ไปบ้านเอวันนี้ อยากพกของพวกนี้ไปงาน 555

น้ำปลา พริก
พานทอง
กาละมังต่อตูดระบายน้ำ สายยางยาว ๆ
สกอตไบรท์ น้ำยาล้างจาน
ซองชมพู
(ถ้าอะไรต้องมีพิมพ์เพิ่ม ต้องสตอกไว้หลาย ๆ ที่)
ถุงขยะเยอะ ๆ มีโครงตั้งถุง
น้ำแก้ว หลอด
โต๊ะกลางไว้วางแก้ว วางของเสิร์ฟ
ไฟแชก
เก้าอี้ยาว ที่นั่งไม่พอ
ถังขยะเป็นโครง
ผ้าขี้ริ้วทั้งแบบใส่เท้าเดินเช็ด
ผ้าขี้ริ้วเยอะ ๆ
ถุงขยะดำ
ซองชมพูเยอะ ๆ
หลอดเล็กเจาะน้ำ
ช้อนกลาง
สบู่เหลวล้างมือ

Advertisements

เคลียร์draftเก่า รองเท้าที่ดิฉันคู่ควร 555

รูปรองเท้าที่เราคู่ควร อิอิ เราถูกรองเท้ากัดมา ก็เรื่องปกติแหละ จริง ๆ คู่เก่าก็ยังสภาพดี ทว่าส้นมันสึก (เราลงแรงกระทืบดินหนักไปมั้ง -*-) พอเดิน มันปวดส้นเท้า ปวดร้าวตั้งแต่ข้อเท้าเลย เลยต้องใช้คู่ใหม่ ใช้ไปได้สองวันทนไม่ไหว เพราะ มันหัวเรียว บีบเท้าเรา และมันมีส้นสูงที่ไม่สมดุล (ถ้าเราจะใส่ส้นสูงต้องส้นตึก ส้นเตารีด คือรับน้ำหนักทั้งฝ่าเท้า ไม่ใช่เป็นจุด เป็นก้าน เป็นเข็ม ตกรถตาย จะมีคนสมเพช 555) เลย เหวี่ยงและ ซื้อใหม่ปากซอยที่ทำงานแหละ รองเท้าเราต้อง 1) เป็นกำมะหยี่ (เพราะต้องขอบข้อเท้าด้านหลังจะไม่เป็นแผล ที่เป็นพลาสติก หนังแก้ว จะทำให้เป็นแผล ติดเฮลโลฮีลยังช่วยไม่ได้) เป็นผ้าก็พอได้ 2) ส้นเรียบแบน ไม่ทำให้เท้า เทไปกองด้านหน้า ซึ่งจะทำให้ปลายเท้ารับน้ำหนักมาก 3) หัวแป้น ๆ (ไม่เรียวแหลม) 4) เบอร์ 37 (อาจ 36 บางทีมันไม่มาตรฐาน) 5) อย่าราคาเกิน 200 เพราะถ้าไม่ได้ใส่มันจะน่าโมโหมาก เราซื้อรองเท้าบาจา สีแดง เบอร์ 3 (36) เมื่อตรุษจีน ยังใส่ไม่ได้เลย มันหลวม รองเท้าบ้าไรงง ราคาลดแล้ว ห้าร้อย อยากจะร้องไห้ คือตอนลองเท้าขยาย แต่ปกตินี่ใส่ไม่ได้ เจ็บใจ กร๊ากกกกกกกกก tag อิอิ คือ อยากเล่าหนุก ๆ

อยากสร้างระบบ, ติดตั้งปรินเตอร์, ไฟล์เทสต์ปรินท์

จริง ๆ มันจะมีออโต้เพลย์เพลงแดนซ์กระจายอยู่ 555 แต่วันนี้เรานั่งฟังเพลงของตัวเอง (ตอนทำคอม เครียด เข้าใจป่ะ ใส่หูฟังชิล ๆ) เราอยากบอกว่า เราชอบเพลงนี้มากเลยอ่ะ เพลงเราเอง

