ถ้าไม่อยากเรียน ก็ต้องไปทำงาน

ทุกระดับการศึกษาเลยค่ะ

แด่นักเรียนที่รัก

สิ่งนึงที่จะทำให้คนรอบข้างโอเค ถ้าหากคุณจะไม่เรียนในระบบ

ก็คือไปทำงานซะ

พวกที่มาเรียนในระบบ แต่ไม่เรียน ตกรวด ๆ 10 วิชา 20 วิชาเนี่ย ออกไปทำงาน ให้พบตัวเองเลย ว่าชอบเป็นช่างแต่งรถ ชอบขายของ ชอบแต่งตัวสวย ชอบทำสวน ชอบเป็นนายหน้า ทำให้มันได้รายได้มา ถ้าพ่อแม่ดุ ลงเรียน กศน.ไปด้วย ไม่ลำบาก แบมแบม Got7 ยังเรียน กศน.เลย เท่จะตาย

อย่าอยู่ในระบบทั้งที่ไม่อยากอยู่

ทุกคนล้วนเป็นอัจฉริยะในแบบของตน อยากให้มีแนวคิดแบบฝรั่ง ที่ว่าบางทีทำงานก่อน ค่อนกลับมาเรียน เถ้าแก่หลายคนก็ไม่เรียน

คือ อย่างน้อย ก็ดีกว่า มีชื่อในระบบแต่ไม่เรียน

เอาเวลาไปพัฒนาตนเองในทางที่ชอบดีกว่า

แด่นักเรียนที่ตก 10 วิชาขึ้นไป ที่ครูเป็นห่วง เฮ้อ

เพราะการเรียนในระบบ ไม่ใช่กิจกรรมที่ทำเพื่อฆ่าเวลาได้

เอาประสบการณ์มาแชร์

จากไปตอบที่นี่มา

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=1045393765661271&id=967501376783844

ตอนนี้ครูคิดได้ 2 อย่าง

1. ถ้าเหมือนซันนี่ สุวรรณเมธานนท์ ดาราสุดหล่อ เขาจะบอกว่า จาก https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=1045393765661271&id=967501376783844

2. ถ้าคิดแบบ พี่โน้ต พูดป่าวก็ไม่รู้นะ แต่พี่โจอี้บอยไม่ได้พูดแน่นอน ขอเอารูปในเน็ตมาค่ะ

ครูถึงไลฟ์สด ชวนขายลูกชิ้นปิ้งน่ะ

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=344980869704882&id=1791313207806063

โพสต์นี้แหละคือเหตุผล

อย่าเรียนไปวัน ๆ เลยลูก มันไม่มีทางประสบความสำเร็จหรอก หาตัวเองให้เจอว่าชอบทำอะไร แล้วพยายามฝึกฝนสิ่งที่ชอบให้เป็นงาน เป็นรายได้ให้จงได้ แต่ถ้างานนั้นต้องเรียน เช่นเป็นหมอในรพ. เป็นครูในรร. ก็ต้องตั้งใจเรียนนะลูก

โฆษณา

ไว้สอนเด็กผู้หญิง


มีผัวตอนเรียน

ไม่เรียกว่าผัวหรอกน้อง เรียกว่าคู่นอน

ไม่ว่าน้องจะวางแผนหลังโดนyesยังไง
98%ไม่เป็นจริง
ไอ้ที่คิดว่า…

โดนพี่ปี3yesหลังกลับจากเที่ยวผับ

แล้วทึกทักว่านั่นความรัก เขารักเรา

เลยชวนเที่ยวผับ เมา แล้วอาสามาทับบนตัวน้องบนเตียงน้อง ห้องที่พ่อแม่น้องจ่ายค่าเช่าให้…นั่นเรียกว่า…เงี่ยน!!
หลายคู่

ที่ตั้งใจ/วางแผนชีวิตด้วยกัน

ตอนที่ได้กันระหว่างเรียน พอเรียนจบมา

ผู้ชายไปทำงานที่นึง/ผู้หญิงไปทำงานที่นึง
ผู้ชายไปเจอผู้หญิงคนใหม่ในที่ทำงาน

สวยแปลกตา/กลิ่นน้ำหอมก็ไม่เหมือนเคย

สีผมก็สวยกว่า/ทุกอย่างแปลกใหม่

ผู้ชาย…ไปจากเธอ!!
ผู้หญิง

ไปฝึกงาน รุ่นพี่ที่ทำงาน/หัวหน้างาน

เกือบทั้งแผนกแม่งรุมจีบ

รุมให้ความสำคัญ แค่บ่นหอมกลิ่นกาแฟ

ผู้ชายครึ่งออฟฟิศแม่งชวกาแฟมาเสิร์ฟ!
เลิกงานอาสาไปส่ง

ชวนไปเลี้ยงข้าว

บางคนเอางานมาอ้างเพื่อใกล้ชิดสนิทสนม

จากที่เคยอยู่กับแฟน บ่นหิวข้าวร้านข้าวอยูใต้หอยังไม่ลงไปซื้อให้
สุดท้าย…ผู้หญิง(บางคนใจอ่อน)
ยอมคบหา/ได้กับรุ่นพี่ที่ทำงาน

บางคนโดนหลอกฟันแล้วก็ทิ้ง ผู้หญิงร้องไห้ไม่ต่างจากแม่โดนควายขวิดตาย
บางคนดันเพิ่งมาเจอรักแท้ๆ

เอาตอนทำงาน เพิ่งมาเจอการดูแลเอาใจใส่แบบจริงๆจังๆตอนนี้
บางคนหนักมาก….

