ควรซื้อของแจกปีใหม่ ไว้ตั้งแต่ต้นเดือนธันวาคม

พอเพื่อนบ้านมาเรียก เอาของมาให้ จะได้มอบในส่วนของเราให้เขาไปเลย ไม่ต้องไปเรียกเขาวันหลัง 555

(ถ้าเขาไม่ให้ก็ดี ไมาต้องไปให้ ไม่เปลือง)

ทยอยซื้อ จะได้ไม่ต้องแบกหนัก

อย่าแห่ไปซื้อช่วงคนแก่ไป มันจะต่อคิว วุ่นวาย

ถูกแพงกว่ากันไม่กี่สิบบาท อย่าไปคิดมาก ถ้าไม่ตาย 

การไม่เบียดเบียนกัน เป็นของขวัญที่ดีที่สุด

ถ้าเริ่มมีเงินเก็บ จงให้ตังค์พ่อ แม่ ปู่ ย่า ตา ยาย (ถ้าไม่ลำบากใจ หรือติดขัดอะไร)

เราไม่ทันให้ปู่ ปู่เสียไปแล้วเมื่อปีที่แล้ว

แต่ที่เริ่มให้ ม่า กับ ย่า เพราะ อยากให้ม่า กับ ย่า ดีใจ ที่หลานมีตังค์ให้ ให้ไม่เยอะนะ เราไม่ได้รวย เราจะให้โดยบอกว่า ให้ม่า / ย่าไว้ซื้อขนมกิน เหตุผลคือมันน้อยไง 100 บาท ถึง 500 บาท เอง ต่อครั้งด้วย เหตุผลคือ เราก็ไม่ได้รวย แต่เราอยากให้

ส่วนอากง ตาเรา เราไม่ให้ เหตุผลคือ อากง หลง ๆ ลืม ๆ แล้ว ให้ไปก็คงหาย ให้ม่า กงก็คงได้กินแหละ 

ส่วนพ่อแม่ เราเงินน้อยกว่า สี่เท่า เราเลยไม่ได้ให้ แต่เราซื้อของใช้เข้าบ้าน

เราว่าถ้าเรามีครอบครัว มีผัว มีลูก เราจะสร้างกฎ กฎชิล ๆ เงินเพื่อนส่วนกลาง แต่อาจจะไม่ทำก็ได้ คือเราอยากให้เกิดการเรียนรู้ ว่าของใช้ร่วมกัน มันก็มีต้นทุน เห็นบางบ้านทะเลาะกันแล้ว สมเพช (มีคนรู้จัก ซื้ออะไรเข้าบ้าน คนใช้กันทั้งบ้าน แต่ไม่มีใครจ่าย) มันไม่สมควร

การที่จะเป็นคนใจดี คนไม่เห็นแก่ตัวได้ ต้องเข้าใจเรื่องว่าทุกอย่างมีต้นทุน การเอาเปรียบคนอื่น ก็คือการไม่ลงทุนแต่หวังกำไร เป็นบาป อาจงง ๆ ว่ะ แต่การตอบแทนบุญคุณสำคัญที่สุด คุณอาจไม่ต้องเอื้อเฟื้อใครมากมายก็ได้ แต่คุณอย่าเอาเปรียบเขาแล้วกัน

คำขอบคุณที่จริงใจ ไม่ต้องเสียเงิน แต่สร้างความสุขได้

การให้เงินผู้มีพระคุณ สร้างความสุขได้

อย่ารอขอ จงพยายามเติบโต เพื่อจะได้เป็นผู้ให้

ใครชอบขอ คนนั้นก็จะไม่เจริญ จงพยายามที่จะเป็นผู้ให้ เพื่อให้ผู้อื่นมีกำลังที่จะเป็นผู้ให้ต่อ ๆ ไป 
เก็บเงิน จะต้องสร้างเงินแสนเงินล้านให้ได้ แต่ไม่ลืมที่จะให้