มีอะไรอยู่ในกระเป๋าอ้วนอืดของป้าแอมซังกุง

ชั้นแรก ใส่เข็มกลัด (เรารักเข็มกลัดมาก เวลากางเกงตูดขาด ซิปแตก อื่น ๆ อีกมากมาย เข็มกลัดพอช่วยได้) กับแฟลชไดร์ (ไม่ให้ใครยืม เพราะติดไวรัสในห้องสมุด ไม่ใช้กะที่บ้านด้วย โอนถ่ายในเครื่องห้องสมุดแค่นั้นแหละ)

image

2 ใส่กุญแจห้องทำงาน

image

3 ใส่กุญแจบ้าน กับถุงเล็ก ๆ เผื่อต้องใช้ใส่ของชำร่วย ของกำนัล ของผู้ใหญ่บ้าน ยันขยะถ้ามีแล้วหาถังขยะไม่ได้

image

4 ใส่ทิชชูเปียก ไว้เช็ดมือเวลาจกส้มตำ วันก่อนก็เช็ดมือก่อนกินพิซซ่า (แต่นะก็ยังท้องร่วงเพราะกินเยอะไป 4.5  ชิ้น) มีเป๋าน้อยใส่ผ้าอนามัย กับผ้าเช็ดแว่น ไว้เช็ดเลนส์มือถือ ลูกอมดับกลิ่นส้มตำในปาก (บางทีก็อมแก้เครียด สมัยทำงานที่เก่า อมโบตันมิ้นท์บอลจนมีกล่องเต็มห้อง เครียดจัด) กับพิมเสนน้ำ ทาขมับแก้กลุ้ม ยางรัดผมนิดหน่อย

image

5 มีกระดาษจด ปากกาเจ็ดสีที่เราร้อยสายแขวนคอ ปากกาน้ำเงินแดงดำ ปากกาน้ำเงิน ปากกาแดง ดินสอกด ยางลบปากกา ยางลบดินสอ ลิควิด ปากกาไวท์บอร์ด ไม้บรรทัด) เราจะมีกระดาษโน้ตเล็กๆที่เป็นกระดาษอาร์ตมันติดตัวเสมอไว้ลองปากกา เพราะมันทำให้ปากกาหมึกไหลดีขึ้น (กระดาษที่พิมพ์โบชัวร์คูปองส่วนลดพวกพิซซ่า เคเอฟซีอ่ะ อีกด้านขาวๆน่ะ ลองขีดไปเลย) กระเป๋าสตางค์

image

6 มีเครื่องชาร์จพกพาไว้ชาร์จมือถือ ถ้าพกกล้องก็ไว้นี่ วางซ้อนกัน มีไฟแชก กับเทียน กับนามบัตรร้านหมูกระทะ พกตั้งแต่ปีใหม่ (เทียนพกตั้งแต่ลอยกระทง เพราะป้าร้านดอกไม้ที่เราซื้อไปไหว้ศาลพระภูมิศาลเจ้าที่ ให้มา แต่เราไม่ได้ใช้) เหตุผลคือวันกินเลี้ยงห้อง ก็เลยคิดว่าพกไว้ดีกว่า 555 เออแล้วก็กระเป๋าแขวนคอใส่มือถือได้อย่างเดียว

image

7 ด้านข้างใส่ทิชชูธรรมดา

image

8 ด้านหลังใส่ของที่เราใช้พิมพ์บล็อกอยู่เนี่ยแหละ น้องคิวสองของเรา กร๊าก ๆ กับใส่ไวเลสยูเอสบีอแดปเตอร์ เหตุผลคือพีซีเราเคยต้องใช้ ตอนนี้ไม่ต้องใช้เพราะซื้อเราท์เตอร์ใหม่ตั้งแต่ต้นปีที่แล้ว (ตอนแรกซื้อผิด555)  แต่พีซีอื่นก็อาจต้องใช้ (เฉพาะเราไปใช้เท่านั้น) มือถือเราเป็นไวไฟฮอทสปอตได้ เราเลยพกไว้ เผื่อต้องใช้ทำงาน

image

ทั้งหมดมีเท่านี้ ไม่ได้สำคัญสุด ๆ แค่อยากพกไว้ เพราะชีวิตเราผูกพันกับของเหล่านี้ (ออกแนวโรคจิตนิด ๆ)

