ไม่โทษใครค่ะ แต่หนูต้องการแจ้งให้ทราบ

ให้หนูทำตกแต่งบอร์ด

หนูสามารถ แต่ ก็ในระดับศักยภาพหนู

เพราะการตัดของตกแต่ง น่าจะเป็นหน้าที่ของคนที่จบศิลป์ ที่น่าจะมีหัวศิลป์กว่าหนู

จริง ๆ หนูทำเพื่อที่ทำงานได้ แต่ ไอ้อีหน้าไหนจะรู้ว่า หนูออกเงินเอง

ถูกผู้ใหญ่ใช้ ไม่ว่ากัน ยินดี (และชอบทำเพื่อส่วนรวม) แต่ถูกเจ้านายสายตรงไม่พอใจ
เหมือนถูกด่าอีกแล้วให้ปฏิเสธนายทีใหญ่กว่า ลำบากใจมาก

ของไม่มีให้ หนูก็แย่นะคะ หนูเงินเดือนแค่นี้ น้อยกว่าพวกคุณหลายขุม

แต่หนูทำได้ แล้วจะยอมให้หนูแปะป้ายไหม ว่า หนูบริจาค

ขอเงินบอสใหญ่สุดได้

แต่ ณ ตอนแรก ไม่รู้ว่าต้องทำอะไร เลยไม่รู้จะทำอะไร

 

หนูสอนไว้นะคะ

ทีหลัง ให้เงินหนูสักก้อนค่ะ แล้วให้หนูไปซื้อร้านที่ออกใบเสร็จ แล้วเหลือเงินคืน
ซื้อของเกิน คืน
หนูไม่แดกของหลวงค่ะ

ไม่โทษใครค่ะ แค่บางทีหนูอึดอัดใจ กับคนที่เกี่ยวข้อง

ไม่โทษใครจริง ๆ ค่ะ ถ้าหนูทำได้ไม่ดีั อย่าโทษหนูค่ะ ขอให้โทษที่ระบบ ที่ทำให้งานนี้ กลายเป็นงานของหนู
(ได้ยังไง)

แค่ภาระที่ห้อง หนูแบกมานานแล้วค่ะ

บอกอยากได้อะไรบอก แล้วพอบอกเคยซื้อให้ไหม?

หนูซื้อมา ถามว่าซื้อมาทำไม ให้หนูตอบไหมว่า ก็ไม่มีใครซื้อ
หนูอยากทำงานเสร็จไว หนูเลยต้องซื้อ ตอบตรงไปคงด่าหนูแน่
แล้วทำไมต้องรอให้หนูขอ ในเมื่อกลับไปมองย่อหน้าอันก่อน หนูขอ แล้วซื้อให้หนูไหม

อย่าใจดำค่ะ หนูไม่เคยอยากแดกของหลวง แต่หลายครั้งหนูสละเงินหนู เพื่องานหลวง
อย่าหาน้ำใจจากหนูค่ะ เพราะที่ให้ไป ก็เยอะพอสมควร จากการที่เจอคนที่ต้องจัดให้ แต่กลับแล้งน้ำใจ

 

ไม่โทษใครค่ะ

 

ถ้าหนูเป็นนายคน หนูจะดำเนินการด้วยระบบของหนูค่ะ

เพราะหนูรู้ว่าทุกคนมีภาระ

ถ้าอยากได้แนวหนู กรุณาอ่านเอนทรี่หน้าค่ะ อันนี้มันแรงไป