ถ้าทำอะไร แล้วต้องเดือดร้อนคนอื่น ก็ไม่อยากทำ

เช่น ไปกินร้านอาหารไกล ๆ กลับมืด ไม่มีคนส่งถึงบ้าน ถามว่าอยากไปกินไหม ตอบ ไม่อยาก 

ไม่ใช่เรื่องมากนะ แต่คือตัดปัญหา ถ้าไม่มีคนส่งถึงบ้าน เกิดภัย ถามว่าที่ไปกิน ช่วยอะไรได้ไหม

อยากกินไหม ไม่อยาก รักษาลำไส้อยู่ ไม่อยากกินอะไรทั้งนั้น

ไม่อยากไปกิน แต่กลัวแปลกแยก

ต้องมาเครียดเรื่องเดินทางอีก ว่าชีวิตเราจะเป็นภาระใคร

ไม่ไปดีกว่าไหม 

ไม่ได้ไม่รักษาคำพูด แต่คือ แค่ไม่อยากเป็นภาระใคร
เฮ้อ เบื่อ

อยู่ในจุดที่เบื่อ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s