สังเกตอย่างหนึ่ง เราจะมีของแขวนคอเยอะมาก เพราะเราอยากให้สังเกตสายยาว ๆ ได้ และสะดวกพกเวลาถือของเยอะ ๆ

หมายเหตุ อยากเติมว่า เราชอบใส่ป้ายแขวนคอ ชอบใส่ยูนิฟอร์ม ชอบอากาศธรรมชาติ (เกลียดแอร์) ถ้าเราสามารถยัดอีกอย่างลงในกระเป๋าได้ เราคงจะยัดเสื้อคลุมเสื้อชอปเสื้อกราวน์เทือก ๆ นี้ลงไป 555

แต่ถ้าพกน้อยสุดคงเป็นเป๋าตังค์กับมือถือใส่เป๋าน้อยแขวนคอ

พอดีวันนี้ชิล ๆ เลยเขียนเล่น ระหว่างเขียน มีคนมาจ่ายค่าโต๊ะจีนเย็นนี้ สองราย ไอ้น้องใหม่ยังไม่มาทำงาน เลยรับหยอดใส่เซฟมันไว้แล้ว
9:20 16/03/56

โฆษณา

I Have Nothing – Whitney Houston

I just used Shazam to discover I Have Nothing by Whitney Houston. http://shz.am/t243644 เพิ่งรองน้ำกรองสามสิบขวดเสร็จ นั่งกินข้าวเที่ยง (พอดีตื่น 11 โมง ทุกอย่างเลยช้าไปหมด) อยากจะบอกว่าวันนี้นั่งจัดระเบียบแทบเลต เมื่อเช้าก็จัดของแม่ไปแล้ว (ซื้อให้แม่ แต่แม่ยังไม่เคยใช้เลย ไอโน้ตเก้านิ้วอ่ะ จัดแบบที่น่าจะถูกใจแม่ เดี๋ยวค่อยสอนแม่ใช้ อย่างน้อยจะได้เช็คเมลเองเป็น ก็ไม่รู้จะได้ไหม เมื่อไร) พอจัดเสร็จ ก็มาจัดแกแลกซี่แทบนี่แหละ ไม่ได้ใช้นานแล้ว ให้ป๋าใช้ดูหนังจีน พอดีตอนนี้ป๋าอยู่อิตาลี่ ไปสัมมนากับที่ทำงาน เลยหยิบแทบเอามาจัดระเบียบซะหน่อย ก็เห็นว่าโอ้ ป๋าโหลดหนังจีนมาเพียบเลย แต่เอาเหอะ ไม่ซีเรียส เอิ๊ก ๆ) ทว่าเรานั่งกินข้าวไป จัดระเบียบไอค่อนไป เราพบว่า shazam น่าลอง เราเลยเปิดมือถือเพลงของวิดนี่ ฮูสตันจากยูทูบ แค่อินโทรไม่เกินสามวิ (แอพนี้ใช้เพื่อบอกว่าเพลงที่ดังอยู่คือเพลงอะไร) แอพมันตอบได้แล้วอ่ะ กรี๊ดอ่ะ แค่ ตึ๊ง ตึ่ง ตึง ตึ๊ง แค่นั้นเอง อยากทำเพลงแล้วดัง ได้ไปอยู่ในฐานข้อมูลของ shazam บ้างจัง (นอนซะ แล้วหลับฝันไปก่อน คนอ่านเซด) ไปดีกว่า เดี๋ยวต้องจัดบ้านอีก คืนนี้ถ้าไม่ยุ่งเหยิงมาก จะจัดการหาเงินจากไอแพด (บ้านชั้นแทบเยอะ อีนี่ซื้อคนเดียวเลย จนกินแกลบแล้ว บ้าดีว่ะ ต้องหาเงินเข้าบ้านให้ได้มากกว่านี้ ที่ไม่ใช่ขายตรง และอื่น ๆ ที่ไม่อยาก เอาเหอะศึกษาไปเรื่อย ๆ ได้ความยังไง ถ้าไม่ขี้เกียจจะมาเล่า)

