ไม่ต้องจบสูงก็ได้ แค่ทำงานเป็น หลายคนจบสูงมากกกกกก ทว่าสร้างแต่ปัญหา เบื่อมาก ๆ

มาคิดแบบเราดีกว่า

สนใจที่การทำงานจริง การสอนงานได้ การสอนงานกัน การสอนงานลงบล็อก การสืบทอดทายาท การส่งต่อความรู้ การทำฮาวทู สเตปบายสเตป

หลายครั้งคุณวุฒิ ไม่ค่อยช่วยอะไรเลย ช่วยให้เกิดชนชั้นแปลก ๆ อีกต่างหาก บอกไม่ถูก

(และแถม การไม่แจ้งล่วงหน้า แบ่งงาน สั่งงานไม่เป็นระบบ บริหารคนไม่เป็น แล้วโทษคนอื่นว่าไม่ช่วยเนี่ย ไม่ดีเลยนะ ไม่รู้สิ เราเป็นหัวหน้าใครไม่ได้หรอกเพราะเราไม่มีบารมี สั่งงานใครไม่ได้ ขนาดเรามีลูกน้องบ้าง ลูกน้องยังไม่ค่อยทำงานให้เลย เรากำลังหาทางปรับอยู่ ไม่ใช่ไร้ประสิทธิภาพในการจูงใจให้คนทำงานเอง แล้วโทษว่าคนไม่ช่วย เราเจอคำหนึ่งประโยค จากเพื่อนเราเล่า บอกว่า คนระดับผู้บริหาร (ให้งานทำ งานนึง) โดย ใช้คำว่า นี่ทางผู้บริหารเมตตานะ ถ้าไม่เมตตา เดือนนี้ไม่ได้รับเงินหรอก คำพูดแบบนี้ เอาไว้กดคนโง่ คนเฒ่า คนบ้านนอกคอกนาไร้การศึกษา ยังถือว่าโหดร้ายมากเลยนะ คือถ้าไม่ทำนี่ชีวิตควรล่มสลายเลยใช่ไหม??? ทำไมคะ คุณจะบริหารคน มีปัญญาใช้คำได้แค่นี้เองเหรอ (จะดีกว่าไหม ถ้าใช้คำว่า มาช่วยกัน ทำได้ก็รายงานมาว่าทำได้มากน้อยเพียงใด ปริมาณเหล่านี้ จะนำไปพิจารณาความดีความชอบเพิ่มให้ ซึ่งจะให้จริง/ให้ไม่จริงไม่รู้ แต่มันน่าฟังกว่าที่มาบอกว่า นี่พวกเธอได้รับความเมตตาอยู่นะ ถ้าไม่เมตตานี่อดเงินเลยนะ ต้องทำ (ฟังแล้วเกิดความรู้สึกไม่มีทางเลือก จำใจ ฉันไร้ค่าขนาดเขาต้องเมตตาเลยเหรอ โถ น่าสมเพชจริงชั้น ถ้าไม่ทำอดเงินเดือนเลยนะ เอาว่ามันไม่น่าฟัง รู้สึกได้ว่าคนพูด กดคนฟังมาก) — ถ้าเรามีบริษัท ลูกน้องลูกพี่ไม่ต้องพูดเยอะ รำคาญ มีฮาวทู ศึกษา ทำไป ใครทำงานมาก ให้โบนัสมาก ติดกล้องจ้องเลย ดูเป็นงาน ๆ ไม่ต้องมาสร้างภาพทำเล่มทำเลิ่ม เสียเวลา ดูกันที่งานที่ทำออกมาได้ ปริมาณ คุณภาพ ว่าไป) ส่วนตัวนะ ไม่ได้ด่าใคร แต่อยากจะบอกว่า ในหน่วยงานที่เขารักใคร่เอาใจใส่กันดีภายในองค์กร จะมีอย่างนึงที่ขาดไม่ได้เลย คือ “การสื่อสารอย่างจริงใจ” การพยายามทำความเข้าใจกัน และอย่าได้มองว่าการป้อนงานคือการป้อนความเมตตา เพราะทุกคนเขามีศักดิ์ศรีความเป็นคนไม่ต่างจากคุณ ควรมองว่าใครช่วยมาก ย่อมได้เงินมากขึ้น ได้สิ่งดี ๆ มากขึ้น ช่วยกัน และนึกขอบคุณทุกคนที่มีน้ำใจ ผู้บริหารเห็นน้ำใจแล้วอยากตอบแทนน้ำใจ คือมันเป็นคำพูดด้านบวก รู้จักใช่ไหม การเสริมแรงทางบวก ฉะนั้น ต้องฝึกค่ะ ฝึกพูดจูงใจให้คนอยากทำงาน ไม่ใช่คอยแต่ใช้คำกดเขาให้ดูตกต่ำ เหมือนเขาต้องทำงานด้วยความจำใจ เพราะติดหนี้บุญที่ทำงาน ติดหนี้บุญคุณคนสั่ง (ทั้งที่บางทีคนสั่งก็ไม่ได้มีความรู้ความสามารถอะไร ดีแต่สั่งอย่างเดียว แล้วเที่ยวดูถูกคนลงมือทำ)  ที่ทำงานมีพระคุณล้นเหลือ (คนที่อยู่ก็จะหมดไฟ  อยู่แบบจำใจ ไม่ไป แต่อยู่แบบทำงานไม่ดี เพราะผู้บริหารดูถูก มันส่งผลค่ะ อย่าหาว่าเราพูดโอเวอร์ ทุกอย่างล้วนสร้างผลกระทบต่อกันได้หมด) ส่วนตัวเราไม่ค่อยมีบารมี แต่เราจะฝึกพูดจาดี ๆ กับทุกคน พูดดีคือเรามีมารยาท อยากให้เขาที่สื่อสารกับเรา รู้ว่าเราพยายามที่จะให้การสื่อสารมันมีประสิทธิภาพ คนฟังรับฟังแล้วโอเค ไม่บาดหู ((ที่เขียนเหมือนเขียนไม่ดี แต่เปล่าเลย เป็นการชี้ให้คุณผู้อ่านเห็น ว่าปัญหาที่เกิดขึ้นในหน่วยงานของคุณ ลูกน้องกระด้างกระเดื่องในความคิดคุณ หลายครั้ง มันมาจากตัวคุณยัดเยียดความเลว ความชั่ว ความต้อยต่ำ ความน่าสมเพชใส่ลงไปให้พวกเขา จากคำพูดของคุณ จากแบบแผนวิธีการที่คุณสร้างมากระทำใส่พวกเขา ))  และที่สำคัญ เราจะขยันทำฮาวทู เพราะทุกคนเรียนรู้ได้ ขออย่างเดียว อย่าคอยเหยียบย่ำกันนักเลย คนเหมือนกัน เราเชื่อว่าถ้าเราทำได้ ลูกน้องจะรักเรา และทำงานให้เราดีขึ้น ขอเวลาคิดก่อน จุดแรกที่สำคัญ คือต้องยอมรับความจริงว่าคุณมีปัญหาในการสื่อสาร “ย้ำว่า สื่อสารอย่างจริงใจ” ยอมรับเถอะ เพราะไม่มีใครอยากถูกลงโทษ หรือมองว่าไม่ดีหรอก ปรับมุมมองซะใหม่ ใจเขาใจเรา ถ้าทำได้ สังคมการทำงานจะมีความสุขมากขึ้น เขาจะอยากจากไปน้อยลง จากไปกันเยอะเลย เราก็ยังอยากจากไป หลายครั้งเจ็บปวด คนทำ-ทำตาย คนไม่ทำ-ก็เห็นอยู่ได้มีความปกติสุขดี งง ๆ เหตุที่มาเขียน มีเยอะมาก แต่ไม่สำคัญเท่ากับว่า วันนี้ ตัวเราเอง ((ต้องถามตัวเอง)) จริงใจกับการแก้ปัญหาหรือยัง หรือจะมัวโทษคนอื่น โยนความผิดให้คนอื่นตลอดไป)

