วันนี้เราถูกคนที่ใหญ่กว่าเราด่า ว่าเราไม่ช่วยงาน

บอกเลย เสียความรู้สึก

ถ้าให้เราจัดการ โดยไม่มีคำว่า เขาชอบ หรือเขาไม่ชอบ เราทำหลายอย่างเสร็จไปแล้ว
เขาอคติมากอ่ะ

เราไม่ชอบคนจำพวกที่ทำอะไร แล้วยึดแต่ตัวเองเป็นสำคัญ ไม่นึกถึงใจคนอื่น 

รู้ทุกอย่างคนเดียว ไม่กระจายแผน วิธี ลำดับ ขั้นตอน รู้แบบ ถ้าชั้นหายไป ทุกคนจะทำงานไม่ได้แน่นอน
เราเลยไม่อยากเสนออะไร เพราะเสนอไป ก็ตก ก็โดนเปลี่ยน คุมเด็กจัดตู้ ยังโดนเปลี่ยน เขาไปช่วยเด็กยก “มันคือความผิดเราเหรอ?”

ถามตัวเองก่อนนะคะ ว่า อคติหรืออะไร

เราทำงาน ตามว่า ทำรอบเดียว ไม่ชอบทำงานหลายรอบ ถ้าเราจะจัดบ้าน เราจะวัดขนาด ก่อนเคลื่อนย้าย ไม่ใช่ ยกไป ยกไป ยกไปเพื่อพบว่า มันไม่ใช่ มันวางไม่ได้ 

คนวางแผนการทำงาน (แบบถ้าเราหายไป ใครมีแผนของเรา คุณทำงานต่อจากเราได้เลย) กับคนทำอะไร ตามใจฉัน (ถามคนอื่นก็จริง แต่สุดท้ายชั้นจะสรุปเอง ว่า มันต้องเป็นยังไง) คุณอยากทำงานกับใคร
เราไม่มีสิทธิ์เลือก 

แต่เรารู้ว่า เราทำงานตามคำสั่งได้ ขอให้บอกมาว่าที่สรุปแล้งคืออะไร และอย่าอคติ 

นอนไม่หลับ แก้ไม่ยากนะ สืบทอดทายาทด้วยตำรา ลายลักษณ์อักษร ไม่ใช่ปากเปล่า
เสียความรู้สึก เป็นเด็กเทคโน แข็งแกร่ง มานิ่ง ๆ เพราะ แค่หายใจในห้องทำงาน ยังผิด
เฮ้อออออออออออออออ

โฆษณา

รมณ์เสียว่ะ เรื่องเล่มเซ็นเวร

เราไม่มีความสุขเลย กับการต้องคอยห่วงเซ็นนู่นนี่นั่น
เราไม่ใช่คนขี้ลืม มีบันทึกทั้งกระดาษทั้งในมือถือ เมื่อสิบโมง เราได้รู้ว่าเราไม่ได้เซ็นเวร เรามาเซ็นแล้ว ตั้งแต่เช้า วันจันทร์ที่ 1 เมษายน 2556 โดยเซ็นหน้าต่อจาก วันที่ 31 มีนาคม 2556 เรามาตั้งแต่หกโมง ข้าวก็ไม่ได้ซื้อ เพื่อจะได้มาเซนตั้งแต่หกโมง

พอดีมีอบรมทั้งโรงเรียน ก็ไม่มีไร เขียนว่าทุกท่านมาทำงานตามปกติ มีอบรม มีรายงานตัวรักเดียวใจเดียว

พอเช้าวันอังคาร วันที่ 2 เราดูเล่มเวร ยังเป็นเล่มที่เราเซ็น คู่เราไม่ได้เซ็น พอไปถาม ท่าน (เป็นเพื่อนแม่) บอกว่าลืมอยู่เวร (แต่วันทำงานกันทุกคนไงไม่ค่อยน่าห่วงเท่าวันที่อยู่กันสองคน)
สรุปท่านไปเซนตอนไหนไม่ทราบ

แต่ อ.มาลัยบอกเราวันนี้วันที่3 (ตรวจเวร) ว่าเราลืมอยู่เวรป่าว เราบอกว่าอยู่แล้วค่ะ และอ.ถามชื่อนักการ เพราะพี่ยุ้ยก็เขียนชื่อเล่มเดียวกับเรา
(ดีใจที่จารย์บอก)

สรุปคือกลายเป็นเขียนเล่มละเดือน และเราผิดที่เขียนเล่มเก่า แต่สิ่งที่เราโมโหคือ ถ้าคนอื่นเช็ค ก็อาจคิดว่าเราลืมเวร ทั้งที่จริง ๆ ไม่ใช่ และ มันคือความบกพร่องของคนวางเล่มเวร ที่ไม่เอาเล่มเดือนใหม่มาวางด้วย เพราะเราจะรู้ไหมว่า เล่มไหน เมื่อมันวางเล่มอยู่เดียว และเราผิดไหม? วันที่สอง ตอนเช้า ก็ยังเล่มเก่า (ทำไมไม่ตัดมาแปะให้ หรือไม่ก็ทำเล่มอีกเดือนมาวางรอเลยอ่ะ)

โมโหว่ะ

เบื่อมาก
(น้าฝ้าย ที่อยู่เวรด้วย บอกแล้วว่าเราเซนผิดเล่ม)

เราถึงไปไหน ก็โพสต์รูปไง

และต่อไปเราจะโพสต์ให้มากกว่านี้ บอกแม้กระทั่งตอนเข้าส้วมเลยยิ่งดี เบื่อ
ระบบวิ่งตามหาที่เซนชื่อมาก ๆ เบื่อโว้ย

อยากให้เช็คเหมือนโฟวสแคร์ แต่ให้อยู่ในบริเวณเท่านั้น ในเวลาช่วงนั้นเท่านั้น และจับสัญญาณแทกการเคลื่อนที่

บ้าไปแล้ว

เอาเหอะ เบื่อระบบมาก ก็ไปบวช อยากหาความสงบสุข ไร้ระบบมากกกกก หงุดหงิดบ่อย