ความในใจจากเรา (เราเอาใส่รูปโปรไฟล์เฟสบุ๊คเลย)

(โปรดกดดูเพิ่มเติม หรือ see more เพื่อแผ่ข้อความทั้งหมด แล้วอ่านให้จบ ใครอ่านจบ โปรดรับคำขอบคุณจากเราไปค่ะ ขอบคุณจริง ๆ)

ขอมาแทรกรายละเอียดที่น่าจะเป็นประโยชน์ ในส่วนนี้ค่ะ เพราะคิดว่าคงจะไม่เปลี่ยนรูปโปรไฟล์ไปอีกนาน ขี้เกียจ 555 (มาแทรก 9 ธันวาคม 2556)

เพื่อน ๆ ของแอม แอดเฟสบุ๊คนี้ https://www.facebook.com/pranitee มาได้เลยค่ะ แอมรับแอดทุกคน เพราะแอมจะไม่แอดไปก่อน เนื่องจากแอมโพสต์เยอะมากของเยอะมากค่ะ (ยิ่งปิดเทอมจะยิ่งเยอะมาก เช่น ของกิน) ที่ผ่านมาหลายท่านรำคาญจนอันเฟรนด์แอม แอมก็เซ็ง ฉะนั้นที่ไม่แอด ไม่ได้หยิ่งยโสค่ะ แค่ไม่อยากให้หลายท่านรำคาญแค่นั้นเองค่ะ (อยากแอดอีกที่ ที่ไม่โพสต์เยอะ ก็ที่ https://www.facebook.com/praniteeswuect46 ค่ะ ชื่อจริงนามสกุลจริงของแอมเป็นภาษาอังกฤษ ไม่โพสต์อะไรเลยค่ะ แต่ติดต่อได้ ถ้ามีรูป จะแท็กไป เพื่อให้แท็กต่อได้ ไรงี้)

คนที่แต่งเพลง คุยกับแอมได้ที่ https://www.facebook.com/praniteemysky ค่ะ

สำหรับเพื่อนครู หรือนักเรียน (หรือท่านที่สนใจ)
นอกจากติดต่อ ครูแอมที่ facebook นี้ แล้ว
ยังติดต่อครูแอมได้ที่ https://www.facebook.com/PWschoolLibrary
ข่าวโรงเรียน ภาพกิจกรรมโรงเรียน ครูแอมจะเอาไปใส่ที่นั่นทั้งหมดค่ะ

สำหรับห้องเรียนที่ครูแอมเป็นที่ปรึกษา ปัจจุบันคือห้อง 1/12
ยังติดต่อครูแอมได้ที่ https://www.facebook.com/pw1r12y56 ค่ะ

แต่ยังไงที่นี่ ครูแอมก็โพสต์มากที่สุดนะคะ
เวลาไปนอกสถานที่ ผู้ปกครองแอดมาเฟสบุ๊คครูแอมได้เลย
แล้วมาตามดูเฟสบุ๊คครูแอมได้เลย
ไม่ว่าถึงสถานที่ไหน ครูแอม place สถานที่บอกตลอดทางแน่นอนค่ะ
หรือแชตมาสอบถามได้เลยค่ะ
(อาจตอบช้าตามความสะดวก แต่ตอบแน่นอน)

ครูแอมไม่ชอบคุยโทรศัพท์ เพราะเวลางาน 6:30-17:00 ส่วนใหญ่มันยุ่งค่ะ
นอกเวลางานครูแอมก็มีงานบ้านต้องทำค่ะ และครูต้องนอนเหมือนกันค่ะ

และที่สำคัญครูดูแลเด็กทุกคนเหมือนกันค่ะ โปรดอย่ากล่าวคำเน้นย้ำว่า
“ท่านรักลูกท่านเป็นดั่งแก้วตาดวงใจ ครูแอมจึงต้องดูแลลูกท่านเป็นพิเศษ” เพราะถ้าครูดูแลลูกท่านเป็นพิเศษจนไม่ดูแลลูกผู้ปกครองท่านอื่น
ครูคงได้ชื่อว่าลำเอียง

แต่สิ่งที่แน่นอนกว่านั้น คือ เด็กที่ประพฤติตัวเรียบร้อยน่ารักตามกฎระเบียบของโรงเรียน เข้าเรียนตลอด ไม่โดดเรียน ไม่หนีเรียน ไม่ขาดเรียนอย่างไร้เหตุผล ไม่พูดมาก ไม่หยาบคาย ก็ย่อมจะได้รับความเอ็นดู และความรักจากครู มากกว่า เด็กที่พาครูแอมเข้าห้องปกครองบ่อย ๆ หรือเด็กที่สร้างภาระให้ครูเสมอ ๆ แน่นอนค่ะ

