อยากให้เป็นแบบนี้มากกว่า

image

ตะกี้เราอาบน้ำ
เราได้ยินเสียงโทรเฟซ เราก็มโนว่าจะมีหนุ่มเก่งเท่ผอมสูงหล่อในฝันเราโทรมารักเดียวใจเดียว (มโนมากนะแก คนอ่านคิด) ที่ไหนได้ นักเรียนที่น่าเห็นใจ

เราสงสารเด็กโรงเรียนที่เราทำงานมาก ๆ เพราะที่นี่ มีกฎเกณฑ์และการบังคับเยอะมาก ถ้าเราเป็นเด็ก แล้วเรียนที่นี่ เราจะลาออกไปเรียนที่อื่น เพราะหลายสิ่งอย่างมันบีบคั้นมาก และไม่ค่อยยืดหยุ่น ไม่คำนึงถึงความแตกต่างระหว่างบุคคล แต่เพราะเราเป็นครู (ศักดิ์น้อยนิด ต่ำเตี้ยเรี่ยราด ไม่อาจไปเผยอหน้าสู้ใครเขาได้) ซึ่งมีแรงกดดันส่วนตัวที่ทำให้เราไปจากตรงนี้ไม่ได้ และแอบมีอะไรในใจ เราจึงยังอยู่ที่นี่ ด้วยเหตุผลที่ก็ ช่างเหอะ แต่ยังมีความสุขใจ ก็อยากอยู่

นี่คือตัวอย่างจากหนุ่มน้อย ม.6 ที่เครียดจากการโดนทวงหนังสือ

จะเล่าให้ฟังว่า ตอนเราอยู่มัธยม ที่ ร.ว.บ. ไม่มีเจตนาเปรียบเทียบ แต่อดเล่าไม่ได้ ที่นั่นไม่บังคับยืม เราเคยยืมหนังสือจิตวิทยาเล่มนึง แล้วคืน แต่เจ้าหน้าที่ทำไม่ออก (ใช้ระบบคอมแล้ว) แต่พอไปที่ชั้น หนังสืออยู่ หยิบมาคืนก็ไม่เสียเงิน

เราไม่เคยเจอการทวง และไม่เคยเห็นการเรียกประจานด้วย

ที่นี่บังคับยืมให้ได้อะไร เราหดหู่เสมอมา เสมอไป และจะหดหู่จนกว่าจะเปลี่ยนแปลง คือเลิกบังคับ หรือไม่ ก็คือเราจากไป
เพราะเรามองไม่เห็นประโยนช์ของการบังคับยืมเลยจริง ๆ คนที่มายืม แบบดี ๆ ถึงไม่บังคับ มันก็มา

ลามไปถึงเรื่อง สมุดบันทึกรักการอ่าน
เด็กที่สนิท เล่าให้ฟังว่า
มันเขียนสักสิบกว่าเรื่อง จากนั้นหน้า 11 ก็เอาหน้าหนึ่งมาเขียน เขียนวนจนเต็มเล่ม ครูก็จับไม่ได้หรอก เพราะครูไม่ได้ตรวจ ครูให้มันปั้มตัวปั้ม แทนการตรวจแล้วด้วยซ้ำ อืม เขาเผาผลาญงบประมาณไปเพื่ออะไรกัน ฟังแล้วรู้สึกสมเพชตัวเอง ที่ต้องมารับรู้อะไรแบบนี้

เคยเขียนข้อเสนอของเรื่องนี้แล้ว

https://iampranitee.wordpress.com/2014/12/07/แก้ปัญหาความซ้ำซ้อนและ/

ลองอ่านดู

ไม่งั้นก็ตัดไปสักอย่างก็ยังดี

บอกตรง ๆ เราสัมผัสว่าสองอย่างนี้ บังคับยืมบังคับเล่า กับลอกรักการอ่าน (ที่ร้ายถึงขั้นส่งผลให้มีการจ้างเขียน เล่มละร้อย) สุดแสนจะไร้ประโยชน์ และทำให้เด็ก “เกลียดการอ่าน” แทน

โฆษณา

เราเกิดมาทำไม

เราเคยตอบตอนเรียน มน102 ป.ตรี ปี 2 ที่ทำให้อาจารย์ จำชื่อไม่ได้ ตามให้ไปเรียนกับท่านในคอร์สอื่น ๆ ต่อ แต่เราไม่ไป เพราะเราติดวิชาในเอก

เราตอบไปว่า เราเกิดมาใช้เวรกรรม และทำประโยชน์เท่าที่ทำได้
โดยที่จะต้องไม่สร้างความเดือดร้อนให้ตัวเองและคนอื่น

