อย่าซ้ำเติมคนใกล้ชิดของคนที่คุณมองว่าเป็นพวกเจ้าปัญหา

คนใกล้ชิด เขาอาจหาทางแล้ว แต่มันแก้ไขไม่ได้จริง ๆ มันเป็นเวรกรรม

หากเราเจอ คนอื่นเป็น เราจะไม่ซ้ำเติมเขาเลย เพราะเราเข้าใจ ก็แคร์ทุกฝ่ายนะ แต่หลายอย่างอยู่นอกเหนือการควบคุม โปรดอย่าซ้ำเติม 

มีหลายคนว่าเราว่าทำไมเราไม่ให้แม่ลาออก ไม่ดูแลแม่ ทำไมมีเวลาร้องเพลง ทำไมแม่เป็นอย่างนั้นอย่างนี้ ทำไมแม่นิสัยแบบนั้น ฯลฯ เราพยายามแล้วทุกอย่าง มาเป็นในสิ่งที่ตัวเองไม่อยากเป็น เพื่อครอบครัว ร้องไห้กับทุกเรื่อง ก็ไม่อยากใส่ใจคำพูดคนอื่น แต่มันท้อนะ เจอแต่คำด่า ไม่เคยมีฮาวทูดี ๆ ไม่เคยมีแม้แต่ความเห็นใจ ก็ไม่อยากได้หรอก แต่คนนะ ขอเป็นตัวเองบ้าง หรือจะให้ดี ถ้าช่วยอะไรไม่ได้ อย่ามาซ้ำเติมด้วยการต่อว่า ตีวัวกระทบคราด 

เรารักแม่เรา เราจะดูแลครอบครัวเราให้ดีที่สุด แม้ว่าแม่จะไม่เอื้อเราเลย ห่วงก็ตรงสุขภาพแหละ 

ไม่ได้โพสต์สร้างภาพ แค่จะบอกว่า เราเข้าใจ เข้าใจเพื่อนร่วมโลกมากกว่าพวกใจแคบ เห็นแก่ตัว ที่อยากจะให้ทุกสิ่งเป็นไปดังใจตัวเองซะหมด ก็ได้แต่หวังว่าจะมีคนแผ่เมตตาให้เราบ้าง ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ เราจะอดทนและทำให้คนรอบข้างเรา มีความสุข (อย่างน้อย ก็ไม่อยากให้ทุกข์) หายใจลึก ๆ แล้วสู้ต่อไป ถึงโลกจะยิ่งโหดร้าย เราก็จะต้องอยู่ให้ได้โดยไม่เบียดเบียน และไม่แสดงความ “เยอะ” ใส่เพื่อนร่วมโลก

โฆษณา

สนิทกับผู้ชาย เพราะ นิสัยไม่เยอะ ลองอ่านดู

https://www.facebook.com/pranitee/posts/10153884908712987

เห็นโพสต์นี้ตั้งแต่วันศุกร์ 
จะมาเห็นด้วยให้อีก 1 เสียง
นักเรียนเจ้าหน้าห้องสมุด ที่น่ารักและทำงานดีมาก ล้วนเป็นผู้ชาย เพราะ

เจ้าหน้าที่ผู้หญิง ชอบมาเป็นฝูง พอจะไป ก็ไปหมดทั้งฝูง (แล้วตกลงใครจะช่วยครู) มาแบบสามวิ แล้วก็ไป จะมาไมวะ 