และที่สำคัญมาก ๆ ของมาก ๆ คือ ถ้าท่านเองยังไม่สามารถบังคับลูกหลานท่านให้อยู่ในกฎเกณฑ์ของโรงเรียนได้ ครูก็คงบังคับเขาไม่ได้เช่นกันค่ะ โปรดอย่าผลักภาระในการดูแลบุตรหลานมาให้ครูค่ะ เพราะในคนที่ประสบความสำเร็จในชีวิต ส่วนใหญ่จะมีพ่อแม่สนับสนุนส่งเสริมด้านการศึกษาอย่างเต็มที่เริ่มตั้งแต่การสอนเอง ตามเรื่องการบ้านเอง ส่งไปเรียนพิเศษเพิ่มเติมเองค่ะ ไม่ใช่ให้แค่เงิน แล้วให้เด็กไปตามหาความสำเร็จในชีวิตเอาเอง จนบางทีเด็กก็เอาไปสำเร็จในร้านเกมซะหมด มีเยอะมากในปัจจุบันค่ะ

ผู้ปกครองท่านใดติดต่อทางไลน์
สอบถามเรื่องลูกหลานท่านได้ที่ ไลน์ไอดี pranitee

และสุดท้าย ตนเป็นที่พึ่งแห่งตนค่ะ ถ้าทุกคนคิดและทำได้แบบนี้ สังคมคงดีขึ้นมากค่ะ ขอยกความดีให้ทุกท่านที่พยายามอย่างตั้งใจจริงที่จะพึ่งตนเองก่อนจะคิดพึ่งพาคนอื่นค่ะ

https://www.facebook.com/pranitee/posts/10151863062057987
ถ้าเราแอดใครไป
>> ส่วนใหญ่ที่แอดไปหา คือ เราจะติดต่อ เช่นอยากได้รูปภาพ อยากสอบถามเรื่องต่าง ๆ หรือเราก็จะแอดไปเพื่อจะได้ตามอ่านข่าวประชาสัมพันธ์เรื่องที่จำเป็นกับชีวิต เพราะว่าเรารู้ว่าเขาทราบเรื่องไวและชอบประกาศ ดังนั้นหากท่านที่ไม่รับแอดง่าย ๆ แต่เป็นคนที่กุมข่าวมากมายไว้ (ด้วยหน้าที่ หรืออื่น ๆ ก็ตาม) “กรุณาสร้างแฟนเพจ” แล้วแชร์ข่าวทางแฟนเพจค่ะ เราจะไปกดไลค์ให้ และจะประชาสัมพันธ์แฟนเพจต่อให้ด้วย อยากทันข่าวสารค่ะ จะได้ปฏิบัติตามได้ (ถ้าทำได้)
การให้ความร่วมมือ คือ การทำตัวให้มีค่าอย่างนึง

 

จากรูปโปรไฟล์ปัจจุบัน
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10151244062687987&set=a.423849592986.220600.744907986&type=1&source=11

Advertisements

สวยอ่ะ น่าเอาไปทำเป็นบอร์ดหน้าประตูโรงเรียน

image

ทำตัวอักษร (คงอังกฤษแหละ แปลไม่ออกก็กูเกิล เพราะภาษาไทยมีห้อย มีโหน น่าจะแขวนยากกว่า) สตอกไว้อักษร(อังกฤษและเครื่องหมายต่าง ๆ)ละ100ตัว ลองคำนวณดู) (อย่าประกาศยาวกว่านั้น)

น่าทำมากอ่ะ

เช่น

Tomorrow (Sunday 11th, 2013) will have seminar.

ยกตัวอย่างอานะ อะไรประมาณนี้ ติดหน้าทางออกไปเลย

ใหญ่ ลงทุนไปเลย ไม่เปลืองไฟ ถอดประกอบพอจะง่าย หาบันไดต่อ หาคนช่วยเข็นบันได 555

น่าจะดีกว่า (อย่าหาว่าว่า แค่อยากขอ) เรื่องการประชาสัมพันธ์

เรารู้สึกว่าที่ทำงานเรา เขาไม่ค่อยประชาสัมพันธ์ให้ทั่วถึงกันอ่ะ

หลายอย่าง เราก็ไม่รู้ เอ๋อ เพราะว่ามันไม่รู้ ไม่เห็น ไม่ได้ยิน
เราพยายามติดตามแล้ว ไม่ได้อยากรู้อยากเห็นมากมายเลย
แต่ที่พยายามติดตามเพราะว่าเราไม่อยากทำผิด แปลก จากกลุ่ม
เราไม่ชอบให้ใครคิดว่าเราขวางโลก ทั้งที่จริงคือ “ไม่รู้ค่ะว่าต้องทำงั้น”

