ไม่ต้องจบสูงก็ได้ แค่ทำงานเป็น หลายคนจบสูงมากกกกกก ทว่าสร้างแต่ปัญหา เบื่อมาก ๆ

มาคิดแบบเราดีกว่า

สนใจที่การทำงานจริง การสอนงานได้ การสอนงานกัน การสอนงานลงบล็อก การสืบทอดทายาท การส่งต่อความรู้ การทำฮาวทู สเตปบายสเตป

หลายครั้งคุณวุฒิ ไม่ค่อยช่วยอะไรเลย ช่วยให้เกิดชนชั้นแปลก ๆ อีกต่างหาก บอกไม่ถูก

(และแถม การไม่แจ้งล่วงหน้า แบ่งงาน สั่งงานไม่เป็นระบบ บริหารคนไม่เป็น แล้วโทษคนอื่นว่าไม่ช่วยเนี่ย ไม่ดีเลยนะ ไม่รู้สิ เราเป็นหัวหน้าใครไม่ได้หรอกเพราะเราไม่มีบารมี สั่งงานใครไม่ได้ ขนาดเรามีลูกน้องบ้าง ลูกน้องยังไม่ค่อยทำงานให้เลย เรากำลังหาทางปรับอยู่ ไม่ใช่ไร้ประสิทธิภาพในการจูงใจให้คนทำงานเอง แล้วโทษว่าคนไม่ช่วย เราเจอคำหนึ่งประโยค จากเพื่อนเราเล่า บอกว่า คนระดับผู้บริหาร (ให้งานทำ งานนึง) โดย ใช้คำว่า นี่ทางผู้บริหารเมตตานะ ถ้าไม่เมตตา เดือนนี้ไม่ได้รับเงินหรอก คำพูดแบบนี้ เอาไว้กดคนโง่ คนเฒ่า คนบ้านนอกคอกนาไร้การศึกษา ยังถือว่าโหดร้ายมากเลยนะ คือถ้าไม่ทำนี่ชีวิตควรล่มสลายเลยใช่ไหม??? ทำไมคะ คุณจะบริหารคน มีปัญญาใช้คำได้แค่นี้เองเหรอ (จะดีกว่าไหม ถ้าใช้คำว่า มาช่วยกัน ทำได้ก็รายงานมาว่าทำได้มากน้อยเพียงใด ปริมาณเหล่านี้ จะนำไปพิจารณาความดีความชอบเพิ่มให้ ซึ่งจะให้จริง/ให้ไม่จริงไม่รู้ แต่มันน่าฟังกว่าที่มาบอกว่า นี่พวกเธอได้รับความเมตตาอยู่นะ ถ้าไม่เมตตานี่อดเงินเลยนะ ต้องทำ (ฟังแล้วเกิดความรู้สึกไม่มีทางเลือก จำใจ ฉันไร้ค่าขนาดเขาต้องเมตตาเลยเหรอ โถ น่าสมเพชจริงชั้น ถ้าไม่ทำอดเงินเดือนเลยนะ เอาว่ามันไม่น่าฟัง รู้สึกได้ว่าคนพูด กดคนฟังมาก) — ถ้าเรามีบริษัท ลูกน้องลูกพี่ไม่ต้องพูดเยอะ รำคาญ มีฮาวทู ศึกษา ทำไป ใครทำงานมาก ให้โบนัสมาก ติดกล้องจ้องเลย ดูเป็นงาน ๆ ไม่ต้องมาสร้างภาพทำเล่มทำเลิ่ม เสียเวลา ดูกันที่งานที่ทำออกมาได้ ปริมาณ คุณภาพ ว่าไป) ส่วนตัวนะ ไม่ได้ด่าใคร แต่อยากจะบอกว่า ในหน่วยงานที่เขารักใคร่เอาใจใส่กันดีภายในองค์กร จะมีอย่างนึงที่ขาดไม่ได้เลย คือ “การสื่อสารอย่างจริงใจ” การพยายามทำความเข้าใจกัน และอย่าได้มองว่าการป้อนงานคือการป้อนความเมตตา