ถ้าเริ่มมีเงินเก็บ จงให้ตังค์พ่อ แม่ ปู่ ย่า ตา ยาย (ถ้าไม่ลำบากใจ หรือติดขัดอะไร)

เราไม่ทันให้ปู่ ปู่เสียไปแล้วเมื่อปีที่แล้ว

แต่ที่เริ่มให้ ม่า กับ ย่า เพราะ อยากให้ม่า กับ ย่า ดีใจ ที่หลานมีตังค์ให้ ให้ไม่เยอะนะ เราไม่ได้รวย เราจะให้โดยบอกว่า ให้ม่า / ย่าไว้ซื้อขนมกิน เหตุผลคือมันน้อยไง 100 บาท ถึง 500 บาท เอง ต่อครั้งด้วย เหตุผลคือ เราก็ไม่ได้รวย แต่เราอยากให้

ส่วนอากง ตาเรา เราไม่ให้ เหตุผลคือ อากง หลง ๆ ลืม ๆ แล้ว ให้ไปก็คงหาย ให้ม่า กงก็คงได้กินแหละ 

ส่วนพ่อแม่ เราเงินน้อยกว่า สี่เท่า เราเลยไม่ได้ให้ แต่เราซื้อของใช้เข้าบ้าน

เราว่าถ้าเรามีครอบครัว มีผัว มีลูก เราจะสร้างกฎ กฎชิล ๆ เงินเพื่อนส่วนกลาง แต่อาจจะไม่ทำก็ได้ คือเราอยากให้เกิดการเรียนรู้ ว่าของใช้ร่วมกัน มันก็มีต้นทุน เห็นบางบ้านทะเลาะกันแล้ว สมเพช (มีคนรู้จัก ซื้ออะไรเข้าบ้าน คนใช้กันทั้งบ้าน แต่ไม่มีใครจ่าย) มันไม่สมควร

การที่จะเป็นคนใจดี คนไม่เห็นแก่ตัวได้ ต้องเข้าใจเรื่องว่าทุกอย่างมีต้นทุน การเอาเปรียบคนอื่น ก็คือการไม่ลงทุนแต่หวังกำไร เป็นบาป อาจงง ๆ ว่ะ แต่การตอบแทนบุญคุณสำคัญที่สุด คุณอาจไม่ต้องเอื้อเฟื้อใครมากมายก็ได้ แต่คุณอย่าเอาเปรียบเขาแล้วกัน

คำขอบคุณที่จริงใจ ไม่ต้องเสียเงิน แต่สร้างความสุขได้

การให้เงินผู้มีพระคุณ สร้างความสุขได้

อย่ารอขอ จงพยายามเติบโต เพื่อจะได้เป็นผู้ให้

ใครชอบขอ คนนั้นก็จะไม่เจริญ จงพยายามที่จะเป็นผู้ให้ เพื่อให้ผู้อื่นมีกำลังที่จะเป็นผู้ให้ต่อ ๆ ไป 
เก็บเงิน จะต้องสร้างเงินแสนเงินล้านให้ได้ แต่ไม่ลืมที่จะให้

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s