แต่หลายอย่างไม่รู้จริง ๆ คือ ไม่รู้เลย ไม่มีแว่ว ๆ เลย
เช่นการประชาสัมพันธ์ทางไมค์ หลัง ๆ ก็ไม่ดังมาถึงที่ตึกที่เราทำงาน
ข้อมูลอื่น ๆ ไอสคงสคูลอะไร เราก็เข้าไม่ได้ มาให้เด็กกดให้แล้ว ก็ไม่ได้
สรุปเข้าไม่ได้ เพราะไม่รู้ว่ามันใช้อะไรเป็นยูสเซอร์เป็นพาสเวิร์ด
เพราะเขาไม่มีคู่มือ เหมือนเคยถาม ท่านอื่น มากดมันก็ไม่ใช่ หรือเราไม่มี

เรานึกอยากให้เขาใช้ทวิตเตอร์ประกาศ
หรือไม่ก็แฟนเพจ
คือให้มันเป็นข้อมูลอ้างอิง

เมื่อเช้า ฟังที่แถวแบบนึง
พออีกแป๊บเจอบอกอีกแบบ
มีน้องอีกคนก็งง เราก็งง
เราโทรหาคนที่เรามีเบอร์ ทุกคนก็ไม่รับ เข้าใจ ดูเด็กตัวเองอยู่ (ไม่ได้จะโทรอะไรหรอก
คือจะถามว่าเขาเรียนคาบแรกกันหรือเปล่า แค่นี้เอง โทรไป 4-5 คน 555
ไม่มีใครรับเลยแม้แต่คนเดียว เออจนมีพี่ที่ปรึกษาที่ย้ายได้แล้ว รับสาย เลยรู้ว่า ที่ตึกนู้นเขาเข้าใจยังไง สรุปเข้าใจตรงกันกับที่เราเข้าใจ)
คือถ้ามีประกาศหลัก ดูง่าย ยิงตรงตูม ดีกว่า (ขอทางเน็ตด้วย จะขอบคุณมาก)
เพราะถ้าประกาศไมค์ ตึกเราไม่ได้ยินจริง ๆ เบื่อมาก (หน่วยงานเรา แจ้งหลายรอบแล้วว่าไม่ได้ยิน แต่ก็ยังไม่มีการปรับปรุงเปลี่ยนแปลงแก้ไขอะไรให้)

และอีกกรณีนึง คือ จะให้ประกาศ เรื่องธุระของเด็กเนี่ยแหละ
ก็ไม่ยอมประกาศให้ (ให้ไปประกาศเองหรือเปล่าอันนี้ไม่รู้ เพราะเราฟังมาอีกที)

จึงมาเสวนากับใหม่
ใหม่บอกว่า ตอนทำโรงงาน ในบริษัท
โทรศัพท์ทุกเครื่องในโรงงาน แค่กดเบอร์อะไรสักอย่าง
ก็เท่ากับโทรเข้าเครื่องขยายเสียง ประกาศเองได้เลย ดังทั่วโรงงาน
ดีอ่ะ น่าทำ มันแจ๋วมาก ถ้าลำโพงมีครบทุกจุดนะ มันเป็นอะไรที่เยี่ยมเลย
แจ้งข้าวด่วนได้ฉับไว

หลายครั้งเราต้องการหาคนที่เด็ดขาดคนเีดียวที่มายืนยันให้ทำทุกอย่างได้ถูกต้องตรงกัน ไม่ใช่อะไรก็ไม่รู้ งงไปหมด เอาแน่ไม่ได้ “ไร้ระบบ ที่ดีพอ” แล้วก็บ่นเหนื่อยนู่นนี่
มันไม่มีอะไรมากเลย แค่ไม่รู้จักวางระบบให้มันดี ๆ แค่นั้นเอง

หลายอย่างมันเลยไม่เป็นหนึ่ง เพราะเอาแน่นอนไม่ได้เลย สับสนได้ตลอด

เหนื่อยนะ เหนื่อยกว่าทำงานหนักอีก เพราะมันจะมีความผิดพลาดเข้ามาเพิ่มด้วย
เอาเหอะ พยายามลดความผิดพลาดเท่าที่สามารถแล้วกัน