เพราะทุกคนเขามีศักดิ์ศรีความเป็นคนไม่ต่างจากคุณ ควรมองว่าใครช่วยมาก ย่อมได้เงินมากขึ้น ได้สิ่งดี ๆ มากขึ้น ช่วยกัน และนึกขอบคุณทุกคนที่มีน้ำใจ ผู้บริหารเห็นน้ำใจแล้วอยากตอบแทนน้ำใจ คือมันเป็นคำพูดด้านบวก รู้จักใช่ไหม การเสริมแรงทางบวก ฉะนั้น ต้องฝึกค่ะ ฝึกพูดจูงใจให้คนอยากทำงาน ไม่ใช่คอยแต่ใช้คำกดเขาให้ดูตกต่ำ เหมือนเขาต้องทำงานด้วยความจำใจ เพราะติดหนี้บุญที่ทำงาน ติดหนี้บุญคุณคนสั่ง (ทั้งที่บางทีคนสั่งก็ไม่ได้มีความรู้ความสามารถอะไร ดีแต่สั่งอย่างเดียว แล้วเที่ยวดูถูกคนลงมือทำ)  ที่ทำงานมีพระคุณล้นเหลือ (คนที่อยู่ก็จะหมดไฟ  อยู่แบบจำใจ ไม่ไป แต่อยู่แบบทำงานไม่ดี เพราะผู้บริหารดูถูก มันส่งผลค่ะ อย่าหาว่าเราพูดโอเวอร์ ทุกอย่างล้วนสร้างผลกระทบต่อกันได้หมด) ส่วนตัวเราไม่ค่อยมีบารมี แต่เราจะฝึกพูดจาดี ๆ กับทุกคน พูดดีคือเรามีมารยาท อยากให้เขาที่สื่อสารกับเรา รู้ว่าเราพยายามที่จะให้การสื่อสารมันมีประสิทธิภาพ คนฟังรับฟังแล้วโอเค ไม่บาดหู ((ที่เขียนเหมือนเขียนไม่ดี แต่เปล่าเลย เป็นการชี้ให้คุณผู้อ่านเห็น ว่าปัญหาที่เกิดขึ้นในหน่วยงานของคุณ ลูกน้องกระด้างกระเดื่องในความคิดคุณ หลายครั้ง มันมาจากตัวคุณยัดเยียดความเลว ความชั่ว ความต้อยต่ำ ความน่าสมเพชใส่ลงไปให้พวกเขา จากคำพูดของคุณ จากแบบแผนวิธีการที่คุณสร้างมากระทำใส่พวกเขา ))  และที่สำคัญ เราจะขยันทำฮาวทู เพราะทุกคนเรียนรู้ได้ ขออย่างเดียว อย่าคอยเหยียบย่ำกันนักเลย คนเหมือนกัน เราเชื่อว่าถ้าเราทำได้ ลูกน้องจะรักเรา และทำงานให้เราดีขึ้น ขอเวลาคิดก่อน จุดแรกที่สำคัญ คือต้องยอมรับความจริงว่าคุณมีปัญหาในการสื่อสาร “ย้ำว่า สื่อสารอย่างจริงใจ” ยอมรับเถอะ เพราะไม่มีใครอยากถูกลงโทษ หรือมองว่าไม่ดีหรอก ปรับมุมมองซะใหม่ ใจเขาใจเรา ถ้าทำได้ สังคมการทำงานจะมีความสุขมากขึ้น เขาจะอยากจากไปน้อยลง จากไปกันเยอะเลย เราก็ยังอยากจากไป หลายครั้งเจ็บปวด คนทำ-ทำตาย คนไม่ทำ-ก็เห็นอยู่ได้มีความปกติสุขดี งง ๆ เหตุที่มาเขียน มีเยอะมาก แต่ไม่สำคัญเท่ากับว่า วันนี้ ตัวเราเอง ((ต้องถามตัวเอง)) จริงใจกับการแก้ปัญหาหรือยัง หรือจะมัวโทษคนอื่น โยนความผิดให้คนอื่นตลอดไป)