เราก็มาโฟกัสว่า ทุกวันนี้เราทำห่าอะไรบ้าง
1) เก็บเงินทุกบาท ให้มากที่สุด เท่าที่จะทำได้ ไว้ในธนาคาร
*เราไม่มีทางทำบัตรกดเงิน บัตรเครดิต บัตรเงินสด บัตรบ้าบอคอแตก ที่จะเปลี่ยนสถานะจากคนปกติ เป็นลูกหนี้
เราดีใจที่เราสามารถโอนเงินแสน (ทางเน็ต) ให้เอ เพราะเอกับพี่หนึ่งซื้อรถเกือบล้าน และเอไม่มีเงินสำรอง (จริง ๆ เอขอแม่กับป๋า แต่แม่กับป๋าไม่ได้ให้ ซึ่งเราไม่รู้เหตุผล แต่ว่าแม่กับป๋าช่วยตอนงานแต่งเยอะแล้ว จริง ๆ เอไม่อยากได้เงินเราเลย เพราะเราเป็นน้อง และความมั่นคงในชีวิต ดูแย่กว่าทุกคน เพราะเราคือคนธรรมดา ไม่ใช่ข้าราชการ)  เอถามว่า เสียดายเงินหรือเปล่า เราบอกเลยว่า ไม่อ่ะ ที่เก็บเงินไว้ ก็เพื่อสิ่งเหล่านี้
เราก็ยังคงเก็บเงินต่อไป

เรามีเงินเก็บหลายส่วน ตั้งแต่เล็ก เราจะมีกระเป๋าแยกเงิน เป็น
+ เงินฝากธนาคาร
+ เงินใช้
+ เงินเพื่อการหาความรู้
+ เงินหาหมอรักษาอาการเจ็บป่วย หรือดูแลบำรุงความงาม
+ เศษตังค์ ไว้ซื้อหนมแจก
(ตอนนี้ไม่ได้แยกแล้ว มีแค่ใช้ กับเก็บธนาคาร)

ในธนาคารก็แยก
+ ธนาคารนี้ไว้เก็บเงินซื้อรถ
+ ธนาคารนี้ไว้จ่าย เติมเงิน
+ ธนาคารนี้ไว้กดฉุกเฉิน
+ ธนาคารนี้ไว้ทำธุรกรรมออนไลน์ (เคชอปปิ้งการ์ด เลขบัตรเครดิตเสมือน แต่ทำงานแบบบัตรเดบิต ตัดเงินจากบัญชี มีการลิมิตวงเงิน)
+ เงินออมเฉย ๆ ไม่แตะ แต่ฝาก ๆ
ไม่ได้รวย แต่ระวังไว้
ใครเอาเงินเรา โดยที่เราไม่ให้ เราสาป ให้เป็นเงินอาถรรพ์
(เคยได้ยินไหม บรรพบุรุษ สาปแช่งลูกหลาน ใครขายที่ จะต้องตาย ได้เงินเป็นล้าน ๆ แต่ไม่ทันได้ใช้เงิน เพราะขายที่เสร็จตาย คนย่านนี้แหละ เขาเป็นกัน คือได้ยินมา เลยเชื่อเรื่องนี้มาก เอาว่า อยากมีเงินก็ต้องทำงาน อย่าไปหวังกับเรื่องที่ไม่มีประโยชน์)

หมอดูเคยบอกเราว่า เราเป็นคนที่คิดเรื่องเงินอยู่ตลอดเวลา
555 จริง

แต่เราไม่ได้คิดแบบแม่ค้า พ่อค้า ยิว พวกเอาเปรียบ พวกหน้าเลือด คนรวยบางคนยังเอาเปรียบเราเลย
เพื่อนสนิทเราให้หนังสือฟรีมา เราเอาไปบริจาคเข้าที่หนึ่ง กลับถูกพูดว่า เอาไปให้เป็นของรางวัลเด็กที่ตอบคำถามสิ
หึ เรานี้ขึ้นเลย เจ้าของหนังสือเขามอบเพื่อการกุศล เราก็ดำเนินตามเจตนารมณ์ กลับถูกคนที่มีหน้าที่ต้องจัดหาของขวัญพูดเอาเปรียบแบบนี้ใส่ ฟังแล้วโมโห (สรุปเราไม่ให้ อย่ามาเห็นแก่ตัวแบบนี้) แต่ช่างเหอะ อย่างน้อยเราก็เรียนรู้ว่า คนรวยบางคน ก็มีความเอาเปรียบอยู่ในใจตลอดเวลา

ทุกวันนี้เราไม่สนไร
เรามีงบในใจ เรื่องใดให้ได้ เรื่องใดให้ไม่ได้
เราไม่ได้รวย ไม่ได้อยากสร้างนิสัยเห็นแก่เงิน แต่เราแค่ปลูกฝังตามที่เราอยาก ว่า ถ้าทำงาน ลงมือทำงาน ก็จะได้เงิน ก็จะได้รับสิ่งตอบแทน คนเราต้องทำงาน งานเล็กงานใหญ่ก็ทำไปเหอะ ถ้าไม่เป็นงานที่บั่นทอนและเบียดเบียนเกินไป ก็ทำเหอะ