แล้วเจ้าหน้าที่ผู้หญิงมาถึงก็เสียงดัง ทำเสียงสอง เสียงเล็กเสียงน้อย (บางคนอาจคิดว่าครูอคติกับผู้หญิง ด่าแต่ผู้หญิงแต่ป่าวเลย แค่รำคาญเสียง แจ๋น ๆ ของผู้หญิง ผู้ชายมันอาจจะเสียงดัง แต่มันไม่ทำเสียงแรด ๆ แน่นอน)
เจ้าหน้าที่ผู้หญิงหลายคน เหมือนมีเจตนาบางอย่างแอบแฝง พอผู้ชายที่ชอบมาก็แบบแสดงอาการแรด เขิน อาย แหกปากเสียงดังกว่าคนคืนหนังสือ (เฮ้ย ทำงานทำการ ๆ )
ส่วนใหญ่เจ้าหน้าที่ผู้หญิงที่ยังอยู่ จะเป็น ผู้หญิงเงียบ ๆ (ครูชอบมาก) ทำงานดี ไม่ติดเพื่อน มีไม่กี่คน แต่ขอบอกว่าดีมาก ๆ ชอบเด็กแบบนี้
มียุคเดียว(ยุคที่ครูคุม)ที่เจ้าหน้าที่หญิงเยอะกว่าผู้ชาย คือ ตอนเป็นครูที่ปรึกษา 3/10 (ตอนนี้ ม.5) ยุคนั้นน่ารัก ผู้หญิงในห้องครูช่วยงานดีมาก (เด็กในห้องครูไม่ค่อยมาช่วยงาน มันบอกว่าเบื่อครู และกลัวโดนปรับตังค์ 555) 
ส่วนเจ้าหน้าที่ผู้ชาย ไม่เคยมีว่าเป็นเด็กในห้องครูเลย เจ้าพวกที่มาช่วยคือมาขอช่วยงานเอง ส่วนใหญ่เจ้าหน้าที่ผู้ชายทุกคนจะต้องเคยโดนครูด่า ((ด่าแรงกว่าเจ้าหน้าที่ผู้หญิงด้วยซ้ำ)) มาแล้วทั้งนั้น ด่าแบบไล่ออก ไม่ให้เป็นเจ้าหน้าที่แล้วก็มี (แต่มันก็ยังหน้าทนอยู่ ซึ่งครูก็ซึ้งใจ กลับตัวซะแก มันโอเคนะ คือรู้งานแล้ว ทำงานไม่ดี โดนด่า ปรับตัว ไม่เคยชักสีหน้าใส่แบบผู้หญิง) เหตุที่โดนไล่ก็

เช่น เป็นตัวต้นเหตุให้มีผู้หญิงสองคนมาด่ากันที่ช่องยืมคืน 555 แทบจะตบกัน หรือมีรุ่นพี่ผู้หญิงมาชอบมาวุ่นวาย (ต้องทำใจ เจ้าหน้าที่หล่อ ๆ ทั้งนั้น 5555) ทำให้การยืมคืนช้า หรือบางคนแอบยืมคืนให้กิ๊ก หรือไอ้บ้าบางคนแกล้งครู ทำผีหลอกครู (ไอ้การ์ตูน แก..) แต่ก็ดีใจที่พอโดนครูแร๊พด่า พร้อมตบซ้ายขวาหน้าหลัง เตะต่อยอัดถีบ (รีเฟล็ก ๆ ตอนถูกมันทำผีหลอก) ก็ไม่เยอะใส่ และคิดได้ว่าใครกันที่ทำไม่ถูก
ผู้ชายน่าจะเป็นเพศที่ตรง ๆ และไม่เยอะ!
ป.ล.หากอยากจะจีบเจ้าหน้าที่ห้องสมุด อย่ามาจีบเวลางาน เพราะถ้าถูกครูด่าอย่ามาหือ (ถ้าครูมองว่าเสียงาน ครูด่าแน่ อย่ามาเยอะ)
เลยอยากเล่า
แต่ส่วนตัว เราไม่สนิทกับเพื่อนผู้ชายเลย

สมัยเรียน มีเพื่อนผู้ชายน้อย ห้องมี 50 คน เป็นชาย 12 คน (ใน 12 คนเป็นตุ๊ด 3 คน ไรงี้) เรียนมา ผู้ชายน้อยกว่าผู้หญิงตลอด 
ส่วนตัวมักจะสนิทกับตุ๊ด (น่าร๊าก) กับเพื่อนผู้หญิงที่นิสัยไม่เลดี้ (ส่วนใหญ่จะลุย ๆ แมน ๆ ไม่เรื่องมาก มีเหตุผล ส่วนใหญ่เพื่อนสนิทเราพูดน้อย เรานิสัยเยอะสุดในกลุ่มละ 555)

เราถ่ายรูปไม่สวย แต่ยังถ่ายเพราะอะไร

เหตุผลที่เราถ่ายรูป
กล้องและการถ่ายภาพมีประโยชน์ตรง

ถ่ายภาพกว้าง ๆ เพราะขี้เกียจเดิน

ปิดเทอมไปไหน?