พอดี คนที่เป็นแรงบันดาลใจให้เราเขียนเพลงนี้ เขาเพิ่งอกหัก เราก็เลยอยากพูดถึงเพลงนี้
ไม่ได้อ่อยเหยื่อ เช็คเรตติ้ง แต่จะพูดถึง เวลาจะพรากไปสักวันแหละ พรากอะไร ระหว่างพรากใจเธอ หรือพรากใจฉัน ไม่มีอะไรหรอกที่ไม่เปลี่ยน จะจากเป็น จะจากตาย คนเราล้วนพบเจอเพื่อจากกัน (เสียใจกับเขาด้วย ที่เขาเลิกกับแฟน ก็คิดซะว่า “เรา(คุณสองคน)ไม่ได้เกิดมาคู่กัน” เหมือนที่เราเองก็คงไม่ได้เกิดมาคู่กับคุณ เพราะคุณไม่เลือกเรา ซึ่งเราไม่เสียใจ เรายินดีที่คุณทำให้เราคิดได้ในหลาย ๆ เรื่อง รวมถึงเพลงนี้)

ชิล ๆ
อ่ะ เข้าเรื่อง

ตอนนี้เราอ่านหนังสือเรื่องอาศัยระบบดีกว่าพึ่งพาคน (เพิ่งอ่านไปได้วันเดียว วันนี้ยังไม่ได้อ่าน เคลียร์งาน ตากผ้า วิ่งเก็บผ้าฝนตก รองน้ำ จะวิ่งไปกินข้าว คืนนี้รีดผ้า หมดวัน)
อ่านดู เราชอบมาก ระบบที่ดี ทำให้คนเลวไม่มีโอกาสทำเลว ระบบที่ดี ทำให้คนดีอยากอยู่ทำงานดี ๆ ให้นาน ๆ ระบบที่ดี ทำให้โลกนี้มีความยุติธรรม (คุณจะรู้สึกว่าความยุติธรรมมีค่ามาก เมื่อคุณคือคนที่ถูกเอาเปรียบ ฉะนั้นจงอย่าเอาเปรียบคนอื่น )

เมื่อวันศุกร์ซื้อปรินท์มาใหม่
ลองอ่านดู เราง่วนกับมันมาก

ไฟล์เทสต์ปรินท์ ทำเอง
(ใบที่มีแต่ชื่อเรา คือไว้ปรินท์สติกเกอร์ ติดข้าวของที่เป็นของเรา 555)
เลื่อนมาตรงไฟล์แนบ 8 อัน
https://sites.google.com/site/pranitee/

แถมบันทึกหายใจไม่ออก
เบื่อว่ะ นอนไม่เป็นสุขเลย
https://www.facebook.com/notes/pranitee-ratanawijitr/%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B6%E0%B8%81%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B9%83%E0%B8%88%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%AD%E0%B8%81/10151607788464105

