ต้องทำให้ตัวเองไม่เป็นคนไร้ค่า แล้วจะไม่เบื่อเลย

image

คือ เราเป็นคนที่เป็นตัวของตัวเองมากอ่ะนะ เมื่อวานเราเจอโพสต์นี้ เราเลยจำได้ว่าวันนั้นเรารู้สึกยังไง เราเลยแชร์

ก่อนอื่นถ้าใครมองเห็นว่าเราเป็นคนโชคดี มีบุญ สบาย ไม่ลำบาก เราอยากให้มองใหม่

เพราะที่เป็นอย่างนั้น มันมีเหตุผล มันมีที่มาแน่นอน ไม่ใช่ลอยมา

ที่เห็นเราทำบุญ เพราะเราอยากให้คนที่ลืม จำได้ว่าควรทำบุญ เผื่อจะโชคดี มีบุญ สุขสบาย ไม่ลำบาก แบบทำตาม เพราะทำบุญตักบาตรเนี่ย ยอมรับว่าทำตามเพื่อน (ตอนแม่ชวนญาติชวนก็ไม่ค่อยสนใจ เล็ก ๆ เราไม่ค่อยไหว้พระ) อย่างแก่ ๆ ตอนนี้เนี่ย เรามีเพื่อนที่เป็นนักแสดง ชื่อ พลอย เคยเรียนร้องเพลงด้วยกัน เขาใส่บาตรทุกวัน เขาบอกว่าชีวิตดี เลยยิ่งอยากทำบุญ ((แต่ส่วนตัวเราเองด้วย และพระ และในเน็ต ต่างบอกว่า พ่อแม่ คือพระอรหันต์ของลูก ถ้าเลี้ยงดูพ่อแม่ ชีวิตก็จะดี อันนี้จริงที่สุด))

ทำทาน

ทำหมด ที่ไม่รู้สึกลำบากใจและกาย

อย่างที่เราแชร์ ๆ คืออยากให้รู้ไง เผื่อใครจะทำตาม
+ ตักบาตรวันพระ (ช่วงปิดเทอมจะทำได้ เปิดเทอมไม่มีเวลา) แล้วก็หยอดตู้ค่าน้ำค่าไฟวัด
เราถูกทักเรื่องเติมน้ำมันตะเกียง เราก็เติม20฿ เทน้ำมัน ถึงชื่อวัดไม่ใช่ ไม่ได้ ไม่เป็นไร ถือว่าสะดวกที่ไหน ที่นั่นก็คือดีแล้ว

+ ซื้อของเข้าบ้านให้พ่อแม่ใช้ เราต้องบอกก่อนว่า เราเงินเดือนน้อยสุดในบ้าน เราให้ตังค์พ่อแม่ พ่อแม่ก็ไม่รับหรอก มีแต่จะให้เรา เราเลยดูแลของใช้ ไม่ให้ขาด หมด

+ ให้เงิน ย่า ยาย (ปู่ตายแล้ว ยังเสียใจเราเคยสัญญากับปู่ไว้ว่าจะขับรถพาปู่ไปเที่ยว แต่ปู่จากไปก่อน ยังไม่มีรถเลย เราเลยตั้งใจจะซื้อรถ 8ที่นั่ง เพื่อพาย่า พาม่า ไปเที่ยวได้สบาย ๆ ส่วนอากง หลง ๆ แล้วเลยไม่ให้ตังค์ กลัวหาย ไม่ได้ใช้) ชอบเวลาให้ตังค์ม่ากับย่า เห็นม่ากับย่ายิ้ม คงดีใจ หลานยังนึกถึง ไม่รู้เด็ก ๆ จะคิดได้ตอนแก่ ๆ แบบเราป่าว
คือถ้าเรายังมีทวด เราก็จะให้แน่ ๆ แต่ทวดไปก่อนหมดแล้ว

+ เราชอบให้ตังค์ เพราะเราชอบรับตังค์ แต่เราจะไม่ให้คนที่เบียดเบียนเรา เราสัมผัสได้ อย่าเบียดเบียนกันค่ะ https://www.facebook.com/pranitee/posts/10153676824382987