ร้องไห้วันแต่งงาน เพราะเสียใจว่า

ที่ผ่านๆมากูนอนให้คนที่ไม่ได้รักกูจริงyesอย่างไม่รู้คุณค่า เสียดายที่ไม่ได้มอบสิ่งที่มีค่าที่สุดให้คนที่รักเราที่สุด!
มีคนนอนขยับๆเอวทับบนตัวน้อง

ตอนที่ยังเรียนอยู่…ไม่ได้เรียกว่าผัวนะ

เรียกว่าคู่นอนอย่าเข้าใจผิด
ก่อนจะดอกทอง

ก่อนจะเรียกร้องหาคนดีๆ

น้องทำตัวยังไง?
และให้จำใส่หัวกระโหลกบางๆใว้ว่า
พ่อแม่ส่งมาเรียน

หาเงินให้เรามาเรียน

จ่ายค่าห้องให้เรานอนสบาย
ไม่ได้ขายข้าวผัดส่งอีดอกมาเป็นกระหรี่

ไม่ได้เก็บผักขายให้อีห่าที่ไหนเอาเงินไปเช็คอินร้านเหล้า!!

ไม่ได้ รับจ้างเกือบตาย ให้อีควาย

พาผู้ชายมานอนyes. ในห้องที่แม่แต่พ่อแม่ยังขึ้นไปดูไม่ได้จ่ายเงินให้อย่างเดียว!
ทุกครั้งที่จะให้ใครyesคิดถึงหน้าแม่ไว้

ทุกครั้งที่จะเช็คอินร้านเหล้าคิดไว้พ่อมึงหาเงินลำบากมั้ย??

ทุกครั้งที่จะเหี้ย…มีคนเสียใจ

ที่ไม่ใช่กูแต่เป็นคนที่มึงเรียกเขาว่า..พ่อ/แม่!!
Cr. ติ๊ก สิริทัศน์ สมเสงี่ยม

ณ ห้วงขณะ (ดราม่า)

เราคิดว่าเราเป็นโรคซึมเศร้า ตั้งแต่ ม.1 (คือคิดตอนนั้นเลยนะ) เราอ่านเจอจากรีดเดอร์สไดเจสต์ สรรสาระ อ่ะ เลยรู้จักชื่อโรคนี้ มีเบอร์ด้วย ลองโทรไป ฟัง พอสายด่วนตอบโจทย์ไม่ได้ ต้องต่อสายไปยังเจ้าหน้าที่ พอต้องต่อสายคุยกับคน เราเปลี่ยนใจ เพราะเราเป็นคนที่ไม่ชอบคุยกับคนไม่รู้จักทางโทรศัพท์ เลยวาง และเปลี่ยนใจ ไม่เป็นแล้วก็ได้ โรคซึมเศร้าน่ะ 555

แต่ภายใต้ความฮา บ้าบอ ดูไม่เต็มบ้าง ล้นบ้างของเรา เราว่าเราเป็นโรคซึมเศร้า แต่มีบางอย่างที่ไม่ยอมให้ตัวเองฆ่าตัวตาย คือ คำนึงที่เราเคยพูดไว้ตอน ม.ปลาย (มันมาจากความรู้สึก สำนึก จากก้นบึ้งจริง ๆ เลยว่ะ) คือ เราเคยพูดกับเพื่อนผู้ชายว่า หลายคน แบบนั่งฟัง ว่า ถ้าต้องตาย ขอตายแทนบุคคลสำคัญ แบบสละชีพ รับกระสุน ตายแทนไรงี้ เพื่อนบอก ” มึงไปเป็นทหารไป ”

แต่เราก็ไม่ได้เป็นทหาร เพราะเราขี้เกียจ และอ่อนแอ 

ในชีวิต เคยคิดและพูดว่า อยากฆ่าตัวตาย มาเป็นร้อยครั้งแล้ว (ชีวิต ค่อนข้างดราม่า แม้มองเผิน ๆ เหมือนมีความสุขดี ป.ล.ไม่เคยมีเรื่องผู้ชาย เพราะผู้ชายไม่มอง) แต่ก็ไม่เคยทำ และจะไม่ทำด้วย จะเก็บชีวิตไว้สละเพื่อคนสำคัญ หรือสักวันก็แก่ก็ตายไปเอง อย่าได้ทำลายชีวิตตัวเอง กว่าจะได้เกิดเป็นคน มันยากมาก รู้ไหม เราเคยทุกข์มาก (ถ้ารู้สาเหตุ คุณอาจมองว่าเป็นเรื่องเล็ก ตลก กระจอก แต่อยากบอกว่า มันเป็นความทุกข์มาตั้งแต่เด็ก ๆ ยิ่งโต ยิ่งแก่ ก็ยิ่งทวีคูณ แต่ความแก่ก็นำมาซึ่งความปลงด้วย) มันเป็นความรู้สึกถึงความที่ถูกกำหนดให้เป็นคนผิดตลอด เป็นจุดอ่อน เป็นส่วนเกิน เป็นแค่ตุ๊กตา เป็นหุ่น ถูกชักใยไปมา เป็นตัวละคร ไปตกที่จุดที่มีคนเหนือกว่านำพาแต่คำด่า ความเกลียดชังมาสู่ตลอด ทั้งที่เราไม่ใช่คนกำหนด แต่เราต้องมาถูกประนามในสิ่งที่เราเองก็ไม่ได้ชอบ ไม่ได้อยากทำ (ไม่ได้อยากทำในสิ่งที่ต้องทำ แต่เลือกไม่ไดเ ถูกกำหนดมาแล้ว และต้องทำเท่านั้น เพื่อความสุขของคนที่เรารัก นั่นคือครอบครัว ซึ่งครอบครัวเราดี หากแต่สภาพจิตใจเราเองที่ไม่ค่อยจะรู้สึกดีกับสิ่งที่ครอบครัวว่าดี แต่เรายังพยายามเป็นประโยชน์ในทุกจุดที่เราต้องไปอยู่ ไปมีชีวิต เพราะเราชอบความรู้สึกว่าเรายังทำประโยชน์ได้ มันเหมือนการตายแทนบุคคลสำคัญแหละ แค่เรายังไม่ตายจริง ๆ แค่นั้น) แทบจะตลอดชีวิตเหมือนมาอยู่ผิดที่ มาเป็นสิ่งที่ไม่ได้อยากเป็น รวมทุกปัญหา บางทีเราประสาทแดก ถ้าเดินอยู่บนสะพานสูง ๆ เราอาจจะลองปีนขึ้นไปบนขอบสะพาน แล้วโบยบินลงมาข้างล่าง (ตกมาตายห่าในที่สุด เป็นภาวะขาดสติ ) แต่ส่วนใหญ่ เขาว่าหัวใจวายตายกลางอากาศก่อนที่จะตกมาตายนะ 

