มีเรื่องมาเตือน สำหรับคนที่ต้องเก็บตังค์

ถ้าต้องเก็บตังค์ เช่น ค่าเทอม

อย่าสนใจคำพูดคนอื่นเลย ต่อให้คนที่เขาแก่กว่าเรา มีอำนาจกว่าเรา จะด่าเรา ว่าเราทำงานช้า ก็ไม่ต้องไปสนใจ ชั่งหัวมันไป

ถ้ารู้สึกว่าไม่มีระบบ ด่ามันไปเลย ณ ตอนนั้นเลย อย่ายึดติด โฟกัสที่คนที่กำลังจ่ายเงินเราพอ
ไม่ได้บอกว่าน้องไม่ผิด แต่น้องแค่น่าเห็นใจ

1) น้องไม่เคยเก็บเงินแบบนี้มาก่อน น้องเขาไม่รู้ระบบ

2) น้องเขาลน เพราะเขาถูกว่า ว่าทำงานช้า

เราเข้าข้างน้อง ไม่ใช่เพราะเรา หาเรื่องถอนหงอกคนแก่ แต่เป็นเพราะท่านนี้ เคยอยู่เวรกับเราหลายครั้ง เวรต้องมา 6:00-17:00 เขามา 10:00-14:00 จะไม่ให้เราด่าได้ไง เห็นแก่ตัว เอาแต่ผลประโยชน์ตัวเอง 

เราจึงมั่นใจมาก ว่า เขาทำให้น้องลน เขาทำให้ระบบเสีย แล้วเขายังพยายามพูดอย่างเดียว ว่าน้องต้องรับผิด เพราะเป็นความผิดน้อง ใช่มันเป็นความผิดน้อง เราก็ไม่เถียง แต่ถ้าคนเป็นพี่ ช่วยไกด์ดี ๆ คงไม่เป็นแบบนี้

เราอ่ะ เคยเก็บเงินคนเดียว

คยแรก ๆ แบงค์ใหญ่ เราไม่มีทอน เราให้ผู้ปกครองที่มีเงินพอดีจ่ายก่อน ผู้ปกครองที่มาก่อนแต่เงินต้องทอน เขาด่าเราใหญ่เลยนะ ด่าเป็นชุดเลย แต่เราไม่แคร์ เราเน้น ช้า แต่ชัวร์ รับเงินแล้ว ถึงจะเขียนใบเสร็จ 

เพราะเราเคยได้ยินมาเยอะ เรื่องต้องใช้หนี้ ที่เก็บเงินไม่ครบ ระวังสุดฤทธิ์ไม่ให้เกิดกับตัวเอง 

ต่อไปถ้าต้องเก็บเงิน

1. หากรู้จักคนจ่าย บอกเขา เน้นแบงค์100 จะไม่ต้องรอทอน 

2. ช้า ๆ ใครจะรีบ ปล่อยมันรีบไปตายไป ไม่ต้องสนใจ

3. รับเงินครบแล้ว ถึงเขียนใบเสร็จ 

4. ใครมาโวยวายใส่ จดชื่อมันไว้เลย ว่า มันโวยวาย

5. พยายามอย่าลน

ทุกคนมีส่วนผิด เพราะไม่ช่วยกันควบคุมระบบ 

ยังไงขอให้มันเป็นแค่บทเรียนเบญจเพสของน้องเขา 

ขอให้น้องถูกหวย สาธุ

โฆษณา

ทุกข์เพราะกิเลสสุมใจ แต่เมื่อความจำเป็นเข้ามา ความจำเป็นสำคัญกว่า

อยากได้ไอโฟน 5S 64GB 

เพราะ ขนาดเครื่องไม่ต่างจาก 5C ที่ถืออยู่

แต่ต้องการเมมเยอะ ๆ เพราะ ทุกวันนี้ เมมเต็มทุกชม. เซ็ง

ถ้าซื้อใหม่ จะให้เครื่องเก่ากับป้าเอซัง
แต่เมื่อวานเราได้รู้มาเรื่องนึง

คือ บริษัทเพื่อนพ่อเราที่พ่อเราไปค้ำประกัน (เหมือนเป็นหุ้นส่วน แต่เราก็ไม่รู้หรอก บริษัทใคร บริษัทอะไร) ล้มอ่ะ ถ้าไม่ใช้หนี้ ทุกคนที่เกี่ยวข้องรวมทั้งพ่อเราจะโดนฟ้องร้อง (งงเลยอ่ะ แต่เข้าใจ)