อยากตอบจะตายว่า อยากไปมหาสารคาม แต่กลัวหน้าแตกหมอไม่รับเย็บ

เอาว่าไปไหนก็ได้ค่ะ ถ้าชวนไป ก็ไปค่ะ

เห็นเวิ้นเว้อมากมายอย่างนี้ เวลาอ่านหนังสือ ก็จริงจังมากนะคะ

จะทำให้ได้ เพราะมันคือบทสรุปของหลายอย่างมาก

จะไม่สนใจถ้าใครว่าอะไร
รู้อย่างเดียวว่าเป้าหมายคืออะไร และจะทำให้ได้ รู้ว่าปัญหาจะมาอีกมาก แต่ก็จะทนให้ได้ คาดการณ์หลายอย่างไว้แล้ว

แต่บอกตรง ๆ ว่า ก็เตรียมใจไว้แล้ว ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น จะอดทน และมองหาทางแก้ปัญหา และเลือกวิธีแก้ปัญหาที่ดีที่สุด พร้อมน้อมรับทุกคำชี้แนะ

ถ้านี่คือโชคชะตา ก็มาถึงจุดที่ยินดีจะรับในโชคชะตา

กำลังคิดว่าจะเปลี่ยนนิสัยด้วย จะทำให้ได้

โค้งสุดท้ายแล้วจริง ๆ จะทำให้ดีที่สุด จะไม่ร้องไห้ จะเข้มแข็ง จะอดทน

เสื้อชุดทำงาน ทำให้เรารู้สึกปลอดภัย

ชอบมีคนเหมือนแขวะที่เราใส่ชุดที่ทำงานตัดให้ (เสื้อซาฟารี ลายชื่อโรงเรียน) 

เราเคยบอกไปหลายครั้งแล้วว่า มันมีกระเป๋าเยอะ 

แต่วันนี้จะบอกเพิ่ม ว่า มันทำให้คนที่สังเกต รู้ว่าเราทำงานอะไร ที่ไหน

มันเพิ่มความรู้สึกเกรงใจ (ถ้ามันจะเกรงใจ)

ถ้าเราใส่เสื้อยืดเกงยีนส์ คงไม่มีใครเกรงใจ ดูแล้วสถุล ดีไม่ดีมองว่าเราเป็นต่างด้าวซะอีก -“-

เสื้อ การแต่งกาย มันสร้างความตระหนัก ตระหนก ได้ว่ะ 

เอาว่า เราพอใจจะใส่แบบนี้ อย่ามองว่าแปลก หรือนู่นนี่นั่น เราจะใส่ในสิ่งที่เราคิดว่ามันทำให้เรารู้สึกโอเคที่สุด

ทำไมไม่อยากร้องเพลงโชว์ในงานกินเลี้ยงเฉลิมฉลอง โดยเฉพาะของที่ทำงาน

ก่อนอื่น เราต้องบอกว่า เราเป็นคนจำเนื้อเพลงไม่ได้ และสายตาสั้น

โดยรวม เราเลยไม่อยากร้องเพลงบนเวที เพราะเราจำเนื้อไม่ได้ และเรามองจอไม่เห็น

แต่กะว่าถ้ามีโอกาส งานอื่น ๆ ก็อยากลองร้อง

เราร้องเพลงได้แหละ แต่ที่เราไม่อยากเสนอหน้าไปร้อง เพราะเราสัมผัสได้จริง ๆ (โดยเฉพาะที่ทำงาน) ว่าคนเขาไม่ค่อยชอบเรา จะด้วยเรื่องอะไรก็ช่างแม่งเหอะ แต่เรากลัวว่าเขาจะว่าเราเสนอหน้า และเรากลัวเราจะไปทำให้เขาเสียบรรยากาศกันซะเปล่า ๆ 

เพราะเราก็ไม่ได้อยากร้องให้เขาฟังขนาดนั้น ถึงร้องได้ แต่ถ้าคนไม่ชอบ ร้องไปเขาก็ด่าเปล่า ๆ 