รองเท้าที่ดิฉันคู่ควร 555

image

image

รูปรองเท้าที่เราคู่ควร อิอิ เราถูกรองเท้ากัดมา ก็เรื่องปกติแหละ จริง ๆ คู่เก่าก็ยังสภาพดี ทว่าส้นมันสึก (เราลงแรงกระทืบดินหนักไปมั้ง -*-) พอเดิน มันปวดส้นเท้า ปวดร้าวตั้งแต่ข้อเท้าเลย เลยต้องใช้คู่ใหม่ ใช้ไปได้สองวันทนไม่ไหว เพราะ มันหัวเรียว บีบเท้าเรา และมันมีส้นสูงที่ไม่สมดุล (ถ้าเราจะใส่ส้นสูงต้องส้นตึก ส้นเตารีด คือรับน้ำหนักทั้งฝ่าเท้า ไม่ใช่เป็นจุด เป็นก้าน เป็นเข็ม ตกรถตาย จะมีคนสมเพช 555) เลย เหวี่ยงและ ซื้อใหม่ปากซอยที่ทำงานแหละ รองเท้าเราต้อง 1) เป็นกำมะหยี่ (เพราะต้องขอบข้อเท้าด้านหลังจะไม่เป็นแผล ที่เป็นพลาสติก หนังแก้ว จะทำให้เป็นแผล ติดเฮลโลฮีลยังช่วยไม่ได้) เป็นผ้าก็พอได้ 2) ส้นเรียบแบน ไม่ทำให้เท้า เทไปกองด้านหน้า ซึ่งจะทำให้ปลายเท้ารับน้ำหนักมาก 3) หัวแป้น ๆ (ไม่เรียวแหลม) 4) เบอร์ 37 (อาจ 36 บางทีมันไม่มาตรฐาน) 5) อย่าราคาเกิน 200 เพราะถ้าไม่ได้ใส่มันจะน่าโมโหมาก เราซื้อรองเท้าบาจา สีแดง เบอร์ 3 (36) เมื่อตรุษจีน ยังใส่ไม่ได้เลย มันหลวม รองเท้าบ้าไรงง ราคาลดแล้ว ห้าร้อย อยากจะร้องไห้ คือตอนลองเท้าขยาย แต่ปกตินี่ใส่ไม่ได้ เจ็บใจ กร๊ากกกกกกกกก tag อิอิ คือ อยากเล่าหนุก ๆ