ทุกวันนี้ ทำงานอะไรก็ได้ ถ้ามีเวลาทำ เพื่อเก็บเงิน

2) อยู่บ้าน ดูแลบ้าน ทำงานบ้านแทนป๋าแม่
อย่าให้เล่า มีแต่เรื่องอยากร้องไห้ แต่ก็มีความสุขกับการอยู่บ้าน เราเคยพูดกับแม่ว่า เวลาบ้านรก ถ้าโดนแม่ด่าเรื่องเก็บของอีก เราก็สัมผัสได้ว่าเราไม่มีที่ไปแล้ว เราอยากตาย เพราะเราไม่เคยรู้สึกว่าที่อื่นจะเป็นที่ของเรา นอกจากบ้าน ดังนั้นเวลาเราเจอบ้านรก ไม่มีที่เดิน เราจะหดหู่มาก

แต่เราก็ไม่ขยันทำงานบ้านขนาดนั้นหรอก การอยู่ด้วยกัน ไม่มีสิทธิ์ขาด จัดวันนี้ อีกสามวิก็เละแล้ว เอาแค่ ทำให้ไม่เน่า ไม่เสีย ดูแลไม่ให้มีสัตว์ร้าย ไม่ให้มีภัย ดูไฟ ดูน้ำ

เราไม่สนใจว่าเราจะยิ่งใหญ่แค่ไหน เราสนใจแค่เราจะอยู่บ้าน เรารักบ้าน

อ.ต้นฉัตร บอกซุงกะใหม่ให้ลากเราไปเปิดหูเปิดตา (ในผับบาร์เหรอ) เราบอกไม่ต้องจารย์ หนูไม่นิยม หนูนิยมแค่บ้าน 

บ้านคนอื่น ถ้าเขายินดีให้เราอยู่ เราก็จะยินดีเช่นกัน และจะรักเหมือนบ้านเรา แต่ก็ไม่รู้หรอก รู้แค่ว่า วันนี้ เราอยู่บ้านไหน เราก็รักบ้านนั้น
ขอทำงานใกล้บ้าน เพราะกูจะกลับบ้าน ไม่มีทางไปไหนไกล บอกเลย ยกเว้นชีวิตมันพลิก เราจะไม่พูดว่าทุกอย่างจะไม่เปลี่ยนแปลง เพราะถ้าฝืนไม่ได้ เราก็ต้องไป แต่ถ้าเราเลือกได้ เราขอเลือกที่จะเป็นในแบบที่เราตั้งความปรารถนาไว้

3) ตั้งใจจะทำบุญทำทาน เท่าที่สามารถ
บริจาคทุน กับ EDF ทุกปี จะได้มีแรงใจให้อยากเรียนรู้ เรียนรู้ได้ต่อไป
ทำบุญเท่าที่ไม่เบียดเบียนตนเอง

4) อยู่ห่าง ๆ อะไรที่ไม่อยาก เช่น ยศฐาบรรดาศักดิ์ มันมีขึ้นก็มีลง (เราก็ยินดีกับคนที่เขามีนะ แต่เราไม่เคยอิจฉาอ่ะ เพราะเราไม่เคยนับถือคนจากของพวกนี้ บางคนสูงส่งมาก แต่กลับทำตัวน่ารังเกียจ) และการเผาเอกสารสร้างภาพ โคตรไม่ทีประโยชน์ โลกร้อน  แต่ถ้าเลี่ยงไม่ได้ก็ต้องยอมทำ

5) ในชีวิต เราอยากมีสวน และเราอยากทำโรงทาน ที่ให้คนมาทำงาน (ทำงานไม่หนักหนา ขอคิดก่อนงานไร) แล้วก็มีข้าวให้เขากิน มีเงินตอบแทน
แต่อันนี้ไกล ขอเก็บเงินก่อน

เนื้อคู่ ลูกเต้า มาก็ดี ไม่มีก็ไม่ว่า เพราะไม่คิดว่าใครจะดูแลใคร การเปลี่ยนแปลง ความตาย เป็นสิ่งที่คาดเดาไม่ได้ ลูกตายก่อนพ่อแม่มีถมไป ดังนั้นเก็บเงินไว้ดีที่สุด แล้วทำพินัยกรรม ถ้าตายยกให้การกุศล
แต่ถ้ามีกัน ก็พยายามดูแลกันไป ถ้าครอบครัวมีปัญหา จะไม่คิดหาครอบครัวอื่นเช่น ถ้าคู่ไม่ดีก็ไม่คิดหาชู้ เพราะปัญหาจะยิ่งทวีคูณ
เห็นเราเหมือนเจ้าคิดเจ้าแค้น แต่จริง ๆ เราไม่คิดแก้แค้นนะ ถ้าเราเลือกได้ เราจะไปให้ไกล ไกลที่สุด ถ้าเอาตัวไปไกลไม่ได้ ก็จะเอาใจออกไปให้ไม่มีเหลือเลย อย่าไปหาอะไรทดแทน เฮ้อ เห็นมาเยอะ เบืิ่อ เก็บเงินดีกว่า

ฝันที่หลบซ่อนอยู่ก็เยอะ
เขียนแค่นี้พอ
รีดผ้า ทำงานบ้านต่อ

ของที่กินคู่กันแล้วดีต่อสุขภาพ

เช่น กินทองหยอดฝอยทอง คู่กับ น้ำใบบัวบกได้ไหม

อยากให้มีการแมช ของที่กินคู่กันดี

กูเกิลคงมี
เดี๋ยวเปิดดูดีกว่า