เคยเห็นป่ะ บางคนร้อง คนกรี๊ดดีใจ แต่พออีกคนร้อง คนหายหมดเลย มันเสียความรู้สึก (เจอจากคนอื่น) บางทีเราเองก็ไม่ได้อยากเต้นแร้งเต้นกา แต่เต้นไป เพื่ออยากมีส่วนร่วม อยากมีส่วนช่วยสร้างบรรยากาศสนุกสนาน ก็แค่นั้น (อีพวกที่เมา ไม่ต้องมาเต้นใกล้ ๆ ก็ไม่ใช่นักเที่ยว เดี๋ยวมียัน มีถีบ วันนั้นมีนะ ที่ต้องกว้าง เสือกมาเต้นใกล้ ๆ เมานะลุง เมานะ วอน เกลียดมาก เต้นแล้วถูกมองว่าไม่ดี อันนี้กูเชื่อว่ามีจริงนะคะ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น กูบอกเลยว่า กูอยากช่วยนักร้องสร้างบรรยากาศ ช่วย ๆ กัน ไม่อยากให้นักร้องรู้สึกโดดเดี่ยว แต่ถ้าไม่มีใครเต้น ให้กูเต้นคนเดียวก็ไม่ไหวนะคะ เขาจะมองว่ากูเมาซะอีก เมาเลยเต้นหน้าด้านหน้าไม่อาย ปล.ไม่เคยแดกเหล้าค่ะ ไม่ใช่โลกสวย กูแดกแต่น้ำเปล่าค่ะ กินน้ำอื่นแล้วเสาะท้อง กลัวจะตายก่อนค่ะ ขอแดกน้ำเปล่าพอ ไม่ได้ดัดจริต น้ำที่ดีที่สุดในความคิด คือน้ำเปล่า แล้วจะแดกเหล้า ไปทำลายเสถียรภาพในชีวิตทำไมให้โง่ ขอบคุณสวรรค์ที่ประธานความอ่อนแอบางอย่างมาให้ เป็นขีดจำกัด

แต่เราไม่เคยมองคนชอบเต้น ว่าไม่ดีนะ ถ้าเต้นแล้วไม่เบียดเบียนใคร คือดีงาม ส่วนตังเราก็เต้นตลอด ถ้าไม่ได้เสียความรู้สึกหรือเจ็บป่วยอะไร เต้นได้ ไม่อาย ถ้ามันจะทำให้บรรยากาศดูสนุกตามที่งานมันควรจะเป็น ก็ทำให้ได้

แต่ร้องเพลง ถ้าคนที่เขาอคติกับเรา เป็นส่วนใหญ่ เขาเงียบ เขาไม่เต้น เขาไม่มีส่วนร่วม เราบอกตรง ๆ เราเฟลนะ เพราะเนื้อก็จำไม่ค่อยได้อยู่แล้วด้วย จะให้เราร้อง ลมพัดตึ้ง จี่หอย ตกโต๋ตกแก ไรงี้ เราก็ไม่ชอบ เราไม่ชอบเพลงแนวพวกนี้เลย แต่ถ้าภาวะปกติ เราจะไม่พูด (แม่เราชอบด่าเรา เวลาเราฟังเพลงป๊อป ด่าเยอะมาก ด่าเพลง ด่านักร้อง  เราเคยบอกกลับไปว่า แม่คิดว่าหนูชอบเพลงที่แม่ฟังเหรอ หนูก็ไม่ชอบ แต่ไม่พูด จนแม่มาว่าเพลงที่หนูฟัง ทำไมแม่ต้องอคติ ก็ทะเลาะกันไปเลย ) ดังนั้นเราไม่ชอบเพลงไหนเราก็คงไม่พูด แต่อยากให้รู้ ว่า ส่วนตัว เราไม่ชอบเพลงลูกทุ่ง (ชอบเพลงส้มตำ) เพลงเพื่อชีวิตเลย (ชอบเพลงกำลังใจ เพลงเดียว เออ กับทะเลใจ) เราไม่ชอบที่เนื้อหา สองแง่สองง่าม เนื้อหาแย่งผัว แย่งเมีย รันทด ถูกหลอก ชีวิตเหี้ย แหกปากสมเพชโชคชะตาไรเงี๊ย เบื่อเหี้ย ๆ ส่วนลูกกรุงที่แม่ชอบ เราทนฟังไม่ได้ มันง่วง ง่วงมาก จนเกลียดมาก เพราะคนที่ใหญ่กว่าก็ชอบเปิด กูก็หลับสิคะ รออะไร มันง่วงเกินไป แต่ถ้าไม่มีใครมาว่าเราก่อน เราก็จะอดทนฟังนะ แต่อยากให้รู้ว่า กูไม่ชอบ 
ถ้าจะไปร้องเพลง แบบคอรัส ที่เราชอบ คนฟังเขาอาจจะมองหน้ากันแล้ว บอกว่า อีนี่ อะไรเนี่ย มาผิดงาน 

