุกครั้งที่เห็นข้อความของเขา

แต่เราไม่ชอบที่เขาเป็น*เสื้อแดง เป็นธรรมกาย และเขาไม่บอกชื่อจริง นามสกุล หน้าตา เอาว่าเราคิดว่าไม่รู้จักเขาเลยดีกว่า นอกจากคำคอมเม้นต์ เราไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเขาเลยแม้แต่น้อย รู้แต่ชื่อเล่น ซึ่งก็ไม่รู้ว่าแต่งมาหลอกหรือเปล่า

เราเห็นแค่ข้อความคอมเม้นต์ เห็นแค่บทความที่เขาเขียนส่งมาให้เรา (แนบไฟล์เวิร์ดมาทางแชต) ยาวมาก และอ่านแล้วรู้สึกดีมาก เป็นธรรมะ เขาเขียนให้เราจริง ๆ หรือเปล่า แล้วเขาเขียนเองจริง ๆ หรือเปล่า

เรารู้สึกแย่พอสมควร ที่แสดงความชัดเจนว่าเราไม่ชอบสิ่งที่เขาเป็น ลงในโพสต์ต่าง ๆ ของเมื่อวานนี้

แน่นอน เขารู้ตัว 

เราไม่รู้หรอกนะ ว่าเมื่อวานนี้ ตอนนี้ พรุ่งนี้ เขาคิดอะไร เขารู้สึกยังไง

แต่เราอยากจะบอกว่า เราเสียใจ ที่เราเสียเพื่อนที่มีความคิดคล้าย ๆ กัน ไปอีกคนนึง เราเสียดาย แต่เราก็ไม่รู้จะทำยังไงเหมือนกัน เพราะที่ทำ คือทางเดียวที่เราคิดว่ามันปลอดภัยสำหรับชีวิต และจิตใจของเรา
จะเป็นยังไง ถ้าเขาไม่ใช่เสื้อแดง จะเป็นยังไง ถ้าเขาไม่ใช่ธรรมกาย จะเป็นยังไงถ้าเรารู้ชื่อ นามสกุล หน้าตา ประวัติเขา  จะเป็นยังไง เราก็ไม่รู้แล้ว คงไม่มีโอกาสรู้แล้ว

แต่ถ้าเขายังมาคอมเม้นต์อย่างที่เขาเคยทำ เราสัญญาว่าเราจะตอบทุกคอมเม้นต์

ขอโทษด้วยจริง ๆ 

เราก็รู้สึกแย่ไม่แพ้กัน ขอโทษด้วยจริง ๆ แต่เราเคารพในสิทธิของคุณ 

เราไม่ใช่เสื้อเหลือง เราเป็นกลาง แต่ที่เราเกลียดเสื้อแดง เพราะเราเกลียดพรรคที่เกี่ยว เอาชื่อเราไปเป็นสมาชิกพรรค มันขี้โกง

เราไม่ใช่ธรรมกาย เพราะเราดูข่าว ดูการวิเคราะห์ มันจริงตามนั้น 

ชื่อแซ่เราโชว์ รูปเรามี 

เราอยู่ในที่แจ้ง

ส่วนคุณ ถ้าคุณไม่ได้เป็นอย่างที่คุณแสดงออกมา คุณก็เป็นคนที่น่ากลัวมาก ๆ คนนึง เป็นคนที่ดูอันตรายมาก ๆ คนนึง

แต่ทุกคอมเม้นต์ของคุณ มันดีงาม ทำให้เรารู้สึกว่า มีคนอยากคุยกับเรา ในเรื่องที่เราก็อยากคุยกับใครสักคน โดยเฉพาะธรรมะ มันโอเคเลยนะ เสียดายจริง ๆ ที่บางที เราอาจจะไม่ได้คุยกันอีกแล้ว 

ขอโทษที่ขอแอดไป (และเราก็รู้ว่าคุณอยากแอดเรา แต่คุณไม่กล้า เราจะไม่อันเฟรนด์ เพราะเรายังอยากเป็นเพื่อนคุณอยู่) ขอโทษอีกหลายขอโทษ ก็ไม่รู้จะทำให้คุณรู้สึกดีขึ้นไหม และไม่รู้ว่าคุณจะได้มาอ่านไหม  แต่ก็คงทำได้แค่นี้จริง ๆ ขอโทษด้วยจริง ๆ สักวันคุณคงจะเจอคนที่พอดี เราก็เช่นกัน 

ขอให้โชคดี

2:32 ไม่ได้เพ้อ 

รู้สึกไม่ดีจริง ๆ บอกไม่ถูก นอนไม่หลับ
http://www.smule.com/p/403184888_209970817 (อย่าสนใจเสียงเราบ่น เพลงนี้เราร้องให้คุณ ขอบคุณจริง ๆ)