ทว่า ถ้าให้โดดตอนนี้ คงไม่ขอลอง เพราะเมื่อเบญจเพส เราตกรถเมล เราเห็นภาพจากการตกแบบอิสระแล้ว น่ากลัวพอสมควร เนื่องจากตอนตก สติเราอยู่ครบ อย่าได้ลองเลย หากถูกครอบครัว คนใกล้ชิด พูดอะไรใส่ก็ตาม ทำอะไรใส่ก็ตาม อย่าเลือกที่จะไปตาย เพราะชีวิตนึงมีค่า เก็บไว้สละเพื่อคนสำคัญ ตายแทนคนสำคัญดีกว่า 

เราเขียนจากความรู้สึก ไม่มีหลักการใดมารองรับนะ 
เมื่อไม่นานมานี้ เรามีดราม่าของชีวิตคนอื่น ผู้ชายเลว ๆ เมียหลวง เมียน้อย (ไม่ใช่เรานะ แค่แฟนเรายังหาไม่ได้) มีสองเคส 

เคสนึง ชาย มีเมีย ไม่แต่งงาน ไม่มีลูก ส่งเสียเงินทองให้(เมียขอแยกกันอยู่ ก็ยังส่งเสียเงินทอง เมียมีชู้ – หลักฐานไม่มี) ชายมากิ๊กกับเพื่อนเรา ขอเลิกเมีย มาคบเพื่อนเรา พออีเมียรู้ ตามรังควาญ  ไปถึงแม่เพื่อนเรา ทั้งที่ไม่รู้จักกัน 

อีกเคส ชาย มีเมีย มีลูกสาว แต่มาคบเพื่อนเรา เพื่อนเรามารู้ทีหลังว่ามีลูกมีเมียแล้ว พออีเมียรู้ ระราน รังควาญ ประจาน อีเมียเหี้ยมากอ่ะ ประจานนี่อย่างเหี้ย ทำให้ผัวอยู่กับตัวไม่ได้ (โทษตัวเองก่อนดีไหม อีแก่ ป.ล.ไม่ใช่เคสเราจริง ๆ นะ ถ้าเคสเราเหรอ ผู้ชายโดนตัดจู๋ให้เป็ดกินไปแล้ว สารเลวขนาดนี้ ชั่วจริง ๆ จุดเริ่มต้นของทุกปัญหา)  ถ้ามาตบเมียน้อยยังไม่เท่าไร นี่ประจาน ดีนะที่เราคือสายลับในจุดนั้น เราลบออก แต่พี่อีกคนอ่านป่าวไม่รู้ แต่แก่เป็นผู้ชาย คงไม่ชอบยุ่งเรื่องชาวบ้าน 

เราบอกให้เพื่อนเรา ตัดใจเลิกเลย อย่าไปรอเขามาขอแต่ง (ตอนแรก เด็กที่ดูดวงให้ บอกว่า เขาจะแต่ง  16 ก.พ.60 ) เลิกไปเหอะ ผู้ชายเหี้ยขนาดนี้ อย่าเอามาทำพันธุ์เลย

เราเล่าเรื่องเหล่านี้ทำไม???

เพราะมันล้วนส่งผลต่อสภาวะจิตใจอย่างรุนแรง (ผู้ชายเหี้ย ๆ มึงจะรู้ไหม ว่าความเหี้ยของมึง ทำลายชีวิตผู้หญิงดี ๆ มากี่คนแล้ว) เพื่อนเราเป็นคนดี ไม่ได้แย่งคนรักใคร ผู้ชายตอแหล ผู้ชายไม่เคลียร์ปัญหาให้ชัดเจน ทิ้งปัญหาไว้ให้ผู้หญิงที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่ ต้องเผชิญปัญหา สุดท้ายโดยลำพัง 

คนที่มีภูมิคุ้มกันในใจไม่พอ ณ ห้วงขณะนั้น ความตายมาพรากไปได้ไวมากนะ 

เราสัมผัสความรู้สึกนั้นเรื่อย ๆ แต่ไม่ยอมไปตาย เพราะเรายังจำคำพูดเราได้เสมอว่าเราจะเก็บชีวิตไว้ตายแทนคนสำคัญ ฉะนั้นเราห้ามตายด้วยการฆ่าตัวตายเป็นอันขาด 

