อยากเก็บไว้อ่านซ้ำ แต่ไม่มีเวลา


ยืมที่ทำงานมา มาบันทึกรักการอ่าน

สุดท้ายเอามาคืน เพราะไม่มีเวลาอ่านจริง ๆ 

แค่งานประจำ ก็หมดเวลาชีวิตแล้ว

เตรียมงาน เล่มสรุปโครงการห้องสมุด 

เตรียมแผนการสอน โครงการสอน ข้อสอบ

โครงงาน ความรู้ที่เป็นเรื่องใหม่ ไม่เคยรู้จักมาก่อน

งานเรียนตรีอีกใบ สารสนเทศ ที่เรียนเป็นเพื่อนใหม่ การบ้านยาก ต้องอ่านทุกหน้า หาไม่เจอ อ่านไม่ไหว

งานบ้านรก ภาระเยอะแยะมากมายมหาศาล

จริง ๆ มีเรื่องทุกข์ใจเกี่ยวกับการปรับเปลี่ยนเปลี่ยนแปลงเยอะมาก แต่ยากเกินอธิบาย มันรู้สึกแย่พอสมควรเลยนะ และบอกใครไม่ได้ ไม่อยากบอก แต่ที่มาบอก อยากให้รู้ว่าไม่ได้อยู่เฉย ๆ หายใจทิ้งไปวัน ๆ

ถ้าได้อะไร จะมาจดไว้ ไม่อยากให้ใครต้องนับ 1 มันเหนื่อยนะ การนับ 1 ทุกครั้งอ่ะ เหนื่อยมาก

ถ้าไม่ติดอะไรในชีวิต บอกเลยคงไปบวชตลอดชีวิต มันอาจไม่หายทุกข์ แต่มันน่าจะช่วยตัดทางโลก อยากตัดมาก 

เรายังต้องปรับตัวอีกมากมาย แค่ตาย

ตอนนี้มีเพื่อนสนิทเป็นโรคซึมเศร้า โรคซึมเศร้าไม่ใช่โรคติดต่อ ใช่ไหม แต่อย่างที่เราเคยบอก ๆ ไว้ เราไม่ตายง่าย ๆ หรอก เราจะต้องสละชีพเพื่อปกป้องคนที่เรารักที่รักเรา 

บอกตรง ๆ เป็นจุดที่ก็ไม่รู้หลายอย่าง อยากร้องไห้ตลอดเวลา

โฆษณา

ตู้เย็น โสโครกกว่าหลายอย่าง

ถ้าชอบใช้ตู้เย็น ก็ดูแลด้วย เรานะ ไม่ได้ใช้เลยแม้แต่นิด กลับต้องมาเช็ดล้างตู้ บัดซบ

กรุณาเคลียร์ตู้เย็นทุกสัปดาห์ อะไรไม่แดก(ขออภัย หยาบคาย) ก็เขวี้ยงทิ้งไป ถ้าไม่เขวี้ยงก็จะกลายเป็นตู้ใส่ขยะทันที เราอ่ะ ที่บ้านถ้าลืมจริง ไม่เก็บของในตู้เย็นเกินเดือนหรอก เพราะเราต้องเคลียร์ขยะ

อย่าปล่อยให้เป็นภาระคนอื่น
ต่อไป ถ้ายังไม่เท แล้วกลับบ้าน แอมซังมึงบอกคนที่เหลือที่ต้องรับผิดชอบเหมือนกัน (บางทีอาจจะมากกว่า เพราะมันใช้ของ เราไม่ได้ใช้) ว่า เอาปุ่มละลายน้ำแข็งขึ้นซะ อย่าปล่อยให้เป็นภาระของคนอื่น ปัญหาอ่ะมาจากคนคนเดียว ติมไม่กิน เสือกแช่ข้ามปี ห่านี่

ที่แย่ สงวนที่ ตั้งตู้ติดตู้เย็น เปิดตู้กว้าง เอาถาดเทไม่ได้อีก
แย่

ส่วนตัว เราจะจัดวางตามหลักสะดวก ปลอดภัย ไม่ใช่สวยงาม เคลียร์ที่ แบบนี้ แค่ความคิดก็ต่างกันหลายขุมแล้ว

บอกตรง ๆ การเช็ดตู้เย็นที่เราไม่ได้ใช้ในวันนี้ มันทำให้เรารู้สึกหดหู่ใจมาก แต่ถ้าไม่เช็ดก็กลัวจะถูกด่า ว่ามานั่งกินข้าวที่ห้อง ทำไมไม่ดูแลห้อง

ถ้าเราไม่ทำ งานก็เข้าเราอีก ดูไปดูมาเราก็คล้ายคนรับใช้เข้าทุกวันแล้ว

จำไว้ค่ะ เอาอะไรมา ดูแล และกำจัดขยะอะไรนั่นด้วย อย่าปล่อยให้เป็นภาระคนอื่น ไม่ใช่แล้งน้ำใจ แต่บางครั้งก็รู้สึกว่า ทำไมต้องกลายมาเป็นหน้าที่กูอีกละ

ทำแล้วบ่น คนอาจนึกด่า
แต่เราไม่ทำ เราถูกด่าแน่นอน