+ เราเลี้ยงข้าวคนที่น่ารักได้ แต่คงไม่ใช่ทุกวัน มันจะมีโอกาสของมันอยู่

+ ไหว้ศาลพระภูมิ เจ้าที่ ไหว้แล้วก็มีไปยืนเล่าความทุกข์ (สองหนละ คนเดินผ่านหน้าบ้านคงว่าเราบ้า) จนกว่าจะสบายใจ แต่ก็รู้สึกว่าท่านอาจรำคาญ
ผีสางนางไม้ เราก็พูด (เขาไม่ตอบนะ ถ้าตอบก็วิ่ง)
เราจะทำบุญแล้วระลึกถึง และบอกว่า ถ้าอยากอยู่สบาย อย่ามารบกวนกัน อย่ามาให้ตกใจ เพราะถ้าเราตกใจตาย เราจะทำบุญให้ไม่ได้ จบเลย บางทีคนมีวิชาอาจส่งลูกน้องมาแกล้ง เราเชื่อเรื่องพวกนี้ เราจะบอกเลยว่าถ้ามาทำร้ายเรา มาทำให้เราแย่ เราจะไม่ทำบุญให้ ต้องมาทำให้เราดีขึ้น ๆ สิ เราถึงมีแรงช่วย มีแรงทำบุญต่อ คนก็เช่นกันนะ ข้อนี้

+ ทำทาน (ไม่ใช่ทุกคน) เช่น ลุงขอทานบนสะพานลอย ใหม่เคยคุย ลุงแกเป็นทหาร เราเจอก็ให้แกบ้าง ถือว่าช่วยกัน

+ บริจาค ตามโอกาส แต่ที่ให้ประจำคือทุน EDF, มูลนิธิเด็ก และพวกผ้าป่าโรงเรียน เพราะเรามีความคิดว่า ถ้าเราไม่ชอบการเรียนในระบบ ก็ขอให้เราได้ช่วยให้คนอื่นได้เรียน ได้มีโรงเรียนที่ดี https://www.facebook.com/pranitee/posts/10153678812997987

+ แบ่งของกินให้สัตว์ เราไม่ค่อยเอาของกินที่ยังกินได้ทิ้งขยะ เราจะหาที่ที่เหมาะสมให้เพื่อนเราได้กิน (สัตว์ก็เพื่อนกันหมด คุยกับมันไปเรื่อย จะว่าบ้าก็เหอะ 555) ตะกี้มีไส้กรอกสองอัน กินไม่ไหว เลยไปเดินหาหมา ไม่เจอหมา เลยให้ปลาในบ่อห้องสมุด ดีใจเห็นมันกิน พอหันกลับมา เจอหมา แต่ไม่ทันละน้องหมา (เรากลัวหมานะ แต่ถ้ามีหนมก็แบ่งให้อ่ะ อยากมีเพื่อน)

+ ใครชวนบำรุงอะไร ทำได้ก็ทำ

กลับไปที่เรื่องรูปข้างบน
เราอยากเป็นในสิ่งที่อยากเป็น พอไม่ได้เป็น เราก็พาล https://www.facebook.com/pranitee/posts/10153676517212987 ชีวิตเลยไม่ประสบความสำเร็จหลายอย่างติด ๆ เคยพูดว่าอยากตาย แต่ไม่เคยคิดฆ่าตัวตาย เพราะแค่เอาดีในทางที่อยากไม่ได้ (อยากเป็นแบบพวกไมเคิล แจคสัน เดอะบีทเทิล ฝันสูงมากชั้น) มันเลยแบบผิดหวัง จนแบบป๋ากับแม่ด่า (ทั้งที่ตอนเรียน เรียนเก่งนะเราอ่ะ แต่แบบขี้เกียจไง ไม่ชอบระบบหลายอย่าง เลยทิ้ง) 

แต่การตายไม่ใช่วิธีแก้ปัญหา เลยไม่ตายหรอก เคยจะตายหลายรอบแล้วด้วย รู้เลย มันทรมานมาก อยู่เพื่อต่อสู้ดีกว่า

ถ้าอยากดึงตัวเองออกมาจากความรู้สึกแย่ เริ่มจากทำบุญทำทานก็ได้ เก็บขยะในบ้าน (เป็นประเภท) ไปวางให้คนอื่นเอาไปขายก็ได้ https://www.facebook.com/pranitee/posts/10153680354252987