ระหว่างเขียนเรื่องนี้ เราฟังเพลงสุขสันต์วันเกิดโดราเอม่อน ไปด้วย มันเพราะมากนะ การกำเนิดเนี่ย การกำเนิดมันสร้างเองไม่ได้ (นี่เป็นเหตุผลที่เรารักครอบครัวเรา มากกว่าอย่างอื่น) จริงอยู่ คนที่เป็นโรคซึมเศร้า ที่รู้ตัว ไปหาหมอ หลายคนต้องใช้ยา พอขาดยา อาการก็กำเริบ แต่เราคิดว่า ถ้าสภาพแวดล้อมรอบกายผู้ป่วย ไม่มีปัจจัยให้เกิดความเศร้าหมอง จะไม่มีเรื่องไม่ดี 
แต่เคยได้ยินไหม ความทุกข์ที่ไม่ทำให้ใครตาย มันจะทำให้เราแข็งแกร่งขึ้น 

กลับไปเคสที่สอง เราบอกให้เพื่อนเราเลิก กับผู้ชายเหี้ย ๆ ที่ทิ้งลูก ทิ้งเมีย (สารเลวพอกัน) แล้วมาหลอกเพื่อนเรา 

เพื่อนเราบอกเหมือนไม่รู้จะทำใจได้ไหม 

เราบอกว่า ต้องทำใจให้ได้สิ ดูของเราสิ

เราเคยชอบผู้ชายคนนึงมาก ๆ ถึงขั้นอยากแต่งงานเลยนะ (พอดีเขาชวนไปถือหมอนงานบวช) แต่มันมีเหตุมากมาย (เรายังไม่ซวยเท่าไร) ตอนโดนเพื่อนสนิทของคนที่เราชอบ(เขาอาจจะเตือนเราก็ได้ว่า คนที่แกชอบ เป็นเกย์) ตามรังควาญ เราร้องไห้ หนักมาก เสียใจ สอบตกทุกวิชา สอบราม บอกใครก็ไม่ได้ เพราะก็เหมือนมโนเอง 

เราเคยคิดว่า เราจะทำใจไม่ได้ (เกิดมาไม่เคยมีคนมาพูดคะขาหวาน ๆ ใส่ เลยโลกทัศน์แคบ ดีนะเขาเป็นเกย์ เราเลยไม่โดนล่อลวง คิดว่าโชคดีจริง ๆ) 

เคยคิดว่าถึงรู้ว่าเป็นเกย์แล้ว ก็ยังจะต้องรักกัน เป็นเพื่อนกันไปตลอดกาล 

แต่ยิ่งนับวัน นับปี เขาติดต่อเราเฉพาะตอนจะใช้เราทำเพลง แค่ทำงานประจำเราก็จะตายแล้ว จะเอาเวลาที่ไหนทำเพลง)

เล่าเรื่องว่าที่ผัวใหม่เขาบ้าง แต่หลัง ๆ ก็ไม่มีเล่าละ มีแต่เรื่องที่จะวานทำนู่นนี่ 

เราย้อนกลับไปคิดเลยนะว่า ไอ้ที่เราเศร้ารักเขา มันไม่มีเหลือแล้ว ว่ะ ตามภาพนี้เลย


ประมาณว่า ถ้าไม่คิดต่อมา ก็ไม่ติดต่อไป ถ้าเขาดังก็คงชม ๆ เชียร์ ๆ ไม่ไรมาก

มันโล่งนะ 4 ปีมาแล้ว ตัดใจได้แบบเหมือนมันเป็นเรื่องตลกเรื่องนึง ที่ผ่านเข้ามาในชีวิต 
บาปกรรม จะติดตาม คนที่ก่อมันไว้ 

ทุกวันนี้ เรายังมีคำพูดเดิม ที่รั้งไว้ให้ไม่ฆ่าตัวตาย

มีความอดทนมากขึ้น จากที่ต้องอดทน มาหลายแบบ

มีความคิด ที่ต่างจากผู้มีการสูง ๆ หลายคน โดยเฉพาะพวก ศน ที่ชอบด่า คนที่ไม่ทำตามเขา (ด่าพวกที่ไม่ได้ดังใจ ขุดไปถึงใจว่าเขาไม่อยากเป็น) ว่าให้ลาออกไปซะ เรารังเกียจพวกนี้มาก ส่วนตัว เรารู้แค่ว่า เจตจำนงมันไม่เป็นอิสระ (เป็นอิสระได้ แค่แลกกับสามัญสำนึก จิตสำนึก ศีลธรรม คุณธรรม การทำตัวเป็นปฏิปักษ์) ถ้าเรารู้ว่าใคร ไม่อยากเป็นในสิ่งที่เขาต้องเป็นอยู่ เราจะหาทางให้เขาไม่ต้องเริ่มนับหนึ่ง ในการทำสิ่งต่าง ๆ  ที่ต้องทำ ชีวิตที่ต้องทนทำในสิ่งที่เขาไม่ชอบ โดยที่ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้ จะได้มีความทุกข์น้อยลง ไม่ใช่คอยแต่จะซ้ำเติม การซ้ำเติมปมในใจใคร ไม่เคยทำให้ชีวิตใครดีขึ้น มีแต่จะแย่ลง

ถ้าคุณเป็นคนดี คุณจะรู้ว่า การตอบโต้ด้วยการลงโทษที่รุนแรงและเลวทราม ไม่เคยทำให้ชีวิตใครดีขึ้น แม้แต่ชีวิตของคุณเอง ด้วยซ้ำ 

