บันทึกป้าแอมซัง หลายเรื่องอยู่

image

ถ้าโทรหาเรา แล้วเราไม่รับ (เบอร์ที่เห็นนี้คือเบอร์ทรูมูฟ ตอนเขาโทรมาเราปิดเครื่อง เครื่องนี้เราใส่ทรูกับดีแทก จะเปิดแค่เสาร์อาทิตย์ ที่อยู่บ้าน หลัก ๆ ไว้คุยกับพี่กิตซังโปรดิวเซอร์สุดสวย เอ้ย สุดเลิศของเรา เพราะพี่กิตใช้ดีแทก แต่คนโทรที่เราไม่รู้ว่าใครเนี่ย เขาโทรเข้าเบอร์ทรู เราใช้เบอร์ทรูตอนเรียนป.โท ใครวะ) สามารถส่งข้อความมาบอกได้ ว่า “คุณคือใคร และจะติดต่อเรื่องอะไร” บางที เราอาจโทรกลับ สงสัยเหมือนกันว่าใคร โทรตั้งสามรอบ แต่อยู่ดี ๆ ให้เราโทรกลับ คงไม่อ่ะ เรื่องต่อไป

image

เราชอบ ห่อเบงเบงอ่ะ มันมีเขียนขอโทษ ถ้าเราจะขอโทษใคร เราคงจะซื้อเบงเบงไปให้ 555 เรื่องต่อไป

image

วันก่อน เรากิน เราจะลบรูปออกจากมือถือ เลยมาแปะนี่แล้วกัน ที่เวิร์ดเพรส ให้พื้นที่ 3 กิ๊ก เราใช้ไปเท่าไรแล้ววะ เรื่องต่อไป

image

ไม่มีไร เราจะลบออกจากมือถือ (มันเป็นหลักฐานที่พอดีถ่ายไว้ ไม่มีไร) ((อยากทำเครื่องเตือนก่อนออกจากห้อง)) เรื่องต่อไป

image

วันก่อน เราเอาไป กะว่าไม่ใหม่ ก็ซุง ถามใหม่ก่อน ใหม่เอาเลย ก็เลยให้ใหม่ ที่เห็นคือ ที่จัดระเบียบของในรถ ที่จะติดกับเบาะคนขับหรือเบาะข้างคนขับ ที่พอติดแล้วจะแขวนขนม วางแก้วน้ำ วางของกินได้อ่ะ (ใหม่มีรถกระบะ ซุงมีรถเก๋งไง เลยจะให้คนมีรถนั่นแหละ) เราสั่งไอ้นี่มาจากเซเว่นแคทตาลอก ราคาเท่าไร ไม่ได้จำ แต่เกินร้อย ทว่า ตั้งแต่วันนั้น จนวันนี้ เราก็ยังไม่มีรถขับ เราจึงขอมอบให้คนที่มีรถดีกว่า เก็บไว้ก็รกบ้าน เผื่อให้ไปแล้ว เราจะมีราชรถมาเกยบ้าง 555 ให้ใหม่ ใหม่ดีใจ บอกว่าได้ใช้แน่นอน รถเด็กเยอะ กินหนม เรื่องต่อไป

image

วันก่อน อ.มาลัยให้ อร่อยดี เรื่องต่อไป

image

วันอังคารเราได้เปิดตึกเอง หนักมาก หลังยอก 555 เรื่องต่อไป

image

นี่คือของขวัญ ในสไตล์เรา เราชอบให้ของใช้ เราไม่ชอบห่อของขวัญ ปากกาเขียวยังไม่ได้ให้ใคร

image

ใช้ได้ทั้งกล่อง ทั้งของในกล่อง

image

นี่ต่างกันแค่กล่อง 555

image

นี่มีแปะสติกเกอร์ด้วย ปริ้นท์เอง กะเอง 555 แต่อาจไม่แจกทุกท่านอ่ะ ทรัพย์จางแล้ว 5555

image

พอแค่นี้ก่อนดีกว่า รูปตัวเองนี่แปะไปงั้น ดูไปดูมามันไม่ส้มว่ะ สงสัยจะใส่ไปงานแต่งไม่ได้แล้ว บางทีก็เบื่องานที่บังคับสีเสื้อว่ะ เอาว่ายุ่ง ๆ ก็ฝากตังค์ไปละกัน ขอให้รักกัน ๆ ยินดี ๆ (อิจฉา เลยจะไม่ไป แต่เอาชุดมาอ้าง 555) เอาแค่นี้ละกัน โพสต์เนี่ย จะลบรูปออกจากมือถือ เลยมาเล่า (ไร้สาระมาก นังป้าแอม – คนอ่านเซด)