สรุป อย่าร้องดีกว่า เราไม่ได้ถล่มตัวเองนะ เราแค่มีลางสังหรณ์แบบนี้

ไว้เราค่อยร้องเพลงงานแต่ง เพลงวันครู เพลงวันแม่ เพลงชาติ เพลงทุกเพลงที่ไม่ต้อฃมีหน้าม้ากรี๊ดละกัน เราทำได้แน่นอนอยู่แล้ว โดยที่จะไม่มีใครพูดว่า ใครเลือกมันมาร้องเพลง หรือ มันร้องเพลงอะไรของมัน

ไม่ได้ว่าคนอื่นนะคะ เรารู้ตัวเองดี ว่าไม่ค่อยมีคนชอบ ก็ไม่ควรโผล่ไปให้เขาด่าเพิ่ม 

ทุกสิ่งที่เราทำ มันมีเหตุผลหมดนะ

ดีใจที่ยังได้ไปช่วยครูรุ่นน้องกับครูอีกท่านร้อง เพราะอยากให้เขาไม่เขินกันสองคน เราไม่เขินหรอก เราหน้าทนแล้ว ถ้าร้องเป็น คงขอไมค์เพิ่มอีกตัว นี่ร้องเป็นแค่สองเพลง เลยดีดนิ้วคลอไป ช่วย ๆ กันไป อยู่บนเวทีหลายคน จะได้ตื่นเต้นน้อยลง เรื่องจริงนะ ถ้าไม่เห็นน้อยมันเครียด คงไม่กล้าขึ้นไปหรอก คนละหน่วยงาน แต่จริง ๆ ยินดีช่วยเป็นอย่างยิ่ง บอกแล้วว่าถ้างานหน้ามีอีก ก็บอกได้เลย ไม่ต้องเกรงใจ ร้องแบบอคูสติกก็ดี อยากร้องมานานแล้ว ร้องหลาย ๆ คนดี จะได้พอมีเสียงแฟนคลับ (เขากรี๊ดคนอื่น เราก็ยังพลอยได้รับอานิสงค์เสียงกรี๊ดบ้าง)

วันนี้เราถูกคนที่ใหญ่กว่าเราด่า ว่าเราไม่ช่วยงาน

บอกเลย เสียความรู้สึก

ถ้าให้เราจัดการ โดยไม่มีคำว่า เขาชอบ หรือเขาไม่ชอบ เราทำหลายอย่างเสร็จไปแล้ว
เขาอคติมากอ่ะ

เราไม่ชอบคนจำพวกที่ทำอะไร แล้วยึดแต่ตัวเองเป็นสำคัญ ไม่นึกถึงใจคนอื่น 

รู้ทุกอย่างคนเดียว ไม่กระจายแผน วิธี ลำดับ ขั้นตอน รู้แบบ ถ้าชั้นหายไป ทุกคนจะทำงานไม่ได้แน่นอน
เราเลยไม่อยากเสนออะไร เพราะเสนอไป ก็ตก ก็โดนเปลี่ยน คุมเด็กจัดตู้ ยังโดนเปลี่ยน เขาไปช่วยเด็กยก “มันคือความผิดเราเหรอ?”

ถามตัวเองก่อนนะคะ ว่า อคติหรืออะไร

เราทำงาน ตามว่า ทำรอบเดียว ไม่ชอบทำงานหลายรอบ ถ้าเราจะจัดบ้าน เราจะวัดขนาด ก่อนเคลื่อนย้าย ไม่ใช่ ยกไป ยกไป ยกไปเพื่อพบว่า มันไม่ใช่ มันวางไม่ได้ 

คนวางแผนการทำงาน (แบบถ้าเราหายไป ใครมีแผนของเรา คุณทำงานต่อจากเราได้เลย) กับคนทำอะไร ตามใจฉัน (ถามคนอื่นก็จริง แต่สุดท้ายชั้นจะสรุปเอง ว่า มันต้องเป็นยังไง) คุณอยากทำงานกับใคร
เราไม่มีสิทธิ์เลือก 

แต่เรารู้ว่า เราทำงานตามคำสั่งได้ ขอให้บอกมาว่าที่สรุปแล้งคืออะไร และอย่าอคติ 

นอนไม่หลับ แก้ไม่ยากนะ สืบทอดทายาทด้วยตำรา ลายลักษณ์อักษร ไม่ใช่ปากเปล่า
เสียความรู้สึก เป็นเด็กเทคโน แข็งแกร่ง มานิ่ง ๆ เพราะ แค่หายใจในห้องทำงาน ยังผิด
เฮ้อออออออออออออออ