จงหาทางสร้าง How to ให้ชีวิต (ที่ไม่มีวันสมบูรณ์แบบ) สามารถดำเนินต่อไปได้อย่างง่ายขึ้น 
ตอนนี้ล่าสุด เรากำลังมีความรัก รักมาก ๆ ด้วย เป็นความรู้สึกรักจริง ๆ เราไม่อยากเอาหลงไปปน ส่วน อีกฝ่ายก็รักและดูจะปรารถนาในตัวเราซะเหลือเกิน -“- แต่เป็นความรักที่เป็นไปไม่ได้หรอก  แค่คิดก็ผิดมากแล้ว (มั่นใจได้เลยค่ะ ว่า ไม่ได้ไปแย่งผัวใคร ไม่มีเรื่องอย่างว่าแน่นอน เพราะเราเห็นตัวอย่างความไม่รู้จักพอ ของผู้ชายมาเยอะ แม่ง นอกจากฮิวโก้ แล้ว จะมีผู้ชายที่รักเดียวใจเดียว กับผู้หญิงคนเดียวที่ตัดสินใจจะรักกันบ้างไหมวะ แต่ช่างเหอะ อะไรก็ช่าง ) เรารู้แค่ว่า เราจะรักคนคนนี้ด้วยความรักที่มีแต่ความหวังดี อยากให้เขารู้ว่า ความรักและหน้าที่ มันมักจะมาคู่กัน เราต้องเลือกหน้าที่ก่อน ถ้าไม่เปลี่ยนใจ จะเป็นยังไงฉันก็ยังรักเธอ ตอนนี้คิดถึงเหลือเกิน อยากกอดมาก ๆ อยากกอด กอดแล้วรู้สึกดี เหมือนได้กลับบ้าน (อาจมโน เพราะชีวิตเราไม่ค่อยได้กอดใคร พ่อแม่ก็ไม่ค่อยกอดเรา บางคนมากอดเราก็รังเกียจแปลก ๆ ทั้งที่เพื่อนกัน แต่คนนี้เราอยากกอด รู้สึกมีความสุขทุกครั้งที่ได้กอดกัน) แต่จริง ๆ มันก็ไกลเกินเอื้อม ไกลมาก แต่ก็นึกขอบคุณสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่มาสอนให้เรารู้ว่า ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้ แม้แต่คำพูดที่เราเคยพูด ว่าเราไม่รักคนแบบนี้ 

ความรู้สึก คำพูด ความคิด เปลี่ยนได้หมด อยู่ที่เรา จะเลือกทำสิ่งใด อย่าไปมั่นใจกับอะไรนักเลย เลยเผื่อใจแล้ว

จงทำแต่สิ่งที่เราอยากได้รับ (อยากรับแต่สิ่งดี ๆ กันทุกคนแหละ)

นี่ถ้าไม่ด่ากลับพวกที่เลวส่งมาก่อน เราคิดว่าเราคงแม่พระพร้อมบวชได้เลย 

หรือ มันอาจเป็น แค่ ณ ขณะหนึ่ง เท่านั้น 

เวรกรรมเก่า สามัญสำนึกในชาตินี้ ความปรารถนาสิ่งดี ๆ ในชาติหน้า จะพาเราไปเอง 

ที่แน่ ๆ ชีวิตของทุกคนมีค่า จงรักษาไว้เพื่อตามหารักแท้ และสิ่งดี ๆ ที่รออยู่

ส่วน คนที่ทำลายชีวิตคนอื่น จะด้วยตั้งใจหรือไม่ บาปกรรมจะตามตัวมันไป เราอย่าไปใส่ใจ
หมายเหตุ ความทุกข์ในใจเรา จากครอบครัว เราไม่โทษใครเลยนะ เป็นความคิดที่ไม่ตรงกัน บางทีเราอาจจะยังเป็นคนที่ดีไม่พอ ถ้าเราดีกว่านี้ อะไรอะไรอาจจะดีกว่านี้

ไม่โทษคนอื่น หาทางปรับปรุงที่ตัวเองต่อไป เราต้องทำให้ดีกว่านี้

คลายใจพอละ 

1:48 AM เขียนมาสองชม.ละ อัดอั้นมานาน

อย่าซ้ำเติมคนใกล้ชิดของคนที่คุณมองว่าเป็นพวกเจ้าปัญหา

คนใกล้ชิด เขาอาจหาทางแล้ว แต่มันแก้ไขไม่ได้จริง ๆ มันเป็นเวรกรรม

หากเราเจอ คนอื่นเป็น เราจะไม่ซ้ำเติมเขาเลย เพราะเราเข้าใจ ก็แคร์ทุกฝ่ายนะ แต่หลายอย่างอยู่นอกเหนือการควบคุม โปรดอย่าซ้ำเติม 

มีหลายคนว่าเราว่าทำไมเราไม่ให้แม่ลาออก ไม่ดูแลแม่ ทำไมมีเวลาร้องเพลง ทำไมแม่เป็นอย่างนั้นอย่างนี้ ทำไมแม่นิสัยแบบนั้น ฯลฯ เราพยายามแล้วทุกอย่าง มาเป็นในสิ่งที่ตัวเองไม่อยากเป็น เพื่อครอบครัว ร้องไห้กับทุกเรื่อง ก็ไม่อยากใส่ใจคำพูดคนอื่น แต่มันท้อนะ เจอแต่คำด่า ไม่เคยมีฮาวทูดี ๆ ไม่เคยมีแม้แต่ความเห็นใจ ก็ไม่อยากได้หรอก แต่คนนะ ขอเป็นตัวเองบ้าง หรือจะให้ดี ถ้าช่วยอะไรไม่ได้ อย่ามาซ้ำเติมด้วยการต่อว่า ตีวัวกระทบคราด 

เรารักแม่เรา เราจะดูแลครอบครัวเราให้ดีที่สุด แม้ว่าแม่จะไม่เอื้อเราเลย ห่วงก็ตรงสุขภาพแหละ 

