ทุกคนมีเจตจำนงอิสระ อยากให้อ่าน

เจตจำนงอิสระนี่มาจากวิชาปรัชญา ที่เราเรียนสมัย ป.ตรี ปี 2
เราเชื่อว่าทุกคนมีเจตจำนงอิสระ แต่สำนึกของคุณ จะทำให้คุณเลือกทำสิ่งใด แค่นั้นเอง

วันนี้เราคุมสอบ
เราเบื่อเด็กคุยไม่ได้มีความเกรงใจว่ามันคือห้องสอบ
เลยด่าไปชุดใหญ่ ปวดหัวเลย
เด็กแรง ๆ บอกว่า “ครูแอม ทำไมครูแอมไม่ด่าหยาบ ๆ อีเหี้ย ไอ้ห่า @#$%^&^&* อะไรไปเลย
ครูด่าไม่น่ากลัว ไม่มันส์เลย ไม่มีใครรู้สึกหรอก”

เราตอบไปว่า ครูไม่ชอบแบบนั้น ครูก็เลยไม่พูด

เรายอมรับ เวลาเราเล่าเรื่องเรา แบบเล่าเอาฮา เรามีใช้ กู มึง ห่าเหว เยอะไป
แต่ถ้าด่าคนซึ่งหน้า เราไม่ใช้ เราว่ามันหยาบคายเกิน และไม่ให้เกียรติความเป็นคนของคนอื่น
ยังไงก็คนเหมือนกัน
เรามีสมองคิดได้ ไม่ชอบอะไร ก็ไม่ควรทำใส่คนอื่น

เราเล่าให้เด็กนักเรียนฟังอีกว่า “รู้ไหมทำไมครูต้องแขวนป้ายชื่อมาทุกวัน”
เด็กตอบว่า โรงเรียนบังคับ
เราตอบว่า “เปล่า”
เพราะครูคนอื่นไม่ใส่ ก็เห็นอยู่
แต่เราใส่ เพราะโรงเรียนบังคับให้นักเรียนแขวนป้ายชื่อ แต่นักเรียนก็ไม่แขวนกัน
เราก็แค่จะทำให้นักเรียนเห็นว่า ครูเองก็ยังแขวน แขวนทุกวัน และแขวนตลอดเวลา ขึ้นรถลงเรือเดินตลาด เราก็ใส่ จนเพื่อนร่วมงานแซว ก็ไม่ได้ใส่ใจ
โรงเรียนไม่ให้เด็กใส่ต่างหู เราก็ไม่ใส่
เราจะได้สอนเด็กได้เต็มปากเต็มคำ
เราจะบอกเด็กเสมอว่า อยู่ในโรงเรียน ก็รักษากฎด้วย
แต่นอกโรงเรียน จะบ้าบอแค่ไหน เชิญ รู้ว่าทุกคนมีสมองเป็นของตนเอง ก็น่าจะเลือกสิ่งที่ดี ๆ ให้ชีวิตเองได้ แต่ในโรงเรียนขอให้รักษากฎเพราะที่นี่มีกฎ ที่ต่าง ๆ ก็ย่อมมีกฎ ต้องรู้แล้วทำตามด้วย จะได้อยู่ได้อย่างไม่มีปัญหา
(เราเข้าใจเรื่องระบบ ดังนั้นถ้าเราไม่อยู่ที่ใด แปลว่าเราไม่สะดวกใจกับระบบนั้น ไม่เห็นมีอะไรมากมาย)
นะ

สอนแบบผู้ใหญ่ แต่นะ กับเด็กคงไม่ได้ผล
ไม่เป็นไร เราก็จะสอนของเราแบบนี้ เดี๋ยวอาจจะมาเล่าที่นี่
แล้วบอกได้เลย มันก็คือการบอกเล่า
ถ้าหากคุณทำตามแล้วคุณดี มีคนชื่นชม ขอให้คุณภูมิใจ ว่าเจตจำนงอิสระของคุณก็ทำงาน
เราไม่ลำเลิกหรอกว่าคุณได้ดีเพราะเรา ไม่ต้องห่วง (หลายคนแคร์ แต่เราไม่เคยแคร์ เราึคิดเสมอว่า คนจะดี เขาดีด้วยตัวเขาเอง สิ่งแวดล้อมอาจจะช่วย แต่ลึก ๆ คือ เขาดีเพราะเขาเอง ถ้าเขาพูดเองว่าใครทำให้เขาดี ก็ค่อยเชื่อตามนั้น แต่ถ้าใครอ้างว่าทำให้เขาดี ไม่ต้องสนใจ ไม่มีใครทำให้เขาดีได้ นอกจากตัวเขาเองเลือกที่จะทำดี ทุกคนมีเจตจำนงอิสระ คุณเลือกเองได้)
ทำให้ดีไปเหอะ ความดีเป็นของคุณ อยู่้ที่คุณ เกิดกับคุณ