เพลงนี้เพราะมาก

เพลงนี้เพราะมาก

ชอบอ่ะ ต้องมาเขียนเลย ยังไม่ได้เริ่มนับซีดี (ขอเวลาทำใจ กับนั่งไอก่อน สเลดเขียวปั้ด คออักเสบ เบื่อ เราอ่ะ ถ้าป่วย จะป่วยยาว เรื้อรัง ไม่ชอบ เกลียดเด็กที่ไอใส่ว่ะ 2/3 หลายคนเลย ตั้งใจเดินมาไอใส่ ไม่อยากจะถือสาเด็ก แต่รู้ว่าตั้งใจ นิสัยไม่ดี ((นั่งเครื่องคืนอยู่ ลุกหนีไม่ได้ บาปไหม คนทำนิสัยแบบนี้อ่ะ ด่าไปก็เท่านั้น ติดหวัดมาแล้ว ส่วนตัวเรา ถ้าไม่เจอคนป่วย เราไม่เคยป่วยอ่ะ ภูมิคุ้มกันระดับความแปรปรวนในสภาพแวดล้อมเรามีมากพอ เราอาบน้ำเย็นตลอด เป็นลูกพระพาย 555 แต่ไปโรงพยาบาล เจอคนป่วยนี่ ป่วยตลอด โดยเฉพาะถ้าเจอแม่งไอใส่หน้า ใครจะไม่ติดวะ))

จำไว้นะ อย่าแพร่เชื้อโรคใส่คนอื่น เรานี่ ตอนไอสักทีแทบวิ่งหนีออกนอกห้อง (วิ่งออกตลอด ถ้าวิ่งทัน ถ้าวิ่งไม่ทัน ก็ยกคอเสื้อปิดปากเลย แบบให้น้ำลายกระเด็นก็กระเด็นอยู่ในเสื้อ ไม่ให้ละอองน้ำลายไปโดนคนอื่น ((คือพยายามปิดป้องสุด ๆ แล้ว ถ้าเอาปี๊บคลุมหัวแล้วไม่อึดอัด คงเอาปี๊บคลุมแล้ว)) แล้วที่ห้องแอร์เนี่ย เกลียดมาก เพราะอากาศจะโสโครกกว่าอากาศหน้าต่าง ไหลเวียน 

 

เราอยู่บ้านมา สองปีกว่า เราไม่เคยเป็นไหว ขี้มูลไหล ไอคอแตก ต่อให้คนในบ้านเราจะเข้าโรงพยาบาล เราก็ไม่ติดเลย แต่ไปทำงาน ก็ติด แล้วตั้งแต่ตอนเรียน เวลาเป็น เราจะไอหนักมากกกกกก ไอจนหายใจไม่ออก ไอจนคากหรือสั่งออกมาเป็นเลือด เพราะคาดว่าเส้นเลือดในโพรงจมูกแตก ช่วงนี้เราจะพยายามไม่ใช้เสียงเลย

เพราะเดี๋ยวทรุด อาทิตย์หน้า เราต้องไปเรียนคอร์สมิกซ์ดนตรีกับพี่กิตซังโปรดิวเซอร์เรา (คือไปเรียนด้วยกัน ไม่รู้เหมือนกันว่าใครสอน น้องจักรก็ไปเรียนด้วย) อยากเรียนมากกกกก เพราะไม่เคยเรียนแนวนี้อ่ะ อยากรู้ว่าอาจารย์จะสอนอะไรบ้าง  เลิศ ๆ ต้องรักษาสุขภาพ เดี๋ยวทรุด เพราะกลับจากไปเรียน ก็ต้องโดนคุมสอบอีกแน่ ๆ (สัปดาห์นู้น นักเรียนสอบปลายภาคแล้ว) คุมสอบนี่ตัวไม่สบายเลย ตึกเด็กเรียนอ่ะ อับมาก อึดอัด มีแอร์แต่อากาศสกปรก (บอกได้เลย เราเกลียดห้องแอร์ ยกเว้นห้าง ห้างมันกว้างนี่หว่า มีแม่บ้านทำความสะอาดด้วย)  ปีปีนึงผ่านไปเร็วเนอะ  (พูดเหมือนคนแก่) แป๊บ ๆ สอบแล้ว

เออ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเพลงวะ
ไม่รู้เหมือนกัน
คือจะให้ฟังว่าเพลงมันเพราะแล้วกัน

เอาเหอะ ยังไงก็ดีหมดแหละ เรียนรู้ไป ชีวิตมีอะไรให้เรียนรู้มากมาย และเพลงเพราะ ๆ ก็ทำให้เราเรียนไปได้อย่างสนุกและมีความสุข มากกว่าไม่มีเพลงบรรเลง อิอิ (ยังหาทางสรุปได้)