ไม่ได้โพสต์สร้างภาพ แค่จะบอกว่า เราเข้าใจ เข้าใจเพื่อนร่วมโลกมากกว่าพวกใจแคบ เห็นแก่ตัว ที่อยากจะให้ทุกสิ่งเป็นไปดังใจตัวเองซะหมด ก็ได้แต่หวังว่าจะมีคนแผ่เมตตาให้เราบ้าง ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ เราจะอดทนและทำให้คนรอบข้างเรา มีความสุข (อย่างน้อย ก็ไม่อยากให้ทุกข์) หายใจลึก ๆ แล้วสู้ต่อไป ถึงโลกจะยิ่งโหดร้าย เราก็จะต้องอยู่ให้ได้โดยไม่เบียดเบียน และไม่แสดงความ “เยอะ” ใส่เพื่อนร่วมโลก

มีเรื่องมาเตือน สำหรับคนที่ต้องเก็บตังค์

ถ้าต้องเก็บตังค์ เช่น ค่าเทอม

อย่าสนใจคำพูดคนอื่นเลย ต่อให้คนที่เขาแก่กว่าเรา มีอำนาจกว่าเรา จะด่าเรา ว่าเราทำงานช้า ก็ไม่ต้องไปสนใจ ชั่งหัวมันไป

ถ้ารู้สึกว่าไม่มีระบบ ด่ามันไปเลย ณ ตอนนั้นเลย อย่ายึดติด โฟกัสที่คนที่กำลังจ่ายเงินเราพอ
ไม่ได้บอกว่าน้องไม่ผิด แต่น้องแค่น่าเห็นใจ

1) น้องไม่เคยเก็บเงินแบบนี้มาก่อน น้องเขาไม่รู้ระบบ

2) น้องเขาลน เพราะเขาถูกว่า ว่าทำงานช้า

เราเข้าข้างน้อง ไม่ใช่เพราะเรา หาเรื่องถอนหงอกคนแก่ แต่เป็นเพราะท่านนี้ เคยอยู่เวรกับเราหลายครั้ง เวรต้องมา 6:00-17:00 เขามา 10:00-14:00 จะไม่ให้เราด่าได้ไง เห็นแก่ตัว เอาแต่ผลประโยชน์ตัวเอง 

เราจึงมั่นใจมาก ว่า เขาทำให้น้องลน เขาทำให้ระบบเสีย แล้วเขายังพยายามพูดอย่างเดียว ว่าน้องต้องรับผิด เพราะเป็นความผิดน้อง ใช่มันเป็นความผิดน้อง เราก็ไม่เถียง แต่ถ้าคนเป็นพี่ ช่วยไกด์ดี ๆ คงไม่เป็นแบบนี้

เราอ่ะ เคยเก็บเงินคนเดียว

คยแรก ๆ แบงค์ใหญ่ เราไม่มีทอน เราให้ผู้ปกครองที่มีเงินพอดีจ่ายก่อน ผู้ปกครองที่มาก่อนแต่เงินต้องทอน เขาด่าเราใหญ่เลยนะ ด่าเป็นชุดเลย แต่เราไม่แคร์ เราเน้น ช้า แต่ชัวร์ รับเงินแล้ว ถึงจะเขียนใบเสร็จ 

เพราะเราเคยได้ยินมาเยอะ เรื่องต้องใช้หนี้ ที่เก็บเงินไม่ครบ ระวังสุดฤทธิ์ไม่ให้เกิดกับตัวเอง 

ต่อไปถ้าต้องเก็บเงิน

1. หากรู้จักคนจ่าย บอกเขา เน้นแบงค์100 จะไม่ต้องรอทอน 

2. ช้า ๆ ใครจะรีบ ปล่อยมันรีบไปตายไป ไม่ต้องสนใจ

3. รับเงินครบแล้ว ถึงเขียนใบเสร็จ 

4. ใครมาโวยวายใส่ จดชื่อมันไว้เลย ว่า มันโวยวาย

5. พยายามอย่าลน

ทุกคนมีส่วนผิด เพราะไม่ช่วยกันควบคุมระบบ 

ยังไงขอให้มันเป็นแค่บทเรียนเบญจเพสของน้องเขา 

ขอให้น้องถูกหวย สาธุ

ต้องทำให้ตัวเองไม่เป็นคนไร้ค่า แล้วจะไม่เบื่อเลย

image

คือ เราเป็นคนที่เป็นตัวของตัวเองมากอ่ะนะ เมื่อวานเราเจอโพสต์นี้ เราเลยจำได้ว่าวันนั้นเรารู้สึกยังไง เราเลยแชร์

ก่อนอื่นถ้าใครมองเห็นว่าเราเป็นคนโชคดี มีบุญ สบาย ไม่ลำบาก เราอยากให้มองใหม่

เพราะที่เป็นอย่างนั้น มันมีเหตุผล มันมีที่มาแน่นอน ไม่ใช่ลอยมา

ที่เห็นเราทำบุญ เพราะเราอยากให้คนที่ลืม จำได้ว่าควรทำบุญ เผื่อจะโชคดี มีบุญ สุขสบาย ไม่ลำบาก แบบทำตาม เพราะทำบุญตักบาตรเนี่ย ยอมรับว่าทำตามเพื่อน (ตอนแม่ชวนญาติชวนก็ไม่ค่อยสนใจ เล็ก ๆ เราไม่ค่อยไหว้พระ) อย่างแก่ ๆ ตอนนี้เนี่ย เรามีเพื่อนที่เป็นนักแสดง ชื่อ พลอย เคยเรียนร้องเพลงด้วยกัน เขาใส่บาตรทุกวัน เขาบอกว่าชีวิตดี เลยยิ่งอยากทำบุญ ((แต่ส่วนตัวเราเองด้วย และพระ และในเน็ต ต่างบอกว่า พ่อแม่ คือพระอรหันต์ของลูก ถ้าเลี้ยงดูพ่อแม่ ชีวิตก็จะดี อันนี้จริงที่สุด))