สำหรับเรา เราพยายามทำดีได้เพราะพ่อแม่พี่สาว ญาติมิตร และที่สำคัญมาก ๆ คือหนังสือธรรมะทุกเล่มโดยเฉพาะที่สอนเรื่องกฎแห่งกรรม

เราบ่น ไม่ได้หวังจะทำอะไรใคร เราแค่อยากให้เห็นโลกอีกมุม

ก่อนจะโทษคนอื่น คุณโทษตัวเองเป็นหรือยัง? จับผิดตัวเอง (ลูกหลานคุณเอง) กันบ้างหรือยัง

พ่อแม่สมัยนี้ มีปัญญาแต่ผลิตลูก ไม่มีปัญญาสอนให้รู้จักเอาตัวรอดในสังคมโดยไม่เดือดร้อนชาวบ้าน นิดหน่อยอะไรก็โทษครู คาดหวังกับครูเยอะไปมาก (เหมือนถูกหาเรื่องบ่อยมาก เราเบานะ กับที่ทำงาน เพราะเราเคยเจอชี้หน้าด่ามา เพราะพูดลอย ๆ ในเน็ต ฝ่ายนู้นร้อนตัวมารับเอง เราเลยเบาตลอด แต่เหมือนความที่เราเบา เราเลยถูกแรงตลอด เหมือนซวย เข้าใจป่ะ คนที่แรง ๆ มักไม่มีใครกล้าเหวี่ยง แหมขยันมาเหวี่ยงใส่กูกันจัง ทีนี้เข้าใจหรือยังว่าทำไมเราถึงทนระบบไม่ได้ มันเหมือนเราไม่แรงพอ เราไม่ใช่แนวพี่ว๊าก ไง ไม่เคยเป็นพี่ว๊าก แสดงไม่ค่อยเป็น) เมื่อเย็นเจอสายนึง แต่เข้าใจ คือเด็กไม่ได้เอกสารบอกวันสอบ (เราก็ไม่ได้ มันหมด แต่เราไปถ่ายรูปที่ห้องก๊อปปี้ปรินท์) แบบไม่รู้อะไรเลย กลัวลูกตัวเองสอบตก เพราะถามอะไรก็ไม่รู้อะไรเลย // เอกสารไม่พอแจกไง เราอยากจะย้อนด่ากลับไปที่ต้นทางให้เหมือนกัน แต่ก็ไม่มีประโยชน์อะไร ด่าไปแล้วเอกสารมันจะมาเพิ่มไหมล่ะ แล้วทันไหมล่ะ สอบไปแล้ว1วัน ที่สำคัญแจกตั้งแต่นานแล้ว ไม่คิดหาทางจด หาทางซีรอก (เด็กสมัยนี้ดีแต่จิ้ม ๆ เครื่องมือสื่อสาร ไม่มีปัญญาคิดแก้ปัญหาแค่นี้ โง่มากอ่ะ ประเทศชาติไม่ต้องคิดพัฒนาอะไรแล้ว เด็กทำเป็นแค่เล่นเกม) เราบอกเด็กว่าให้จดไปเมื่อวันศุกร์ เราแหกปากพูดให้เองเลย เด็กก็ไม่รู้จดป่าว มันหลายคนอ่ะ คิดเป็นไหม ซีรอกเป็นไหม เราต้องจ่ายทุกอย่างให้เลยใช่ไหม โถอนาถ

มาฝึกการเอาตัวรอดแบบที่ไม่สร้างความเดือดร้อนให้คนอื่นกันดีกว่า ถ้าขยันจะมาเล่าเรื่อย ๆ

โฆษณา