ทุกท่าน อย่าโกหกทางเน็ต เลขไอพีจะฆ่าท่าน

http://m.pantip.com/topic/34908653

เราคนนึง เคยโดนเลขไอพีจัดการมา ตอนเรียน ม.4 (16ปีแห่งความหลัง) คือเราไปตั้งกระทู้เว็บบอร์ดรุ่นพี่ในโรงเรียน แล้วกระทู้นึงชื่อนึง สิบกระทู้รวมสิบชื่อ เว็บมาสเตอร์เลยประจานเรา

ตั้งแต่นั้น ชื่อจริงตลอด แสดงตัวตลอด

รับผิดชอบคำพูด (และการกระทำ ของตนเอง)

อย่าคิดแม้แต่จะทำอะไรแบบกระทู้พันทิพตามตย.เลยค่ะ เขาแกะรอยได้

จงอยู่บนโลกแห่งความจริง

ว่าด้วยความรู้สึกผิดที่รุนแรงมาก

เราเคยพูดไว้ ว่าเราเกลียด ไม่ใช่สิ เราไม่ชอบคนที่สั่งให้เราต้องรู้สึกผิด เพราะเขามองว่าเราเป็นคนผิด ไรแบบนี้ แต่วันนี้เรารู้สึกผิดเอง แรงมาก ร้องไห้ตอนบ่ายไปรอบ กลับมารดต้นไม้ ร้องไห้หนักมาก มันทุกข์ เพราะรู้สึกผิดมาก

เนื้อเรื่องประมาณว่า

เรารู้ข้อมูลความน่าจะเป็นเกี่ยวกับตัวเรา เรื่องนึง แล้วเราดีใจ เรามโน เราไปเล่าต่อให้คนประมาณ 8 คนฟัง
แล้วพอมาวันนี้ ข้อมูลนั้นได้เปลี่ยนไปแล้ว เพราะผู้บอก เคยเตือนแล้วว่าอย่าเล่า
แต่เราดันเล่า เพราะเราอยากอวด เราคงท้าทายหรือไงเราก็ไม่รู้ แต่เราทรุด เสียใจมาก เพราะเรารอสิ่งนี้มานานมาก เราจึงรู้สึกผิดหวังแบบ แบบที่คิดว่า ถ้าย้อนเวลาไปได้ เราจะไม่พูด มันเจ็บใจ เกลียดตัวเอง เกลียดปากและสามัญสำนึก วิจารณญาณ สมงสมอง ของตัวเอง

ทั้งที่เขาก็เตือนมาแล้ว เตือนหลายรอบอยู่ เราก็นะ ควายจริง ๆ
บอกเลยว่า ปลง แต่ยังคงทำใจไม่ค่อยได้

มันเชื่อแล้วจริง ๆ ว่าถ้าใครเตือนอะไร จงทำตาม อย่าท้าทาย อย่าเยอะ

ร้องไห้ก็แก้ปัญหาอะไรไม่ได้ ทุกข์เหลือเกิน

ขอโทษทุกท่านที่เกี่ยวข้อง ลืมไปเถิดแล้วคิดว่าเป็นแค่ละครเรื่องนึง

ขอโทษนะความหวัง ตอนนี้เรารู้สึกหมดหวังมาก ๆ แต่ไม่เป็นไร เราจะไม่ท้อ

การสูญเสียสิ่งที่หวัง อาจเป็นทุกข์
แต่การค้นพบความชั่วความเลวของตัวเอง ในครั้งนี้ (ชั่วที่ไม่ยอมทำตามคำเตือน) มันคงทำให้เราเปลี่ยนสันดานได้ เราเสียใจมากเหลือเกิน

ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เราเกิดการเรียนรู้แล้วว่า ใดใดในโลกล้วนอนิจจัง เมื่อวาน วันก่อน สองวันก่อน สามวันก่อน ยังมีความสุข มีความหวัง ดีใจ แต่มาวันนี้ ทุกอย่างพังทลายไปแล้ว