ส่วนตัวนะ ตอนนี้ ทำฮาวทูแทบทุกงานที่พอให้เด็กช่วยนักเรียนช่วยได้ ไว้หมดเลย แล้ว print ไว้
สมมติ
ครูแอมซังกุง : ด.ช. ก ปรินท์สถิติให้ครูหน่อย
ด.ช. ก : ทำไม่เป็นครับ
ครูแอมซังกุง : เอานี่ไปอ่านดู แล้ว ทำตามนี้เลย (ยื่นฮาวทู สเตปบายสเตป)
ด.ช. ก : ครับ (อดปฏิเสธ)

แล้วมันก็จะทำเป็น

บางครั้งเรียนมามากมาย แต่ทำงานไม่เป็น
อยากให้ทำเป็น สอนให้ทำเป็นดีกว่า

ไม่รู้คนอื่นคิดไงนะ แต่เราคิดอย่างนี้
และถ้าใคร หาวิธี ทำได้ง่าย ไว ดีกว่า ก็ควรสอน ไม่ใช่คอยจ้องดูถูกคนอื่น

ไม่รู้เกี่ยวกับภาพไหม แต่อยากพูด
ไม่ชอบคนไม่สอนงาน ไม่ชอบคนที่ไม่ให้ตัวอย่าง ไม่ชอบคนที่เอาแต่ด่า ไม่ชอบแบบนี้ตั้งแต่เรียนอนุบาลละ เพราะมาตรฐานของแต่ละคนมันไม่เหมือนกัน อย่าให้เดา เอาให้มาศึกษาก่อนนาน ๆ จะได้ทำ(ในแบบที่ต้องการ)เป็น ไม่ต้องจบสูงยังได้เลย แค่มีใจรักที่จะทำ และดำเนินไปตามลำดับ

#งง ๆ บางทีต้องจูนเยอะอยู่
ที่แน่ ๆ ถ้าเรารู้อะไร เราจะแบ่งเวลาทำฮาวทูสเตปบายสเตปไว้ เผื่อวันไหนเราท้องเสียขี้แตกตาย (สมมติ สมมติ) จะได้ไม่เป็นภาระของคนข้างหลัง ไม่อยากให้เขาต้องไปเริ่มต้นจากศูนย์

เชิญชวนทุกท่าน ทำฮาวทู
จบอะไรไม่สำคัญ ถ้ารู้ฮาวทูของงานที่ต้องทำ

-www.facebook.com/pranitee/posts/10154280423472987-

Advertisements