ช่วงทำอุปกรณ์ ฐานอนุมาน ดมกลิ่น

ค่ำวันศุกร์ที่แล้ว อ.มาลัย โทรมาหา บอกว่า ลูกเสืออยู่ด้วยกันฐานอะไร เราก็ตอบว่าฐานดมกลิ่นค่ะ อ.บอกว่าฝากด้วย (ขอกะปิอย่างนึงแน่ ๆ) เอาของในห้องสมุดมาทำแหละ แต่คือเราไม่ได้เอากลับมา เราจึงคุ้ยของในบ้าน มาทำหมดเลย เอากระปุกน้อย สิบอัน แปะสติกเกอร์สีเงิน (ป๋าบอกว่าจะไว้ซ่อมหลังคาบ้าน) ที่อยู่ในห้องนอนเรามาเป็นทศวรรษแล้วกระ(ละ)มัง เราเลยจิกมาห่อ ปิดกระดาษแข็งที่ตูดกระปุก ทำที่ดมไว้สองเวอร์ชั่นคือ แบบฝากกระดาษ กับ กรวยกระดาษ แต่สุดท้ายได้ใช้อันฝากระดาษ เพราะกรวยกลิ่นลอยมาไม่ถึง ก็แปะ ๆ ไป เอาถุงรองนะ ไม่ให้ของดมสัมผัสกระปุก จะได้ไม่ต้องล้าง เก็บไว้ใช้หนหน้าได้ คงเก็บแหละ เดี๋ยวจะขอเลย เข้าค่ายรอบหน้าขออยู่ฐานอนุมานดมกลิ่นเลย จะได้หาแต่ของดม ไม่ต้องหาอุปกรณ์ นั่งคิดแล้วกันว่ากลิ่นอะไรแรง ๆ บ้าง แต่ดีอย่างที่ฐานนี้เล่นตอนมืด เด็กมองไม่เห็นของข้างใน ตัดปัญหาเรื่องแอบดูได้บ้าง ของที่ให้ดมจริงรอบนี้คือ 1 เก็กฮวยผง (แอมเอาไป ปีใหม่มีคนให้กระเช้ามา) 2 ขิงผง (แอม เหมือนตะกี้) 3 กะปิ (ให้ใหม่เอามา) 4 การบูรหอม (แอม แอมต้องมีติดบ้าน ไว้ไล่มดขึ้นโน้ตบุ๊ค นาฬิกาในส้วม ไล่แมวหน้าประตูบ้าน ชอบมาก เคยอยากเป็นคนขายการบูรหอม ขนาดนั้น คือขาดไม่ได้ แต่ไม่ได้จ่อดมนะ อันตรายบ้างเหมือนกัน) 5 สายรัดข้อมือกลิ่นตะไคร้หอม (ใหม่เอามา) 6 เปลือกส้ม (หาที่ค่าย เพราะใหม่ไม่ได้เอามา) 7 น้ำมันมวย (ขอจากกล่องพยาบาล) 8 แอมโมเนีย (ขอจากกล่องพยาบาล เหม็นฉุน เด็กบ่นเยอะมาก) จริง ๆ แอมเอาซอสพริก ซอสมะเขือเทศ โอวันติน น้ำเต้าหู้งาดำ ใบชา น้ำหอม(เซ็กซี่มีบายอั้มพัชรภา 555 เอซังได้รับแจกมา ไม่ได้ใช้ เราเลยขอมา) ไปด้วย แต่อ.มาลัยบอกว่าเด็กไม่ได้กลิ่นหรอก (ส่วนน้ำหอม คงแรงไป) เลยไม่ได้ใช้ (เอาไปเยอะเพราะของพวกนี้รกบ้านมาก 555 แอมไม่กิน ไม่ใช้) ลองคิดกันดูว่าน่าเล่นกลิ่นไรอีก แต่ปลาร้านี่ขอ ถ้าเหม็นมาก สงสารเด็กเหอะ วิธีเล่นคือ อ.มาลัยจะกักเด็กทั้งกองไว้ให้ แล้วปล่อยมาทีละหมู่ ประมาณไม่เกินสิบคน แอมกับใหม่จะยืนรอ (กระปุกดมวางที่เก้าอี้) พอเด็กมา จะส่งทุกกระปุกให้เด็กทุกคนดม บอกว่าดมเบา ๆ ก่อน ใครตอบได้ตอบเลย ถ้าตอบไม่ได้ ส่งต่อให้เพื่อช่วยดม หมู่นึงต้องตอบกลิ่นถูก 5 อย่างขึ้นไป (จากทั้งหมด 8 อย่าง) จึงจะผ่านฐานนี้ เวลาเด็กตอบ เราจะดูเลขกระปุกไง ว่าถูกหรือไม่ถูกเพราะจำเลขได้ แต่น้องใหม่มันจำไม่ได้ ก็ดมซ้ำ แล้วบอกว่าถูกหรือไม่ถูก ขอบอกสนุกมาก มีแต่เด็กอยากดมผ่านแล้สก็ยังจะดม เพราะมันไม่ได้ดมทุกคนไง ถ้าเพื่อนคนไหนได้กระปุกง่าย ตอบได้ เราก็จะวางกระปุกที่เก้าอี้เลยกันงง มีเด็กขโมยไปดมด้วย ฮามาก แล้วขนาดปิดไม่ให้ดม ยังดมมืออ่ะ โคตรขำ เป็นแทบทุกหมู่เลย ฮามาก ท่านรองวิชาการ รองชลารักษ์ ยังมาเล่นเลย ตอบได้ทุกกระปุก ท่านรองชมด้วย ชมกระปุก และไปชมให้อ.มาลัยฟังด้วย หนุกมาก ๆ เราฮาสุดแล้ว รู้สึกดีใจ ที่สิ่งที่นั่งคิดทั้งวันเสาร์ที่แล้ว (คิดทั้งวันอ่ะขอบอก กลัวทำออกมาไม่ได้เรื่องอ่ะ) ประสบความสำเร็จได้ หนุกอ่ะ อย่างน้อย ได้เห็นเด็ก ๆ ชอบก็ดีใจมาก ดูรูปตอนทำแล้วกัน