ทิ้งท้ายของวันนี้ ด้วยเพลงนี้ ที่ตอนนี้เราชอบมาก

เริ่มใหม่ TonyPhee [Official MV]

http://youtu.be/TnfmBy4ULSo

แง่คิด

นอกเรื่องนิด พอดีอยากเขียน เวลาทำอะไรก็ตาม หากไม่ชอบเผื่อใจ(ไว้เจ็บ) ก็จงทำสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อเนื่องไป (ไม่ใช่ให้หลายใจ) หมายความว่า ถ้าทำอะไรที่เหมือนทำเพื่อใคร ก็เจียดเวลาไปทำอย่างอื่นที่เป็นประโยชน์ต่อตัวเอง โดยที่ไม่ทำร้ายคนอื่นด้วย และมีน้ำใจกับคนอื่นเท่าที่ไม่เดือดร้อนตัวเอง เวลาที่ผิดหวัง จะได้ไม่เสียดายเวลา เพราะว่าระหว่างที่ทำเพื่อคนอื่น ก็ได้ทำเพื่อตนเองด้วย ถ้าเสียดายก็จะไม่เสียดายแบบเต็ม ๆ เพราะสิ่งดี ๆ ที่เกิดขึ้นระหว่างทางก็ยังมี

วันนี้เราจะแวะไปกินบะหมี่ร้านโปรดิวเซอร์เรา เพราะเราอยากกินบะหมี่โฮมเมด ใคร ๆ ก็คงรู้ว่าในบรรดาเส้นก๋วยเตี๋ยว เราชอบบะหมี่ที่สุด และจะไปเดินให้ทั่วไฮสแควร์มินิพลาซ่า และจะพาพี่สาวกับแฟนพี่สาวไปสนามหลวงสองกันด้วย มาทั้งที เที่ยวให้คุ้มหน่อย
ค่ารถคงหลาย 555 แต่คุ้มแหละ เพราะถือว่าได้ไปเปิดหูเปิดตา อานะ

เรายังจำคำที่อ้วนหมูบอกได้เลย ว่า เดี๋ยวจะเอาไปปล่อยไว้กลางทาง ประมาณนี้ เราก็บอกว่าไม่สงสารหนูเหรอ หนูกลับไม่ถูก แต่ตอนนี้ถ้าอ้วนหมูบอกแบบนั้นอีก เราจะตอบว่า ไม่ต้องห่วงหนู หนูใช้กูเกิลแมพเป็นแล้ว 555 แต่ถ้าจะไม่ทิ้งหนูไว้กลางทางอ่ะ หนูจะขอบคุณมาก 555 (แซวเล่น คิดถึงดอก จึงหยอกกร๊ากก เจ้าตัวไม่รู้อยู่ดี 555 แต่คิดถึงจริง ๆ คิดถึงว่าอ้วนขึ้นกี่โลแล้ว เป็นห่วงสุขภาพ)

ปิดท้ายด้วยเพลงที่ไปจับหน้าจอมา 555
กร๊ากกกก

image

(ไม่ได้เกี่ยวกับเรา ไม่เคยฟัง หาเนื้ออย่างเดียว อยากรู้เนื้อหา) จำไว้ว่า ไม่มีใครดูแลคุณได้ดีที่สุด คุณเท่านั้นที่สามารถดูแลตัวคุณได้ดีที่สุด จงดูแลตัวเอง (แล้วน้ำจงน้ำใจที่เราเขียนไป คือสิ่งที่จะทำให้คุณเหนือกว่าคนเดินดินกินข้าวแกงทั่ว ๆ ไป) อย่าไปคาดหวังว่าจะได้อะไรตอบแทน เพียรถามตัวเองดีกว่า ว่าวันนี้คุณจะทำอะไรเพื่อสังคมได้บ้าง แล้วลงมือทำซะ

จากใจเลยนะ “เราเป็นคนดี มากกว่าที่หลายคนคิด” ว่ะ 555 เราทำดีโดยไม่สนหรอกว่าใครจะตีความว่าไง แค่มันอย่าโง่ตีความผิด ๆ จนมาหาเรื่องกูแล้วกัน ไม่งั้นจะหาว่าไม่เตือน (อย่าให้กูด่า)

ไว้ได้พบเห็นอะไรสวย ๆ เก๋ ๆ จะมาเล่าใหม่
เอิงเงยยยย็