อยากได้ความโชคดี ต้องสร้างโชคดีให้คนอื่นก่อน แล้วตั้งใจทำหน้าที่ของตนเองต่อไป

ไม่ค่อยเบื่อแล้วตอนนี้ มีแต่ลนลานหน่อย ๆ ไม่รู้จะทำอะไรก่อนหลัง ลิสต์ไว้เยอะ

ทำวันนี้ให้ดีที่สุด สู้ ๆ

มีความสุขนะเวลาได้ทำอะไรที่มันมีประโยชน์ ในเวลาที่ใจพร้อมทำ ต้องเริ่มจากใจ

โฆษณา

โปรดทำบุญทำทานด้วยเรื่องง่าย ๆ เหล่านี้ ไม่ต้องเสียตังค์สักบาท

ช่วงนี้เรามีเรื่องเครียดหลายเรื่อง เยอะมาก จนคิดว่าถ้าตัวจะระเบิดได้ คงระเบิดไปแล้ว

แต่อย่าเพิ่งระเบิด ยังไม่อยากตาย 555

เรื่องดี ๆ ก็มีเยอะนะ แต่คงไม่เล่า เดี๋ยวไม่เซอไพรซ์ 

คือบางทีทุกเรื่องที่ยังไม่เกิด จะดี จะแย่ มันก็ทำให้เครียด ๆ ขึ้นมาได้ตลอด

เราเลยมานั่งนึกว่า ระหว่างที่ยังไม่ถึงจุดที่ความเครียดจะคลี่คลาย เราจะทำยังไงกับชีวิตได้บ้าง ที่จะช่วยทำให้สมองลืมความเครียดได้สักครู่ (เพราะต้องไปโฟกัสสิ่งที่ทำ) ก็ยังดี

1. แผ่เมตตาในใจ สัพเพสัตตา… วิธีนี้ ได้มาจาก รศ.ดร.อรพรรณ พรสีมา ที่ปรึกษา ตอน ป.โท ของเรา ท่านแนะนำตั้งแต่ 2550 น่าเสียดายที่เราไม่จบเพราะความฉันทะ วิริยะ จิตตะ วิมังสาไม่มากพอ แต่การแผ่เมตตาที่ท่านสอนมา ยังช่วยเราได้เสมอ

2. หากแค่แผ่ ยังรู้สึกว่า ไม่ลืมความเครียด ให้ออกไปเก็บขยะ ขยะประเทศไทย ตามทาง ตามพื้น ตามที่ต่าง ๆ เยอะมาก ถ้ากลัวมือเน่า ก็เอาถุงมือใส่ เก็บไปทิ้งถังขยะ (พอดีวันนี้เห็นเขาแชร์ เรื่องไปดูดอกหญ้า แล้วทิ้งขยะไว้กัน คือ มันเหมาะมากกับยุคนี้ หลายวันก่อน ก็มี น้องผู้ชาย น้องผู้หญิง ที่ไม่รู้จักกันมาก่อน แต่มีอุดมการณ์เดียวกัน คือเก็บขยะที่ป่าอะไรสักอย่าง มันดีมาก เขาอาจเป็นเนื้อคู่กัน – เราก็คิดไปเรื่อย) ถ้าคิดไม่ออก จะไปเก็บขยะที่ไหน ที่อยากให้เก็บแล้วคนอื่นได้ประจักษ์ด้วย แนะนำว่าไปเก็บที่สะพานลอย สะพานลอยบางโฉลงนี่อย่างเน่าเลย ถ้ามาเก็บ ก็ขอให้รับคำขอบคุณจากเราไปด้วย เราอยากเก็บนะ แต่คือมันไม่ได้ชิลขนาดนั้น เราขึ้นสะพานลอยนั้นเมื่อเราอยากกลับบ้าน เหนื่อยงานแล้ว อยากกลับบ้าน (บอกไว้ เผื่อ ๆ ใครว่าง) ส่วนเราน่ะ เก็บในห้องสอบ เด็กไม่เก็บ ครูเก็บเอง ดูไว้ จะได้เห็นว่า “ครูก็ยังเก็บขยะ” 