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

ไว้จะมาเล่าใหม่ เผื่อใครจะเอาไปประยุกต์ใช้ได้

ปิดพีซีไปแล้ว มันร้อนมาก เลยโพสต์ทางมือถือ อยากบันทึก

image

เราเจอบันทึกของพี่นก(หรือบรรณารักษ์คนก่อนๆๆๆ) ว่าตอนก่อน เวลาเด็กซ่อม เขาไม่ได้ให้เด็กหยิบหนังสือทั่งห้องนะ (เหมือนเทอมที่แล้ว ตู้หนังสือพินาศมาก) แต่เขาให้ มีกอง มุมซ่อมตกคุณลักษณะ ซึ่งถ้าเทอมนี่จะมี เราจะไปคัดหนังสือแนวนี้มา พวกหนังสือที่สอนเรื่องการตัดสินใจ การมีจิตสำนึกที่ดี การมีสามัญสำนึก แม้จะเปลี่ยนอะไรเด็กไม่ค่อยได้มาก แต่ก็น่าจะมีประโยชน์บ้าง ตอนเขานั่งลอกหนังสือไปส่งครูภาษาไทย หรือที่ปรึกษา (เรื่องซ่อมเป็นของฝ่ายอื่น ไม่ใช่ของห้องสมุด) อ่ะแปะภาพต่อ

image

image

image

ส่วนเล่มที่สอง เราอยากอ่านเอง เพราะเราอยากไป เราชอบตลาดโบราณ เราอยากไปเที่ยว แต่นะถ้าไปไม่สะดวกก็เหนื่อนอ่ะ ไม่มีรถไป ไม่มีคนพาไป เดินทางเซ็ง อ่านเอาก่อนก็ได้วะ

image

image

ส่วนที่ว่าจะอ่านนั้น จริง ๆ ยาก เวลาไม่ค่อยจะมีเหลือ (เวลาบางส่วนของเราต้องใช้ในการนั่งสมาธิแบบลืมตา ทบทวนว่าได้เรียนรู้อะไรบ้าง มันเป็นช่วงเวลาชาร์จแบตจิตใจเรา) เนี่ยเล่มนี้เอามาเป็นเดือนแล้ว ยังอ่านไม่จบเลยอ่ะ ก็ค่อย ๆ เรียนรู้ไป . . . . . เดี๋ยวเราจะเรียนรู้การเซตยูสเซอร์ คอมที่ทำงาน ต้องลองที่บ้านก่อน ต้องทำเอกสาร แนะนำเจ้าหน้าที่ห้องสมุด แบบให้เป็นสากลเลย 555 เมื่อวานเห็นแล้วว่าเจ้าหน้าที่กลายคน (เด็กม.2/3) ทำงานผิด แยกหนังสือยังผิด คือเขาไม่อ่านป้าย มีอีกหลายอย่าง และอยากทำเอกสารสอนห้องสมุดรอไว้ อยากสอนห้องสมุดแล้ว อยากมาก จะคลั่ง เรารู้แล้วว่าเราอยากสอนอะไร เราว่าจะทำอะไรอีกวะ อ่อ จะหาเอกสารรามสามวิชาที่ลงไว้ มาอ่าน เช็คตารางสอบออกยัง(ตอนแรกจะทิ้ง จะย้ายเอก ตัดสินใจ อย่าเลย พยายามก้าวไปก่อนเหอะ เราเห็นแล้วว่าการละทิ้งบางอย่าง นำปัญหามาสู่เราแค่ไหน แต่เราไม่เสียใจนะ หลายอย่างที่มาแทน ก็ดีอ่ะ เพราะชีวิตคือการเรียนรู้อ่ะ ยกเว้นเรียนรู้ที่จะสอนเลข สอนสังคมนะ ไม่อ่ะ เนี่ยตัวตกเลย กร๊ากกก) ก็นะ ตอนนี้ทำภาพ กับของทำบอร์ดคำถามก่อน (คำถามห้องสมุด) จัดไปทีละอย่างสองอย่าง เดี๋ยวก็เสร็จ

บันทึกป้าแอมซัง หลายเรื่องอยู่

image

ถ้าโทรหาเรา แล้วเราไม่รับ (เบอร์ที่เห็นนี้คือเบอร์ทรูมูฟ ตอนเขาโทรมาเราปิดเครื่อง เครื่องนี้เราใส่ทรูกับดีแทก จะเปิดแค่เสาร์อาทิตย์ ที่อยู่บ้าน หลัก ๆ ไว้คุยกับพี่กิตซังโปรดิวเซอร์สุดสวย เอ้ย สุดเลิศของเรา เพราะพี่กิตใช้ดีแทก แต่คนโทรที่เราไม่รู้ว่าใครเนี่ย เขาโทรเข้าเบอร์ทรู เราใช้เบอร์ทรูตอนเรียนป.โท ใครวะ) สามารถส่งข้อความมาบอกได้ ว่า “คุณคือใคร และจะติดต่อเรื่องอะไร” บางที เราอาจโทรกลับ สงสัยเหมือนกันว่าใคร โทรตั้งสามรอบ แต่อยู่ดี ๆ ให้เราโทรกลับ คงไม่อ่ะ เรื่องต่อไป