ทำทาน

ทำหมด ที่ไม่รู้สึกลำบากใจและกาย

อย่างที่เราแชร์ ๆ คืออยากให้รู้ไง เผื่อใครจะทำตาม
+ ตักบาตรวันพระ (ช่วงปิดเทอมจะทำได้ เปิดเทอมไม่มีเวลา) แล้วก็หยอดตู้ค่าน้ำค่าไฟวัด
เราถูกทักเรื่องเติมน้ำมันตะเกียง เราก็เติม20฿ เทน้ำมัน ถึงชื่อวัดไม่ใช่ ไม่ได้ ไม่เป็นไร ถือว่าสะดวกที่ไหน ที่นั่นก็คือดีแล้ว

+ ซื้อของเข้าบ้านให้พ่อแม่ใช้ เราต้องบอกก่อนว่า เราเงินเดือนน้อยสุดในบ้าน เราให้ตังค์พ่อแม่ พ่อแม่ก็ไม่รับหรอก มีแต่จะให้เรา เราเลยดูแลของใช้ ไม่ให้ขาด หมด

+ ให้เงิน ย่า ยาย (ปู่ตายแล้ว ยังเสียใจเราเคยสัญญากับปู่ไว้ว่าจะขับรถพาปู่ไปเที่ยว แต่ปู่จากไปก่อน ยังไม่มีรถเลย เราเลยตั้งใจจะซื้อรถ 8ที่นั่ง เพื่อพาย่า พาม่า ไปเที่ยวได้สบาย ๆ ส่วนอากง หลง ๆ แล้วเลยไม่ให้ตังค์ กลัวหาย ไม่ได้ใช้) ชอบเวลาให้ตังค์ม่ากับย่า เห็นม่ากับย่ายิ้ม คงดีใจ หลานยังนึกถึง ไม่รู้เด็ก ๆ จะคิดได้ตอนแก่ ๆ แบบเราป่าว
คือถ้าเรายังมีทวด เราก็จะให้แน่ ๆ แต่ทวดไปก่อนหมดแล้ว

+ เราชอบให้ตังค์ เพราะเราชอบรับตังค์ แต่เราจะไม่ให้คนที่เบียดเบียนเรา เราสัมผัสได้ อย่าเบียดเบียนกันค่ะ https://www.facebook.com/pranitee/posts/10153676824382987

+ เราเลี้ยงข้าวคนที่น่ารักได้ แต่คงไม่ใช่ทุกวัน มันจะมีโอกาสของมันอยู่

+ ไหว้ศาลพระภูมิ เจ้าที่ ไหว้แล้วก็มีไปยืนเล่าความทุกข์ (สองหนละ คนเดินผ่านหน้าบ้านคงว่าเราบ้า) จนกว่าจะสบายใจ แต่ก็รู้สึกว่าท่านอาจรำคาญ
ผีสางนางไม้ เราก็พูด (เขาไม่ตอบนะ ถ้าตอบก็วิ่ง)
เราจะทำบุญแล้วระลึกถึง และบอกว่า ถ้าอยากอยู่สบาย อย่ามารบกวนกัน อย่ามาให้ตกใจ เพราะถ้าเราตกใจตาย เราจะทำบุญให้ไม่ได้ จบเลย บางทีคนมีวิชาอาจส่งลูกน้องมาแกล้ง เราเชื่อเรื่องพวกนี้ เราจะบอกเลยว่าถ้ามาทำร้ายเรา มาทำให้เราแย่ เราจะไม่ทำบุญให้ ต้องมาทำให้เราดีขึ้น ๆ สิ เราถึงมีแรงช่วย มีแรงทำบุญต่อ คนก็เช่นกันนะ ข้อนี้

+ ทำทาน (ไม่ใช่ทุกคน) เช่น ลุงขอทานบนสะพานลอย ใหม่เคยคุย ลุงแกเป็นทหาร เราเจอก็ให้แกบ้าง ถือว่าช่วยกัน

+ บริจาค ตามโอกาส แต่ที่ให้ประจำคือทุน EDF, มูลนิธิเด็ก และพวกผ้าป่าโรงเรียน เพราะเรามีความคิดว่า ถ้าเราไม่ชอบการเรียนในระบบ ก็ขอให้เราได้ช่วยให้คนอื่นได้เรียน ได้มีโรงเรียนที่ดี https://www.facebook.com/pranitee/posts/10153678812997987

+ แบ่งของกินให้สัตว์ เราไม่ค่อยเอาของกินที่ยังกินได้ทิ้งขยะ เราจะหาที่ที่เหมาะสมให้เพื่อนเราได้กิน (สัตว์ก็เพื่อนกันหมด คุยกับมันไปเรื่อย จะว่าบ้าก็เหอะ 555) ตะกี้มีไส้กรอกสองอัน กินไม่ไหว เลยไปเดินหาหมา ไม่เจอหมา เลยให้ปลาในบ่อห้องสมุด ดีใจเห็นมันกิน พอหันกลับมา เจอหมา แต่ไม่ทันละน้องหมา (เรากลัวหมานะ แต่ถ้ามีหนมก็แบ่งให้อ่ะ อยากมีเพื่อน)

+ ใครชวนบำรุงอะไร ทำได้ก็ทำ

กลับไปที่เรื่องรูปข้างบน
เราอยากเป็นในสิ่งที่อยากเป็น พอไม่ได้เป็น เราก็พาล https://www.facebook.com/pranitee/posts/10153676517212987 ชีวิตเลยไม่ประสบความสำเร็จหลายอย่างติด ๆ เคยพูดว่าอยากตาย แต่ไม่เคยคิดฆ่าตัวตาย เพราะแค่เอาดีในทางที่อยากไม่ได้ (อยากเป็นแบบพวกไมเคิล แจคสัน เดอะบีทเทิล ฝันสูงมากชั้น) มันเลยแบบผิดหวัง จนแบบป๋ากับแม่ด่า (ทั้งที่ตอนเรียน เรียนเก่งนะเราอ่ะ แต่แบบขี้เกียจไง ไม่ชอบระบบหลายอย่าง เลยทิ้ง) 