ส่วนตัวนะ ตอนนี้ ทำฮาวทูแทบทุกงานที่พอให้เด็กช่วยนักเรียนช่วยได้ ไว้หมดเลย แล้ว print ไว้
สมมติ
ครูแอมซังกุง : ด.ช. ก ปรินท์สถิติให้ครูหน่อย
ด.ช. ก : ทำไม่เป็นครับ
ครูแอมซังกุง : เอานี่ไปอ่านดู แล้ว ทำตามนี้เลย (ยื่นฮาวทู สเตปบายสเตป)
ด.ช. ก : ครับ (อดปฏิเสธ)

แล้วมันก็จะทำเป็น

บางครั้งเรียนมามากมาย แต่ทำงานไม่เป็น
อยากให้ทำเป็น สอนให้ทำเป็นดีกว่า

ไม่รู้คนอื่นคิดไงนะ แต่เราคิดอย่างนี้
และถ้าใคร หาวิธี ทำได้ง่าย ไว ดีกว่า ก็ควรสอน ไม่ใช่คอยจ้องดูถูกคนอื่น

ไม่รู้เกี่ยวกับภาพไหม แต่อยากพูด
ไม่ชอบคนไม่สอนงาน ไม่ชอบคนที่ไม่ให้ตัวอย่าง ไม่ชอบคนที่เอาแต่ด่า ไม่ชอบแบบนี้ตั้งแต่เรียนอนุบาลละ เพราะมาตรฐานของแต่ละคนมันไม่เหมือนกัน อย่าให้เดา เอาให้มาศึกษาก่อนนาน ๆ จะได้ทำ(ในแบบที่ต้องการ)เป็น ไม่ต้องจบสูงยังได้เลย แค่มีใจรักที่จะทำ และดำเนินไปตามลำดับ

#งง ๆ บางทีต้องจูนเยอะอยู่
ที่แน่ ๆ ถ้าเรารู้อะไร เราจะแบ่งเวลาทำฮาวทูสเตปบายสเตปไว้ เผื่อวันไหนเราท้องเสียขี้แตกตาย (สมมติ สมมติ) จะได้ไม่เป็นภาระของคนข้างหลัง ไม่อยากให้เขาต้องไปเริ่มต้นจากศูนย์

เชิญชวนทุกท่าน ทำฮาวทู
จบอะไรไม่สำคัญ ถ้ารู้ฮาวทูของงานที่ต้องทำ

-www.facebook.com/pranitee/posts/10154280423472987-

Advertisements

เราตัดสินใจแล้วว่าจะโฟกัสแค่คุณเนื้อคู่ของเรา

บางทีคนดี ๆ ดีมาก ดีน้อย มีมากมาย 

คนเราสามารถตกหลุมรักคนทุกคนได้นะ 

แต่ไม่ใช่ทุกคนที่จะรักและดีและโอเคกับเรา

เมื่อหาไม่เจอ 

เพราะคนที่เหมือนมาให้เจอ จะต้องมีอาการหมาหยอกไก่บ้าง ความคิด ความรู้ ความเข้าใจ การตัดสินใจเลือกสิ่งต่าง ๆ ต่างจากเรา ซึ่งบางข้อ เราถึงกับเอาไปสอนเด็กผู้ชาย (ไข่ต้ม) ว่าควรเรียนอย่างน้อย ป.ตรี ถ้าอยากได้เมียที่มีการศึกษา เราไม่ได้ดูถูกคน แต่ถ้าสิ่งที่เขาเล่า เป็นเรื่องจริง คือเขาอ่อนต่อโลกเกินไป ไม่ใช่เรากร้านโลก แต่เราชอบผู้ชายที่เก่ง เท่ และเป็นผู้นำมาก ๆ ซึ่งไม่มีใครจะโดดเด่นเท่าคุณเนื้อคู่ของเราอีกแล้ว ติดแค่ว่า คุณเนื้อคู่ของเรา เขามีคนคบอยู่แล้ว ที่ไม่ใช่เรา แต่ไม่ใช่ปัญหา เราชอบคนเก่ง (ดีต้องมีเป็นพื้นฐานอยู่แล้ว)
บางทีคนที่เข้ามาคุยกับเรา เขาอาจจะไม่ได้อยากเป็นคนรักของเราก็ได้ แต่เสียเวลาคุยว่ะ โดยเฉพาะคนที่มันนิรนามมาก ๆ ถามจริง มีความสุขมากเลยใช่ไหม กับการปกปิดข้อมูล ถ้าไม่จริงใจ ขนาดเปิดเผยชื่อจริงไม่ได้ อย่าคิดว่าจะเจอความจริงใจจากคนอื่นเลย 
บางทีก็โมโห 

แต่ไม่อะไรนะ

แค่หาจุดยืนให้ตัวเองอยู่

ความเป็นเพื่อนมีให้ทุกคน

แต่ความจริงใจ มีเท่ากับความจริงใจที่ได้รับมา

ไม่มีสิทธิ์โกรธเกลียดใครเลย

ที่เขียนเนี่ย แค่แสดงจุดยืน

สิ่งดี ๆ มีก็แบ่งปัน แลกเปลี่ยนความคิดกันไป แต่เราจะมีอุดมคติเป็นคุณเนื้อคู่เรา จนเขาแต่งงานกับคนอื่นแหละ ถึงจะตัดใจ ไม่ได้คิดจะแย่ง ทำบาปทำกรรม แต่ถ้ามีเด็กอ่าน อยากสอนว่า คนน่ะ เห็นหน้า รู้จัก ยังหลอกกันได้เลย แล้วคนที่ไม่บอกอะไร ค้นหาความจริงใจคงไม่ค่อยมี 

โลกนี้มีภัยรอบตัว

เลือกเก็บสิ่งดี อย่าใส่ใจสิ่งแย่ และรู้จักระวังตัว ทำบุญ ทำทาน ผลเป็นไงก็ช่าง รับรู้แค่เพื่อความสบายใจ เอาที่สบายใจ