หากแต่ใดใดที่เป็นความหวังของเรา มีความสุข มีความเป็นปกติ เราก็ขอแสดงความยินดีด้วยจริง ๆ จากใจ บางทีเราคงมีวาสนามาเพียงแค่นี้ ถึงได้โง่ไม่หายสักที ไม่มีค่าควรคู่

คำพูดปลอบใจคนอื่นลอยเต็มสมอง แต่ในตอนนี้ มันช่วยอะไรเราไม่ได้เลย นอกจากเราต้องสร้างมันให้กลับคืนมาเอง

ต่อไปจะเงียบ

เชื่อแล้วว่าคนที่รู้เยอะ ๆ ไม่มีความสุข
แต่ ณ จุดนี้ที่ได้รู้ ก็ถือว่าเป็นความโชคดี ที่ต่อไปนี้ จะไม่มีอะไรแบบนี้อีกแล้ว เสียใจมาก ๆ บอกได้แค่นี้จริง ๆ
บทเรียนครั้งนี้ ร้ายแรง แต่ถึงจะเมื่อไร ก็จะรอ ขอโทษจริง ๆ ที่ยังไม่ดีพอ ยังแย่ ยังไร้สมอง ยังมโน

ถ้ามีคนอ่าน เป็นเด็กยิ่งดี
เราขอยืนยันว่า ความดื้อรั้น ท้าทาย อาจทำให้เฮฮา แต่ภายหลังมักจะเต็มไปด้วยน้ำตา

ขอโทษ ขอโทษ

image

image

อย่าดื้อกับผู้ที่มาพร้อมกับคำเตือน
เพราะบางที อาจไม่มีอะไรเหลือ แม้แต่โอกาส

ขอให้รับฟังและเกรงกลัวต่อทุกคำเตือน

วันนี้ เข้าใจคำว่าตัดโอกาสตัวเองแล้วอย่างชัดเจนจริง ๆ

ขอโชคดีจงมีตามเดิม

เรื่องที่ผิดหวัง หมดหวังนี้ เราทำใจปล่อยไปได้ เพราะเราผิดเอง

ระหว่างนี้ จะแผ่เมตตาให้ตัวเอง
จำไว้ อย่าละเลยคำเตือน

พูดน้อย ๆ แล้วจะมีความสุขเยอะขึ้น

เราเสียใจ

วันนี้แบบร้องไห้เลย

ถ้าย้อนเวลาได้ จะไม่พูดเลย

เสียใจมาก ๆ 

เป็นสิ่งที่เราคาดหวังมานานมาก

พอเราเอาไปพูด 

มันเลื่อน 

มันเลื่อนไปอีกนาน 

เรารู้สึกผิด ผิดที่ปากมาก

เมื่อย้อนเวลาไม่ได้

เราก็ต้องทำใจ

แต่ถึงพูดไม่ได้อีก เราก็คงไม่เปลี่ยนใจ

ถ้าเราไม่เปลี่ยนใจ

เราเหนื่อยอ่ะ

บางเรื่อง น่ากลัวกว่าที่คิดจริง ๆ 

ถึงจะนานแค่ไหน ก็จะรอ 

คงไม่พูดอีกแล้ว

ถ้าปากจะขอโทษได้ คงขอโทษทั้งชีวิต 

คงหยุดปากมาก ปากหมา ปากไว วันนี้เสียใจจริง ๆ คงจะเป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้ายที่ร้องไห้ เสียดายกับสิ่งที่พูดออกไป

ไม่ใช่อกหักรักคุดตุ๊ดเมิน 

เราเสียใจจริง ๆ ที่ทำให้ตัวเองต้องผิดหวัง จากคำพูดของตัวเอง

ขอโทษความหวังของเรา แต่เราจะไม่หมดหวัง จะสู้ จะไม่ท้อ เราจะสู้ต่อไป อย่างเงียบ ๆ