เทคนิคครูแอม ภาค 2

ขณะที่เรายังคงงงงงกับชีวิต 

เราคิดอะไรออก เราก็มาโพสต์

1) เรายังไม่ได้โน้ตบุ๊คจากที่ทำงาน เลยมาชั่งใจ ว่าจะใช้อะไรโชว์สื่อออกโปรเจคเตอร์ ไม่อยากซื้ออะไรเลย ไม่อยากเอาโน้ตบุ๊คบ้านไปใช้ด้วย สรุปเลยคิดว่าจะซื้อไอ้นี่ 


ดูหัวต่อโปรเจคเตอร์ละ ตรงกัน 


จะมาใช้กับไอแพด ดูก่อนจะไปซื้อวันไหน เฮ้อ เสียตังอีกละ
2. แนะนำการแยกห้อง โดยไม่ต้องห่อปกสมุด พอดีเรามีเทปราคา 20 บาท แบบนั้นอยู่พอสมควร (อันสีน้ำเงิน มีสีทองด้วย ราคา 60฿ ไดโซ)

ไม่สงวนค่ะ เอาไปทำตามได้ ประยุกต์โดยใช่กระดาษห่อของขวัญ เทปแลกซีนได้


ดูจากภาพอาจไม่ชัด แต่ดูด้วยตา โอเคชัดดี
3. ห้องที่แอร์เย็นเป็นจุด ๆ ถ้าเด็กร้อน เราจะให้เขามานั่งในจุดที่แอร์ตก ตรงจุดที่ครูสอน (ที่เรายืนสอน) 


ยอมย้ายที่ให้ เพราะเราไม่ได้เกิดและเติบโตที่ขั้วโลกใต้

จุดในรูปแอร์ตกแรงมาก ๆ เราเดินสำรวจทั้งห้องแล้ว (คนเราต้องหัดสำรวจ อย่ามโน อย่าเอาแต่ใจตัวเอง ((ขอพาดพิงถึงคนเห็นแก่ตัวบางคน)) จนกลายเป็นคนเห็นแก่ตัว บ้านเกิดอยู่ที่อลาสก้าหรือไง ถึงได้ขี้ร้อนขนาดนั้น ไม่ได้สนใจเลยว่าคนในห้องหนาวจะตายแล้ว แย่ ๆ คนที่ไม่เคยคิดจะปรับที่ตัวเอง ((ย้ายตัวเองไปตรงที่แอร์ตก หรือเขี่ยแอร์ให้ตกมาตรงตัวเองสักช่องสิ แค่นี้ก็คิดไม่ได้)) คอยแต่จะปรับคนอื่น สิ่งอื่น ให้ได้ตามใจตัวเองตลอด เห็นแก่ตัวว่ะ) 

อยากเล่าว่า คนบางคน พอเราปรับแอร์ลงตรงที่นั่งบ่นหนาว แล้วเขี่ยแอร์ไปทางคนอื่น (ความหนาวไปตกที่คนอื่น) แล้วก็ร้อน ก็แอร์ไปลงทางอื่นหมด เลยทำตัวโลกร้อนด้วยการเอาพัดลมมาส่าย (ส่าย! ตัวไม่ส่ายก็มี) ส่ายโดนคนอื่นด้วยให้เขายิ่งหนาว เพื่อให้ตัวเองเย็นสบาย คนแบบนี้คิดว่าทำถูกแล้วเหรอ? 

แย่ พฤติกรรมทำให้โลกร้อน
4. พยายามต่อไป หมายเหตุ ใช้งานให้ถูกคน

โฆษณา