กลับมาเขียนที่นี่ค่ะ

จะให้เหลือแค่ 2 ที่ บางทีก็รกตัวเองมากมายเลยค่ะ ว่าสร้างบล็อกทำไมเยอะแยะ

แต่ตอนนี้ คิดได้แล้วว่า ควรทำไว้บันทึกบางอย่าง และถ้ามันจะเก็บฟีดใส่เมลได้ก็ดี คือ บางเรื่องแค่อยากเล่าแล้วให้มันปล่อยผ่าน จะไปเล่าที่ https://kruamteachcomputer.blogspot.com/  แบบหายก็ไม่เป็นไร (แต่ที่ผ่านมาตั้งแต่สิบกว่าปีที่แล้ว บล็อกเกอร์ไม่เคยหายนะคะ มีแต่ไปลบเอง) เพราะว่า หลัก ๆ แค่อยากใช้เป็นตย. เวลาสอนนักเรียน ม.3 ค่ะ ว่าทำแบบนี้ มันประยุกต์ในการทำเว็บได้
และมันผูกกับโดเมน pranitee.com ที่เช่าไว้ค่ะ

คือเอาไว้ใส่ ให้เป็นตย. ตอนสอนค่ะ

 

ส่วนที่นี่ จะไว้เก็บอะไรที่อยากเอาไว้ตามมาค้นอีกรอบนึง เช่น งานมีปีละครั้ง สะสมไว้ สิ่งที่ต้องทำ คือต้องใส่ tag ไว้ให้ตามหาเป็นเรื่อง ๆ ได้ง่าย  ๆ

 

ก็จะพยายาม

ใส่แต่ของที่มีประโยชน์ เพราะรกรุงรังมากมานาน งงตัวเอง และบางทีอาจแทรกภาพมากไม่ได้ เพราะเมมในบล็อกมันจะเต็ม ก็จะผูกกับไดรฟ์ไว้ไรงี้

 

เน้นให้ หางานเจอ เพราะหลายครั้ง เอาใส่เฟสไว้ แล้วตามหาไม่เจอ เพราะอัลกอริทึ่ม ในการค้นหาในเฟส มันจะไม่เหมือนในบล็อก เอาใส่บล็อกไว้ หาง่ายกว่า

โฆษณา

เห็นจากเพื่อนในเฟส

ท่านช่างช่วยให้ความรู้

  

ประเด็นที่นำมาโพสต์ต่อ เพื่อเตือนสติว่าอย่าเพิ่งกรี๊ดกร๊าดถ่ายรูปสิ่งแปลกตาที่ได้พบเห็น เฮ้ย ก่อนทำไร เจอไร เซิร์ชกูเกิลก่อนเลย กูเกิลมี ยกเว้นเรียกไม่ถูกนี่จะแย่เอา 

ขนลุก นี่รวมถึงทางเหนือทั้งหมดเลยด้วยนะ ไม่ใช่แค่พะเยา

เรียน UTQ ได้แง่คิดอย่างนึง (อยากให้อ่าน มีในส่วนของการปฏิบัติ)

บางที ถ้าเราเรียนออนไลน์ในวิชาที่ไม่ชอบ
เรียนให้ตายห่าไป ก็สอบไม่ผ่าน
เพราะว่าข้อสอบเป็นข้อสอบนำไปใช้
มันไม่ได้ท่องได้ทั้งชีตแล้วจะสอบได้
เราอ่านทั้งชีต เรายังคิดไม่ได้เลย
ทั้งวิชา แนะแนว กิจกรรมพัฒนาผู้เรียน และปฐมวัย
ตกเป็นสิบ ๆ รอบแล้ว ก็ยังไม่ผ่าน ยิ่งทำ คะแนนก็ยิ่งต่ำลง 12 11 8 ลงไปเรื่อย ๆ จนท้อ
ในขณะที่วิชาที่เซิร์ชเอนจิ้นได้ วิชาที่เป็นปรนัย โอเคเราผ่าน เช่น วิชาบรรณารักษ์

เราเลยมาคิดว่า บางครั้ง มันน่าจะมาจากธรรมชาติของวิชาผสมกับอคติในใจเรา ทำให้เราไม่มีทางเข้าใจวิชานี้

แต่ช่างเหอะ ในชีวิตจริง เราก็ทำตามคำสั่ง จบ
(กร๊ากกก อคติ ล้วน ๆ )

แต่ระหว่างที่เครียด เราไปเรียนวิชาบรรณารักษ์ แบบที่เป็นเกี่ยวกับการค้นหาข้อมูล

เราได้สิ่งที่ควรทราบ แบบนี้มาฝาก

โจรกรรมทางวรรณกรรม ลองอ่านดูค่ะ
http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%82%E0%B8%88%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%93%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1

แนะนำให้รู้จักเว็บ ในยุคต่าง ๆ
http://rattanasak.jigsawoffice.com/content/content.php?mid=2862&did=340&tid=4&0

และสุดท้ายน่าจะมีประโยชน์มาก เวลาที่นักเรียนมาถามว่า อยากรู้นั่น อยากรู้นี่
คำค้นดี มีชัยไปกว่าครึ่ง
http://www.google.com/intl/th_th/insidesearch/tipstricks/all.html

อ่านดูค่ะ แล้วจะรู้ว่า อินเทอร์เน็ตมีประโยชน์มาก ๆ

ก่อนไป
ทิ้งท้ายแบบนี้

สิ่งที่เป็นสาระจริงๆนั้น ไม่ใช่ว่าคุณจะฉลาดแค่ไหน แต่เป็นว่าคุณใช้สิ่งที่มีอยู่อย่างไร
มีเรื่องเล่าว่า ครั้งหนึ่ง ไอน์สไตน์ นักวิทยาศาสตร์ผู้ยิ่งใหญ่เคยถูกถามว่า 1 ไมล์มีกี่ฟุต ไอน์สไตน์ตอบว่า ผมไม่ทราบ ทำไมจะต้องจำข้อมูลเหล่านี้ให้รกสมองในเมื่อผมสามารถค้นหาคำตอบได้ภายใน 2 นาที จากหนังสืออ้างอิง

จากหนังสือเล่มแรก ๆ ที่ชีวิตเราได้อ่าน http://www.sarut-homesite.net/2010/11/blog-9-%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%84%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B9%86%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B8%B7%E0%B8%AD-the-magic-of-thinki/