เราขุดแล้วทุกบัญชี ขุดแล้วจริง ๆ แบบที่พอเหลือเงินให้เราจ่ายประกันชีวิตปีหน้าพอ 

คือ ประมาณ 4 แสนบาท (เงินที่เราสะสมไว้ซื้อรถ นั่นเอง)

เราให้ป๋ายืมได้หมด

(ตอนเอพี่สาวเราคลอดน้องเก้า ตอนนั้นซื้อรถด้วย ให้เอยืมไปแสนนึง เอคืนมายังไม่ครบ แต่เราก็ไม่ได้จำ พี่สาวเรา เราโอเค เพราะเค้าเป็นพี่ที่ดีมากที่สุดในโลก ยกให้ได้เลย ไม่เครียด)

แต่แม่ให้แค่ครึ่งเดียว แม่มีเงินเยอะป่าว เราไม่รู้หรอก แต่เราก็เคารพแม่ แม่มีความจำเป็นของแม่แหละ 

มานั่งเสียดาย ถ้าเราไม่ชอปตามใจตลอดมา เราน่าจะมีเงินมากกว่านี้ เราเจอแบบนี้แล้ว บอกเลย อยากได้โทรศัพท์ก็ยังอยากได้ แต่มันต้องใช้เหตุผลมาชั่ง ว่า อะไร สำคัญกว่ากัน ทำใจ

“มึงซื้อโทสับ แต่ครอบครัวลำบาก มึงสมควรไหม ” ใจเรามันก็ด่าเราอยู่

เราน่ะ ไม่ค่อยจะเป็นอภิชาตบุตรอยู่แล้วด้วย เป็นลูกที่ไม่เก่ง ไม่สามารถทำให้พ่อแม่สบายได้ เงินเดือนก็น้อย ปัญหาก็เยอะ ปากก็ดี สร้างแต่ภาระ ศัตรู ภัยสารพัด เราต้องเปลี่ยนแปลงตัวเองให้มาก ๆ จะได้ดีกว่านี้ 

เห็นงี้บอกเลย สะเทือนใจ อยากเก็บเงิน อยากทำงานพิเศษ เพราะที่ทำอยู่ อยาคตเหรอ? สุขภาพ? เวลา? เหอะ แต่ไม่โทษใคร งาน คน เงิน ปัญหา ของคู่กัน ทำให้ดีต่อไป อย่าไปท้อ อดทน

แต่ไม่เป็นไร เราจะพยายามทำทุกอย่างให้ดีที่สุด

คือ จริง ๆ พ่อเรากู้สหกรณ์ก็ได้ แต่เงิน 2 ล้าน ดอกบานตะไท เนื่องจาก พ่อเราอายุ 60 แล้ว แต่ยังรับราชการด้วยตำแหน่ง ผอ. (จะเกษียณตามวาระในตำแหน่ง) คือเราก็ไม่อยากเห็นพ่อเราลำบากใช้หนี้เหมือนกัน แก่แล้ว ดอกเบี้ยแพง
เด็กคนไหน หรือใครมาอ่าน 

เราอยากให้ทุกท่าน เก็บเอาไปคิด อุปกรณ์ ข้าวของ เครื่องใช้ ทันสมัย เริด ๆ มันทำให้ท่านมีความสุขก็จริง (เราก็ด้วย) แต่มันจะไม่มีประโยชน์เลย สร้างความสุขไม่ได้เลย ถ้าหากครอบครัวกำลังมีความทุกข์

ไม่เป็นไร เก็บเงินต่อไป
ปล.ไอ้พวกกิจกรรมห่าเหว พวกกีฬาสี ทำให้เรานึกเกลียดขึ้นมาเลยนะ วันเดียว ละลายเงินหมื่นเงินแสน มันอาจจะสร้างรายได้นะ แต่เด็กก็ไม่ได้เรียนรู้นะ ว่า ค่าของเงินหมื่นเงินแสน มีค่ากว่านั้น เสียดายเงิน ชอบโรงเรียนที่ใส่ชุดนักเรียนวันกีฬาสีอ่ะ มีนะ แต่จำชื่อ รร. ไม่ได้

