โปรดทำบุญทำทานด้วยเรื่องง่าย ๆ เหล่านี้ ไม่ต้องเสียตังค์สักบาท

ช่วงนี้เรามีเรื่องเครียดหลายเรื่อง เยอะมาก จนคิดว่าถ้าตัวจะระเบิดได้ คงระเบิดไปแล้ว

แต่อย่าเพิ่งระเบิด ยังไม่อยากตาย 555

เรื่องดี ๆ ก็มีเยอะนะ แต่คงไม่เล่า เดี๋ยวไม่เซอไพรซ์ 

คือบางทีทุกเรื่องที่ยังไม่เกิด จะดี จะแย่ มันก็ทำให้เครียด ๆ ขึ้นมาได้ตลอด

เราเลยมานั่งนึกว่า ระหว่างที่ยังไม่ถึงจุดที่ความเครียดจะคลี่คลาย เราจะทำยังไงกับชีวิตได้บ้าง ที่จะช่วยทำให้สมองลืมความเครียดได้สักครู่ (เพราะต้องไปโฟกัสสิ่งที่ทำ) ก็ยังดี

1. แผ่เมตตาในใจ สัพเพสัตตา… วิธีนี้ ได้มาจาก รศ.ดร.อรพรรณ พรสีมา ที่ปรึกษา ตอน ป.โท ของเรา ท่านแนะนำตั้งแต่ 2550 น่าเสียดายที่เราไม่จบเพราะความฉันทะ วิริยะ จิตตะ วิมังสาไม่มากพอ แต่การแผ่เมตตาที่ท่านสอนมา ยังช่วยเราได้เสมอ

2. หากแค่แผ่ ยังรู้สึกว่า ไม่ลืมความเครียด ให้ออกไปเก็บขยะ ขยะประเทศไทย ตามทาง ตามพื้น ตามที่ต่าง ๆ เยอะมาก ถ้ากลัวมือเน่า ก็เอาถุงมือใส่ เก็บไปทิ้งถังขยะ (พอดีวันนี้เห็นเขาแชร์ เรื่องไปดูดอกหญ้า แล้วทิ้งขยะไว้กัน คือ มันเหมาะมากกับยุคนี้ หลายวันก่อน ก็มี น้องผู้ชาย น้องผู้หญิง ที่ไม่รู้จักกันมาก่อน แต่มีอุดมการณ์เดียวกัน คือเก็บขยะที่ป่าอะไรสักอย่าง มันดีมาก เขาอาจเป็นเนื้อคู่กัน – เราก็คิดไปเรื่อย) ถ้าคิดไม่ออก จะไปเก็บขยะที่ไหน ที่อยากให้เก็บแล้วคนอื่นได้ประจักษ์ด้วย แนะนำว่าไปเก็บที่สะพานลอย สะพานลอยบางโฉลงนี่อย่างเน่าเลย ถ้ามาเก็บ ก็ขอให้รับคำขอบคุณจากเราไปด้วย เราอยากเก็บนะ แต่คือมันไม่ได้ชิลขนาดนั้น เราขึ้นสะพานลอยนั้นเมื่อเราอยากกลับบ้าน เหนื่อยงานแล้ว อยากกลับบ้าน (บอกไว้ เผื่อ ๆ ใครว่าง) ส่วนเราน่ะ เก็บในห้องสอบ เด็กไม่เก็บ ครูเก็บเอง ดูไว้ จะได้เห็นว่า “ครูก็ยังเก็บขยะ” 

3. เก็บขยะที่ยังสามารถขายของเก่าได้ ไปวางให้คนอื่นเก็บเอาไปขาย เช่น ขวดน้ำ ขวดแก้ว กล่องลัง เราไม่สะดวกขายเอง เพราะรถรับซื้อมาวันธรรมดา เราทำงาน เราเลยรวบรวม ไปวางข้างถังขยะเยื้องหน้าบ้านเรา อาทิตย์ละครั้งไรงี้ ไม่อะไรมาก แค่อยากให้บ้านสะอาด คนอื่น(เพื่อนบ้าน)มีรายได้อีกนิด ๆ หน่อย ๆ เป็นการแยกขยะ นำขยะกลับไปใช้ใหม่ด้วย ช่วยโลก

4. เขียนบันทึกรักการอ่าน เราไม่รู้ว่าใครจะคิดยังไง แต่ทุกครั้งที่เราเครียดมาก ๆ (งานเร่งไฟลนก้น) ถ้ามันรู้สึกแย่จริง ๆ เราจะหยุดทุกอย่าง แล้วไปเขียนบันทึกรักการอ่าน (หนังสือเราเยอะ หาในบ้านได้) เราจะลอกวิธีการทำอะไรสักอย่างแบบย่อ ได้สักเรื่องก็รู้สึกดีขึ้น คงติดที่ว่า คนไทยอ่านหนังสือปีละแปดบรรทัดมั้ง เราจะเถียงได้เต็มปากว่า ชั้นนี่แหละ อ่านได้มากกว่านั้นแน่ เพราะเราเครียดถี่มาก 555

5. ทำงานบ้าน แบบไม่ต้องรอให้พ่อแม่ผู้ปกครองสั่ง ลองทำดู ถ้าไม่รู้จะเริ่มยังไง ให้จดทุกครั้งที่ถูกสั่ง ถ้าจดเสมอ ๆ ต่อไปก็ลงมือทำก่อนโดนสั่ง โดนด่า 
“เวลาว่าง อาจไม่มี ก็ไม่ต้องรอให้มีเวลาว่างก่อนหรอก เหมือนหลายอย่างที่เราทำ เราก็ไม่ได้ทำตอนเราว่าง เราอยากจะบอกว่า เราทำหลายอย่าง ที่หลายครั้งก็ไร้สาระ ไม่ใช่เพราะเราว่างมาก>>>ตามที่หลายคนเข้าใจ แต่เราทำเพราะว่าเรารู้สึกว่าเราต้องทำ หลายอย่างมันช่วยให้เราลืมความเครียดได้ หลายอย่างทำให้มีความสุขเพิ่มขึ้น เราจึงต้องทำ ทำคั่นเวลาที่ไฟกำลังลนก้นนั่นแหละ” (แต่ที่เราทำ เราคิดแล้วว่าไม่เบียดเบียนใครนะ ทว่าหากใครรู้สึกว่าเราเบียดเบียนเอาเปรียบใครอยู่ ก็ช่วยมาบอก เราจะได้จดไว้ ต่อ ๆ ไปจะได้ไม่ทำการเบียดเบียนเอาเปรียบใครอีก)

แต่ถ้าในบริบทของชีวิตคุณ คุณต้องเสียตังค์ เช่น จะบันทึกรักการอ่าน แต่คุณไม่มีหนังสือ ต้องซื้อ ก็ไม่ต้องทำ จงทำที่ไม่เสียตังค์ละกันค่ะ

ยังมีอีกเยอะ ไว้เขียนในโอกาสต่อ ๆ ไป เราต้องไปทำงานทำการบ้างแล้ว ไม่งั้นอาจเครียดกว่านี้ (การเขียนบล็อกก็เป็นการลดความเครียดอีกวิธีนึง จะพยายามเขียนเรื่องที่มีแง่คิดดี ๆ แล้วกัน)
สู้จ้าาาาา เพื่อทุกเรื่อง ทุกสิ่ง ทุกคนที่เกี่ยวข้อง หนูรักทุกคน และทำเพื่อทุกคน เป็นแรงใจให้ด้วยนะคะ สู้โว้ยยยย

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s