ว่าด้วยการมีลูก

ตอนเด็ก ๆ เคยคิดว่าจะไม่แต่งงาน ไม่มีอะไรทั้งสิ้น เพราะเคยเห็นลุงแท้ ๆ โดนผู้หญิงมาหลอก แต่งงาน คืนเดียว นางให้ผัวตัวจริงนาง มายกเค้าบ้านลุง เกลี้ยงเลย ตอนนั้นเราสักประถมต้น คือแบบมันจำไง ว่า ชีวิตคู่ น่ากลัวขนาดนี้

พอเริ่มโต ก็เฉย ๆ เพราะไม่มีผู้ชายจีบด้วย (ที่มาจีบ แล้วเราไม่ชอบ เราไม่นับว่าคบ เพราะเราไม่เคยให้ความหวังใครทั้งนั้น ตอนเรา ม.3 เราได้ฟังเพลง เลิฟมี ของคอลิน เรย์ ป่าววะ เราชอบความรักแบบนั้นมาก)

ไปชอบผู้ชาย เขาก็ไม่ชอบ

มีพี่มาส่งเพลง ก็เป็นเอาเราเป็นไม้กันหมา เขารักพี่อีกคนที่เขาก็ส่งเพลงให้พร้อมเรา

ชอบพี่อีกคน แกก็มีแฟน

สรุปก็เลยคิดว่า ชาตินี้ อย่านึกถึงลูกเลย แค่คู่ก็ไม่มีละ แต่เราไม่ได้คิดว่าเราไม่ดีนะ เพียงแต่คนเหล่านี้ เขาไม่ใช่เนื้อคู่ของเรา

เราเคยดูทีวี เห็น พ่อของใครหว่า จำไม่ได้ กับแม่ของคุณนนทวัช (นักข่าว ขออภัยถ้าสะกดผิด) เขามารักกันตอนแก่ 80 กว่า คือคนนึงก็ผัวตาย อีกคนก็เมียตาย ตอนนั้นเราน่าจะเรียนมหาลัยแล้ว มันเป็นความรู้สึกพิเศษมาก ๆ ในใจเราเลยนะ คือแบบรู้สึกมีความสุขเพียงแค่รู้ว่า คุณตาคุณยายเขามีความรักกันอีกครั้ง จีบกันแบบหนุ่มสาว (ลูกเขาเล่า)

เราเลยคิดว่า ไม่ซีเรียส ถ้าเราจะรักใครสักคน เราจะรักให้ดีที่สุด เพราะเราก็หวังว่าเราจะอยู่กับเขาไปทั้งชีวิต ดังนั้นถึงเจอเมื่อไร ขอให้เจอก็ถือว่าโชคดีแล้ว

ถ้าไม่เจอ ไม่เป็นไร

พออายุมากขึ้น เริ่มไม่ค่อยหวังเรื่องลูก เพราะขนาดเพื่อนที่แต่งงานไปเมื่อสองปีก่อน ยังมีลูกยาก โชคดี ตอนนี้นางท้องแล้ว ดีใจ ๆ (เพื่อนทำงานธนาคาร อาจจะเครียดเนาะ)

และพี่ยอด (บ้านตรงข้ามเรา) แกแต่งงานกับพี่วัฒน์ มาตั้งแต่อายุสามสิบ แกเพิ่งมีลูกปีที่แล้ว ตอนพี่ยอดอายุ 45 (อ่านไม่ผิดค่ะ 45) น้องมาวิน แข็งแรงดี น่ารักน่าชัง

คือพี่วัฒน์เคยเดินไม่ได้ (ไม่แน่ใจว่าเป็นอะไร) พี่ยอดก็ดูแล พี่ยอดบอกว่า โชคดีที่พี่วัฒน์ไม่เคยเหวี่ยงพี่ยอดเลย แกใจเย็น

และพี่ยอด พอคลอดลูก พี่ยอดมีอาการซึมเศร้าหลังคลอด (เพราะก่อนหน้า ตอนตั้งท้อง แกต้องลาออกจากงาน และหลาย ๆ ปัจจัย จริง ๆ หลายคนคงเคยได้ยิน ภาวะซึมเศร้าหลังคลอดลูก พี่วัฒน์ก็พาพี่ยอดไปหาหมอ ก็หาย) พอดีเราเล่าเรื่องแม่ไง พี่ยอดเลยเป็นห่วง แนะนำให้เราพบจิตแพทย์ (ก็อยากไป ติดที่ไม่มีเวลาเลย จะคลั่งละ 55) ที่ทำให้แกเล่าที่แกไปรักษาให้ฟัง

ส่วนตัว ถ้าถามว่าเราอยากมีลูกไหม

ก็อยากนะ เราตั้งชื่อละ ไจโกะ 555 น่ารัก ชื่อเด็กหญิงวาดใจ

ถ้าผู้ชายชื่อไจแอนท์ ชื่อจริงให้พ่อมันตั้งมั่ง 55555

แต่ถ้าไม่มีก็ไม่เป็นไร เราจะดูและไจโกะไจแอนท์ลูกศิษย์ อนาคตของชาติ

แต่เรามีคนที่เรารัก ทว่าเขาจะรักเราเหมือนที่เรารักเขาหรือเปล่า ก็ไม่เป็นไรหรอก

ถ้าเขาคบคนอื่น รักคนอื่น แต่งงานกับคนอื่น สิ่งเดียวที่เราจะทำคือ ยินดีกับเขาทั้งคู่

และบอกตัวเองว่า หมดหน้าที่ของเราแล้วจ้า

ความรัก สวยงามเสมอ

ส่วนลูก ถ้ามี เขาก็จะได้เจอกับความรักในแบบที่แม่และพ่อตั้งใจมอบให้

แต่โฟกัสปัจจุบัน เมื่อแม่เราป่วย พ่อเราดูแล เราเข้าใจอะไรขึ้นมาก ชีวิตอาจไม่สวยงาม แต่ควรพยายามทำวันนี้ให้ดีที่สุด

คิดถึงเสมอ และเข้าใจหากไม่มีอะไรสมหวังดังใจเรา การที่เรารักใครสักคน นั่นแปลว่า เขามีความพิเศษ มีความสำคัญกับใจเรา ถึงเขาอยู่เฉยนิ่ง ๆ เขาก็ยังเป็นที่รักของเรา

เราจะรักแบบที่ไม่ทำร้ายใคร ถ้ามีลูก จะมาเล่านะ

ทำไมเล่า อยู่ ๆ ก็คิดว่า อยากเล่า

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s