แต่การตายไม่ใช่วิธีแก้ปัญหา เลยไม่ตายหรอก เคยจะตายหลายรอบแล้วด้วย รู้เลย มันทรมานมาก อยู่เพื่อต่อสู้ดีกว่า

ถ้าอยากดึงตัวเองออกมาจากความรู้สึกแย่ เริ่มจากทำบุญทำทานก็ได้ เก็บขยะในบ้าน (เป็นประเภท) ไปวางให้คนอื่นเอาไปขายก็ได้ https://www.facebook.com/pranitee/posts/10153680354252987

อยากได้ความโชคดี ต้องสร้างโชคดีให้คนอื่นก่อน แล้วตั้งใจทำหน้าที่ของตนเองต่อไป

ไม่ค่อยเบื่อแล้วตอนนี้ มีแต่ลนลานหน่อย ๆ ไม่รู้จะทำอะไรก่อนหลัง ลิสต์ไว้เยอะ

ทำวันนี้ให้ดีที่สุด สู้ ๆ

มีความสุขนะเวลาได้ทำอะไรที่มันมีประโยชน์ ในเวลาที่ใจพร้อมทำ ต้องเริ่มจากใจ

อย่าคิดว่าคนอื่นต้องคิดเหมือนคุณ ชั้นไม่ชอบคุณ เพราะชั้นไม่ชอบลัทธิความชอบของคุณ ทุกคนมีสิทธิ์คิดต่างกัน

ทุกครั้งที่เราโพสต์แรง มันจะมีเหตุผลอะไรซ่อนอยู่
วันนี้วันเกิดของคนที่เราเคยชอบ (แต่ไม่มาก ชอบตรงดูธรรมะธัมโม เขาแก่กว่า) ที่คุยกันมาตั้งแต่ตุลาคมปีที่แล้ว

แต่คุยกันถึงแค่วันเกิดเรา เพราะเราตั้งใจไว้ว่า ถ้าไม่รู้จักชื่อ รูป เราจะเลิกคุย เราไม่รู้ เขาไม่บอก (แต่รู้เรื่องที่เราโพสต์)

พอวันเกิดเขา เราเลยจัดเลย ชัด ๆ ให้เกลียดไปเลยก็ได้
เพราะต่อให้คนเรา แสดงว่า ชอบ กันแค่ไหน
ถ้าลัทธิต่างกัน (เขาธรรมกาย เราเป็นพุทธที่เชื่อกฎแห่งกรรมจบนะ) ชื่นชอบคนที่เราไม่ชอบ (เขาเสื้อแดง ชมยิ่งลักตลอดเว เราตรงข้าม ไม่ชอบใครชัดเจน แต่แบบสุด ๆ กับเสื้อแดง อย่ายุ่งค่ะ เราไม่เคยเริ่มก่อน) และยังนิสัยขัดกันมาก (ปิดบัง อย่างกับโจร ที่ตอบมาดี ๆ ชดเชยไม่ได้ เพราะความดีกับความไม่ดี ปนกันไม่ได้ แค่ไม่ดี คือไม่ดี เขาเคยเล่าเรื่องแฟนเก่า เราฟังแล้วไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเขาชอบลัทธิ การเมืองพวกนั้น แบบท่องมาเลย ดีแต่ว่าคนอื่น ไม่ได้ดูตัวเอง (แฟนเก่าแบบ เฮ้ย ถ้าเราเป็นผู้ชาย เราไม่เอานะ ผู้หญิงลักษณะแฟนเก่าเขา คือแบบไม่ไหว) แล้วเขาขยันเถียงทุกครั้งที่เราด่าธรรมกาย และทุกอย่างที่เขาชอบ แต่เราไม่ชอบ ทั้งที่ไม่ต้องตอบโต้หรอก เสียเวลา เราแค่อยากแจ้งเฉย ๆ ว่าฉันกับคุณมีความคิดคนละชุด)

อย่าเสียเวลาเลย อึดอัดเวลาเห็น
ถ้าใครโพสต์สิ่งที่เราไม่ชอบ เราไม่ตอบโต้นะ  เสียเวลา เราเลิกคบ จบเลย

ดังนั้น คนเราไม่ควรออกตัวแรง
ถ้าใครออกตัวแรง อาจเหมือนกรณีนี้ คือเราแค่อยากให้เห็นว่า คิดไม่เหมือนกัน ก็ไม่ต้องอะไร ลดความเป็นเพื่อน เป็นคนรู้จัก ห่าง ๆ ไปเลย รำคาญ
(เลยทำให้เขารำคาญเราเหมือนกัน)

โลกมีคนเป็นพันล้าน
ไปคบหาคนที่มีความคิดเหมือนคุณเหอะ

หลายคนที่ทนคบเราไม่ได้ อาจเพราะเหตุการณ์ประมาณนี้
แต่เราไม่ได้ทำใส่กับทุกคน จะทำใส่คนที่มีบุคลิกควรค่ากับการทำ มึนมามึนกลับ ไม่โกง

อย่าคิดว่าทุกคนจะคิดเหมือนกัน อย่าพยายามเปลี่ยนแปลงคนอื่น ชั้นไม่ได้เปลี่ยนแปลงคุณ ชั้นแค่กำลังแจ้งให้คุณทราบ

ไม่สุขสันต์วันเกิดค่ะ ตั้งใจแสดงจุดยืน ว่า รำคาญ