เครียดหลายเรื่อง แต่แค่อยากชัดเจนเรื่องนี้

12:48 เราตกหลุมรักคุณเนื้อคู่หนที่ล้าน เขารักใคร ช่างเขาเหอะ เรารักเขา จบ ขึ้นคานก็ดี ชีวิตฟรีสไตล์ (เรานิสัยก็ไม่ดี แบบนี้ โอเคแล้ว)

คติประจำใจเรา

ใกล้เอาตัวเองออกจากโซเชียล จะเหลือโพสต์ให้น้อย แต่บล็อกคงไม่ลด 555

เหลือโพสต์เฟส ไลน์ แค่งาน 

ความรู้สึก ไม่โพสต์ มาด่าลงบล็อกพอ และแนะว่าที่ดีกว่าควรเป็นไง

ชอบนะ สงบดี คนหายจากไลน์เยอะมาก 

ชอบให้ตัวเองไม่ดูเป็นมิตร 😀  

 

กร๊าก วิธีอ่อยผู้ชาย เออ น่าสน แต่เรามีคนที่เราแอบรักแล้ว

http://news.boxza.com/view/22855

เราไม่อ่อยอ่ะ เราบอกเลย เราชอบคนคนนึง แต่เขาไม่ต้องรู้หรอก ปล่อยเขาเก๊กต่อไป ชอบอ่ะ บางทีเขาอาจจะไม่ได้เก๊กก็ได้ เขามีมาด

แต่ถ้าเขาชอบเรา เขาจะรู้เองว่าเราก็ชอบเขามาก

ที่ไม่อยากจีบมาก เพราะกลัวเขาไม่ชอบ จะด่าให้
และกลัวเขาจะจากไปในที่ที่เขาจากมา เราก็คงไม่ได้เจอกันอีก เพราะว่าเราจะได้ไปกับเขาป่าว แต่เราก็อยากไปนะ
อย่าเพิ่งคิดเลย แค่เขาชอบเรา ยังดูว่าเป็นเรื่องที่เป็นไปได้ยาก

มันเป็นเรื่องฮา ๆ ที่ว่า แม่เราไม่ชอบคนใต้กับคนอีสาน (คือเขาไม่ชอบเพื่อนเขาที่นิสัยไม่ดี ที่บังเอิญอยู่ภาคนั้น ๆ แล้วเขาเคยเอ่ยเหมา)
เขยคนโตเป็นคนใต้ ก็คิดเอาเองละกันว่าเราจะพูดอะไรต่อ

แต่ที่แน่ ๆ เราว่าเกลียดอย่างไหนจะได้อย่างนั้น มันคือเรื่องจริงนะ

แต่ช่างเหอะ อยากสรุปชัด ๆ ในนี้ เพราะถ้าที่อื่นคงดูทุเรศ
เราก็แค่อยากเล่าบ้าง ว่าเราก็ชอบคน มีความรักเป็น นะ ไม่ใช่แก่ทั้งวัน
แต่เราชอบคนที่แก่กว่าเรา และชอบตามที่เคยโพสต์ไปแล้วหนก่อน ๆ

“เราไม่ชอบเด็ก” ก็บอกแล้วว่าชอบคนแก่กว่า แต่แก่กว่าสองสามปีพอนะ แก่คราวลุงคงไม่ไหว กลัวตายก่อนกันแล้วจะเศร้า

พอเหอะ เยอะและ

ไม่เป็นไร ยังไงเดี๋ยวก็มา ถ้าไม่มาก็ไม่มา ถ้าเรามีคู่จริง เดี๋ยวเขาก็มา

ถ้าไม่มา ก็คือไม่มี ไม่คว้ามั่ว เรารู้ตัวว่าเรารักใคร

ไม่เคยสตอกใคร ไม่ให้ความหวังใคร ทุกคนที่แสดงความเยอะใส่เราจะถูกเราตัดตัวเลือกด้วยการบอกว่า “ฉันมีคนที่ชอบแล้วจ้า”

ก็ไม่รู้สิ แต่ช่างเหอะ

ถ้าเขาประกาศมีแฟน แต่งงาน เมื่อไร ค่อยเลิกรัก แต่ถ้าเขาเลิกกับแฟน ก็ค่อยแอบรักอีกที 555 นี่พูดจริง

แต่ก็ไม่อะไรมาก เอาว่าทำตัวให้มันมั่นคงในชีวิตการงานก่อนเพ้อเจ้อ ปลูกผักหญ้า ทำนู่นนี่ นี่ว่าจะแต่งเพลงหาเงินเพิ่ม ดันไม่มีอารมณ์แต่ง เหอะ ๆ

ผู้หญิงแก่ ๆ ที่หาแฟนไม่ได้ (เพราะฉันมีความฝัน ฉันมีอุดมคติ) จะเป็นงี้ ใครจะเอาไปแต่งนิยาย เชิญ