สู้ ๆ เก็บเงินต่อไป 

เข้าใจคำว่าไม่มีเงินเลย คือ ทำใจก่อน 

อย่างน้อยเหตุการณ์ครั้งนี้ ก็ทำให้เราต้องระวัง หากเราคิดจะทำธุรกิจ #ไม่มีใครอยากเห็นบริษัทเจ๊ง 

ใช้เงินทำงานมากไปไหม

คิดมาหลายวันแล้ว

ว่าเรานี่สันดานไม่ดี พอมีอะไร ก็แบบ อัดฉีด ให้เงิน ๆ
คือมาคิด ๆ ดูมันก็หลายเงิน ไม่ได้อยากให้มองว่างก หรือไม่งก
ใจดี ใจใหญ่ อะไร แต่มันแสดงถึงสันดานเรา ว่าเรานี่ไม่ค่อยใช้สมอง ใช้แต่เงิน
จนจะแย่แล้ว กินแกลบ
วันนี้ ลืมเอาชอกโกแลตให้นักเรียนช่วยงาน สัญญาไว้ ลืมมาสองวัน ก็ควักตังค์ให้ไป (สัญญากับเด็กว่าจะให้วันเกิด)
คือเราให้เพราะเราคิดว่าเป็นการรักษาสัญญา ไหน ๆ ลืมขนม (ขนมอ่ะมีอยู่แล้ว แต่ลืมหยิบใส่กระเป๋ามา)
ก็เลยให้เงิน เพื่่อให้เคลียร์ ๆ ไป

กับอีกกรณีพวกเรื่องอัดฉีดเงิน คือ เราคิดว่า เราไม่เข้าท่าแล้ว
ปากหนัก บ้าจี้ ดีที่นักเรียนเห็นใจ บอกว่าไม่ต้องให้ก็ได้
ขอบคุณนักเรียนมาก ไม่งั้นล่อไป 900

คือ เอาว่า ให้เท่าที่ให้ได้แล้วกัน บางทีคิดน้อยนะ

เงินเดือน 9000 (จะมาคาดหวังอะไรกับเรามากมาย – ด่าคนที่คาดหวัง) แม่ให้สี่พัน
ไม่มีรายได้อื่น ๆ อีก นิสัยส่วนตัว ขี้เกียจ
กับทำตามหน้าที่ ที่ต้องทำ และโอเค ทำได้ ไม่มีใครตาย
พูดยาก นี่หรือชีวิตเรา (ก็คิดบ่อยเหมือนกัน)

แต่ไม่เป็นไรหรอก นี่แหละชีวิตเรา
แค่ประหยัดเงินไว้หน่อยแล้วกัน ไม่มีใครว่าเรางกหรอก
ถ้ามีใครว่าเรางก
คนนั้น ก็คงสมควรได้รับความงกจากเรา เขาคงไม่สมควรได้รับน้ำใจจากเราจริง ๆ
(อย่างน้่อย เราก็ไม่เคยเบียดบังใครอ่ะ)

ต้องออมเงินให้เป็นนิสัย เผื่อไม่ได้ตายไปเลย แล้วเจ็บป่วยเรื้อรัง จะได้ไม่เป็นภาระของคนที่อยู่ข้างหลัง

เลิกทำนิสัยเป็นแม่บุญทุ่ม แพลน รายจ่ายเลย แค่ไหนแค่นั้น อย่าตัดสินใจฉับพลัน เสียหายหลายแสน อย่าใช้เงินทำงาน หัดใช้สมองให้มากกว่านี้ สมองฝ่อหมดแล้ว

(เข้าใจป่ะ เครียดอ่ะ คนมันเครียด เอาวะ ค่อยเป็นค่อยไป ชีวิตยังมีอะไรอีกเยอะแยะที่ต้องเจอ — เก็บเงิน ๆ)