image

เราชอบ ห่อเบงเบงอ่ะ มันมีเขียนขอโทษ ถ้าเราจะขอโทษใคร เราคงจะซื้อเบงเบงไปให้ 555 เรื่องต่อไป

image

วันก่อน เรากิน เราจะลบรูปออกจากมือถือ เลยมาแปะนี่แล้วกัน ที่เวิร์ดเพรส ให้พื้นที่ 3 กิ๊ก เราใช้ไปเท่าไรแล้ววะ เรื่องต่อไป

image

ไม่มีไร เราจะลบออกจากมือถือ (มันเป็นหลักฐานที่พอดีถ่ายไว้ ไม่มีไร) ((อยากทำเครื่องเตือนก่อนออกจากห้อง)) เรื่องต่อไป

image

วันก่อน เราเอาไป กะว่าไม่ใหม่ ก็ซุง ถามใหม่ก่อน ใหม่เอาเลย ก็เลยให้ใหม่ ที่เห็นคือ ที่จัดระเบียบของในรถ ที่จะติดกับเบาะคนขับหรือเบาะข้างคนขับ ที่พอติดแล้วจะแขวนขนม วางแก้วน้ำ วางของกินได้อ่ะ (ใหม่มีรถกระบะ ซุงมีรถเก๋งไง เลยจะให้คนมีรถนั่นแหละ) เราสั่งไอ้นี่มาจากเซเว่นแคทตาลอก ราคาเท่าไร ไม่ได้จำ แต่เกินร้อย ทว่า ตั้งแต่วันนั้น จนวันนี้ เราก็ยังไม่มีรถขับ เราจึงขอมอบให้คนที่มีรถดีกว่า เก็บไว้ก็รกบ้าน เผื่อให้ไปแล้ว เราจะมีราชรถมาเกยบ้าง 555 ให้ใหม่ ใหม่ดีใจ บอกว่าได้ใช้แน่นอน รถเด็กเยอะ กินหนม เรื่องต่อไป

image

วันก่อน อ.มาลัยให้ อร่อยดี เรื่องต่อไป

image

วันอังคารเราได้เปิดตึกเอง หนักมาก หลังยอก 555 เรื่องต่อไป

image

นี่คือของขวัญ ในสไตล์เรา เราชอบให้ของใช้ เราไม่ชอบห่อของขวัญ ปากกาเขียวยังไม่ได้ให้ใคร

image

ใช้ได้ทั้งกล่อง ทั้งของในกล่อง

image

นี่ต่างกันแค่กล่อง 555

image

นี่มีแปะสติกเกอร์ด้วย ปริ้นท์เอง กะเอง 555 แต่อาจไม่แจกทุกท่านอ่ะ ทรัพย์จางแล้ว 5555

image

พอแค่นี้ก่อนดีกว่า รูปตัวเองนี่แปะไปงั้น ดูไปดูมามันไม่ส้มว่ะ สงสัยจะใส่ไปงานแต่งไม่ได้แล้ว บางทีก็เบื่องานที่บังคับสีเสื้อว่ะ เอาว่ายุ่ง ๆ ก็ฝากตังค์ไปละกัน ขอให้รักกัน ๆ ยินดี ๆ (อิจฉา เลยจะไม่ไป แต่เอาชุดมาอ้าง 555) เอาแค่นี้ละกัน โพสต์เนี่ย จะลบรูปออกจากมือถือ เลยมาเล่า (ไร้สาระมาก นังป้าแอม – คนอ่านเซด)