3. เก็บขยะที่ยังสามารถขายของเก่าได้ ไปวางให้คนอื่นเก็บเอาไปขาย เช่น ขวดน้ำ ขวดแก้ว กล่องลัง เราไม่สะดวกขายเอง เพราะรถรับซื้อมาวันธรรมดา เราทำงาน เราเลยรวบรวม ไปวางข้างถังขยะเยื้องหน้าบ้านเรา อาทิตย์ละครั้งไรงี้ ไม่อะไรมาก แค่อยากให้บ้านสะอาด คนอื่น(เพื่อนบ้าน)มีรายได้อีกนิด ๆ หน่อย ๆ เป็นการแยกขยะ นำขยะกลับไปใช้ใหม่ด้วย ช่วยโลก

4. เขียนบันทึกรักการอ่าน เราไม่รู้ว่าใครจะคิดยังไง แต่ทุกครั้งที่เราเครียดมาก ๆ (งานเร่งไฟลนก้น) ถ้ามันรู้สึกแย่จริง ๆ เราจะหยุดทุกอย่าง แล้วไปเขียนบันทึกรักการอ่าน (หนังสือเราเยอะ หาในบ้านได้) เราจะลอกวิธีการทำอะไรสักอย่างแบบย่อ ได้สักเรื่องก็รู้สึกดีขึ้น คงติดที่ว่า คนไทยอ่านหนังสือปีละแปดบรรทัดมั้ง เราจะเถียงได้เต็มปากว่า ชั้นนี่แหละ อ่านได้มากกว่านั้นแน่ เพราะเราเครียดถี่มาก 555

5. ทำงานบ้าน แบบไม่ต้องรอให้พ่อแม่ผู้ปกครองสั่ง ลองทำดู ถ้าไม่รู้จะเริ่มยังไง ให้จดทุกครั้งที่ถูกสั่ง ถ้าจดเสมอ ๆ ต่อไปก็ลงมือทำก่อนโดนสั่ง โดนด่า 
“เวลาว่าง อาจไม่มี ก็ไม่ต้องรอให้มีเวลาว่างก่อนหรอก เหมือนหลายอย่างที่เราทำ เราก็ไม่ได้ทำตอนเราว่าง เราอยากจะบอกว่า เราทำหลายอย่าง ที่หลายครั้งก็ไร้สาระ ไม่ใช่เพราะเราว่างมาก>>>ตามที่หลายคนเข้าใจ แต่เราทำเพราะว่าเรารู้สึกว่าเราต้องทำ หลายอย่างมันช่วยให้เราลืมความเครียดได้ หลายอย่างทำให้มีความสุขเพิ่มขึ้น เราจึงต้องทำ ทำคั่นเวลาที่ไฟกำลังลนก้นนั่นแหละ” (แต่ที่เราทำ เราคิดแล้วว่าไม่เบียดเบียนใครนะ ทว่าหากใครรู้สึกว่าเราเบียดเบียนเอาเปรียบใครอยู่ ก็ช่วยมาบอก เราจะได้จดไว้ ต่อ ๆ ไปจะได้ไม่ทำการเบียดเบียนเอาเปรียบใครอีก)

แต่ถ้าในบริบทของชีวิตคุณ คุณต้องเสียตังค์ เช่น จะบันทึกรักการอ่าน แต่คุณไม่มีหนังสือ ต้องซื้อ ก็ไม่ต้องทำ จงทำที่ไม่เสียตังค์ละกันค่ะ

ยังมีอีกเยอะ ไว้เขียนในโอกาสต่อ ๆ ไป เราต้องไปทำงานทำการบ้างแล้ว ไม่งั้นอาจเครียดกว่านี้ (การเขียนบล็อกก็เป็นการลดความเครียดอีกวิธีนึง จะพยายามเขียนเรื่องที่มีแง่คิดดี ๆ แล้วกัน)
สู้จ้าาาาา เพื่อทุกเรื่อง ทุกสิ่ง ทุกคนที่เกี่ยวข้อง หนูรักทุกคน และทำเพื่อทุกคน เป็นแรงใจให้ด้วยนะคะ สู้โว้ยยยย